BETA

Editorial Απριλίου 2016: Η Ευρώπη είναι ο παράδεισος των brands

Εικόνα Maria

Δεν ξέρω, αν το σωστό ερώτημα είναι το γιατί να υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί στον πλανήτη, ή το πώς γίνονται όλοι αυτοί πλούσιοι. Και για να το θέσουμε καλύτερα, ποιος τους κάνει τόσο πλούσιους;
Το νερό, οι σπόροι, η θάλασσα, τα βουνά, ο αέρας και οι πρώτες ύλες του πλανήτη σε ποιον πρέπει να ανήκουν; Σε εταιρείες, και να είναι προϊόντα προς επεξεργασία και πώληση;
Και αν όχι, τότε γιατί να συμβαίνει αυτό;
Είναι πλέον κάποιες χώρες, συνώνυμες με ένα ή περισσότερα brand-name; Και είναι οι ιδιοκτήτες τους αυτοί οι οποίοι καθορίζουν, εμμέσως πλην σαφώς, το πολιτικό / κοινωνικό και οικονομικό γίγνεσθαι;

Ποιος το περίμενε ότι η Nutella, η Lidl, και η Leggo θα ήταν τόσο προσοδοφόρες;
Αφορμή για το παρόν άρθρο, στάθηκε ένας χάρτης με τους πλουσιότερους Ευρωπαίους κάθε χώρας που είχε δημοσιεύσει η εφημερίδα Independent (με κλικ πάνω στον χάρτη, μπορείτε να κάνετε ζουμ).

Στις πρώτες θέσεις της λίστας φιγουράρουν ο Ισπανός ιδιοκτήτης των καταστημάτων Zara, ο ιδιοκτήτης της L’oreal στην Γαλλία, ο Ιταλός ιδιοκτήτης της Nutella και ο επιχειρηματίας στα χέρια του οποίου είναι τα γερμανικά Lidl.
Πρώτος στην λίστα με τους πλουσιότερους ανθρώπους του πλανήτη φιγουράρει ο Bill Gates, ο ιδρυτής της Microsoft.

Από τους Έλληνες, τα σκήπτρα κρατά ο Σπύρος Λάτσης για τον οποίον άλλοι (όπως η Wikipedia) λένε πως η περιουσία του ανέρχεται στα 11.4 δισεκατομμύρια δολάρια και άλλοι (όπως το περιοδικό Forbes - που το μότο του είναι: The Capitalist Tool, δηλαδή Το καπιταλιστικό εργαλείο) πως η καθαρή περιουσία του ανέρχεται στα 3,3 δισεκατομμύρια δολάρια, με ετήσιο κέρδος 2,8 δισεκατομμύρια δολάρια.
Μάλλον η διαφορά στα νούμερα προκύπτει από τον αρνητικό πλούτο καθώς, οι πολύ πλούσιοι γενικά, βλέπουν τα ακίνητα ως «στοιχεία του παθητικού», δηλαδή δαπάνη, όπως ένα ακριβό ταξίδι ή ένα σκάφος, και όχι ως «ενεργητικό», δηλαδή επένδυση.

Είναι και τα διάφορα τερτίπια των πλουσίων, όπως το κόλπο με τις φιλανθρωπίες, με τα οποία θέλουν να φαίνονται από την μια φτωχότεροι και από την άλλη, μέγα φιλάνθρωποι.
Όπως και να έχει όμως, τα χρήματα είναι πολλά· υπερβολικά πολλά.

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία βέβαια του 2015 (που δίνει το περιοδικό Forbes) ο πιο πλούσιος Έλληνας θεωρείται ο Φίλιππος Νιάρχος, ο μεγαλύτερος γιος του Σταύρου Νιάρχου, ο οποίος βρίσκεται στην θέση 778 με την περιουσία του να εκτιμάται στα 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια.
Ο δε Σπύρος Λάτσης, παρότι έχασε την πρωτιά, έχει αυξήσει την περιουσία του που φτάνει τώρα στα 2,4 δισεκατομμύρια δολάρια.

Τι ωραία όμως που μιλάμε για τέτοια ποσά την ώρα που οι συντάξεις των 600 ευρώ ψαλιδίζονται συνεχώς, και οι μισθοί παίρνουν την κατρακύλα;
Πάντα βέβαια, θα υπάρχουν και εκείνοι που προσπαθούν να μας πείσουν πως οι φτωχοί του κόσμου γίνονται πλουσιότεροι.

  • Σχόλια

2 Comments:

  1. Εικόνα akounadis
    akounadisΑπρ 01, 2016 18:28 ΜΜ

    "Το νερό και το φως δε θα το αγοράσω αλλά ούτε θα το πουλήσω...
    ...στο σκοτάδι σας θα εμπαίζω τη στάλα σας νερού που κάποτε θα λησμονήσω..."

    Απάνθρωποι καπιταλιστές

  2. Εικόνα Χάρης
    Χάρης (χωρίς επαλήθευση)Απρ 01, 2016 20:20 ΜΜ

    Μαρία χθες βράδυ έβαλα και παρακολούθησα την διάλεξη του Θανάση του Μανιάτη, για την μαρξιστική πολιτική οικονομία, πέρα από το ότι έσπαγα το κεφάλι μου για να τα καταλάβω και δεν τα καταλάβαινα, τελικά είναι πολύ δύσκολα, μάλιστα στο τέλος είπε πως "παρακολουθήσατε ύλη δύο εξαμήνων στη διάλεξη" (!), λοιπόν στους μαθηματικούς τύπους με την υπεραξία έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Θέλω να πω πως έχουν ψάξει με μαθηματικό τρόπο το πως θα βγάλουν από τη μύγα ξύγκι. Εντύπωση μου έκανε το ότι σε έναν από τους τύπους, περιγραφόταν η σημερινή κατάσταση. Ακόμα, στη διάκριση ανάμεσα στην "παραγωγική εργασία", και την "μη παραγωγική" (έτσι όπως την έχουν θεωρήσει), δηλαδή παραγωγική είναι αυτή που παράγει την υπεραξία, και μη παραγωγική αυτή που δεν την παράγει. Στο πινακάκι πχ. έλεγε πως εργαζόμενοι σε κάτι δήμους, συντήρηση δρόμων και όλα αυτά, τη στιγμή που δεν παράγουν κέρδος τότε "δεν".

Scroll to Top