BETA

Κοινωνία: Γιατί δεν έγινε η επανάσταση; [μέρος δεύτερο]

Εικόνα Haris

Στο δεύτερο μέρος του άρθρου (τελευταίο), θα ασχοληθούμε ερευνώντας τις υπόλοιπες αιτίες για τις οποίες δεν υπήρξε μαζική λαϊκή αντίδραση στα προηγούμενα χρόνια.

Η έρευνα θα προσπαθήσει να προσεγγίσει την αλήθεια, (το άρθρο γίνεται και για να διαφωνήσετε). Μέσα από τον διάλογο ίσως καταλήξουμε σε μερικά σωστά συμπεράσματα.

13. Αρχή δράσης και αντίδρασης (Πως εξηγείται η αντίδραση του συστήματος σε τυχόν δράσεις)

Θα ξεκινήσουμε με ένα θεμελιώδη νόμο της Φυσικής (τρίτος νόμος του Νεύτωνα) που είναι ο νόμος δράσης και αντίδρασης. Την προηγούμενη περίοδο υπήρξαν (πολύ σωστά), πολλά κινήματα δράσης ενάντια στην λιτότητα, την φτωχοποίηση, τις απολύσεις, και την κοινωνική αδικία. Αυτά συνάντησαν την αντίδραση του συστήματος και την καταστολή. Για να εξηγήσουμε εν μέρει το παραπάνω, θα μεταχειριστούμε την φυσική (μηχανική). Τι μας λέει λοιπόν ο τρίτος νόμος του Νεύτωνα;

Ο νόμος αυτός λέει:

α) Όταν ένα σώμα Α ασκεί δύναμη σε ένα σώμα Β, τότε και το σώμα Β ασκεί αντίθετη δύναμη στο σώμα Α.  

β) Κάθε δράση προκαλεί αντίδραση.

γ) Οι δυνάμεις στην φύση εμφανίζονται κατά ζεύγη (F δράση και -F αντίδραση).

δ) Δεν υπάρχει διάκριση μεταξύ των δύο δυνάμεων δράσης και αντίδρασης.

ε) Δράση και αντίδραση ασκούνται σε διαφορετικά σώματα.

Ποια είναι τα συμπεράσματα από τον τρίτο νόμο του Newton αν τον μεταφέρουμε κοινωνικά;

α) Οι αναρχικοί θα βρίσκουν πάντα μπροστά τους μπάτσους.

β) Διάφορα κινήματα δράσης όπως "Κίνημα δεν πληρώνω", "Κίνημα τέλη κυκλοφορίας με 1 Ε", "Κίνημα κατά των κατασχέσεων", θα βρίσκουν πάντοτε μπροστά τους μπάτσους.

γ) Στην ζωή μας σε διάφορες δράσεις που κάνουμε θα συναντάμε αντίδραση.

δ) Προοδευτικές συλλογικές δράσεις θα συναντούν την αντίδραση του συστήματος.

Βέβαια οι βασικοί λόγοι αντίδρασης είναι και άλλοι.

14. Οι καταθέσεις, τα σεντούκια, και ο φόβος εξόδου από το ευρώ

Τα ΜΜΕ το προηγούμενο διάστημα φρόντιζαν να συντηρούν συνεχώς την φοβία πως αν η χώρα μεταβεί σε τοπικό νόμισμα, θα εξαφανίζονταν τρόφιμα, φάρμακα, καύσιμα και πως δεν θα μπορούσαν να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις. Σκοπός ήταν ο εκφοβισμός κυρίως των συνταξιούχων και όσων είχαν καταθέσεις. Το επιχείρημα της παραμονής στο ευρώ αντί για τοπικό νόμισμα, αντικρούστηκε και απορρίφθηκε από σοβαρούς οικονομολόγους του εξωτερικού και του εσωτερικού, πολλοί από αυτούς ήταν  καθηγητές οικονομικών ή πολιτικοί αναλυτές. Αυτοί θεώρησαν την δημιουργία τοπικού νομίσματος και την έξοδο από την ευρωζώνη ως απαραίτητη και επιβεβλημένη.

Τα ΜΜΕ φρόντιζαν να μην παρουσιάζουν την εναλλακτική άποψη και να συντηρείται έτσι η φοβία. Παράλληλα καταλαβαίνει κάποιος πως πίσω από το κοινό νόμισμα κρύβονται και τα ανάλογα μεγάλα συμφέροντα, καπιταλιστικά ή τραπεζικά. Σίγουρα μια απελευθέρωση από την ευρωπαγίδα θα είχε επιπτώσεις στην αξία των καταθέσεων. Αλλά αυτά τα γεγονότα συμβαίνουν πάντα, εξάλλου στην ζωή δεν είναι τίποτα στατικό. Όλοι κάποτε αντιμετωπίζουμε μια χασούρα, σημασία έχει το καλό του συνόλου και της κοινότητας. Έξοδοι χωρών από νομισματικές ενώσεις έχουν επαναληφθεί πολλές φορές στην ιστορία, και τα αποτελέσματα ήταν μακροπρόθεσμα θετικά. Πολλές φορές τα ΜΜΕ μεταχειρίστηκαν με κακό τρόπο το παράδειγμα της Αργεντινής για να δείξουν μια αποτυχία.

Μίλησα σε συντομία με έναν άνθρωπο από τον καλλιτεχνικό χώρο.

-Γιατί πιστεύεις πως αφού ο κόσμος αντιμετωπίζει τέτοια στενότητα και ζόρια, δεν βγαίνει στους δρόμους; Αφού δεν φτάνουν τα χρήματα για να βγαίνει ο μήνας, ή η ανεργία έχει αφαιρέσει το εισόδημα;
-Έχουν κομπόδεμα, γι' αυτό δεν βγαίνουν.
-Και δεν τους τελειώνει;
-Όχι, είναι αρκετά μεγάλο. Σίγουρα όμως αρχίζουν και ξοδεύουν από αυτό.
-Πιστεύεις πως τα ΜΜΕ στόχευσαν τους συνταξιούχους για να τους φοβίσουν;
-Σίγουρα. Κοίτα, όλοι αυτοί θα ψηφίσουν και θα υποστηρίξουν την συντήρηση.
-Ναι αλλά μακροπρόθεσμα δεν θα γίνει κατάρρευση του συστήματος, και δεν θα σκάσει η φούσκα των τραπεζών και του συνεχούς δανεισμού;
-Φυσικά. Αυτό όμως δεν τους το λένε, αλλά και δεν το κατανοούν και οι ίδιοι.
-Για το ευρώ τι πιστεύεις;
-Πρέπει να φύγουμε, αλλά δεν θα μας αφήσουν.

15. Απομάκρυνση συνανθρώπων μας από τους πολιτικούς σχηματισμούς (Η αριστερά δεν καταφέρνει να προσελκύσει).

Πρόκειται για έναν παράγοντα πολύπλοκο. Το γεγονός είναι πως ο κόσμος αποστράφηκε τους πολιτικούς σχηματισμούς σαν αφερέγγυους, υπεύθυνους πολλές φορές για την κρίση, η την μη σωστή αντιμετώπιση της. Πολλοί πιστεύουν πως οι πολιτικοί σχηματισμοί κάνουν λάθη στην αντιμετώπιση των προβλημάτων, ο λόγος τους πλέον δεν πείθει, και γενικά δεν θέλουν να ακούν για αυτούς. Η ενασχόληση με τους πολιτικούς σχηματισμούς γίνεται αναγκαστικά λόγω των δελτίων ειδήσεων, και της κατάστασης της οικονομικής κρίσης.

Πολλοί κομμουνιστές θα ήθελαν πιο δυναμική στάση του ΚΚ, και όχι μια απλή επανάληψη των στερεότυπων. Ακόμα, φαινόμενα όπως του ότι πολιτικοί σχηματισμοί της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς δεν ανεβάζουν τα ποσοστά τους προβληματίζει έντονα. ΜΛ, μ-λ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Σχέδιο Β, ΕΕ Τροτσκιστές, ΟΑΚΚΕ, και άλλα, λογικά θα έπρεπε να είχαν αυξημένα ποσοστά. Ίσως φταίει και μια λανθασμένη αντιμετώπιση του μεταναστευτικού, το ότι δεν πρότειναν ολοκληρωμένες λύσεις για αποκατάσταση των μεταναστών, λύσεις επαναπατρισμού, απασχόλησης, στέγασης, επιμόρφωσης, εκμάθησης γλώσσας, και άλλα.

Μίλησα λίγο με έναν νέο, ήταν απόφοιτος Παντείου, και ήταν πολύ καλός στα λογιστικά και εργατικός. Eίπα να τον πλησιάσω και να του μιλήσω.

-Πως πάμε; Μου φέρανε την εφημερίδα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ "Εργατική Αλληλεγγύη". Θέλεις μία;
-Όχι.
-Γιατί;
-Εγώ είμαι νέος, θέλω να ενημερώνομαι από το διαδίκτυο. Δεν διαβάζω εφημερίδες. Όλα αυτά, αφίσες και φυλλάδια είναι της δεκαετίας του 80.
-Σε καταλαβαίνω. Καλά, μπαίνε να βλέπεις καμία ομιλία στο You Tube. Βγάζουν ορισμένες αλλά μία στις τόσες.
-Να μην παραπονιούνται τότε πως δεν έχουν κόσμο.
-Και εγώ τους το επισήμανα να φτιάξουν τον ιστότοπο και να ανεβάζουν πολιτικές αναλύσεις και ομιλίες. Αλλά δεν το κάνουν. Γενικά για πες μου, η αριστερά σε εμπνέει;
-Όχι, δεν ασχολούμαι.
-Γιατί;
-Οι περισσότεροι είναι εκεί, απλώς για να βρίσκονται εκεί (στη βουλή) και δεν παλεύουν πραγματικά για τον λαό.
-Καλά, μην βλέπεις μόνο αυτή την πλευρά, δες το και ιδεολογικά. Μελλοντικά πιστεύω θα ασχοληθείς, δεν μπορείς να παραμείνεις απολιτικός.

16. Οι αγανακτισμένοι απέτυχαν (;)

Ένα βασικό επιχείρημα για το ότι ο κόσμος δεν ξαναβγήκε στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας όλο το προηγούμενο διάστημα, ήταν πως οι αγανακτισμένοι δεν κατάφεραν (;) τελικά κάτι (;). Οι αγανακτισμένοι ήταν ένα κίνημα ανάλογο του ισπανικού κινήματος αγανακτισμένων που ξεκίνησε από το fb. Εδώ, το κίνημα πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις με τις γνωστές συγκεντρώσεις. Από ένα σημείο και μετά οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας αντιμετωπίστηκαν με καταστολή πρωτοφανούς μεγέθους, αφού ρίχτηκε μεγάλη ποσότητα δακρυγόνων, και κρότου λάμψης.

Ως αιτία εκδίωξης των αγανακτισμένων ήταν τα αντίσκηνα στην πλατεία, και πως θα "ήταν κακό για τον τουρισμό". Τελικά, οι ανταποκριτές δημοσιογράφοι του εξωτερικού έμειναν έκπληκτοι από τα πολλά χημικά που είχαν πέσει, και η δυσφήμηση της χώρας έγινε λόγω της καταστολής και όχι των αντίσκηνων και των συγκεντρωμένων. Οι συγκεντρώσεις ενέπνευσαν πολύ κόσμο σε άλλες χώρες, που δήλωνε και συμπαράσταση. Στην αρχή, οι αγανακτισμένοι δήλωναν εντελώς ανεξάρτητοι, αν και πολλοί πολιτικοί σχηματισμοί της αριστεράς παρευρίσκονταν εκεί μαζί τους. Ο κόσμος περίμενε να ακούσει την γνώμη του κομμουνιστικού κόμματος. Αυτή, απογοήτευσε μερικούς.

Το ΚΚ με λίγα λόγια είπε πως "Δεν αρκούν συγκεντρώσεις αγανακτισμένων ανθρώπων χωρίς σκοπό. Σημασία έχει η ενδυνάμωση, η επανασύσταση και η συσπείρωση του εργατικού κινήματος γύρω από το ΚΚ. Αν αυτό δεν γίνει, ο λαός δεν θα έχει σοβαρό αποτέλεσμα στους αγώνες του". Οι παραπάνω δηλώσεις σήμαιναν με πλάγιο τρόπο πως το ΚΚ δεν θα συμπορευόταν με τους αγανακτισμένους επίσημα τουλάχιστον. Απλώς τους έβλεπε θετικά.

Μετά τις αρχικές συγκεντρώσεις και την καταστολή, ο κόσμος δεν κατάφερε να ξαναβγεί στις πλατείες. Ξαναβγήκε πάλι με την ΕΡΤ, αλλά και τώρα ως "Κίνημα Αξιοπρέπειας". Ήταν φανερό πως το σύστημα ήθελε να σταματήσει το ενοχλητικό κίνημα των πλατειών. Κυκλοφορούσαν έτσι (πληρωμένα), ειρωνικά σχόλια, και στήλες στις εφημερίδες, που προσπαθούσαν να ειρωνευτούν και να ξευτελίσουν τους αγανακτισμένους.

Παραβρέθηκα με μερικούς γνωστούς και μιλήσαμε λίγο για τους αγανακτισμένους.

-Λοιπόν, πως είδες τους αγανακτισμένους;
-Ήταν φοβερές συγκεντρώσεις. Από τις μεγαλύτερες που έγιναν μάλιστα.
-Εγώ δεν συμφωνώ (είπε ένας άλλος), στην αρχή πήγαιναν για να γίνεται τζερτζελές. Μουντζώνανε, τέτοια.
-Ήταν μεγάλες οι συγκεντρώσεις, τέτοιες ανάλογες ήταν για το Βιετνάμ την δεκαετία του 60.
-Όχι, μην τις συγκρίνεις. Εκείνες ήταν μεγαλειώδεις και μαζικές. Άλλο το ένα άλλο το άλλο.
-Γιατί σταμάτησαν οι αγανακτισμένοι;
-Ήταν τα χημικά. Έκλειναν και τους δρόμους και έτσι ο κόσμος και να ήθελε να πάει, δεν ξαναβγήκε ποτέ. Κουράστηκε κιόλας, αγωνιζόταν να τα βγάλει πέρα και να αντιμετωπίσει το οικονομικό του πρόβλημα. Οι άνθρωποι κλειστήκαν στον εαυτό τους. Αυτό ήθελε το σύστημα, και το κατάφερε.

17. Για όλα φταίνε τα Καλοκαίρια

Είναι αλήθεια πως ζούμε σε μια χώρα με θερμό κλίμα. Υπάρχει λοιπόν η περίπτωση να φταίνε τα ζεστά Καλοκαίρια, όπου ο κόσμος ξεδίνει, ο καιρός ευνοεί το να ζήσει κάπως πιο εύκολα (δεν πληρώνεις τόσο για θέρμανση, πηγαίνεις στην καφετερία, στην θάλασσα). Μπορεί κάποιος να σκεφτεί πως στη Ρωσία (όπου έγινε η ρωσική επανάσταση), οι Χειμώνες ήταν βαριοί, και έτσι οι άνθρωποι πιέζονταν περισσότερο για θέρμανση, στέγαση, φαγητό. Αλλά και στην Λατινική Αμερική δεν είχαν γίνει επαναστάσεις; Εκεί δεν έπαιξαν ρόλο τα Καλοκαίρια; Είναι γεγονός πως στην βουλή περνάνε αντιλαϊκά νομοσχέδια κατά την διάρκεια του Καλοκαιριού, για να μην πέφτουν στην αντίληψη του κόσμου, ή πως εκλογές δρομολογούνται τα Καλοκαίρια για να υπάρξει επίτηδες αποχή.

18. Φόβος τραυματισμού στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας (χημικά, μπάτσοι, και ιστορίες με φίδια).

Στα προηγούμενα χρόνια και όταν έγιναν οι μεγαλύτερες κινητοποιήσεις κατά της λιτότητας, της ανεργίας και της φτωχοποίησης, ο κόσμος συμμετείχε μαζικά. Η απάντηση της πολιτείας ήταν η καταστολή με ΜΑΤ, χημικά και κρότου λάμψης. Ρίχτηκαν πάρα πολλά δακρυγόνα, ακόμα και τα "ληγμένα", και έτσι οι άνθρωποι φοβήθηκαν και δεν ξανακατέβαιναν. Ταυτόχρονα, η πρόσβαση στις συγκεντρώσεις δεν υπήρχε γιατί οι δρόμοι έκλειναν, και τα δρομολόγια των μέσων μεταφοράς άλλαζαν. Μαζί, ήρθαν και νέοι νόμοι που απαγόρευαν ορισμένα είδη συγκεντρώσεων. 'Ήταν σαφές πως η Πολιτεία ήθελε να μην γίνονται καθόλου διαδηλώσεις διαμαρτυρίας.

Αρκετοί φοβόντουσαν πως θα τραυματίζονταν σε κάποια εκδήλωση, και έτσι απέφευγαν. Διαβάζοντας στις εφημερίδες για περιστατικά, όπως ο νέος που έχασε το ένα του μάτι από κρότου λάμψης, η δύο άλλοι που έχασαν την ακοή τους από το ένα αυτί, αύξαναν τον δισταγμό για συμμετοχή, ενώ ορισμένες εικόνες που έδειχναν τα ΜΜΕ με διαδηλωτές σε κακά χάλια από τα δακρυγόνα, φόβιζαν ακόμα περισσότερο.

19. Η επανάσταση αναβάλλεται (;) Η μήπως όχι;

"Ένα φάντασμα πλανιόταν, η λεγόμενη Μεγάλη Κυβέρνηση της Αριστεράς". Μια κυβέρνηση που το ΚΚ αρνήθηκε να συμμετάσχει, προβάλλοντας το επιχείρημα πως "ήταν αδύνατο να γίνει μια αριστερή πορεία μέσα στα ευρωπαϊκά πλαίσια, στο ευρώ, και στις δεξιές πολιτικές της ΕΕ". Η κυβέρνηση της αριστεράς τελικά πραγματοποιήθηκε, και φάνηκε από τα πρώτα βήματα πως προχώρησε σε σωστές κατευθύνσεις, όσον αφορά  μέτρα (αποκατάσταση ελευθεριών των πολιτών στις διαδηλώσεις, περιορισμός ματατζήδων, επαναπρόσληψη απολυμένων, κατάργηση φυλακών τύπου Γάμμα, και άλλων). Πολλά στελέχη της νέας κυβέρνησης είναι άνθρωποι μοντέρνοι, καλλιεργημένοι, και προοδευτικοί.

Ακόμα και η Linux κοινότητα σκέφτεται πως μπορεί να συζητηθεί η υιοθέτηση του λειτουργικού στην εκπαίδευση ή στις δημόσιες υπηρεσίες. Φυσικά είναι νωρίς για να κριθούν όλα τα παραπάνω, και ο καιρός θα δείξει. Πολλοί από μας έχουμε μέσα μας αποφασίσει πως θα παρακολουθούμε αν τα μέτρα είναι όντως φιλολαϊκά. Οι κομμουνιστές λένε πως "θα στηρίζουν ότι φιλολαϊκό μέτρο, αλλά δεν ελπίζουν και δεν πιστεύουν πως η όλη πορεία θα είναι λαϊκή", αντίθετα λένε πως "τελικά θα είναι μια συμβιβασμένη και σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση". Σε αυτό, συνεχίζουν, "θα αντιτίθενται, και δίνουν ραντεβού στους δρόμους για την ανάλογη λαϊκή αντίσταση".

Ένα σχετικό διάλογο πάνω στο θέμα αυτό, είχα με ένα μπάρμπα μου, ο οποίος δεν ζει πλέον. Ήταν αγνός κομμουνιστής της παλιάς σχολής, μαραγκός στο επάγγελμα, εργατικός και φτωχός. Είχε πάει εξορίες και είχε αποκλειστεί λόγω φρονημάτων. Κάποτε είχε πάει ένα ταξίδι στη Μόσχα, ήταν το όνειρο της ζωής του, είχε γυρίσει εκστασιασμένος και μας διηγούταν όσα είχε δει εκεί. Τον καιρό που είχαμε κάνει την κουβέντα αυτή ήταν περίπου στα 1980. Εκείνη την εποχή γινόταν πάλι μια αλλαγή κυβέρνησης από την δεξιά στον "σοσιαλισμό" (1981). Στην Ευρώπη υπήρχαν ανάλογες κυβερνήσεις όπως του Μιτεράν στη Γαλλία και του Σμιτ στη Γερμανία, που δήλωναν επίσης σοσιαλιστές. Τότε ήμουν περίπου 20 χρόνων, ενθουσιώδης και αφελής. Ο μπάρμπας μου ξεκίνησε την συζήτηση.

-Λοιπόν για κάθισε να πούμε πέντε πράγματα. Αυτό που θέλω είναι να καταλάβεις είναι την διαφορά του σοσιαλισμού από την σοσιαλδημοκρατία. Η σοσιαλδημοκρατία είναι μια καλυμμένη δεξιά, που ακολουθεί κάποια κοινωνική πολιτική και παροχές για το θεαθήναι.
-Μισό λεπτό, δηλαδή ηγέτες όπως ο Μιτεράν δεν είναι σοσιαλιστές;
-Όχι. Είναι σοσιαλδημοκράτες. Λοιπόν άκου, δεν θα σε πιέσω να γίνεις κομμουνιστής, εκεί όμως βρίσκεται το συμφέρον σου γιατί ανήκεις στην εργατική τάξη. Πάντα θα είσαι φτωχαδάκι και εργατάκι. Να υποστηρίζεις την τάξη σου. Λέω πως δεν θα σε ζορίσω, ξέρω πως φοβάσαι τον κομμουνισμό, λόγω των διώξεων που έχουν υποστεί οι κομμουνιστές, όπως εγώ για παράδειγμα. Έχω φάει κυνήγι και ανεργία.

Ο θείος συνέχισε:

-Ξέρεις κάτι, τώρα είσαι νέος, το μυαλό σου είναι νερουλό, οι ιδέες κολυμπούν και περιφέρονται μέσα σ' αυτό. Δεν έχει πήξει το μυαλό σου, δεν έχουν κατασταλάξει και σταθεροποιηθεί οι ιδέες. Θα αλλάξεις πολλές φορές ιδεολογία μέχρι να καταλήξεις κάπου σταθερά. Αλλά η ζωή, η εκμετάλλευση, η μαύρη εργασία, θα σε φέρουν στην αριστερά. Σαν το φρούτο που κάποτε θα ωριμάσει και θα πέσει μόνο του. Κατάλαβες; Και να μην σε παρασύρουν οι σοσιαλδημοκράτες σου είπα.
-Ναι.

20. Οι συμβιβασμένοι με το σύστημα

Ένα σημείο που απασχόλησε σίγουρα τη σκέψη πολλών, είναι τούτο, υπάρχουν κάποιοι στον λαό που πραγματικά θα επιθυμούσαν να επαναστατήσουν και να κάνουν ανατροπή. Άλλοι είναι ουδέτεροι, και άλλοι όχι μόνο δεν επιθυμούν την ανατροπή, αλλά επιδίωξαν και την διατήρηση του status quo.

Οι αστοί, οι μικροαστοί, οι μεγαλοσυνταξιούχοι, οι καταθέτες, οι βιομήχανοι, οι υψηλόμισθοι σίγουρα ήθελαν την συντήρηση και την συνεχή πρόσδεση στο ευρώ και στο άρμα της ΕΕ. Άλλοι, από την μεσαία τάξη που δεν βλάφθηκαν δραστικά από την κρίση, κράτησαν ουδέτερη έως θετική στάση ως προς την προηγούμενη διακυβέρνηση.

Πρόκειται για το ποσοστό πολιτών που είτε απαρτίζουν το σύστημα, είτε δεν επηρεάστηκαν, ή ακόμα έψαξαν και βρήκαν (η ελπίζουν και θέλουν να βρουν), ένα απάγκιο μέσα στο σύστημα για να αποφύγουν την καταιγίδα. Οι τελευταίοι δεν κατάλαβαν πως μακροπρόθεσμα ο κυκλώνας θα πλησίαζε (θα πλησιάσει) και εκείνους. Ίσως προτιμούσαν να μην το σκέφτονται καθόλου, και να βλέπουν μόνο το παρόν. Μπορεί και να μην είχαν την σοφρωσύνη να σκεφτούν βαθύτερα, ή βαυκαλίζονταν πιστεύοντας τα παραμύθια των ΜΜΕ. Οι αστοί και μικροαστοί ποτέ δεν ήθελαν ιστορικά να επαναστατήσουν. Το ποσοστό αυτών των ανθρώπων φαινόταν επανειλημμένα σε εκλογικές αναμετρήσεις.
Πολλοί έλεγαν "Πως είναι δυνατόν τα κόμματα της συντήρησης, υπεύθυνα για την κρίση και την συμμετοχή μας στον ευρωκαπιταλισμό, να έπαιρναν ποσοστά";

Κι' όμως ένα 33% που απάρτιζε την συντήρηση, έδειχνε καθαρά πως ένας στους τρεις συνανθρώπους μας όχι μόνο δεν είχε πρόβλημα, αλλά επικροτούσε τις πολιτικές αυτές. Ένα άλλο 33%-40% απείχε, η κράτησε ουδέτερη στάση. Ένα τελικό 33% θα έκανε την διαφορά. Ήταν άνθρωποι που υποστήριξαν την αριστερά. Τα πράγματα ήταν απλά, και το αποτέλεσμα έκριναν οι ουδέτεροι που μετακινούνταν ανάλογα, κατά το πόσον τα πράγματα στένευαν, και η κρίση πλησίαζε την κατηγορία στην οποία ανήκαν. Η μερίδα αυτή του κόσμου αντιλαμβάνονταν το αδιέξοδο των καπιταλιστικών πολιτικών και άρχιζε να ανησυχεί. Αυτό ήταν θετικό.

Επίλογος

Παγιδευμένοι στις δαγκάνες των καπιταλιστικών υπερδυνάμεων

Η έλλειψη της ΕΣΣΔ επέτρεψε στις καπιταλιστικές υπερδυνάμεις να επεκταθούν και να αυξήσουν την επιρροή τους, την παγκόσμια επίβλεψη και επικράτηση. Ήταν λοιπόν μια μεγάλη νίκη της αντεπανάστασης. Οι μεγάλες καπιταλιστικές οντότητες δεν θα επέτρεπαν σε λαούς να κάνουν την δική τους επανάσταση, να ανεξαρτητοποιηθούν και να αποκοπούν. Είναι γνωστός ο εγκλωβισμός  σε αυτές πολιτικά ή στρατιωτικά. Διάφορες ταραχές που συμβαίνουν σε κράτη (λόγω και των ιμπεριαλιστικών πολιτικών των υπερδυνάμεων), φοβίζουν τις μικρές χώρες και κρατούν τους λαούς μακριά από την δική τους ανεξαρτητοποίηση και ανατροπές.

Πολλές χώρες προτιμούν την ασφάλεια μέσα στην καπιταλιστική αγκαλιά. Τα περιθώρια  στενεύουν λόγω της καπιταλιστικής κρίσης, και έτσι καταστάσεις οδηγούνται σε αδιέξοδα. Άραγε αυτά τα αδιέξοδα θα φέρουν την επανάσταση; 'Η θα γίνει κάτι άλλο;
Άλλοι λαοί του πλανήτη, όπως της Κούβας, της Βενεζουέλας, τόλμησαν την στροφή, και ζουν χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα. Όμως έπαιξε ρόλο και η ψυχολογία του δικού τους συγκεκριμένου λαού. Το θέμα είναι να ψάξει ένας λαός μέσα του αν τελικά θέλει, και αν είναι διατεθειμένος να πληρώσει το ανάλογο τίμημα της ανεξαρτησίας του. Μια μεταβατική δύσκολη κατάσταση, μια φουρτούνα, που θα συμβεί μετά την επανάσταση, αλλά όταν αυτή παύσει θα οδηγήσει σε ένα ασφαλές λιμάνι μακριά από την εκμετάλλευση και τους εξωτερικούς εκβιασμούς.

Θα κλείσουμε με το video "Hasta Siempre".

Aprendimos a quererte
desde la histórica altura
donde el sol de tu bravura
le puso cerco a la muerte.

Aquí se queda la clara,
la entrañable transparencia,
de tu querida presencia
Comandante Che Guevara.

Tu mano gloriosa y fuerte
sobre la historia dispara
cuando todo Santa Clara
se despierta para verte.

Vienes quemando la brisa
con soles de primavera
para plantar la bandera
con la luz de tu sonrisa.

Tu amor revolucionario
te conduce a nueva empresa
donde esperan la firmeza
de tu brazo libertario.

Seguiremos adelante
como junto a ti seguimos
y con Fidel te decimos:
Hasta siempre, Comandante!

https://www.youtube.com/watch?v=xxCjNiaYCnI

  • Σχόλια

1 Comments:

  1. Εικόνα Κώστας

    Η επανάσταση απαιτεί νοήμονα όντα με πλήρη συνείδηση της πραγματικότητας, του σκοπού και των διαθέσιμων μέσων.
    Και τα νοήμονα όντα τις τελευταίες δεκαετίες στην Ελλάδα που γνωρίζω, μετριούνται στα δάχτυλα των χεριών και των ποδιών :) και αυτό δεν είναι αστείο...

    Οι αγανακτισμένοι ήταν καθοδηγούμενοι από την ίδια την ΕΕ, ώστε η λαϊκή οργή να ξεφουσκώσει σιγά σιγά με τις πρώτες βροχές του φθινοπώρου.

    Χωρίς παιδεία δεν γίνεται επανάσταση και επανάσταση δεν είναι να πάρουμε τα όπλα να ρίξουμε μια κυβέρνηση για να βάλουμε μια άλλη στη θέση της. Πέραν που ούτε τα όπλα έχουμε ούτε την ικανότητα να διατηρηθούμε στην εξουσία στο σημερινό παγκόσμιο γίγνεσθαι.

    Θέλη αρετήν και τόλμη η ελευθερία και αυτά τα στοιχεία πρέπει να τα έχει μεγάλο μέρος του πληθυσμού για να αλλάξουν τα πράγματα και κάτι τέτοιο δεν είναι ορατό όχι απλά στο άμεσο μέλλον αλλά ούτε και στο μακροπρόθεσμο, για την Ελλάδα των θρησκόπληκτων, τηλεορασόπληκτων, πρεζόπληκτων κλπ.

    Αλλά γιατί επαναλβανόμαστε στην ιστορία; Αυτά έχουν λεχθεί πολλάκις σε όλο τον προηγούμενο αιώνα από πολλές οπτικές γωνίες μία εκ των οποίων είναι και αυτή.

Scroll to Top