BETA

Dialogue 3-D: Θάνατος στους φασίστες και ηθικά διλήμματα

Εικόνα Maria

Νομίζω πως για τον κάθε υγιώς σκεπτόμενο άνθρωπο, τα διλήμματα πλέον έχουν παρέλθει όσον αφορά τον φασισμό. Σε καμία περίπτωση δεν μιλάμε για ιδεολογία, επειδή ο φασισμός δεν έχει, μα αντίθετα αποτελεί ένα κράμα ιδεολογημάτων που σαν σκοπό έχει να παρεισφρήσει αρχικά στα μικροαστικά στρώματα. Αποτελώντας πάντα ένα δεκανίκι του καπιταλισμού, ο φασισμός σήμερα έχει ενσωματωθεί εμμέσως πλην σαφώς σχεδόν σε κάθε τομέα της ζωής μας.

Όπως είναι γνωστό ο όρος «φασισμός» εμφανίστηκε ως προσδιορισμός μιας πολιτικής ιδεολογίας και ενός συστήματος διακυβέρνησης που εξαπλώθηκε σε διάφορες χώρες της Ευρώπης την περίοδο του μεσοπολέμου. Σήμερα όμως ο φασισμός έχει διευρυνθεί ώστε να αναφέρεται σε μια στάση ζωής. Επίσης, ενώ ο φασισμός αρχικά εμφανίστηκε ως θετικός προσδιορισμός, σήμερα με την εξαίρεση αυτών που τον ασπάζονται – και είναι λίγοι πλέον που τον χρησιμοποιούν ως αυτοπροσδιορισμό – έχει προσλάβει ένα εντελώς αρνητικό πρόσημο.
Ίσως το χειρότερο όλων, αποτελεί η (αναπόφευκτη) εισβολή του και στην εκπαίδευση. Και αυτό επειδή αν και η εξάπλωση του φασισμού προϋποθέτει την εμπέδωση και διάχυση ορισμένων πρακτικών, ιδεών και αξιών, τότε η εκπαίδευση είναι ένα βασικότατο κομμάτι της όλης διαδικασίας. Δεν είναι τυχαίο ότι τα φασιστικά καθεστώτα του μεσοπολέμου έδωσαν ιδιαίτερη σημασία στην εκπαίδευση. Λίγο-πολύ στοιχεία του έχουν παραμείνει ακόμα και σε αυτόν τον τομέα και παρατηρούμε πως δεν υπάρχει ένα σύστημα εκπαίδευσης που θα προήγαγε αξίες αντίθετες ή ανταγωνιστικές προς τον φασισμό: την κριτική σκέψη, την ανοχή στο διαφορετικό κλπ, το οποίο θα μπορούσε να αποτελεί και το βασικό στοιχείο αντίστασης στον εκφασισμό της κοινωνίας.
Μάλλον γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι πλέον εμφανές πως ο μηχανοκρατικά μυστικιστικός χαρακτήρας του ανθρώπου της εποχής μας δημιουργεί τα φασιστικά κόμματα κι όχι αντίστροφα.

Δεν είναι άλλωστε ανάγκη να δηλώνει κάποιος φασίστας για να συγκεντρώνει τις βασικές «αρχές» του φασισμού. Η φασίζουσα συμπεριφορά και τρόπος ζωής, είναι διάχυτα παντού αφού φασισμός είναι και η καθημερινή πρακτική της αυταρχικής συμπεριφοράς του εγώ ὡς προς τὸν άλλον, μιας αυταρχικής συμπεριφοράς που βασίζεται στην υπερεκμετάλλευση της ἀαδυναμίας του πλησίον, τοῦ άλλου. Ο φασισμός εκφράζεται ως καθημερινή συμπεριφορά που ακινητοποιεί τὶς αντιστάσεις του άλλου, όχι γιὰ νὰ τον κερδίσει αλλά για να τον συντρίψει, όχι για να προκαλέσει την συναινετική του συνάντηση μαὰ για να προκαλέσει τον αφανισμό του καθὼς βλέπει τὸν άλλον ως τον διαρκή του εχθρό.
Η προέλαση του εθνικισμού στην Ευρώπη αποτελεί μια τρανή απόδειξη αυτού. Η σταδιακή αναγέννηση του ακραίου εθνικισμού και η έκφρασή του μέσα από πολιτικούς φορείς που βρίσκουν την θέση τους στα έδρανα των εθνικών κοινοβουλίων, σε δημαρχιακούς θώκους και φυσικά και στο ευρωκοινοβούλιο, είναι ένα προφανές γεγονός. Και δεν αφορά φυσικά - όπως πολλοί θέλουν να υποστηρίζουν - την Ελλάδα της οικονομικής κρίσης και τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που «δεν γνώρισαν ποτέ δημοκρατία». Αφορά, την κεντρική Ευρώπη, τις ισχυρές χώρες της ΕΕ, τις χώρες πρότυπα για τα κοινωνικά μοντέλα που έχουν υιοθετήσει κλπ.

Ο όρος φασισμός προέρχεται από την ιταλική λέξη Fascismo που ετυμολογείται από την λατινική «fasces» (φάσκες, ενικός: fascis, ιταλικά fascio :φάσιο) που ονομάζονταν συγκεκριμένο αρχαίο ρωμαϊκό έμβλημα εξουσίας, που απεικόνιζε «ράβδους δεμένες γύρω από έναν πέλεκυ».
Η λέξη παραπέμπει στους «littores» (λιτόρες) που ήταν ένα είδος ομάδων σωματοφυλάκων των γερουσιαστών της αρχαίας Ρώμης οι οποίοι διακρίνονταν από μια ράβδο που κρατούσαν και η οποία ήταν το σύμβολο της εξουσίας τους. Οι fasces ήταν στην αρχαία Ρώμη σύμβολο της εξουσίας των δικαστών και συμβόλιζαν την «ισχύ δια της ενώσεως»: μια μόνο ράβδος σπάζει εύκολα, ενώ μια δέσμη πολύ δύσκολα. Οι ράβδοι δεμένες γύρω από έναν διπλό πέλεκυ που έγινε το σύμβολο του φασισμού. Η αντιστοιχία με τους φασιστές της δεκαετίας του '20 βρίσκεται στο ότι οι πρώτες ομάδες φασιστών που σχηματίστηκαν στην Ιταλία ονομάστηκαν «fascio di combattimento», δηλαδή ομάδες-δέσμες μάχης.

Ορισμένοι άνθρωποι δεν έχουμε διλήμματα και είναι σαφές πως ή φασίστας ή άνθρωπος, επειδή και τα δυο μαζί ΔΕΝ γίνεται να συνυπάρχουν. Επομένως και το «ψόφος στους φασίστες» δεν είναι καθόλου μεταφορικό, μα σαφώς τονίζει την ανάγκη της άμεσης εξαφάνισης κάθε φασιστικού λόγου και συμπεριφοράς από τον γαλαξία και ακόμα παραπέρα.

Υπάρχουν όμως και αυτοί/-ες που θεωρούν τους φασίστες ως ανθρώπινα όντα και ετσι εκφράζουν ακόμα και ηθικά διλήμματα ως προς τον τρόπο αντιμετώπισής τους (η βία, φέρνει βία) και έτσι καταφέρνουν να δημιουργήσουν μια σειρά ψευτοδιλημμάτων.
Όμως, τι θα κάνατε, αν ξαφνικά βρισκόσασταν σε μια κοινωνία με οπλισμένους φασίστες - αντίστοιχη της ναζιστικής Γερμανίας - που αν δεν τους αντιμετωπίζατε θα σας σκοτώνανε;
Σε αυτό ακριβώς το κομματι, προσπαθεί να προβληματίσει το παιχνίδι Dialogue 3-D.

Dialogue 3-D: Ηθικά διλήμματα ή ψόφο στους φασίστες;

Για να προχωρήσουμε όμως και στο βιντεοπαιχνίδι που θα παρουσιάσουμε σήμερα, πριν από 18 ημέρες και συγκεκριμένα την 7η Φεβρουαρίου 2017, κυκλοφόρησε ένα νέο videogame. Το όνομα αυτού, Dialogue 3-D.
Ο καλλιτέχνης και σχεδιαστής παιχνιδιών Ramsey Nasser αξιοποιώντας τον ανοιχτό κώδικα της id Software για το παιχνίδι Wolfenstein - στο οποίο πολεμάς τον Ναζί που εμφανίζεται - έφτιαξε έναν κλώνο του, που ακούει στο όνομα Dialogue 3-D. Πρόκειται για ένα remix (διασκευή) του γνωστού παιχνιδιού, Wolfenstein.

Με την διαφορά ότι το Dialogue 3-D ανατρέπει την αρχική βίαιη προσέγγιση, μετατρέποντας κάθε αλληλεπίδραση σε μια συνομιλία κειμένου. Με απλά λόγια δηλαδή, θέτει διλήμματα του στυλ:

- Είναι σωστό να σκοτώνεις φασίστες;

- Είναι λύση η βία;

- Η ειρηνική επίλυση των θεμάτων δεν ήταν πάντα πιο αποτελεσματική;

- Αν δεν τους φας εσύ, μήπως θα σε φάνε εκείνοι;

Όπως έγραψε στο Twitter ο δημιουργός του παιχνιδιού, ο Ramsey Nasser:

People have been asking if punching fascists is OK, so I made a game exploring that question.

δηλαδή:

Ακούω συχνά τους ανθρώπους να αναρωτιούνται αν είναι φυσιολογικό να σκοτώνουν τους φασίστες· έφτιαξα, λοιπόν, ένα παιχνίδι που εξετάζει αυτό ακριβώς το ερώτημα.

Έτσι λοιπόν, ο προγραμματιστής του Ramsey Nasser έφτιαξε μια διασκευή του Wolfenstein 3-D, του κλασικού παιχνιδιού του 1992 (το οποίο είχε βγει τότε για τα DOS της MS), που ακούει στο όνομα Dialogue 3-D.

Η ειδοποιός διαφορά του από το Wolfenstein 3D είναι, όπως είπαμε, ότι κάθε φορά που είστε έτοιμοι να πυροβολήσετε έναν Ναζί, πετάγεται ένα πλαίσιο διαλόγου που σας βάζει σε ηθικά διλήμματα. Έτσι, ενώ στο Wolfenstein 3D ο παίκτης έπρεπε απλά να σκοτώσει τους Ναζί που πεταγόταν μπροστά του, στο Dialogue 3-D για να μπορέσετε να τραβήξετε την σκανδάλη, θα πρέπει πρώτα να απαντήσετε σε ερωτήσεις όπως:

Has violent resistance ever solved anything?

ελληνιστί:

Η βία, είναι η λύση; Έχει επιλύσει ποτέ κάτι;

Και:

Is it okay to deny fascists a platform?

δηλαδή:

Είναι ορθό να αρνείσαι στους φασίστες κάποια πλατφόρμα;

Ή:

Doesn’t this make you the real Nazi?

που με απλά λόγια θα πει:

Αυτό, όμως, μήπως σε κάνει και εσένα Ναζί;

Όσο φυσικά αναρωτιέσαι αν είναι ορθό το να πυροβολήσεις έναν φασίστα, αυτός σε έχει ήδη σκοτώσει. Όπως λέει και ένας παίκτης στον Nasser:

Died while trying to answer. Got your point.

που σημαίνει:

Έχασα την ζωή μου προσπαθώντας να απαντήσω. «Το 'πιασα» (κατάλαβα ποιος είναι ο στόχος του παιχνιδιού).

Πώς παίζεται

Το παιχνίδι μπορείτε να το παίξετε είτε μέσω browser από την ιστοσελίδα του, είτε να το κατεβάσετε και να σκοτώνετε (ή όχι) φασίστες όποτε σας κάνει κέφι.

Τα πλήκτρα που χρησιμοποιείτε είναι ουσιαστικά τα κλασικά, δηλαδή το «click» («κλικ») για να ξεκινήσετε, τα βελάκια (πάνω, κάτω, αριστερά, και δεξιά) το «space» δηλαδή το «κενό» για να ανοίξετε τις πόρτες, και το «x» για να επιτεθείτε.

Και όπως είπαμε, ε; Αν δεν σκοτώσεις εσύ τον φασίστα που εμφανίζεται μπροστά σου, όσο εσύ απαντάς στα ηθικά διλήμματά σου, θα σε σκοτώσει αυτός.

>>> Δείτε και ένα βίντεο για το παιχνίδι:

 

 

Εγκατάσταση του Dialogue 3-D

Κατεβάστε το Dialogue 3-D:

Διαθέσιμο για Windows, OSΧ, Linux, HTML5.

► [DOWNLOAD Dialogue 3D]

Αφού το κατεβάσετε, αποσυμπιέστε το και διπλό κλικ στο αρχείο με τ' όνομα: «wolf3d.html» που θα βρείτε μέσα στον αποσυμπιεσμένο φάκελο και αυτό αμέσως θα ανοίξει σε μια νέα καρτέλα του browser σας.
Κάντε κλικ για να ξεκινήσει το παιχνίδι.

Επίλογος:

Τον Φασισμό κατάλαβέ τον, αν θες να ζεις ελεύθερος.
Όπως έγραψε και ο Βίλχελμ Ράιχ [«Η Μαζική Ψυχολογία του Φασισμού»]:

Όταν ακούμε κάποιον φασίστα, οποιασδήποτε απόχρωσης, να βγάζει κήρυγμα για την «τιμή του έθνους» (αντί για την τιμή του ανθρώπου), για την «σωτηρία της αγίας οικογένειας και της φυλής» (αντί της κοινωνίας και της εργαζόμενης ανθρωπότητας), όταν φουσκώνει και κορδώνεται κι έχει το ρύγχος του γεμάτο συνθήματα, τότε ας τον ρωτήσουμε δημοσία, ήρεμα και απλά:

Τι κάνεις στην πράξη για να ταΐσεις το έθνος, χωρίς να δολοφονήσεις άλλα έθνη; Τι κάνεις ως γιατρός για να καταπολεμήσεις τις χρόνιες αρρώστιες, τι ως παιδαγωγός για ν’ απεργαστείς την ευτυχία του παιδιού, τι ως οικονομολόγος για να εξουδετερώσεις την φτώχεια, τι ως κοινωνικός λειτουργός για να αποσοβήσεις την συντριβή πολύτεκνων μητέρων, τι ως αρχιτέκτονας για να βελτιώσεις την υγιεινή της κατοικίας.
Και μην φλυαρείς τώρα, αλλά δώσε μας μια συγκεκριμένη πρακτική απάντηση, ειδάλλως κλείσε το στόμα σου!

Μα δεν είναι ο δρόμος της εξουσίας εκείνος που θα εξουδετερώσει τον φασισμό. Δεν είναι ένα πολιτικό κόμμα ή άλλη μια δικτατορία. Δεν είναι ένας ακόμα στρατός, ή μια αυταρχική επιβολή, «στο όνομα του καλού της κοινωνίας».
Δεν γίνεται να εξουδετερώσεις τον φασισμό με τις ίδιες τις μεθόδους του.

Όποιος προσπαθεί να τσακίσει τα μηχανικά ρομπότ με τα δικά τους μέσα, θα καταφέρει μονάχα να διώξει τον διάβολο χρησιμοποιώντας τον Βεελζεβούλ, δηλαδή μέσα στο προτσές της άριστης και επιστημονικής δολοφονίας θα μετατραπεί ο ίδιος σε μηχανικό ρομπότ και θα συνεχίσει ο ίδιος αυτό που ξεκίνησε ο αντίπαλός του.

Ο φασισμός δεν μπορεί να κατανικηθεί με υποκατάστατα και με τον υπερακοντισμό των μεθόδων του, δίχως αυτή η νίκη, ηθελημένα ή αθέλητα, να καταλήξει σε φασισμό.
Ο δρόμος του φασισμού είναι ο δρόμος του μηχανικού, του νεκρού, του απολιθωμένου, του ανέλπιδου.
Ο δρόμος της ζωής είναι βασικά διαφορετικός, πιο δύσκολος, πιο επικίνδυνος, πιο έντιμος και γεμάτος ελπίδες.

  • Σχόλια

3 Comments:

  1. Εικόνα debianass
    debianass (χωρίς επαλήθευση)Mar 02, 2017 14:53 ΜΜ

    Οπως κάθε απώλεια ζωής, έτσι και του φασίστα είναι κάτι λυπηρό, κάτι που θα πρέπει να αποφευχθεί με κάθε τρόπο. Ομως η στιγμή που χάνεται μια ζωή διαφέρει κατά περίπτωση. Η ζωή ενός ανθρώπου, παρόλο που είναι γνωστό ότι κάποια στιγμή θα σταματήσει, συνεχίζεται μέχρι τη στιγμή που παύουν οι ζωτικές του λειτουργίες. Η ζωή ενός φασίστα όμως σταματά τη στιγμή που γίνεται φασίστας. Από τη στιγμή αυτή και πέρα εκλαμβάνεται σαν παθογόνα κοινωνική μονάδα, όχι όμως σαν έμβιο ον αφού η ύπαρξή του και μόνο απειλεί την ύπαρξη των υπολοίπων.
    Μα καλά, δεν είναι φασισμός να ανάγεις την πολιτική σου διαφωνία σε υπόθεση ζωής ή θανάτου; Είναι.
    Αυτό ακριβώς κάνει ο φασίστας (με σβάστικα ή χωρίς). Ενώ η σύγκρουση με οποιονδήποτε διαφωνούντα παραμένει σε πολιτικό επίπεδο, η σύγκρουση με τους φασίστες διεξάγεται σε στρατιωτικό επίπεδο κατ'επιλογή των φασιστών. Επέλεξαν να επικρατήσουν μέσω της βίας και του θανάτου. Σε αυτό το επίπεδο παίζουν κι αν, για οποιονδήποτε λόγο, αρνείται κανείς να τους αντιμετωπίσει σ'αυτό το επίπεδο, ισοδυναμεί με την αποδοχή τους, δηλαδή την αποδοχή της βίαιης επιβολής και του θανάτου.
    Το να "σκοτώνεις φασίστες" (κυριολεκτικά ή μεταφορικά) είναι αγώνας για ζωή. Οποιος δεν το καταλαβαίνει, κάπου έχει έλλειμμα ιστορικής μνήμης. Κι αυτό στοιχίζει ανθρώπινες ζωές.

  2. Εικόνα θωμας
    θωμας (χωρίς επαλήθευση)Mar 12, 2017 19:25 ΜΜ

    επειδη πολυ παιζει τελευταια αυτο το θανατος στο φασισμο, και εξαιτιας ατου εχουμε κατι ομαδες των 100 - 200 ατομων που νομιζουν οτι κατεχουν το παγκοσμιο χαρισμα της καθαρης ματιας και γνωμης και προσπαθουν να επιβαλουν την αποψη τους στους υπολοιπους κλεινοντας δρομους, δερνοντας καθηγητες, βγαζοντας ανακοινωσεις που τις διαβαζουν αυτοι και μερικοι κοντινοι τους, εχω να πω πως ελεος πια! φτανει! μπουχτισαμε απο ιδεολογιες, βαλτε τις εκει που ξερετε και αφηστε εμας τους ασχετους να ζησουμε την ζωη μας οπως μας αρεσει, καποιος να εξηγησει στον σημερινο νεο οτι φασισμος κομμουνισμοςς καπιταλισμος σοσιαλισμος ειναι οταν δεν μπορεις να πεισεις και επιβαλεσαι.... ανθρωπισμος ειναι κατι που θα το μαθουν μαλλον πιο αργα στη ζωη τους, λιγο πριν πεθανουν.

  3. Εικόνα Helen
    HelenMar 12, 2017 19:43 ΜΜ

    Δηλαδή εσύ τώρα που εκφράζεις όλη την σαπίλα, εξισώνοντας τα εκατομμύρια νεκρών από τους φασίστες με αυτούς, περιμένεις να θεωρήσουμε πως είσαι «ανθρωπιστής», όπως λες. Ε;;;

Scroll to Top