BETA

Editorial Δεκέμβρη 2014 - Ας γίνουμε άνεμοι και οδοφράγματα

Εικόνα constantinos

Ποτέ ξανά δούλοι, ποτέ ξανά με χαμηλωμένα βλέμματα, ποτέ ξανά μόνοι. Για πάντα στην απέναντι όχθη, για πάντα εξεγερμένοι και βέβηλοι, για πάντα στο μονοπάτι των ελεύθερων ανθρώπων.
Για πάντα, μ’ ακούς;
Μισώ εκείνους που έχουν τη διαστροφή να απαιτούν υποταγή. Γι’ αυτούς τα σκυμμένα κεφάλια και η σιωπή είναι κάτι σαν ιεροτελεστία όπου ο αφέντης χρήζει τον δούλο του, άξιο να τον υπηρετεί.

 

Ήταν Δεκέμβρης του 2008 και γύρω η πόλη καιγόταν. Κάτι σπουδαίο συνέβαινε στους δρόμους. Ένας σηκωμός, μια αντίσταση, μια επανάσταση. Ένα κίνημα που -φυσικά- πότε δεν παρουσιάστηκε έτσι από τα ΜΜΕ και την εξουσία. Ο μέσος πολίτης αυτού του τόπου ποτέ δεν μπόρεσε να καταλάβει τι συνέβαινε εκεί έξω. Ακόμα και αν το ένοιωθε, ο φόβος του τον κατατρόπωσε.
Ήταν 15 χρόνων. Παιδιά και συνάμα συνειδητοποιημένοι άνθρωποι, αυτά που ανάμεσα στους άλλους βρίσκονταν εκεί έξω, στον δρόμο, εκείνον τον Δεκέμβρη. Άνθρωποι που μάχονταν για την αξιοπρέπεια, την ισότητα, την κατάργηση της εξουσίας, της άτυπης και ανούσιας δημοκρατίας, την ισοπέδωση του οικονομικού λόμπι. Οι άνθρωποι που βρισκόταν εκείνες τις μέρες έξω ήταν η εξαίρεση στον κανόνα, η κατάρα στις ευχές του κάθε βολεμένου νοικοκυραίου. Το μήνυμα ήταν πιο ξεκάθαρο από ποτέ, πέρα για πέρα αληθινό:

Και τότε, μέσα σε όλο αυτόν τον θόρυβο και τις φωνές, ακούστηκε ο πυροβολισμός που κάλυψε κάθε άλλον ήχο τριγύρω. Ο γδούπος του σώματος στην άσφαλτο και το αίμα. Ο χρόνος ήταν σα να πάγωσε και όλα κυλούσαν αργά. Δυο παιδιά στην άσφαλτο, ο ένας κρατούσε στην αγκαλιά τον αιμόφυρτο φίλο του. Μια ζωή που έφυγε. 15 χρόνων. Επειδή απλά αντιστεκόταν στην σαπίλα και την κοινωνική υποκρισία. Νεκρός ο Αλέξης Γρηγορόπουλος, στην αγκαλιά του φίλου του Νίκου Ρωμανού. Όργανο της εκτέλεσης ο μπάτσος Κορκονέας. Αληθινός εκτελεστής η εξουσία και ο κάθε βολεμένος αστός που στην εκάστοτε εξουσία, εκλογικές διαδικασίες και άλλα τέτοια, βλέπει την μόνη λύση.

2013: Πέντε χρόνια μετά. Η ολιγαρχική ελίτ -μέσω των πολιτικών υπαλλήλων της- έχουν ξεκινήσει την ευθεία επίθεση, προκειμένου να μην καταρρεύσει το τέρας του καπιταλισμού και να εξελιχτεί σε κάτι ακόμα πιο κτηνώδες που φέρει το εύηχο όνομα: "νεοφιλελευθερισμός". Οι τράπεζες, το κατ' εξοχή εργαλείο και σύμβολο αυτής της ολιγαρχίας, βρίσκεται πλέον στην εξουσία και με νόμιμες διαδικασίες που αποφάσισαν οι εκπρόσωποι των αστών (που οι ίδιοι ανέδειξαν με εκλογές και άλλα τέτοια) προχωράνε στην δέσμευση περιούσιων. Οι άστεγοι και οι κολασμένοι είναι σαν ορδές εκεί έξω. Ένας άλλος υπόγειος κόσμος προσπαθεί να επιβιώσει κάτω από τα πεζοδρομία, στις στοές και στα παγκάκια, δίπλα σε μαι κοινωνία που υποκρίνεται.
Εκείνες τις ημέρες. μια χούφτα παλικάρια, έκαναν μια συμβολική κίνηση, κάτι που ήταν απολύτως δίκαιο και σωστό. Λήστεψαν μια τράπεζα στο Βελβεντό Κοζάνης. Δεν πειράξανε κανέναν. Δεν χρησιμοποίησαν ομήρους σαν ασπίδα. Δεν χρησιμοποίησαν τον οπλισμό που έφεραν ώστε να τραυματίσουν, ακόμα και σκοτώσουν τους διώκτες τους ώστε να διαφύγουν. Αυτοί οι άνθρωποι στη συνέχεια βασανίστηκαν απάνθρωπα και εν συνεχεία κυκλοφορήσαν αυτές οι άθλια ρετουσαρισμένες φωτογραφίες με τα αλλοιωμένα από το ξύλο πρόσωπά τους. Και αυτές οι φωτογραφίες είχαν έναν μήνυμα όμως. Αυτή την φορά, από την μεριά της εξουσίας. Ένα μήνυμα που εθελοτυφλούσαν για μια ακόμα φορά να δουν οι βολεμένοι αστοί. Ήταν το μήνυμα της απόκρυψης της αλήθειας και της αποσιώπησης. Ή μάλλον η παρωδία της.

Και αυτά δεν τα λέω εγώ, τα είπε και στην αγόρευσή του ο εισαγγελέας έδρας, Πεπόνης. Μεταφέρω το σχετικό απόσπασμα:

[...] Δεν θα γίνω μπαλωματής και γεφυροποιός ώστε να θεραπεύσω τα κενά και τις πλημμέλειες της προδικασίας, αστυνομικής και ανάκρισης... Πρώτη φορά βλέπω ληστεία που να αφήνουν τους ομήρους ελεύθερους, κατά δε την καταδίωξη, ενώ είχαν το επάνω χέρι διαθέτοντας βαρύ οπλισμό, ούτε πυροβόλησαν τους αστυνομικούς που τους καταδίωκαν ούτε χρησιμοποίησαν τον όμηρο σαν ασπίδα για να διαφύγουν [...]
Από κανένα στοιχείο δεν μου προκύπτει ότι αποδεικνύεται η κατηγορία για συγκρότηση και ένταξη σε τρομοκρατική ομάδα [...]

 

Και η ζωή κινούταν στον ρυθμό του δεν συμβαίνει τίποτα. Έξω από τα άδεια μαγαζιά, πάνω από τα κεφάλια των άστεγων και αδέσποτων, τα events έδιναν και έπαιρναν, μέσα σε πόλεις στολισμένες με πουλόβερ σε παγκάκια και κολόνες, στον μακρινό απόηχο των στρατοπέδων συγκέντρωσης, στους θανάτους στα κρύα παραπήγματα της Αμυγδαλέζας και στο γαμ***νο το Αιγαίο του Ελύτη που βρωμάει ελλάδα και θάνατο.

2014: Την 10η Νοέμβρη ένας φυλακισμένος ξεκίνησε απεργία πείνας. Είναι ο ίδιος άνθρωπος που το 2008, κρατούσε το άψυχο κορμί του φίλο του και που έναν χρόνο πριν μετείχε στην συμβολική αντιστασιακή πράξη της ληστείας στο Βελβεντό. Αίτημά του το αυτονόητο και το δίκαιο. Να πάρει την άδεια που δικαιούται από τις φυλακές, ώστε να μπορέσει να παρακολουθήσει την σχολή του, στην οποία και εισήχθη με εξετάσεις μέσα από την φυλακή. Την ίδια άδεια που πήραν και άλλοι σαν αυτόν. Υπήρχε όμως μια διαφορά σε αυτό, καθώς όταν το γλοιώδες πρόσωπο της εξουσίας πήγε να εκμεταλλευτεί το γεγονός, με τις κάμερες παρά πόδας, ο Νίκος Ρωμανός την έφτυσε στα μούτρα δυο φορές. Έτσι όπως ακριβώς του όριζε ο χαρακτήρας και τα όσα συνειδητά πιστεύει.
Μην έχοντας άλλον τρόπο διεκδίκησης, έκανε το μόνο του απόμενε, βάζοντας μπροστά το μόνο που είχε: την ίδια του την ζωή:

Η εξουσία τον αφήνει να πεθάνει. Επειδή τον φοβάται. Επειδή τiς φύλακές τύπου Γ', τις έφτιαξε για ανθρώπους σαν αυτόν. Αυτούς θεωρεί τρομοκράτες. Στο πλευρό του Νίκου βρίσκεται επίσης με απεργία πείνας και ο φίλος του Γιάννης Μιχαηλίδης που και αυτός μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο, με επιδείνωση της υγείας του.

Δεν θα γράψω κάτι εκ' μέρους τους, αν και θα μπορούσα να μεταφέρω απόψεις τους. Θα μεταφέρω όμως το μήνυμα το οποίο δίνουν, όλους αυτούς τους μήνες που είναι έγκλειστοι:

Δεν θέλουμε να σταματήσει ο αγώνας εκεί έξω.

 

Δεν έχει σημασία γιατί το κάνει ο Νίκος, επειδή το διάβασα και αυτό. Έχει κάθε δικαίωμα να πάρει αυτό που είναι δίκαιο. Αυτές θα είναι και σταγόνες μιας μικρής ελευθερίας. Το μόνο σίγουρο είναι πως η εξουσία τον τιμωρεί. Τιμωρεί τον καθέναν που αντιστέκεται. Και η εξουσία έχει κάνει, πάντα θα κάνει, "εξαίσια" προπαγάνδα. Εμετική, μα αποδεκτή σε ένα μεγάλο κοινωνικό κομμάτι. Νομίζω καλύτερα την αντιπροσωπεύει ο εμετός των κομματόσκυλων και τον αστικών εκπρόσωπων:

 

Ο Νίκος, ο Γιάννης, ο Ηρακλής και τα υπόλοιπα παιδιά που είναι εκεί μέσα, ως αιχμάλωτοι του συστήματος, ως πολιτικοί κρατούμενοι, έδειξαν -λόγω και έργω- πως αν δεν συγκρουστούμε σήμερα με το αδύνατο, αύριο θα βρεθούμε αντιμέτωποι με το αδιανόητο. Η εξουσία και τα ΜΜΕ, γνωρίζουν καλά τι συνέβη τον Δεκέμβρη του 2008 και τρέμουν για έναν νέο "Δεκέμβρη". Έχουν σαστίσει, το βλέπω συχνά στα μάτια των μπάτσων (και δικαστών) εκεί έξω, με την αλληλεγγύη. Την αλληλεγγύη που είναι το πιο ισχυρό μας όπλο. Και καταστέλλουν με βία, διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα. Είναι όμως ώρα να καταλάβουν πως ήρθε η ώρα να γράψει η που**να η ιστορία για τις λυσσασμένες κραυγές των ανθρώπων.

«Αν ήμουν άνεμος θα γινόμουν καταιγίδα, αν ήμουν φωτιά θα έκαιγα τον κόσμο, αν ήμουν νερό θα γινόμουν ορμητικός χείμαρρος για να τον πνίξω, αν ήμουν θεός θα τον έστελνα στην κόλαση, αν ήμουν Χριστός θα αποκεφάλιζα όλους τους χριστιανούς, αν ήμουν συναίσθημα θα πλημμύριζα τους ανθρώπους με οργή, αν ήμουν όπλο θα εκπυρσοκροτούσα εναντίον των εχθρών μου, αν ήμουν όνειρο θα γινόμουν εφιάλτης, αν ήμουν ελπίδα να έκαιγα μέσα στις ψυχές των εξεγερμένων σαν πύρινο οδόφραγμα.»

Προς το παρόν, θα αρκεστώ στο να στείλω όλη μου την αγάπη σε εκείνους που οπλίζονται με όνειρα για να πολεμήσουν τον πολιτισμό της εξουσίας. Με την προτροπή να αποδράσουν μαζί με το ρολόι τους από τον κόσμο της τάξης και να περάσουν στην επίθεση εναντίον των καταπιεστών μας, με όλα τα μέσα. Τώρα και για πάντα!
Επίθεση στην κοινωνική μηχανή!
Ζήτω η Αναρχία!

Νίκος Ρωμανός [Φυλακές Αυλώνας - Νοέμβριος 2013]

 

Αλήθεια, ως πότε θα ξεγελάτε τους εαυτούς σας με όσους σας τάζουν συνεχώς την προοπτική ενός καλύτερου αύριο, όταν βλέπετε πως χρησιμοποιούν το σήμερα σαν μέσον καταπίεσης και στέρησης των ελευθεριών σας; Δεν υπάρχουν επιλογές, ούτε αυταπάτες, πως οι επιλογές είναι μονάχα δυο: ή θεατές σε πολυθρόνες μιας ευνουχισμένης ζωής ή δράστες των γεγονότων που διαμορφώνουν την εξέλιξη της ιστορίας. Η σκέψη για ελευθερία δεν αρκεί, επειδή από μόνη της μπορεί να είναι ανθός, όμως η ίδια η ελευθερία είναι καρπός.

Τίποτα δεν τελείωσε, όλα συνεχίζονται, άρνηση, εξέγερση και αλληλεγγύη.

[φυσικά το editorial είναι συνεργατικό και συνδιαμορφωμένο]

  • Σχόλια

119 Comments:

  1. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΝοε 30, 2014 09:34 ΠΜ

    Καταρχάς, το παιδί το τιμάει η στάση του (μέχρι στιγμής) γιατί σέβεται αυτά που πιστεύει και το δείχνει έμπρακτα. Δεν κάνει την όποια ιδεολογία του κωλόπανο, όπως τόσοι και τόσοι άλλοι (του χώρου και όχι μόνο). Από την άλλη όμως, έχω μια ειλικρινή απορία. Γιατί δέχτηκε να δώσει εξετάσεις σύμφωνα με τον τρόπο που ορίζει το υπάρχον σύστημα εξαρχής; Θεωρητικά, ακόμα και το "δικαίωμα" να δώσει εξετάσεις μέσα από τη φυλακή, του το παρέχει αυτό το σύστημα το οποίο ο ίδιος δεν αναγνωρίζει. Δεν είναι σαν να το επικυρώνει κατά κάποιο τρόπο;

  2. Εικόνα constantinos
    constantinosΝοε 30, 2014 14:09 ΜΜ

    Σταγόνες ελευθερίας Soulrain. Είναι 21 και θα βγει, αν βγει, 50 από εκεί μέσα. Από την άλλη, ποιος είπε πως όταν πολεμάς το σύστημα, δεν μπορείς να στρέψεις εναντίον του και δικά του όπλα;

  3. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΝοε 30, 2014 15:30 ΜΜ

    Να τα στρέψεις εναντίον του, ναι. Στην προκείμενη όμως μου φαίνεται κακή σαν κίνηση. Όχι η απεργία, η αρχική συμμετοχή στις εξετάσεις. Μπορώ να τη δικαιολογήσω (στο κάτω-κάτω, άνθρωπος είναι όπως όλοι μας) αλλά τη θεωρώ λάθος. Αν, ας πούμε, του επέτρεπαν να παρακολουθήσει τη σχολή, θα άλλαζε κάτι στο σύστημα που πολεμάει; Διαβάζω το ΠΑΣΟΚ θα βγάλει ανακοίνωση υπέρ του. Αυτό θέλει να κερδίσει; Σαφώς και όχι.
    Ίσως το βλέπω λάθος αλλά είναι λίγο σαν να λέει κάποιος ότι αντιτίθεται στη δημοκρατία ως σύστημα και ταυτόχρονα να πηγαίνει να ψηφίζει. Να τονίσω ότι δεν έχω πρόθεση να ψέξω το παιδί. Απλά, έχει σημασία και ο τρόπος με τον οποίο διεκδικείς και πολεμάς. Αν το κάνεις λάθος, μπορεί να έχει ανάποδα αποτελέσματα κι εκεί θα βρουν πάτημα για να σε χτυπήσουν. Και με φοβίζει το ότι πολλοί "αγωνιστές" σε αυτή τη χώρα έχουν ακολουθήσει λάθος τακτικές, με αποτέλεσμα να χάνουν ακόμα και το έρεισμα που θα μπορούσαν να έχουν στην κοινωνία. Για να υπάρχει ελπίδα να ξυπνήσουν τα πρόβατα, χρειάζεται κάποιος (ή κάποιοι) που θα έχει αδιαμφισβήτητες ικανότητες και δε θα πέφτει εύκολα. Σε διαφορετική περίπτωση, είναι πολύ εύκολο για τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης και αυτούς που τα καθοδηγούν να αμαυρώσουν την εικόνα οποιουδήποτε και δυστυχώς, το μαθημένο στο χορτάρι κοπάδι θα υιοθετήσει την όποια άποψη. Το βλέπεις να γίνεται ήδη.

    Αυτό που μένει πάντως είναι ότι ένας νέος, με τα όποια λάθη του, έχει τα κότσια που δεν έχουν άλλοι, μεγαλύτεροί του (σε ηλικία αλλά και "κύρος") "ιδεολόγοι". Εύχομαι πρώτα απ' όλα να είναι καλά κι έπειτα να αντέξει, μήπως και ξυπνήσουν κάποιοι.

  4. Εικόνα constantinos
    constantinosΝοε 30, 2014 15:44 ΜΜ

    Όχι και πάλι όχι. Πρόσεξε, σκέψου το. Αυτή ακριβώς είναι η "ερώτηση" που θέτει η προπαγάνδα, αποκρύπτοντας την άλλη που είναι η εξής: Το ίδιο σύστημα που κίνησε τις νομικές διαδικασίες εναντίον του, βαφτίζοντάς τον τρομοκράτη (από που προκύπτει αυτό;) και τον στέλνει σε κλειστές φυλακές, έκανε διακρίσεις και αρνείται να παρέχει αυτό που το ίδιο θεσμοθέτησε. Το γεγονός πως τα πολιτικά κοράκια το εκμεταλλεύονται για ψηφαλάκια ήταν αναμενόμενο. Ο Ρωμανός όμως τους πρόλαβε: "Στα τσακίδια".

    Όμως δεν σταματούν εδώ τα ερωτήματα. Όπως εύστοχα θέτει σε άρθρο του και ο Άκρατος:

    Γιατί αρνήθηκε την όμορφη ζωή που θα του παρείχε το οικογενειακό περιβάλλον του και βγήκε στη παρανομία; Γιατί δεν φοβήθηκε τη δύναμη της εξουσίας, όπως άλλωστε θα ήταν λογικό να κάνει μετά τον φόνο του κολλητού του, αλλά επέλεξε να δράσει ενάντια σε αυτήν; Γιατί δεν κοίταξε την πάρτη του και τη βολή του;

    Δεν ξέρω, αναρωτήσου και εσύ (ο καθένας), τι θα έκανες αν ξεψυχούσε, δολοφονημένος, στα χέρια σου ο καλύτερος σου φίλος. Προσωπικά νομίζω πως θα ήμουν εντελώς διαφορετικός άνθρωπος αν βίωνα κάτι τέτοιο. Θα διψούσα για εκδίκηση και ανατροπή.

  5. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΝοε 30, 2014 18:54 ΜΜ

    Μα αυτό ακριβώς είναι που δεν καταλαβαίνω. Εφόσον γνωρίζεις από προσωπική εμπειρία ότι το σύστημα είναι στρεβλό, γιατί να δεχτείς να κάνεις χρήση ενός "δικαιώματος" που, θεωρητικά, σου παρέχει το ίδιο αυτό σύστημα; Δε λέω ότι το έκανε γιατί τον "βόλευε", έτσι;

    Επίσης, η απεργία πείνας πώς είναι εκδίκηση και ανατροπή; Πώς ακριβώς βλάπτει το σύστημα; Το κατανοώ ως προσπάθεια αφύπνισης αλλά μέχρι εκεί. Πες ότι πάθει κάτι. Θα ξεσηκωθεί ο (όποιος) κόσμος, θα καεί ο τόπος, θα περάσει λίγος καιρός και μετά πάλι στα ίδια θα είμαστε. Και στο φλέγον ζήτημα δε θα έχει αλλάξει απολύτως τίποτα.

    Εμένα πάντως η απορία μου παραμένει. Τι στο καλό μας εμποδίζει και δε μπουκάρουμε στη Βουλή;

  6. Εικόνα constantinos
    constantinosΝοε 30, 2014 19:10 ΜΜ

    Θα προτιμήσω αντί δικής μου απάντησης, να μεταφέρω την επιστολή του Γιάννη (Μιχαηλίδη). όταν την 17η Νοέμβρη (συμβολικό ε;). ξεκίνησε την απεργία πεινάς προς συμπαράσταση στον Νίκο. Θα βρεις τις απαντήσεις εκεί μέσα. Και προφανώς το βασικό είναι να βγούμε λίγο από την υπάρχουσα άνετη κατάστασή μας και την λογική που αυτή υπαγορεύει και να βρεθούμε σε άλλες καταστάσεις που ίσως οι πιο πολλοί μα είναι αδύνατο να φανταστούν. Βασικά όποιος δεν έχει στερηθεί την ελευθερία του δεν θα καταλάβει ποτέ:

    Στη δυσμενή συνθήκη της φυλάκισης, όπου η καθημερινότητα συνοψίζεται στη λέξη υποταγή, ελάχιστα μέσα μένουν για να παλέψεις. Εδώ που η προοπτική της ολικής απελευθέρωσης φαντάζει μακρινή, απέναντι στην καθολική παράδοση που σου προσφέρουν σαν μοναδική επιλογή, έρχονται στιγμές που κρίνεις ότι αξίζει να διαπραγματευτείς.

    Οσο ξενη και αν είναι για μας η διαπραγματευση με την εξουσία. Σε καμία περίπτωση όμως δεν θα διαπραγματευτούμε τα αναρχικά χαρακτηριστικά μας, δεν θα κάνουμε πίσω στην ακεραιότητα του λόγου μας, δεν θα πουλήσουμε τον αγώνα για τον οποίο είμαστε αιχμάλωτοι του κράτους. Αξίζει λοιπόν ακόμα και η αυτοκαταστροφική επιλογή της απεργίας πείνας, που τσαλακώνει το ανθρωπιστικό προσωπείο του κράτους. Που συνιστά μια απειλή να ξεγυμνώσει τη φονική φύση του κράτους, απέναντι στους καλοταϊσμένους με αυταπάτες υπηκόους του.

    Τη φονική και τυραννική φύση της εξουσίας, όπως τη βιώνει κάθε έμβιο ον που υποφέρει και δολοφονείται, στα εργοστάσια, στις εμπόλεμες ζώνες, στα ναρκοθετημένα σύνορα, στα εκτροφεία, τα εργαστήρια και τα σφαγεία, στις φυλακές και τα ψυχιατρεία. Και αξίζει για οποιοδήποτε αίτημα κρίνει ο κάθε απεργός πείνας ως κομβικό για τον εαυτό του, είτε αφορά τις συνθήκες διαβίωσης, την αξιοπρέπεια του, ή την ελευθερία του.

    Στην προκείμενη περίπτωση, που ο σύντροφος και αδελφός μου Νίκος Ρωμανός, έθεσε ως οδόφραγμα το σώμα του για να διεκδικήσει διόδους από την ασφυκτική συνθήκη του εγκλεισμού, αναζήτησα τρόπο να εκφράσω την αλληλεγγύη μου στην πράξη.

    Από τη θέση απ` την οποία κι εγώ βρίσκομαι στην παρούσα συγκυρία, αποφάσισα να συμμετάσχω στην κυλιόμενη απεργία πείνας που αρχίζουμε οι σύντροφοι που συλληφθήκαμε μαζί μετά τη ληστεία στο Βελβεντο. Απο σήμερα 17/11 ξεκινάω απεργία πείνας μέχρι την ικανοποίηση του αιτήματος. Η επιλογή μας αυτή αποσκοπεί να συμβάλλει στην περαιτέρω δραστηριοποίηση των συντρόφων έξω, ώστε να πολλαπλασιαστούν και να οξυνθούν οι πολύμορφες δράσεις αλληλεγγύης, πράγμα που ανοίγει ένα ακόμα μέτωπο πολέμου με το κράτος, άρα και πεδίο συνειδητοποίησης νέων συντρόφων.

    Οι δύσκολοι καιροί που διανύουμε είναι ένας λόγος παραπάνω να παλέψουμε πιο σκληρά και όχι να συμβιβαστούμε. Επειδή το κράτος πάντα θα διαμορφώνει τους κοινωνικούς συσχετισμούς καθιστώντας την επιλογή της ατομικής ή συλλογικής εξέγερσης αντικείμενο σκληρής τιμωρίας, είναι καιρός να απεμπλακούμε από ηττοπαθείς «ρεαλισμούς» και «σταθμισμένες» αποφάσεις υποχώρησης που συνεχώς αφήνουν έδαφος στον εχθρό, αναβάλλοντας τη δράση για ένα μέλλον που η ίδια η αδράνεια κάνει αναπόφευκτα πιο δυσοίωνο.
    Είναι αναγκαίο να υπερβούμε τους ίδιους μας τους εαυτούς και τις αγκυλωμένες αντιλήψεις που σέρνουμε μέσα μας.
    Ας είναι αυτή η απεργία πείνας ένα έναυσμα.

  7. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΝοε 30, 2014 20:32 ΜΜ

    Ξέρεις τι πιστεύω; Όταν ως κοινωνία έχουμε φτάσει στο σημείο να επιτρέπουμε να δολοφονούνται ανήλικα παιδιά εν ψυχρώ, ασχέτως του τι έκαναν ή δεν έκαναν, ίσως και να μην υπάρχει γυρισμός. Και σίγουρα η απεργία πείνας δε θα είναι αρκετή για αφύπνιση.
    Ακόμα και την εποχή της χούντας, ένα μεγάλο ποσοστό πολιτών δεν αντιδρούσε. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και τώρα. Κι όταν σωπαίνεις, κανένας δεν εμποδίζει τον άλλο να σου αφαιρέσει όλο και περισσότερα.

  8. Εικόνα Haris
    HarisΔεκ 02, 2014 12:31 ΜΜ

    Έχω σκεφτεί πάρα πολύ πάνω σε αυτή την απορία. Έχω βγάλει ορισμένα συμπεράσματα και ίσως ετοιμάσω ένα άρθρο στο μέλλον. Τώρα ξέρω πως εσύ "ξύνεσαι" να πέσει άρθρο γνώμης για να εκφράσεις αντιρρήσεις :-)

  9. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΔεκ 02, 2014 14:09 ΜΜ

    Δεν έχω τέτοια θέματα Χάρη. Απλά έχω την "κατάρα", αν θέλεις, να εκφράζω αυτά που κανένας δε λέει. Όταν έχουμε την προσοχή μας στραμμένη συνεχώς στο ίδιο σημείο, ένας ολόκληρος κόσμος γύρω μας είναι αθέατος.
    Μια απλή αναφορά (ίσως σου χρησιμεύσει και σαν έμπνευση): καλά τα λέμε για τους "από 'κει". Γιατί δεν τολμάει κάποιος από τους "από 'δω" να μιλήσει για την προβατοποίηση που υπάρχει στην εδώ πλευρά; Και μη μου πεις ότι δεν υπάρχει. Γιατί οι "από 'δω" είναι συνεχώς αλάνθαστοι και δικαιολογημένοι σε ό,τι κάνουν; Γιατί δε λέει κανένας ότι ενίοτε οι "από 'δω" προσομοιάζουν επικίνδυνα με τους "από 'κει"; Δε θα το συνεχίσω, γιατί μπορώ άνετα να το κάνω σεντόνι.

    Ξέρεις τι θα ήθελα, ως άνθρωπος; Να αποκτήσουν κάποτε οι συνάνθρωποί μου ολόδική τους γνώμη και βούληση, η οποία δε θα επηρεάζεται από την πλευρά του φράχτη στην οποία βρίσκονται και να τολμούν να την εκφράζουν ανεξαρτήτως συνθηκών. Γιατί μόνο έτσι υπάρχει ελπίδα να πάψει να υφίσταται ο φράχτης.
    Κι όταν γίνει αυτό, να βγουν επιτέλους ένας, δύο, πέντε -όχι ηγέτες, συνοδοιπόροι- οι οποίοι, προτού ρητορεύσουν για τα σφάλματα των "από 'κει" και πώς θα τους "φάμε" και πώς θα "αλλάξουμε τον κόσμο", να έχουν τα κότσια να μιλήσουν στα ίσα και χωρίς περιστροφές για τα λάθη τα δικά τους/μας/σας. Για να καθαρίσεις τη γειτονιά, πρέπει πρώτα να αστράφτει το δικό σου σπίτι, έτσι δεν είναι; Εγώ δε βλέπω κάτι τέτοιο να συμβαίνει. Το μόνο που κάνουν είναι να το αρωματίζουν, να κρύβουν τη σκόνη κάτω απ' το χαλί. Και κάποια στιγμή η μπόχα θα πνίξει όλο το τετράγωνο.

  10. Εικόνα Maria
    MariaΝοε 30, 2014 16:56 ΜΜ

    Soulrain, νομίζω πως ουδείς αμφισβητεί πως είναι προς τιμήν του το ότι ο Ρωμανός συνέχισε το σχολείο -ακόμα και μέσα στις φυλακές- γιατί ήθελε να μορφωθεί και αυτό.

    Τον δάσκαλό του, τον τίμησε -ακολουθώντας τις συμβουλές του να συνεχίσει την μόρφωσή του και την εξέλιξή του.

    Άλλο αυτό όμως και άλλο το να συμμετάσχει στην φιέστα παραλαβής επαίνου, ύψους 500 ευρώ, από το σύστημα. Αν δεχόταν αυό το “βραβείο”, τότε ναι, θα ήταν σαν να παίρνει μέρος στο παιχνίδι της εξουσίας. (Σκέψου λίγο, από την μια τον σπάνε στο ξύλο και από την άλλη..., τι? Του δίνουν 500 ευρώ για να εξιλεωθούν; Για να προβάλλουν το στοργικό πρόσωπο της εξουσίας, αυτής που σκότωσε τον φίλο του και σάπισε τον ίδιον στο ξύλο)

    Το γεγονός όμως ότι δεν παρέλαβε τα χρήματα που του εδόθησαν ως "μπράβο" (sic), για την επιτυχία του στις εξετάσεις, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ/ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ να αναιρεί το δικαίωμά του για συμμετοχή στις εξετάσεις της σχολής που πέρασε.

  11. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΝοε 30, 2014 19:04 ΜΜ

    Κυρία δασκάλα, σαφώς και δεν αμφισβητώ τη στάση του. Ίσως δεν εκφράζω ολοκληρωμένα αυτό που σκέφτομαι, οπότε θα επιχειρήσω να το απλοποιήσω.
    Δικάστηκε και χαρακτηρίστηκε τρομοκράτης με στρεβλές διαδικασίες από το σύστημα το οποίο αντιμάχεται. Το "δικαίωμα" για συμμετοχή στις εξετάσεις μέσα από τη φυλακή όμως, του το παρέχει το ίδιο αυτό σύστημα (δημοκρατία, προβατομαντρωμένη λυκοκρατία, οτιτελοσπαντωνκρατία υποτίθεται ότι έχουμε). Όπως ακριβώς δε δέχτηκε να παραλάβει το βραβείο, γιατί να δεχτεί να κάνει χρήση του άνωθεν δικαιώματος;
    Θέλω να πω, από τη στιγμή που αντιτίθεσαι στο τάδε σύστημα, θεωρητικά δεν "παραιτείσαι" και από τα όποια "δικαιώματα" αυτό προσφέρει;

  12. Εικόνα Maria
    MariaΝοε 30, 2014 19:20 ΜΜ

    Γιατί Soulrain, θεωρώ πως το δικαίωμα στην Γνώση δεν είναι υπόθεση κανενός συστήματος.

    Το δικαίωμα στην εξέλιξή μας, είναι αυτονόητο και δεν έχει να κάνει ούτε με συστήματα, ούτε με πανηγυράκια. Και, φυσικά, τις βασικές γνώσεις τις παίρνουμε από τους δασκάλους μας -και, κυρίως, τους τρόπους για περαιτέρω έρευνα-. Άρα, το παλικάρι ακολούθησε τις συμβουλές του δασκάλου του να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα. Και τα κατάφερε. Πέρασε στην σχολή (με τον υφιστάμενο τρόπο).

  13. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΝοε 30, 2014 20:47 ΜΜ

    Θα διαφωνήσω, αλλά όχι επειδή διαφωνώ ακριβώς.
    Ανθρωπολογικά, δεν υπάρχουν δικαιώματα. Αυτό που αποκαλούμε δικαίωμα είναι μια ανθρώπινη συνθήκη, η οποία καθορίζεται από την εκάστοτε κατάσταση (πολιτική, κοινωνική κλπ) και εξ' ορισμού δεν είναι αυτονόητο. Κατ' επέκταση, αυτά που θεωρούμε εμείς ανθρώπινα δικαιώματα είναι αυτά που ορίζει ο δυτικός πολιτισμός. Υπό άλλες συνθήκες, θα μιλούσαμε για εντελώς διαφορετικά δικαιώματα.

    Όσο για το γενικότερο αυτονόητο, νομίζω έχω αναφέρει ότι φτάσαμε να θεωρούμε παράλογο/ξεχωριστό/απαγορευμένο/σπουδαίο το αυτονόητο και να μην κατανοούμε την αισχρότητα που διαπράττουμε εις βάρος της ίδιας μας της ζωής. Οι Ούγγροι για παράδειγμα, ξεσηκώθηκαν και ανέτρεψαν την "απλή" απόφαση για φορολόγηση του internet. Εμείς τι ακριβώς έχουμε ανατρέψει, στα πολύπαθα χρόνια της κρίσης; Το παίζουμε "αγανακτισμένοι", την ίδια ώρα που η μύτη μας ακουμπάει το έδαφος απ' το πολύ σκύψιμο. Μας παίρνουν τη ζωή και οι περισσότεροι παρακολουθούν από τον καναπέ Μαρία...

  14. Εικόνα Maria
    MariaΝοε 30, 2014 21:28 ΜΜ

    Τουλάχιστον λοιπόν, αυτούς που έχουν το κουράγιο να αγωνίζονται, θα πρέπει να τους βγάζουμε το καπέλο Soulrain -αντί να τους λοιδωρούμε.

    Λίγος σεβασμός δεν βλάπτει (αναφέρομαι φυσικά στον άλλον τον εξυπνάκια που θα μας κάνει κουμάντο τι θα γράφουμε και τι όχι).

  15. Εικόνα Haris
    HarisΔεκ 02, 2014 12:29 ΜΜ

    Δεν είναι εύκολο ρε συ Σόουλ, γιατί βλέπεις πως στην αντίδραση απαντάνε με εκβιασμό. Παρακολουθούσα τις εκπομπές του κινήματος "Δεν Πληρώνω", και ύστερα από δύο χρόνια έχουν διακόψει, σκέφτομαι πως τους έχουν στριμώξει με τίποτα δικαστήρια για τις επανασυνδέσεις του ρεύματος. Λες να αντιδράσω να μην πληρώσω ρεύμα, θα μείνω στο σκοτάδι, να μην πληρώσω τηλέφωνο, θα χάσω κάθε επαφή. Αν δεν πληρώσεις τον φόρο ακίνητης δεν ξέρεις τι θα γίνει και βρεθείς άστεγος. Και μετά σαν άστεγος είναι δυσκολότερο να παλέψεις. Νομίζω πως ένα κλειδί στην όλη υπόθεση ήταν η μαζικότητα του κινήματος και το νεύμα που θα δινόταν από κάπου, ίσως από τον ηγέτη ενός από τους πολιτικούς σχηματισμούς. Φαίνεται όμως πως ο κόσμος δεν τους ακολουθεί πια, και εκείνοι με την σειρά τους δείχνουν να συμβιβάζονται. Μην ξεχνάμε και τα ΜΜΕ που ανέφερες πριν, πως παίζουν ρόλο στο να πείθουν τον κόσμο να υποκύπτει.

  16. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΔεκ 02, 2014 14:47 ΜΜ

    Και γιατί θα έπρεπε να είναι εύκολο; Μπορεί να κάνω και λάθος αλλά νομίζω κάποτε, στα ελληνικά γράμματα, η ελευθερία συνδυαζόταν με την αρετή και την τόλμη. Αν και δεν είναι ακριβώς κατάλληλο για την περίσταση, ήρωας λένε δεν είναι αυτός που έχει άγνοια κινδύνου αλλά αυτος που κάνει ό,τι κάνει έχοντας πλήρη γνώση του κινδύνου. Κοινώς, όταν πας σε πόλεμο, πρέπει να έχεις δεχτεί ότι μπορεί και να πεθάνεις (κυριολεκτικά ή μεταφορικά) κι όχι να δειλιάσεις με το πρώτο χτύπημα.

    Φόβος, Χάρη. Ο φόβος κρατάει τα πρόβατα μαντρωμένα. Σκέψου λίγο: αν δεν πληρώσεις φόρο ακίνητης, τον επόμενο μήνα ΔΕΗ, το μεθεπόμενο τέλη κυκλοφορίας κτλ. εσύ, εγώ κι άλλα 2-3 εκατομμύρια μαζί με εμάς, τι θα γίνει; Θα μας πάρουν τα σπίτια; Θα μας βάλουν φυλακή; Τι; Ποιος πιστεύεις θα φοβάται σε αυτή την περίπτωση; Σου παίρνουν λίγο-λίγο αυτά που φοβάσαι μη σου πάρουν μαζεμένα, το συνειδητοποιείς; Και θα ξυπνήσεις ένα πρωί και ολόκληρη η ζωή σου θα είναι ιδιοκτησία άλλων.

    Όχι φίλτατε. Η αναζήτηση ηγέτη είναι ίδιον του κοπαδιού. Το κλειδί στην υπόθεση θα είναι να συνειδητοποιήσει καθένας από εμάς ατομικά ότι επιβάλλεται από χθες να γίνουμε εμείς οι ίδιοι αυτό που θέλουμε να αλλάξει. Μόνοι μας και χωρίς να περιμένουμε κανέναν. Υπέθεσε ότι βρίσκεσαι με μια παρέα φίλων σου και γίνεστε μάρτυρες ενός εγκλήματος. Οι υπόλοιποι σωπαίνουν. Εσύ τι θα κάνεις; Θα τολμήσεις; Θα "συμβιβαστείς" με την υποτιθέμενη "ασφάλεια" που θα προσφέρει η ομαδικότητα; Κι αν το κάνεις, πώς θα μπορείς να κοιτάς τους συνανθρώπους σου στα μάτια και να μάχεσαι για το δίκαιο; Δε θα είσαι υποκριτής; (δεν απευθύνομαι σε εσένα προσωπικά, έτσι; Ή μήπως το κάνω άραγε;).

  17. Εικόνα Haris
    HarisΔεκ 02, 2014 16:45 ΜΜ

    Ρε Σόουλ εντάξει συμφωνώ, αλλά κοίταξε τι γίνεται, για να γινόταν μαζικό το κίνημα υποτίθεται πως κάποιος θα έδινε το σύνθημα. Στην αρχή όλων αυτών κάποιοι είχαν πει "μην πληρώνετε τα χαράτσια". Τελικά πόσοι ακολούθησαν; Μερικά τινά συμβαίνουν, η εκείνοι δεν έπεισαν, η ο κόσμος δεν τους εμπιστεύτηκε, ή η προπαγάνδα του συστήματος υπερίσχυσε και τους γύρισε διαφορετικά τη γνώμη. Τέλος ο καθένας πιστεύω πως δεν πείσθηκε για την μαζικότητα λέγοντας στον εαυτό του "αν εγώ θα το κάνω, θα μου κάνουνε κατάσχεση, ενώ οι άλλοι τελικά θα πληρώσουνε, μυ θυσίες η όχι, και δεν θα πάθουν τίποτα". Πιστεύω πως πολλοί συνειδητοποιημένοι συνάνθρωποι μας, ψάχνουν συνεχώς έναν τρόπο να αντιδράσουν χωρίς όμως να τεθούν σε κίνδυνο. Αν το πάρουμε αλλιώς, τόσα κομμένα ρεύματα, τηλέφωνα είναι, τελικά άλλαξε κάτι...θέλω να πω κάνοντας αυτού του είδους τη στάση πληρωμών τελικά σου λέει ο άλλος "δεν καταφέρνω κάτι". Κοίτα είναι και άλλοι παράγοντες πιστεύω. Ένας από αυτούς είναι αυτό που είπες με τα ΜΜΕ. Σου περνάνε την ιδέα πως εσύ είσαι λάθος, πως δεν βοηθάς την προσπάθεια σταθεροποίησης, εξευρωπαϊσμού, πως φταις, είσαι ένοχος, "να κοίτα όλοι οι άλλοι το παλεύουνε εσύ δεν θέλεις να το παλέψεις να γίνουν οι μεταρρυθμίσεις", "τι θέλεις δηλαδή, να μέναμε στο παλιό καθεστώς και να μην γίνουμε σωστοί όπως και οι άλλοι Ευρωπαίοι". Θέλω να πω, πως όπως και στην ταινία Farenheit-451, σου περνάνε πως δεν είσαι φυσιολογικός αν δεν συμφωνείς με τα όσα λέει η τηλεόραση, η αν δεν την παρακολουθείς.

  18. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΔεκ 02, 2014 19:41 ΜΜ

    Αυτών που θα δώσουν το σύνθημα, όπως λες, ποιος και πότε ελέγχει την αξιοπιστία και την πρόθεση; Τα μερικά τινά που συνέβησαν, μπορώ να στα αναλύσω σε τόμο, αλλά δε θα το κάνω.
    Τα είπες όλα σε μία πρόταση: "ψάχνουν συνεχώς έναν τρόπο να αντιδράσουν χωρίς όμως να τεθούν σε κίνδυνο". Κοινώς, μιλάνε έξω από τα δόντια (αλλά στην τηλεόραση του καφενείου), εξεγείρονται (αλλά μόνο στην οθόνη του υπολογιστή), ορθώνουν ανάστημα (αλλά μόνο στον ύπνο τους).

    Ακολουθεί η υπερβολικά σύντομη ιστορία ενός από εμάς. Οποιαδήποτε ομοιότητα με την πραγματικότητα, είναι εσκεμμένη.
    Πρόλογος: είσαι ο Χάρης Τάδε, μια ζωή τίμιος και συνεπής στις υποχρεώσεις σου. Έχεις και δύο υποθετικά παιδιά. Τι στο καλό τους λες; "Παιδιά μου, θα πεινάσετε αυτό το μήνα γιατί φοβάμαι μη μας πάρουν το σπίτι αν δεν πληρώσουμε την άδικη για εμάς φορολογία"; Τα κοιτάς στα μάτια όταν ξεστομίζεις κάτι τέτοιο;

    Κυρίως θέμα: Στην αρχή έκανες κάποιες περικοπές. Κι έκανες υπομονή. Μετά περιορίστηκες στα απολύτως απαραίτητα. Κι έκανες υπομονή. Στη συνέχεια παρέδωσες πινακίδες. Κι έκανες υπομονή. Κατόπιν άρχισες να κρύβεσαι από όλους, γιατί έχεις χρέη μέχρι και στον περιπτερά της γειτονιάς. Κι έκανες υπομονή. 'Επειτα αναγκάστηκες να κοιμάσαι στο κρύο. Κι έκανες υπομονή. Ύστερα έπαψες να τρως κάθε μέρα, για να έχουν το λιγοστό φαγητό τα παιδιά σου. Κι έκανες υπομονή. Πριν δύο μέρες διαπίστωσες ότι δε φτάνουν αυτές σου οι θυσίες και τα παιδιά σου πεινάνε. Κι αποφάσισες να κάνεις υπομονή. Και εξοργίζεσαι με όλα αυτά γιατί εσύ ήσουν πάντα τίμιος αλλά η οργή σου έχει τόση δύναμη όση ο καπνός. Βλέπεις, τη σιγοσβήνει η υπομονή σου. Σου αρκεί που παλεύεις για τη στέγη σου. Κι ας έχεις στο μεταξύ χάσει την αξιοπρέπειά σου, τη θέλησή σου για ζωή, την πίστη της οικογένειάς σου σε εσένα, ανθρώπους που σε παράτησαν όταν έγινες φτωχαδάκι, ακόμα ακόμα κι αυτό το φαγητό των παιδιών σου.

    Αντί επιλόγου: Αν ήμουν εγώ πατέρας και με έφταναν στο σημείο να απειλείται το γάλα του παιδιού μου, θα έμπαινα μόνος μου στη Βουλή κι όσους έτρωγα πριν με φάνε. Στο λόγο της τιμής μου. Χωρίς επιστολές, χωρίς ανακοινώσεις, χωρίς κάλεσμα σε κανέναν. Μόνος μου. Όχι για να γίνω "ήρωας" και "αγωνιστής" αλλά γιατί απλά κάποιοι θα απειλούσαν τη ζωή του παιδιού μου. Θα το ξαναπώ. Θέλει κότσια να ορίζεις μόνος σου τη μοίρα σου. Όποιος δεν τα διαθέτει, θα είναι πάντα έρμαιο...

    Και το χειρότερο ξέρεις ποιο είναι; Ότι τα διαβάζεις αυτά, φίλε αναγνώστη (μιλάω για εσένα που δεν τα θεώρησες ανοησίες) κι ενώ ξέρεις ότι συμβαίνουν, κατά βάθος εφησυχάζεσαι γιατί δεν είσαι εσύ ο δύστυχος Χάρης Τάδε.
    Σήμερα...
    Αύριο όμως;

  19. Εικόνα Haris
    HarisΔεκ 03, 2014 13:51 ΜΜ

    Πάρα πολύ ωραίο και αληθινό το μήνυμά σου Soulrain, πλέον τα είπες όλα. Μπράβο σου!

  20. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΔεκ 03, 2014 20:05 ΜΜ

    Δεν υπάρχει κάποιο μήνυμα Χάρη. Είναι απλά οι σκέψεις ενός ανθρώπου.
    Θα μιλήσω επί προσωπικού. Κοντεύω 30 χρονών. Βρίσκομαι στα πιο παραγωγικά μου χρόνια κι έχω κάθε όρεξη για εργασία. Οποιουδήποτε είδους, δε με ενδιαφέρει. Ακόμα και να σπάω πέτρες. Αρκεί να μπορώ να κερδίζω με τον κόπο μου ένα κομμάτι ψωμί. Δε ζητάω να μου χαριστεί τίποτα, ούτε να γίνει ξαφνικά ο κόσμος πλασμένος αγγελικά. Ούτε και είμαι πρόβατο. Γνωρίζω πολύ καλά τι συμβαίνει γύρω μου, περισσότερο απ' όσο νομίζουν αυτοί που με/μας κατατάσσουν στο κοπάδι, επειδή απλά δε συμφωνούμε με τη δική τους άποψη.
    Κι έχω κουραστεί. Κουράστηκα να βλέπω τους "από 'κει" να καταστρατηγούν τα πάντα. Να βιάζουν τη χώρα μου, τους νόμους της, κι εμένα τον ίδιο. Κουράστηκα όμως να βλέπω και τους "από 'δω" να μάχονται τάχα για το καλό μου με εντελώς λάθος τρόπο. Δεν τους το ζήτησα, δε με ρώτησαν, ούτε κι εγκρίνω τις μεθόδους τους. Κι όμως, αυτοί μιλούν (και) εξ ονόματός μου. Με ποιο δικαίωμα;
    Η αλλαγή που τάχα επιθυμούμε όλοι, δε θα έρθει μόνο με τον τρόπο που αυτοί ορίζουν. Άραγε, πόσοι ξεχωρίζουν το πολύ λεπτό όριο της ιδεολογίας από αυτό της ιδεοληψίας; Όταν κάτι είναι λάθος, το επιδιορθώνεις, με αγνή πρόθεση. Δεν το καις, γιατί οι στάχτες δεν είναι ποτέ καλό θεμέλιο για να χτίσεις κάτι άλλο.
    Αναρωτήθηκες γιατί ο κόσμος δεν ακολουθεί. Πέρα από την αποχαύνωση, υπάρχουμε και κάποιοι, πολλοί, οι οποίοι δεν πειθόμαστε από τις προθέσεις των "αγωνιστών", ούτε και ασπαζόμαστε τις μεθόδους τους. Σε εμάς λοιπόν, ποιος απευθύνθηκε; Ποιος ενδιαφέρθηκε να μάθει τη δική μας άποψη;
    Δεν είμαι ο μόνος που πιστεύει κάτι τέτοιο. Είναι και πολλοί από αυτούς που βλέπεις καθημερινά γύρω σου. Δεν είμαστε άβουλοι, δεν έχουμε παραδοθεί, ούτε όμως και θα γίνουμε πιστοί ακόλουθοι του κάθε λογής "σωτήρα". Αυτό που με προβληματίζει είναι ότι δεν κάνουμε τη δική μας φωνή να ακουστεί. Υπάρχει όμως κάποιος να την ακούσει;

  21. Εικόνα constantinos
    constantinosΔεκ 03, 2014 21:47 ΜΜ

    Κάτσε, όταν λες πως:

    Κουράστηκα όμως να βλέπω και τους "από 'δω" να μάχονται τάχα για το καλό μου με εντελώς λάθος τρόπο. Δεν τους το ζήτησα, δε με ρώτησαν, ούτε κι εγκρίνω τις μεθόδους τους. Κι όμως, αυτοί μιλούν (και) εξ ονόματός μου. Με ποιο δικαίωμα;

    Προφανώς εννοείς τα αριστερά κοινοβουλευτικά κόμματα. Αυτό το υποθέτω, επειδή πότε κανένας αναρχικός δεν θα μιλούσε εξ' ονόματος άλλων, δεν θα εκπροσωπούσε, ούτε θα εκπροσωπούταν από άλλον. Η ιδεολογία και η ιδεοληψία, είναι διφορούμενες -κατά το δοκούν- έννοιες.
    Μένοντας στον Ρωμανό, είναι εμφανές πως η ιδεολογία του υπάρχει ευθαρσώς και χωρίς προσχήματα. Το ίδιο ισχύει, θα μπορούσα να σου φέρω αναρίθμητα παραδείγματα, και με άλλους συλληφθέντες -πολιτικούς κρατουμένους- αναρχικούς σε ολόκληρο τον κόσμο.
    Από την άλλη αν υπάρχει μόνο "ιδεολογία", τότε είσαι Τζημέρος. Σημασία και ουσία έχει η δράση, αναγνωρίζοντας ποιοι είναι οι πραγματικοί εχθροί. Και προφανώς σαν δράση δεν εννοούμε να μαζευτούμε κάποιες χιλιάδες έξω από την βουλή, και προβατοειδώς συντεταγμένα, να μουτζώνουμε και να βαράμε κατσαρόλες, ενώ στην ανάπαυλα της επαναστατικής μας δράσης αυτής, να κατουράμε στους θάμνους της πλατείας. Δράση είναι το χτύπημα σε τράπεζες,
    Δράση είναι το σαμποτάζ σε πολυεθνικές. Δράση είναι να κάνεις ζημιά στην κερδοφορία τραπεζών και πολυεθνικών. Δράση είναι να δείχνεις έμπρακτα την αλληλεγγύη.

    Και αυτό, που λες πιο μετά, συμπαθή μου φίλε:

    Πέρα από την αποχαύνωση, υπάρχουμε και κάποιοι, πολλοί, οι οποίοι δεν πειθόμαστε από τις προθέσεις των "αγωνιστών", ούτε και ασπαζόμαστε τις μεθόδους τους. Σε εμάς λοιπόν, ποιος απευθύνθηκε; Ποιος ενδιαφέρθηκε να μάθει τη δική μας άποψη;

    Κανείς, επειδή δεν την έδειξες/δείξατε. Δεν την γνωστοποιήσατε με δράσεις και λόγο. Ηγέτες τέλος πάντων δεν υπάρχουν. Ασχέτως του τι νομίζουμε οι μεγαλύτερες κοινωνικές επαναστάσεις της ιστορίας, ξεκινήσανε από μια σπίθα και οργανωθήκαν αυτοσχέδια και επάνω στην δράση, χωρίς ιδιαίτερο "στρατηγικό" σχεδιασμό προηγουμένως.

    Συμπερασματικά λοιπόν, ή καταλαβαίνουμε ποιος είναι ο κοινός εχθρός, είτε μένουν οι άλλες δυο επιλογές που είναι, είτε να συμβεί η ζόμπι αποκάλυψη, είτε όταν χάσουμε τα πάντα, και όταν δεν έχουμε τίποτε άλλο να χάσουμε να αντιδράσουμε, αν μη τι άλλο αντανακλαστικά.

  22. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΔεκ 03, 2014 23:09 ΜΜ

    Δεν αναφέρομαι μόνο στον κοινοβουλευτισμό. Αναρχικός ίσως όχι. "Αναρχικός" όμως; Ποιος λέει "κάνω το τάδε μόνος μου, επειδή εγώ το αποφάσισα"; Οι αφίσες και τα διάφορα, σε πλήθος δεν απευθύνονται; Σε πρώτο πληθυντικό πρόσωπο δεν είναι γραμμένα; Για το Ρωμανό συγκεκριμένα, είναι πολλά που θα μπορούσαν να ειπωθούν. Μη μου πεις όμως οτι δεν υπάρχουν ορισμένοι (ελάχιστοι σου λέω εγώ) που βρισκονται γύρω του, άμεσα ή έμμεσα, είναι (τάχα) συμπαραστάτες του κι εκμεταλλεύονται την περίπτωσή του για τους δικούς τους σκοπούς. Όπως ακριβώς συνέβη και με άλλους πριν από αυτόν. Κι αυτό βλάπτει και το δικό του σκοπό αλλά και την εικόνα του στα μάτια των παραέξω.

    Πέρα από αυτό, εξακολουθούμε να ζούμε στην ίδια χώρα όπου συνάνθρωποί μας αυτοκτονούν από την ανέχεια, άλλοι τρέφονται με αποφάγια από κάδους, μετανάστες πεθαίνουν στο "κέντρο κράτησης" γιατί τους αρνούνται την ιατρική βοήθεια (κι όχι "απλά" μια άδεια για σπουδές), ο αρμόδιος υπουργός είπε ότι δεν εγκρίνει το γάμο ομοφυλόφιλων γιατί είναι κόντρα στη φύση και καταπατά τη σύμβαση για τα ανθρώπινα δικαιώματα (αν είναι δυνατόν) και διάφορα άλλα ωραία. Οι δολοφόνοι της Μανωλάδας την έβγαλαν λάδι αλλά οι επιζώντες μετανάστες δεν έχουν έμπρακτη συμπαράσταση, ούτε και μπορούν να στείλουν επιστολές κάπου.

    Το πρόβλημα δεν είναι στο αν καταλαβαίνουμε ποιος είναι ο κοινός εχθρός αλλά το αν είναι εχθρός για "εμένα" για τον ίδιο λόγο που είναι και για "εσένα", αν συμφωνούμε στο πώς θα τον αντιμετωπίσουμε και κυρίως αν θέλουμε και οι δύο το ίδιο "μετά".

    Δεν είμαστε η μοναδική χώρα που έχει προβλήματα, έτσι δεν είναι; Το γιατί υπάρχουν αυτά τα προβλήματα, σηκώνει μεγάλη συζήτηση αλλά ας μην το αναλύσουμε εδώ. Η ερώτησή μου όμως είναι, οι άλλες, πώς τα έλυσαν ή προσπαθούν να τα λύσουν; Χωρίς να αγνοώ τις κοινωνικοπολιτικές διαφορές, οι Ισλανδοί για παράδειγμα γιατί απλά εφάρμοσαν τους νόμους τους, φυλάκισαν τους υπεύθυνους, άφησαν ωραιότατα τις τράπεζες να φουντάρουν και δεν έκαψαν τον τόπο; Επεκτείνοντας, πιστεύεις ότι δεν υπάρχουν πραγματικά ευνομούμενες χώρες με σοβαρό βιωτικό επίπεδο; Αν υπάρχουν, δεν είναι η απόδειξη ότι υπάρχει και άλλος δρόμος; Ναι, καμία δεν είναι τέλεια γιατί δεν γίνεται να είναι. Μη ξεχνάμε όμως ότι οι κοινωνίες αποτελούνται από ανθρώπους και οι άνθρωποι είναι όντα ατελή.
    Λες ότι σημασία έχει η δράση και συμφωνώ απόλυτα. Άλλωστε έχω αναφέρει πως η μη δράση συνιστά σιωπηρή συνενοχή. Γιατί όμως η μόνη δράση θα πρέπει να είναι φωτιά και τσεκούρι; Έχει σκεφτεί ποτέ κανείς γιατί για τον περισσότερο κόσμο η ιδιότητα "αναρχικός" είναι κάτι κακό; Δε φταίνε μόνο τα ΜΜΕ, ούτε η θεωρία των δύο άκρων. Νομίζω θα συμφωνήσεις ότι υπάρχουν και αναρχικοί (όπως και άτομα από παρεμφερείς "χώρους") που ούτε δημοσιοποιούν τη δράση τους, ούτε διεκδικούν δάφνες ηρωισμού και που μπροστά τους διάφοροι άλλοι που αυτοαποκαλούνται έτσι θα χαμήλωναν το βλέμμα από ντροπή.

    Για να πάρεις μαζί σου τον κόσμο, δε φτάνει μόνο να γκρεμίσεις το κακό. Πρέπει να του εμπνεύσεις την ελπίδα ότι είσαι (και κατ' επέκταση θα είναι κι εκείνοι μαζί σου) ικανός να χτίσεις ένα πραγματικά "σωστό" και "δίκαιο" μετά. Κι αυτή η ελπίδα θα υποκινήσει την αντίδραση και τις θυσίες, κυριολεκτικές και μη. Αυτό, δυστυχώς, δε συμβαίνει. Όπως είπες, οι μεγαλύτερες κοινωνικές επαναστάσεις ξεκίνησαν από μια σπίθα. Αντιπαρέρχομαι το γεγονός ότι ο δικός μας λαός δεν είναι και το πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα επαναστατισμού ιστορικά, όσο κι αν κάποιοι θέλουν να μας πείσουν για το αντίθετο και σου λέω ότι, πιστεύω πως, αυτή η σπίθα ήταν το κοινό όραμα για το μέλλον. Εμείς έχουμε κάτι τέτοιο;

  23. Εικόνα Haris
    HarisΔεκ 04, 2014 11:56 ΠΜ

    Ναι μα και εγώ αυτό λέω. Απλώς επισημαίνω πως δράσεις είναι και άλλου είδους, όταν για παράδειγμα συμμετέχεις σε όλες τις απεργίες και χάνεις μεροκάματα και ένσημα. Και εννοείται πως οι άλλοι σε καταλαβαίνουνε "τι είσαι" όταν σε βλέπουνε να συμμετέχεις. Γιατί δηλαδή έβλεπα τους περισσότερους και μου κάναν την πάπια, το παίζανε προσωπικό ασφαλείας για να μην μου χάνουν το μεροκάματο. Δράση είναι να γράφεις άρθρα και για το site και να συμβάλλεις στην κοινότητα.

  24. Εικόνα Haris
    HarisΔεκ 04, 2014 11:33 ΠΜ

    Κωνσταντίνε όμως εσείς θεωρείτε δράση μόνο αυτού του είδους τις δράσεις, να βγαίνει κάποιος και να σπάει ένα ΑΤΜ. Και εντάξει αυτό το καταλαβαίνω, αφού κατάσχουνε τα σπίτια του κόσμου και αφήνουν αστέγους, η κατέστρεψαν οικογένειες με τις πιστωτικές. Όλα αυτά τα κατανοεί κάποιος. Την αδικία και την εκμετάλλευση. Πιστεύω όμως πως υπάρχουν και άλλου είδους δράσεις που δεν γνωστοποιούνται. Προσωπικά, είχα κάνει δωρεά τέσσερα δέματα στους σεισμούς του Πακιστάν στην πακιστανική κοινότητα, άλλα τρία δέματα με βιβλία σκεπάσματα για τους φυλακισμένους, και τέλος τέσσερα μικρά φορτηγά με αντικείμενα του σπιτιού στην κοινότητα απεξαρτημένων μεθαδόνης. Αυτοί τα πουλάνε και βοηθιούνται οι απεξαρτημένοι. Θέλω να καταλήξω πως έδωσα τα 3/4 του σπιτιού. Αυτό στην λογική της αλληλεγγύης όχι αλλιώς. Όταν με τον προσωπικό σου τρόπο ζωής δείχνεις την ιδεολογία σου, είναι σημαντικό. Είμαι εντάξει με την συνείδηση μου και δεν έχω πρόβλημα. Από την άλλη, άμα μου βάζανε το επίδομα ανεργίας, το έπαιρνα αμέσως και δεν άφηνα ούτε μια δεκάρα μέσα, όχι λέω δεν θα τους αφήνω τίποτα. Στη δουλειά είμαι σίγουρος πως με είχανε σταμπάρει επειδή διάβαζα την "εργατική αλυλεγγύη" το εφημεριδάκι της Ανταρσύας, και εννοείται όταν κάνανε τις "επαναπροσλήψεις" μετά το κλείσιμο, δεν με ξαναπήρανε. Σου λέει "αριστερός αυτός". Όχι, αισθάνομαι μια χαρά, και δεν το μετάνιωσα καθόλου. Τώρα εσείς λέτε δεν υπάρχουν ηγέτες, αυτό είναι απόλυτο. Ο Λένιν ήταν ηγέτης. Δεν μπορούσε η επανάσταση να πήγαινε "μόνη της" χωρίς τον Λένιν.

  25. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΔεκ 04, 2014 12:32 ΜΜ

    Απόλυτο δεν είναι τίποτα. Αυτό που εννοώ είναι ότι δε θα έπρεπε ο κόσμος να περιμένει τον τάδε "σωτήρα", "καθοδηγητή" κλπ. Όπως εσύ, για να κάνεις αυτά που κάνεις, υποκινείσαι από την προσωπική σου συνείδηση/ηθική/ιδεολογία και δεν το κάνεις γιατί σου είπε κάποιος ότι είναι καλό.

    Από 'κει και πέρα, αν εσύ θεωρείς ότι αυτό που εφαρμόστηκε επί Λένιν (δε θα μιλήσω για τους προηγούμενους) ήταν "ορθός" κομμουνισμός, εγώ προσωπικά πάω πάσο. Η δική μου άποψη είναι ότι κομμουνισμός δεν εφαρμόστηκε ποτέ και πουθενά και είναι αδύνατο να εφαρμοστεί, όπως και το "ακραίο" ξαδερφάκι του η αναρχία (η "κανονική"). Όχι απαραίτητα γιατί είναι λάθος ως συστήματα αλλά γιατί πάντα θα σκαλώνουν στην ανθρώπινη φύση. Δε μπορούμε να εξαλείψουμε την απληστία, την ανηθικότητα, ούτε είναι δυνατό να εμπνεύσουμε "οικουμενικό" ενδιαφέρον για το συνάνθρωπο. Ακόμα και ο καπιταλισμός, δεν είναι αυτό που υπάρχει και βάλλουν όλοι εναντίον του. Χωρίς να σημαίνει ότι είναι το ιδανικότερο σύστημα, αυτό που ζούμε σήμερα είναι στρεβλό κακέκτυπο καπιταλισμού.
    Άλλωστε, κάθε σύστημα μπορεί να ερμηνευθεί και να εφαρμοστεί κατά πως βολεύει κάποιους. Δεν ευθύνεται όμως το ίδιο το σύστημα για την κακή εφαρμογή του αλλά οι εφαρμόζοντες. Μην ξεχνάμε ότι οι άνθρωποι δημιουργούν τα συστήματα/πολιτεύματα και όχι το αντίστροφο.

    Όπως αντίστοιχα, στη δική μας χώρα τουλάχιστον, δεν εφαρμόζεται η δημοκρατία. Κι αυτό όχι γιατί φταίει μόνο η εκάστοτε κακή κυβέρνηση (άλλωστε, η κυβέρνηση είναι επιλογή και καθρέφτης των ψηφοφόρων) αλλά γιατί η δημοκρατία προϋποθέτει συνεχή και αδιάλειπτη συμμετοχή των πολιτών στα κοινά, η οποία δε μεταφράζεται μόνο στο "ψηφίζω κάθε τέσσερα χρόνια". Στη σύγχρονη ιστορία αυτής της χώρας, δε μάθαμε ποτέ πώς να είμαστε πολίτες. Οι περισσότεροι αγνοούν ακόμα και την έννοια της λέξης.

  26. Εικόνα Haris
    HarisΔεκ 04, 2014 12:52 ΜΜ

    Σίγουρα δεν ήταν όλα τέλεια στην πρώην ΕΣΣΔ, φυσικά συμφωνώ με τον ανθρώπινο παράγοντα. Τι να κάνουμε ρε παιδιά...μπρος ολότελα καλή ειν' κι' η Παναγιώταινα...και στο Linux μέχρι να το φτιάξουνε patch απο δω patch απο κει, φτιασιδώνεται και δουλεύει...ε κανένα κρασάκι μια στις τόσες μπορεί να σου κάνει. Μωρέ να σου πω κάτι, άμα σου εξασφαλίζαν σπίτι, δουλειά, φτηνά το ρεύμα, το γκάζι, την υγεία, νοσοκομεία, την κοινωνική ζωή, σπουδές όποιος έμπαινε στα πανεπιστήμια τέλος πάντων. Σάμπως εδώ ο καθένας κάνει την δουλειά που του αρέσει, ετεροαπασχολούμενοι είμαστε οι πιο πολλοί. Εντάξει δεν ήτανε και χαζοί να στέλνανε κάποιον να δουλέψει στις ράγες του σιδηροδρόμου άμα δεν ήτανε μπρατσωμένος. Προσπαθούσανε και εκείνοι ότι καλύτερο μπορούσανε για να χτίσουνε τον σοσιαλισμό. Συμφωνώ πως δεν ήταν όλα στην εντέλεια. Κοίτα, εδώ μπορεί να μην συσπειρώνεται ο εργατικός κόσμος πια, μήπως γιατί δεν εμπιστεύεται τους συνδικαλιστές του; Μήπως δεν είναι εντάξει οι συνδικαλιστές; Αυτό ας το σκεφτούμε.

  27. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΔεκ 04, 2014 13:29 ΜΜ

    Χάρη, μια απλή (αλλά ενδεικτική νομίζω) ερώτηση: Ας υποθέσουμε ότι ο Ιβάν, στην τότε ΕΣΣΔ, είχε κάποια διαφωνία ή έστω διαφορετική οπτική με το καθεστώς. Είχε την ελευθερία να την εκφράσει, χωρίς να φοβάται;
    Μιας και ανέφερες το Linux, αν υπήρχε τότε, θα μπορούσε ελεύθερα να χρησιμοποιήσει την τάδε διανομή και όχι τη δείνα που θα ενέκρινε το καθεστώς;
    Μιλώντας και οικονομικά, αν ο Ιβάν ήταν πιο ικανός από τον Ιγκόρ σε αυτό που έκανε, είχε τη δυνατότητα να κερδίζει περισσότερα; Συγχώρεσέ με αλλά η λογική "άμα σου εξασφάλιζαν σπίτι..." θεωρώ ότι προσομοιάζει επικίνδυνα με τη νοοτροπία του δικού μας λαού στην εποχή της χούντας (δεν είναι τυχαίο ότι η πλειοψηφία του πληθυσμού δεν αντιστάθηκε ποτέ στη δικτατορία). Ακόμα και σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που, δίχως ντροπή, θεωρούν τη δικτατορία κάτι "καλό" γιατί "έκανε έργα, έφτιαξε δρόμους" κλπ. "Άμα σου εξασφάλιζαν σπίτι" επειδή απλά "συμφωνούσες" με το καθεστώς και την ίδια ώρα δολοφονούνταν οι αντιφρονούντες (όπως και συνέβαινε στην ΕΣΣΔ) θα ήταν όλα ρόδινα;

    Προσωπικά, ως άνθρωπο δε με ενδιαφέρει η ονομασία του -σμου ή της -ιας που θα μπορούσαμε να έχουμε. Αυτό που πιστεύω όμως είναι ότι, αν παραβιάζεται ακόμα και η πιο μικρή ελευθερία ενός και μόνο ανθρώπου, ο -σμος ή η -ια επιβάλλεται να καταρρεύσουν.

  28. Εικόνα Haris
    HarisΔεκ 04, 2014 14:12 ΜΜ

    Ρε συ Σόουλ γιατί με στενοχωρείς τώρα...να χαρείς μη μου παραλληλίζεις τον κομμουνισμό με την χούντα, την θεωρία των δύο άκρων που παραλληλίζει τον κομμουνισμό με τον φασισμό. Δεν ισχύει. Αφού είναι η δικτατορία του προλεταριάτου, αυτό είπε ο Μάρξ, τι θες νάναι; Αφού φάγανε τους τσάρους, τι να τους αφήνανε; Να αφήνανε δηλαδή την αντεπανάσταση να φάει την επανάσταση; Να μην απομονώνανε τους αντεπαναστάτες; Ορίστε και με την περεστρόικα και τον ρεβιζιονισμό τα είδαμε τι έγινε... Μα λέγοντας πως εξασφάλιζε σπίτια, εννοώ πως δεν άφηνε κανέναν άστεγο! Και μάλιστα ήταν και ωραία τα σπίτια, έχω δει και στις ταινίες του Πολάνσκι, είχαν κάτι διαμερίσματα καμία σύγκριση με τα δικά μας. Τι να πω, τούτο λέω μόνο, σήμερα είμαστε καλύτερα στον κόσμο χωρίς την παρουσία των σοσιαλιστικών χωρών; Ποιο έρεισμα έχουμε οι εργαζόμενοι για το 8ωρο, που μας τα καταλύσανε όλα! Θα τολμούσαν να τα κάνουν αυτά παρούσας της ΕΣΣΔ; Όχι.

  29. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΔεκ 04, 2014 14:34 ΜΜ

    Δεν παραλληλίζω τον κομμουνισμό με τη χούντα αλλά τη λογική που εξέφρασες. Το "καλύτερο" που επιβάλλεται με τη βία και το έτσι θέλω, δεν είναι και τόσο καλύτερο, δε συμφωνείς;
    Εμένα δε μου φτάνει το να μην είναι κανένας άστεγος. Θέλω πλήρη ελευθερία (όχι αλόγιστη, απλά πλήρη). Τι να το κάνω αν δεν είμαι άστεγος αλλά μου απαγορεύεται να βγω από τη χώρα μου ή δε μπορώ να εκφράσω μια διαφορετική άποψη χωρίς να με μαζέψουν τα όργανα του κράτους; Μου κάνει λίγο σαν να μη μας ενοχλεί που είμαστε μαντρωμένοι επειδή το σανό είναι φρέσκο και το μαντρί μας άνετο.

  30. Εικόνα Haris
    HarisΔεκ 04, 2014 14:46 ΜΜ

    Ναι αλλά και η επανάσταση δεν επιβάλλεται με την βία; Εδώ είναι. Νομίζω πως αναγκαστικά σε κάποια πράγματα δεν θα μπορούσαμε να είμαστε εντελώς ελεύθεροι. Πες εμένα με στέλνανε να δουλέψω σε ένα εργοστάσιο που δεν το γούσταρα. Μα λέω πως και εδώ δεν τη γουστάρεις πάντα την δουλειά που κάνεις. Δεν είσαι και εντελώς ελεύθερος, αφού πας σε κάτι που δεν σ' αρέσει.

  31. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΔεκ 04, 2014 15:07 ΜΜ

    Η επανάσταση είναι αιτιολογημένη, ίσως, αντίδραση στην καταπίεση. Το να έχεις το σύστημα/πολίτευμα Α όμως και να καταπνίγεις βίαια την όποια διαφορετική άποψη, δεν είναι αιτιολογημένο. Υπό διαφορετικό πρίσμα, άλλο είναι να σκοτώσω κάποιον γιατί αμύνομαι για τη ζωή μου κι άλλο να τον φιμώσω/λογοκρίνω/σκοτώσω επειδή διαφωνεί με αυτά που λέω. Επεκτείνοντας, το δίκαιο επιβάλλεται να είναι τέτοιο δύο φορές περισσότερο σε αυτόν που του εναντιώνεται και όχι να προσαρμόζεται κατά το δοκούν.

    Δεν υποστηρίζω ότι το τώρα είναι καλύτερο από το τότε, ούτε ότι υπάρχει πλήρης ελευθερία. Απλά θα ήθελα ως άνθρωπος να υπάρχει. Αλλά σου ξαναλέω ότι μιλάω για πλήρη ελευθερία, όχι αλόγιστη. Πώς μεταφράζεται αυτή η ελευθερία σε αυτό που ανέφερες: έχει διαφορά το να επιλέξεις μόνος σου κάτι που μπορεί να μη σου αρέσει (συμβιβασμός λόγω ιεράρχησης αναγκών) από το να σου το επιβάλλουν.

  32. Εικόνα Haris
    HarisΔεκ 04, 2014 15:20 ΜΜ

    Σόουλ μακάρι να ήταν όλα τέλεια και ποιος δεν το θέλει, και τους διαφωνούντες οι επαναστάτες απλά να τους κάνανε πέρα. Όμως βλέπεις στην Γαλλική Επανάσταση τους αφήσανε τους αριστοκράτες; Βλέπω πως το θέμα τους ήταν περισσότερο να εμποδίσουν την παλινόρθωση του βασιλιά και του αστισμού, παρά το ότι υπήρχαν απλώς αυτοί και θα ζούσαν. Ανάλογα στις πρώην χώρες του σοσιαλισμού δεν τους άφηναν να εγκαταλείψουν την χώρα γιατί ήξεραν πως ο κύριος σκοπός τους θα ήταν να καταγγέλλουν συνεχώς την επανάσταση και να κάνουν προπαγάνδα από το εξωτερικό. Ε, και να σου πω και κάτι, και οι αναρχικοί εγώ βλέπω στα συνθήματα φωτιά στον έναν, και στον άλλον. Με λίγα λόγια ρωτάω, θα συμβίωναν οι αναρχικοί σε μια αναρχική κοινωνία με τους καπιτάλες η οι αντιφά με τους φασίστες; (ερώτηση).

  33. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΔεκ 04, 2014 15:36 ΜΜ

    Αφού τονίσω ότι υπάρχουν και μορφές αναρχισμού που δεν επικροτούν τη βία, θα απαντήσω στην ερώτησή σου λέγοντας ότι, στην ιδανική κοινωνία, δε θα υπάρχουν αυτές οι αντιθέσεις γιατί τα άτομα θα έχουν καταλήξει αυτόβουλα στον "κοινό νου" κι έτσι δε θα υπάρχει ανάγκη διαφοροποίησης (θεωρητικά). Αυτό όμως είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο η ιδανική κοινωνία είναι ουτοπική.

  34. Εικόνα constantinos
    constantinosΔεκ 04, 2014 13:13 ΜΜ

    Μα εκεί είναι το θέμα και η εξαπάτηση και μάλιστα εις διπλούν. Βλέπεις η αναρχική δράση δεν είναι μόνο το σπάσιμο ενός ATM, στα πλαίσια μιας διαδήλωσης ή μιας αντάρτικης επίθεσης (επειδή το αντάρτικο των πόλεων υπάρχει).
    Οι πορείες, τα συνθήματα, το διαρκές κάλεσμα, από τον αναρχικό χώρο και μόνο, σε μόνιμη απεργία, τονίζοντας την εξαπάτηση των ημι-απεργιών, το κάλεσμα σε έμπρακτη αλληλεγγύη, οι συμβολικές και ουσιαστικές κινήσεις με τα αυτόνομα στέκια και τις καταλήψεις, που όσο και αν δεν το δέχονται πολλοί, παράγουν κοινωνικό και τοπικό έργο. Είναι προφανές πως οι θέσεις είναι συγκεκριμένες, καθώς ο αναρχικός χώρος δεν μιλάει για βελτίωση της υπάρχουσας κατάστασης, αλλά για ανατροπή και με κοινωνίες δίκαιες μα και ισότιμες (ταυτόχρονα).
    Και σε όλα αυτά είναι σημαντικό πως κανείς δεν διεκδικεί εξουσία, ούτε ανάγει ηγέτες. Μιλάει για κοινωνίες ίσων και με από κοινού αποφάσεις και εκτελεστικά όργανα ("κυβερνήσεις") που θα επιτελούν την λαϊκή θέληση.

    Και για να χαμογελάσουμε και λίγο, ΑΝΤΑΡΣΥΑ είπες. Αυτό το κόμμα που είναι και ο Ψαριανός; Αυτός ο ίδιος τύπος που κάποτε ωρυόταν από το ραδιόφωνο για αλληλεγγύη, βουλευτικές αποζημιώσεις και άλλα τέτοια;

    Και η Σταλινική άποψη που έφερες ως παράδειγμα απέχει από την αναρχική πραγματικότητα.
    Θα παραμείνω όμως στο θέμα μας και θα τονίσω, πως εδώ έχουμε έμπρακτα ένα τέτοιο δείγμα καθαρής ιδεολογίας και επαναστατικής πρακτικής. Και επ' αυτού μιλάω από προσωπική άποψη, καθώς αυτούς τους ανθρώπους τους γνωρίζω. Ξέρω πως σκέφτονται, τι πιστεύουν και το τι πραγματικά είναι. Και είναι Άνθρωποι με άλφα κεφαλαίο (και σε κύκλο) και επαναστάτες συνειδητοί.

  35. Εικόνα Haris
    HarisΔεκ 04, 2014 13:57 ΜΜ

    Δεν διαφωνώ στο ότι οι άνθρωποι αυτοί έχουν καθαρές ιδεολογίες και είναι πιστοί σε αυτές, στο κάτω κάτω πρέπει να έχει κάποιος και τα ανάλογα κότσια, όπως ήταν οι Σακό και Βανζέττι. Θα πρέπει όμως να την πιστεύεις πολύ αυτή την ιδεολογία για να υποστείς και το τίμημα της ρήξης. Άκουσα μια πολύ σωστή γνώμη από κάποιον πως οι επαναστάτες βρίσκονται πίσω από τις κλειστές πόρτες του συστήματος. Αυτό σημαίνει πως άμα κάποιος διαφωνεί, το πληρώνει. Άμα δεν είσαι γλυψιματίας μπορεί να μην έχεις δουλειά να μην σε προσλαμβάνουνε, και άντε φυσικά να ζήσεις. Συμφωνώ με τις άσφαιρες 24ωρες και σκόρπιες απεργίες, και την απουσία μιας διαρκούς, που θα έφερνε και αποτέλεσμα στους εργασιακούς χώρους και την κοινωνία γενικότερα. Και μια απεργία διαρκείας οι συνδικαλιστές την αποφεύγουν. Γιατί; Δεν είμαι θεωρητικός, ούτε διαβασμένος, μα βλέπω πως βασική διαφορά αναρχικών και αριστερών είναι η ύπαρξη του οργανωμένου κράτους. Αυτό, απλοί αριστεροί το θεωρούν ουτοπικό, το να μην υπάρχει κράτος, αφού και μόνο η ανυπαρξία του θα επιτρέψει, όπως ισχυρίζονται, στις γειτονικές καπιταλιστικές χώρες να σε διαλύσουν. Βλέπω πως οι πρώην χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού, με τα στραβά και τα ανάποδα τους, είχαν οργανωμένο κράτος, όμως αυτό το κράτος δεν ήταν το τυραννικό, που σε φορομπήχνει, που σε εξοντώνει, που σε αδικεί, που δεν σε αφήνει να ξεδιπλώνεις τη ζωή σου και τα όνειρά σου! Εκεί, το κράτος ήταν οι εργάτες, και η εξουσία πήγαζε από τους μπολσεβίκους. Εκεί το κράτος ήταν δίπλα σου στην υγεία, την εργασία, τις σπουδές, τη ζωή γενικά. Και ήταν μια εγγύηση για τα εργατικά δικαιώματα σε παγκόσμια κλίμακα. Τέλος απέτρεπε την καπιταλιστική παλινόρθωση η εξωτερική απειλή κατάλυσης του.

  36. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΔεκ 04, 2014 14:20 ΜΜ

    Στην ουσία, οι δύο θεωρίες έχουν τον ίδιο απώτερο στόχο (την αταξική κοινωνία) αλλά διαφέρουν στον τρόπο με τον οποίο θα φτάσουν εκεί. Ο κομμουνισμός υποστηρίζει ότι το καπιταλιστικό κρατικό μοντέλο είναι καταπιεστικό για τους πολίτες ενώ το εργατικό κρατικό μοντέλο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως μεταβατικό προς την αταξική κοινωνία.
    Σε αντίθεση, ο αναρχισμός αντιτίθεται σε κάθε είδους κρατική δομή και είναι πιο "βίαιος" ως μετάβαση (γι' αυτό ίσως και πιο δύσκολος στην εφαρμογή).
    Μια άλλη διαφορά είναι ότι στον κομμουνισμό ενισχύεται η ενσωμάτωση και τελικά απαλοιφή της ατομικότητας προς όφελος της συλλογικότητας ενώ στον αναρχισμό διατηρείται η ατομικότητα ταυτόχρονα με τη συλλογικότητα (όπου λανθάνω, ας με διορθώσετε).

    Για τους συνδικαλιστές τώρα, μη μου πεις ότι πιστεύεις πως ενδιαφέρονται ειλικρινά για το "κοινό καλό". Επίσης, μην κάνεις το λάθος να παραβλέπεις τα τεράστια μειονεκτήματα ενός συστήματος επειδή αυτό έχει 5-10-100 πλεονεκτήματα.

  37. Εικόνα Haris
    HarisΔεκ 04, 2014 14:31 ΜΜ

    Δεν τα παραβλέπω τα μειονεκτήματα, παραδέχομαι πως "μπρος ολότελα" είπα. Αλλά βλέπω πως σήμερα μη υπάρχοντος του άλλου πόλου μας εξοντώνουν αργά σ' αυτόν το αγριοκαπιταλισμό που έχουν επιβάλλει.

  38. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΔεκ 04, 2014 14:50 ΜΜ

    Διαφωνώ ελαφρά. Δεν επέβαλε κανένας τίποτα. Μόνοι μας το δεχτήκαμε, γιατί κάποτε μας πέταξαν ψίχουλα και νομίζαμε ότι ήμασταν καλά. Αν κολλήσουμε στις λεπτομέρειες, ακόμα και ο υπολογιστής που χρησιμοποιείς αυτή τη στιγμή, "καπιταλιστικό" προϊόν είναι και γνωρίζεις πάνω-κάτω τις συνθήκες κατασκευής του. Γιατί δεν τον πετάς;
    Μιλώντας συγκεκριμένα για τη δική μας χώρα, τα σοβαρά δεινά έχουν την απαρχή τους στην περίοδο που είχαμε (τύποις και μόνο κατ' όνομα) σοσιαλισμό. Άσχετα αν πολλοί το αγνοούν ή το παραβλέπουν. Κι εδώ δεν ψέγω το σοσιαλισμό καθεαυτόν αλλά αυτό που εφαρμόστηκε. Σου υπενθυμίζω επίσης ότι ο καπιταλισμός δεν πρεσβεύει αυτό που ζούμε σήμερα, γι' αυτό και υπάρχουν ακόμα και καπιταλιστές που εναντιώνονται στην υπάρχουσα κατάσταση.

    Παρόλα αυτά, προσωπικά είμαι αντίθετος στην άποψη που θέλει το μη χείρον βέλτιστον. Κάτι που είναι λιγότερο κακό από κάτι άλλο, για μένα, εξακολουθεί να είναι κακό. Γι' αυτό και πιστεύω ότι οι κοινωνίες θα αλλάξουν μόνο όποτε (και αν ποτέ) αλλάξουν οι άνθρωποι και όχι με κάποιο διαφορετικό σύστημα.

  39. Εικόνα Haris
    HarisΔεκ 04, 2014 15:00 ΜΜ

    Θα έλεγα πως το δέχτηκε η πλειοψηφία, ναι και με το δόλωμα όπως λες, αλλά και με πολλή πλύση εγκεφάλου, πως τάχα η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να ήταν μια μητρόπολη του καπιταλισμού που θα εξασφάλιζε με την σύγκλιση την εργασιακή ευημερία, την εγγύηση των συνόρων, και την πολιτιστική ανταλλαγή, με ταυτόχρονη ένωση των λαών που την απαρτίζουν. Κοίτα ο Η/Υ μας μπορεί να είναι ταιβανέζικος δεν ξέρω και γω τι, μα αυτό συμβαίνει επειδή δεν υπάρχουν σοσιαλιστικές μητρικές και CPUs :-P Οι σοβιετικοί ήταν έτοιμοι να κατασκευάσουν CPU λίγο πριν την διάλυση :-P Άμα όμως είναι το μη χείρον βέλτιστον, βγάζεις εντελώς και το Linux σου. Αφού οι codecs είναι μη ελεύθερο λογισμικό που λέει και ο Stallman :-P

  40. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΔεκ 04, 2014 15:28 ΜΜ

    Επειδή ως άνθρωπος προσπαθώ να είμαι ρεαλιστής (και ορισμένες φορές ίσως να γίνομαι και κυνικός εξαιτίας αυτού) σου λέω την ταπεινή μου άποψη ότι, αν δεν είσαι χαζός από μόνος σου, ούτε πλύση εγκεφάλου μπορούν να σου κάνουν, ούτε το δόλωμα θα τσιμπήσεις. Για να μείνω στην αναλογία σου, είναι όπως τα "έξυπνα" ψάρια που τσιμπάνε το δόλωμα χωρίς να πιάνονται στο αγκίστρι.
    Όπως αντίστοιχα, αν η ιδεολογία σου είναι καθαρή και τρόπος ζωής, δε θα την παραβιάσεις ακόμα κι αν πάει ενάντια στο προσωπικό σου συμφέρον.

    Όσο για το Linux και τον Stallman, προσωπικά δεν υποκρίνομαι ότι υποστηρίζω κάτι ενώ ταυτόχρονα πράττω κάτι άλλο. Για μένα το μη ελεύθερο λογισμικό αυτή τη στιγμή είναι ρεαλιστικά αναγκαίο και προσπαθώ να το χρησιμοποιώ χωρίς να γίνομαι δέσμιός του. Δεν το παίζω πολέμιός του. Θα ήθελα να πάψει να υπάρχει, κατανοώ όμως ότι υπάρχουν και πτυχές όπου αυτό είναι, προσωρινά τουλάχιστον, αδύνατο.
    Ο Stallman, που δεν είναι υποκριτής, στηρίζει τις πεποιθήσεις του ακόμα κι αν η ζωή του δυσκολεύει. Χρησιμοποιεί συγκεκριμένο μηχάνημα, συγκεκριμένη διανομή και γενικότερα παραμένει πιστός σε αυτά που πρεσβεύει. Ακόμα και mail χρησιμοποιεί από τρίτο μηχάνημα, ώστε να δυσκολεύει την ταυτοποίησή του ως χρήστης. Δεν αγορεύει την ελευθερία του λογισμικού και την ιδιωτικότητα ενώ είναι κάτοχος iphone π.χ.
    Αντίστοιχα, θεωρώ ότι δε μπορείς να είσαι ειλικρινής πολέμιος του καπιταλισμού ενώ φοράς παπούτσια "Nike", ρούχα "Armani", έχεις κι έναν καφέ από τα "Starbucks" και οδηγείς το "Honda" σου.

  41. Εικόνα Haris
    HarisΔεκ 04, 2014 15:47 ΜΜ

    Το θέμα ρε παιδιά είναι να μην γινόμαστε ουτοπικοί. Υπάρχουν μερικά πράγματα που δεν μπορεί κάποιος να τα αποφύγει. Μπορεί να θεωρείται και σταλινικό το πως οι μπολσεβίκοι διάλεξαν κάποιους εργάτες ετσιθελικά ή όχι να φτιάξουν τους σιδηροδρόμους, αλλά αν δεν φτιάχναν δίκτυο να μεταφέρουν τον εξοπλισμό στα μετόπισθεν, θα τους έτρωγαν οι Γερμανοί (και ο φασισμός). Μακάρι ξαναλέω, να γίνονταν και μόνες τους οι ράγες, μα έλα που δεν φτιάχνονται από μοναχές τους! Δεν ξέρω Σόουλ, για να επανέλθω στο θέμα, κατά πόσον τσιμπήσανε τώρα και με τον βαθμό χαζομάρας των συνανθρώπων μας, αλλά η προπαγάνδα της Ε.Ε ήταν πολύ ισχυρή, και ίσως το "λέγε λέγε το κοπέλι κάνει το παιδί και θέλει" να έπιασε και εδώ. Αφού από το σχολείο βάζανε ακόμα εκθέσεις στους μαθητές με θέμα την ευρωπαϊκή ενοποίηση. Τηλεφωνάγανε κάθε μέρα πάρε δάνειο, πάρε πάρε, δεν είναι τίποτα εκατό ευρώ το μήνα. Τώρα βαράνε συνεχώς, ευρώ, ευρώ, ευρώ, αν φύγετε θα είναι καταστροφή. Και τσιμπάνε. Άρα ζούμε σε ένα λαό ανόητων; Ε, τότε τι λέμε για επανάσταση, δεν υπάρχει τότε ελπίδα Σόουλ, θα πρέπει να αλλάξουμε χώρα πια.

  42. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΔεκ 04, 2014 16:22 ΜΜ

    Αν το θέμα μας είναι συγκεκριμένα η Ε.Ε., τονίζω ότι δε μας ανάγκασε κανένας να προσχωρήσουμε σε αυτή. Επίσης, στην Ε.Ε. συμμετέχουν κι άλλες χώρες αλλά αυτές που έχουν έντονο πρόβλημα παρουσιάζουν παρόμοιες παθογένειες (τυχαία;). Ακόμα, η Βρετανία για παράδειγμα γιατί, ενώ είναι μέλος της Ε.Ε., είχε το μυαλό να καταλάβει ότι η λίρα της ήταν πιο ισχυρό και ανθεκτικό νόμισμα από το ευρώ; Τώρα, αν θέλεις να αναλύσουμε την Ε.Ε., την οικονομική ένωση, τη δομή τους και τα λάθη που έγιναν όταν δημιουργούνταν αυτά, μέσα είμαι. Το γεγονός όμως είναι ότι και στα δύο μπήκαμε ως φτωχοί συγγενείς κυριολεκτικά και με περιορισμένες δυνατότητες, γι' αυτό και δεν κερδίσαμε πολλά.

    Επειδή καθρέφτης κάθε λαού είναι η ιστορία του, θύμισέ μου σε παρακαλώ πόσες ήταν οι περιστάσεις στις οποίες ο δικός μας λαός επέδειξε αυτοκυριαρχία και δεν αγόταν και φερόταν από τρίτες "δυνάμεις". Γιατί πιστεύεις ότι συνέβαινε και συμβαίνει αυτό; Επειδή εμείς ήμασταν σωστοί αλλά μας φέρονταν σκάρτα οι άλλοι ή επειδή κυριαρχεί εντός μας η ηθική σαπίλα και η υποδούλωση (ή, όπως αποδίδεται καλύτερα, ο ραγιαδισμός); Η ίδια σου η σχολική ιστορία σου πουλάει την προπαγάνδα ότι από αρχαιοτάτων χρόνων η χώρα σου βάλλεται πανταχόθεν, παραλείποντας όμως να αναφερθεί στο λόγο για τον οποίο συμβαίνει αυτό. Το κουτσό πρόβατο διαλέγει ο λύκος Χάρη.
    Ο αδύναμος πάντα κατηγορεί άλλους. Ο δυνατός αναλαμβάνει την ευθύνη και προχωράει παραπέρα. Ρεαλιστικότερα και πιο επικεντρωμένα, ποιος ακριβώς φταίει που 40 χρόνια ψηφίζεις τα δύο γνωστά κόμματα, με ό,τι αυτό σημαίνει για τη δική σου ηθική και κρίση;

  43. Εικόνα Haris
    HarisΔεκ 04, 2014 16:32 ΜΜ

    Ας μην την αναλύσουμε την οικονομική ένωση γιατί θα ξημερωθούμε. :-P Παρακολουθώ τις ομιλίες του Βατικιώτη και καλύπτομαι. :-P Στα υπόλοιπα βασικά συμφωνώ. Ίσως η συνέχιση αυτής της κατάστασης και το αδιέξοδο προκαλέσει την αφύπνιση, και στη συνέχεια μια διαφορετική πορεία πέρα από τις επιταγές των ισχυρών.

  44. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΔεκ 04, 2014 17:00 ΜΜ

    Να μου το θυμηθείς και ειλικρινά εύχομαι να είμαι λάθος. Ακόμα κι αν φτάσουμε στον πάτο (δεν έχουμε φτάσει ήδη;) κι επαναστατήσουμε (αν και δεν πιστεύω ότι θα συμβεί, τουλάχιστον όχι στις υπάρχουσες γενιές), θα είναι με λάθος κίνητρα, για λάθος λόγους και δε θα ξέρουμε τι να κάνουμε μετά.

  45. Εικόνα constantinos
    constantinosΔεκ 04, 2014 19:10 ΜΜ

    Θα επαναφέρω κάτι λίγο πιο παλιό, του Φλεβάρη του 2013, που έχει άμεση σχέση με το άρθρο. Γράφαμε λοιπόν τότε:

    "H διαφορά, ανάμεσα μας ρε νοικοκυραίοι και εθνικια είναι στο ενός λεπτού σιωπή και στο ενός λεπτού κραυγή...
    Όταν ρε βλάκα ελληναρα θεωρείς περισσότερο καθίκι τον Ρωμανό από τον Τσοχατζόπουλο και τη γυναίκα του , τον Μιχαηλίδη από τους Μαντελη και Χριστοφορακο , τον Μπουρζούκο από τον Ρουσοπουλο και Βουλγαρακη και τον Πολίτη από τον Εφραίμ ,Μπομπολα, Βωβο… τότε δεν μπορούμε να ζούμε μαζί , ούτε να διαμαρτυρόμαστε μαζί , ούτε να εργαζόμαστε μαζί.
    Όταν φώναξε ΄΄Ζήτω η Αναρχία ρε Κουφάλες΄΄ εσύ έκανες ενός λεπτού σιγή, αυτός … ενός λεπτού κραυγή… αυτή είναι η διαφορά μας… … ενός λεπτού κραυγή μαλάκα, ενός λεπτού."

    Στα διάφορα παραπλανητικά ερωτήματα που θέτονται περί χρήσης από αναρχικούς συστημικωμ μέσων/υπηρεσιών και άλλα τέτοια "ερωτήματα" που φθάνουν ως την Marfin και ακόμα πιο πριν, να θυμίσω πως κάθε εποχή έχει και κάποιες φράσεις που τη χαρακτηρίζουν. Όπως χαρακτηριστικά έγραψε μια φίλη:

    Μετά τα "για τη Μαρφίν δε λέτε τίποτα" και "για τον ρατσισμό κατά των Ελλήνων ποιός θα μιλήσει" έρχεται και το "απαγόρευση συναθροίσεων" να προστεθεί στις κλισεδιές της δικής μας εποχής. Πιο γραφικοί και από φωτογραφία ηλιοβασιλέματος σε κατάστρωμα πλοίου τον Αύγουστο.

    Και σκεπτόμενοι πως ζούμε στην χώρα που αναρχικός ληστής τράπεζας αργοπεθαίνει για τα δικαιώματά του, ενώ ΟΝΝΕΔίτης δολοφόνος είναι ελεύθερος και εργάζεται ως προϊστάμενος σε υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας, θα παραθέσω το πιο κάτω που δεν είναι λόγια. Είναι η ουσία, η πράξη και η μεγάλη καρδιά αυτού που λέγεται αναρχία:

    Ⓐναρχία είναι το κουράγιο να ακολουθείς τις πεποιθήσεις σου μέχρι το τέλος. Να μην καθησυχάζεις τον εαυτό σου κάνοντας κάθε λογής ευτελείς καθημερινούς συμβιβασμούς, θεωρώντας παράλληλα ότι εσύ έκανες το χρέος σου απέναντι στον συνάνθρωπο μέχρι εκείνο το σημείο βέβαια που αυτό ήταν δυνατό. Οι ανεπαίσθητοι μικροί συμβιβασμοί είναι εκείνοι που τελικά θρέφουν και γιγαντώνουν το κτήνος της κυριαρχίας.
    Στην Ⓐναρχία δεν χωρούν οι βολεμένοι που μιλάνε πολύ χωρίς ποτέ να πράττουν, χωρίς να διακινδυνεύουν τίποτε.
    Ⓐναρχία σημαίνει διαρκής αυτοαμφισβήτηση, αυτομόρφωση και καλλιέργεια του πνεύματος.
    Η Ⓐναρχία είναι το μόνο κίνημα που εξακολουθεί να έχει πολιτικούς κρατούμενους σε αναρίθμητες φυλακές των «δημοκρατικών» γκουλάγκ σε όλο τον κόσμο.
    Η Ⓐναρχία είναι η κραυγή απόγνωσης της υπόταξης, είναι όμως και το τελευταίο της καταφύγιο, η συνειδητή ή όχι συνθήκη της κοινωνικής της απελευθέρωσης.
    Η Ⓐναρχία είναι ο στόχος, ο αναρχισμός σε όλες τις εκφάνσεις του είναι η κοινωνική δύναμη που αγωνίζεται για την πραγμάτωση αυτού του στόχου.

    Και αυτό επειδή η λέξη άνθρωπος μπορεί να γραφεί μόνο με Α κεφαλαίο και σε κύκλο.

    Μέσα στην καρδιά μου έχω δυνατή την ελπίδα πως οι σύντροφοί μου, οι φίλοι μου, τα αδέλφια μου, θα διαβάσουν αυτές τις γραμμές και θα κάνουμε ξανά τις όμορφες μας συζητήσεις.Δύναμη ρε αλάνια. Δύναμη ρε σεις.

    Μέχρι τότε:
    ΟΛΑ ΓΙΑ ΟΛΑ.
    ΓΙΑ ΟΣΟ ΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΝΑΠΝΕΟΥΜΕ ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ !

  46. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΔεκ 04, 2014 20:41 ΜΜ

    Κωνσταντίνε, είναι λάθος θεωρώ να επικεντρωνόμαστε κατά περίπτωση. Μπορώ κι εγώ να αντιτάξω ότι ζούμε στη χώρα όπου εξαθλιωμένος μετανάστης πέθανε επειδή τα "όργανα της τάξης" του αρνήθηκαν την επίσκεψη ιατρού, όχι από επιλογή του, χωρίς να έχει διαπράξει κάποιο έγκλημα και χωρίς καν να θεωρείται "κίνδυνος για το σύστημα". Ποια ήταν η αντίδραση των αναρχικών τότε; Τι άλλαξε;
    Σε αντίθεση, ο Ρωμανός θεωρείται εγκληματίας σύμφωνα με τους ισχύοντες νόμους, επέλεξε μόνος του την απεργία πείνας ως αντίδραση (μαγκιά του σου λέω εγώ) και διεκδικεί ένα δικαίωμα το οποίο αφενός παρέχεται από το σύστημα το οποίο ο ίδιος επιθυμεί να καταλύσει, αφετέρου δεν προβλέπεται για τον ίδιο (αλλά και για κανέναν άλλο κρατούμενο) όσο δεν πληροί κάποιες προϋποθέσεις, σύμφωνα και πάλι με τους ισχύοντες νόμους. Όμως θα ήταν λάθος να πω κάτι τέτοιο, γιατί και πάλι θα επικεντρωνόμουν σε μία περίπτωση.
    Είναι άδικος ο νόμος και ο τρόπος με τον οποίο άλλαξε; Φυσικά και είναι. Εξαιτίας του ίδιου νόμου, ο Κωστάρης έχασε δικαιώματα που εξασκούσε ήδη, αλλά δε βλέπω να γίνεται talk of the town από κάποιους κύκλους. Ίσως επειδή δεν είναι αναρχικός.
    Μιλάς για συμβιβασμούς ενώ ο ίδιος ο Ρωμανός αλλά και άλλοι αναρχικοί στις επιστολές τους κάνουν λόγο για "αναγκαστικές αντιφάσεις στον αγώνα" αλλά και "στιγμές που κρίνεις ότι αξίζει να διαπραγματευτείς". Αυτά δεν είναι μορφές συμβιβασμού δηλαδή;

    Επίσης, λανθασμένη είναι θεωρώ και η λογική "εσείς είστε πρόβατα, νοικοκυραίοι" και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, με την οποία αντιμετωπίζετε όποιον δε συμφωνεί απόλυτα με τις πεποιθήσεις και τις μεθόδους σας. Πώς τολμάτε να θεωρείτε ότι γνωρίζετε τι πιστεύει και τι πράττει ο καθένας και από ποια ανώτερη θέση τον κρίνετε; Γενικότερα, η πραγματικότητα δεν είναι ποτέ μονόπλευρη και είναι τουλάχιστον τυφλωμένος οποιοσδήποτε θεωρεί ότι η δική του οπτική είναι και η μοναδική σωστή. Όπως γράφεις, Ⓐναρχία σημαίνει διαρκής αυτοαμφισβήτηση, αυτομόρφωση και καλλιέργεια του πνεύματος. Δε θα σταθώ στο γεγονός ότι πολλοί αυτοαποκαλούμενοι αναρχικοί δε διαθέτουν τίποτα από τα παραπάνω, ούτε και στο ότι όλα αυτά δεν επιτυγχάνονται μόνο μέσω της αναρχίας. Αυτοαμφισβήτηση όμως σημαίνει και παραδοχή λαθών, όταν αυτά υπάρχουν, όπως και αλλαγή πεποιθήσεων, αν η μόρφωση και η καλλιέργεια του πνεύματος μας προσδώσουν την κριτική ικανότητα να αντιλαμβανόμαστε τη στρεβλότητα, ακόμα και μέσα στην ίδια μας την ιδεολογία.

    Δεν είμαστε απέναντι επειδή δε συμφωνούμε απόλυτα. Εσείς και μόνο εσείς το πιστεύετε αυτό και η δική σας στάση είναι που απομακρύνει τον κόσμο από εσάς.

  47. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΔεκ 04, 2014 22:07 ΜΜ

    Παραθέτω δύο φράσεις του ίδιου ανθρώπου, οι οποίες, κατά την ταπεινή μου άποψη, δείχνουν ένα διαφορετικό δρόμο για την αλλαγή που υποτίθεται ότι επιθυμούμε:

    "Λέω καμιά φορά, σ’ αυτά τα παιδιά που τρέχουν στις διαδηλώσεις και χτυπιούνται με τους μπάτσους και μετά τους πλακώνουν με τα χημικά σα να ‘ναι κατσαρίδες, «Τι πάτε και σκοτώνεστε μες στους δρόμους και δεν πάτε να καταλάβετε τα χωράφια της Μονής του Βατοπεδίου και να κάνετε μια φάρμα; Είστε όλοι σας μορφωμένα παιδιά, έχετε διάφορες ειδικότητες, να καταλάβετε τα βασιλικά κτήματα, αυτού του κερατά στο Τατόι, να κάνετε μια φάρμα; Θα ‘χετε και τον κόσμο μαζί σας! Ποιος θα σας πει κουβέντα; Πάτε και πετάτε γκαζάκια, και καίτε το αυτοκίνητο του αλλουνού του κακομοίρη, τι σας φταίει ο άλλος;»"

    "Το «αντάρτικο» αυτό, η τρομοκρατία που λέμε, πιθανόν να χρησιμοποιείται από κάποιους κύκλους, πιθανόν να είναι απλώς κάποια τρελόπαιδα – δεν εννοώ, βέβαια, τους δολοφόνους. Αλλά δεν είμαστε στον 19ο αιώνα. Αν είστε μάγκες, αντί να σπάτε βιτρίνες και να βάζετε γκαζάκια, κατακτήστε την τεχνολογία, σπάστε τους κωδικούς των τραπεζών και μοιράστε τα λεφτά στον κόσμο".

    Τα παραπάνω σε μια προσπάθεια αποφυγής της άνευ λόγου παρεξήγησης, γιατί τα γραφόμενα στο διαδίκτυο και η απομακρυσμένη επικοινωνία μπορούν ενίοτε να ερμηνευθούν και ως μομφή ή επίθεση. Απλά θα ήθελα να πω ότι δεν υπάρχει μόνο πρασινομπλεπορτοκαλί, ξέρω 'γω, από τη μια και μαυροκόκκινο από την άλλη.

  48. Εικόνα constantinos
    constantinosΔεκ 04, 2014 23:21 ΜΜ

    Αλίμονο αν δεν μπορούμε πια να καταλάβουμε την αντιπαράθεση άποψης, με τον λεκτικό τραμπουκισμό, βρε συ.

    Αυτό προσπαθώ να εξηγήσω, πως αν ο αναρχικός ήθελε έναν περιορισμένο χώρο για πάρτη του αυτόνομα, κλπ, έξω από την κοινωνία θα μπορούσε να το κάνει. Μα αυτό δεν έχει σχέση με το αναρχικό κίνημα.
    Ούτε ατομισμός υπάρχει όπως το λες. Είναι η ατομικότητα (σαν συγκροτημένο άτομο) και η συλλογικότητα. Αδύνατο να υπάρξει η δεύτερη χωρίς την πρώτη. Κοινως τα πιο πάνω παραδείγματα ειπωθήκαν από άνθρωπο δειλό και που αδυνατεί να συλλάβει το κοινωνικό μέγεθος της αδικίας και ανισότητας.
    Ναι φυσικά υπάρχουν συμβιβασμοί. Πάντα γίνονται. Το είπα και πριν αυτό με την επιστολή του Γιάννη. Είναι τόσο σαφής άλλωστε. Στην φυλακή υπάρχει μόνο η υποταγή. Και όπως και να το δεις το τίμημα το πληρώνουν με αγώνα και με άσχημα αποτελέσματα που θα τα κουβαλούν στο υπόλοιπο της ζωής τους όσον αφορά την υγεία τους.

    Μην μπερδευεις τους αναρχικους που παρουσιάζει το Mega μου με την πραγματικοτητα. Μην ξεχνας πως στις πορειες και συγκεντρώσεις υπάρχει η προβοκάτσια. Οι αναρχικοί στόχοι σε αυτές τις περιπτώσεις είναι σαφείς στέλνουν ένα μήνυμα, γίνεται ανάληψη ευθύνης και φυσικά είναι βια απέναντι στην βια. Φυσικά και θα χρησιμοποιήσεις βια απέναντι στους μπάτσους που λίγο πιο κάτω εξαπολύουν ωμή επίθεση σε ΑΜΕΑ. Και σίγουρα αυτό το κάνουν κατόπιν εντολών που αναμφίβολα έρχονται από επιτελικά και πολιτικά γραφεία.
    Και προφανώς δεν μισούν την κοινωνία. Σαν "αστό" (σε εισαγωγικά, επειδή όλοι είμαστε), εννοούν τον απαθή, τον χαχόλο, τον ούγκανο. Ξέρεις, αυτούς που με την ψήφο εμπιστοσύνης τους στο σύστημα έφεραν τον φασισμό σε κάθε τομέα της ζωής μας. Δεν είναι μόνο η ΧΑ. Είναι οι νόμοι, είναι τα διατάγματα, είναι οι απαγορεύσεις για διεκδίκηση, είναι η επιτήρηση, είναι η διασπορά του φόβου, είναι η αδικία από όποια πλευρά και αν το δεις.
    Έτσι λοιπόν, υπάρχουν και οι άνθρωποι που δεν το ανέχονται αυτό και το πολεμούν όπως του αρμόζει. Βλέπεις η ιστορία αυτού του έθνους, η τόσο διαστρεβλωμένη και ψεύτικη έχει δημιούργησε ένα τσουβάλι ήρωες που ανθούν σε κορνίζες σε σχολεία και αλλού. Ακόμα και έτσι αν το δεις, αυτοί οι ήρωες, (κάποιοι έστω από αυτούς), ήταν τρομοκράτες για το υπάρχον πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο.
    Με αυτό δεν θέλω να πω. ότι ο Νίκος, ο Γιάννης, ο Αντρέας, ο Δημήτρης και τόσοι άλλοι είναι ήρωες ή διεκδίκησαν κάτι τέτοιο. Η επανάσταση απεχθάνεται τους ήρωες. Αυτοί (οι ήρωες), δημιουργούνται από την νωθρότητα και την αβελτηρία όσων τους θαυμάζουν.

    Εδώ υπάρχει επίσης άλλο ένα σημείο, που αδυνατεί να συλλάβει ο προπαγανδισμένος νους, όσο ανοιχτός και έξυπνος και αν είναι φίλε. Μπορεί ο αναρχικός χώρος, οι άνθρωποι που βρίσκονται σε αυτόν, να έχουν τεράστιες διαφορές στις αντιλήψεις και πρακτικές αγώνα τόσο μεταξύ τους, όσο και με εμάς τους ίδιους. Όμως μέσα από την ποικιλλότητα, ανθεί η εξέλιξη. Αυτό ακριβώς είναι το νόημα της αναρχικής αλληλεγγύης, συνδέει χωρίς να ταυτίζει, ενώνει χωρίς να ομογενοποιεί. Και όταν είναι προσανατολισμένη στη δράση πετυχαίνει. Και όπως, σωστά επισήμανε ο φίλος, σύντροφος, αδελφός Γιάννης Μιχαηλίδης:

    Η μαχητική αναρχία ξύπνησε και βρυχάται.

  49. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΔεκ 05, 2014 02:04 ΠΜ

    Μωρέ εμείς μπορούμε, απλά καμιά φορά δημιουργούνται παρεξηγήσεις.

    Νομίζω δεν υποστήριξα ότι υπάρχει ατομισμός στον καθαρό αναρχισμό και αυτό που λες απάντησα και στο Χάρη προηγουμένως, ότι ο αναρχισμός, σε αντίθεση με τον κομμουνισμό, υποστηρίζει την ταυτόχρονη ύπαρξη ατομικότητας-συλλογικότητας. Τώρα, τα παραπάνω ειπώθηκαν από έναν άνθρωπο που εξορίστηκε, φυλακίστηκε και βασανίστηκε κατ' επανάληψη, εκείνη την όμορφη περίοδο της ελληνικής ιστορίας που τη θέση των σημερινών αναρχικών είχαν οι κομμουνιστές, οπότε θεωρώ ότι όχι απλά μπορούσε να συλλάβει το μέγεθος της αδικίας αλλά το ένιωσε στο πετσί του, όπως και τόσοι άλλοι τότε, οι οποίοι ακόμα και θανατώθηκαν χωρίς ποτέ να συμβιβαστούν.

    Δε βλέπω τηλεόραση εδώ και πολλά χρόνια αλλά πέρα από αυτό, θεωρώ ότι διαθέτω μια σχετική κριτική ικανότητα ώστε να αναλύω αυτά που μου πουλάνε, αν θέλεις. Και την προπαγάνδα διακρίνω, και το ποιοι είναι αυτοί που σπάνε τις πορείες ξέρω και το ποιοι ευθύνονται γι' αυτά. Μέχρι πριν απολυθώ, ζούσα και δούλευα στην Πάτρα, που σαν πόλη έχει τη δική της "αντι-" σκηνή, ας την αποκαλέσω (μετά το αντι- ακολουθούν αυτά που γνωρίζεις). Και μάλιστα, για τρία χρόνια έμενα εντελώς στο κέντρο κι έζησα από πρώτο χέρι πορείες, διαμαρτυρίες, συγκεντρώσεις, το κάψιμο τραπεζών και τα άλλα όμορφα που έγιναν τότε. Και το περίφημο "Παράρτημα" ξέρω και το πόσο σωστά ήταν αυτοοργανωμένο και πολλά άλλα. Η δική μου διαφωνία δεν είναι μόνο με τους "αναρχικούς" συγκεκριμένα (τα εισαγωγικά είναι εσκεμμένα, γιατί δεν τους ταυτίζω με αυτούς που πουλάνε τα ΜΜΕ αλλά και οι εαυτοί τους ως τέτοιους). Πηγάζει ίσως από το γεγονός ότι είμαι υπερβολικά απαιτητικός ως άνθρωπος σε ό,τι αφορά ιδεολογία και τρόπο ζωής, πρώτα φυσικά από τον εαυτό μου και κατ' επέκταση και από τους συνανθρώπους μου.

    Τι θέλω να πω; Στο δικό μου μυαλό, όταν ασπάζεσαι την όποια ιδέα και τρόπο ζωής, από τα απλά και καθημερινά ως τα μεγάλα και "ιδανικά", οφείλεις να τα τιμάς σε κάθε συγκυρία. Θα αντιμετωπίσεις αντίσταση; Σαφώς. Πρέπει όμως να στέκεσαι όρθιος και να δέχεσαι τις συνέπειες των πράξεων σου, χωρίς ποτέ να συμβιβαστείς και χωρίς "μυξοκλάματα". Ακόμα κι αν σου βάλουν το πιστόλι στον κρόταφο, κυριολεκτικά ή μη, εφόσον πιστεύεις ειλικρινά αυτά που πρεσβεύεις, αυτά θα πρέπει να είναι και οι τελευταίες λέξεις που θα ψελίσεις. Προσωπικά θεωρώ ότι σε κάποιες περιπτώσεις δε συμβαίνει αυτό.

    Θα μου πεις, εσύ ρε φίλε τα κάνεις αυτά που λες; Προσπαθώ στο μέγιστο βαθμό που δύναμαι. Δεν υποστηρίζω ότι είμαι τέλειος, ούτε κριτής κανενός είμαι. Όπως είπα και πριν, αυτά που "απαιτώ" από τους άλλους τα ζητάω πρώτα από τον ίδιο μου τον εαυτό. Και δε μιλάω εκ του ασφαλούς. 'Αλλωστε, μπορεί αυτή τη στιγμή να μην απειλείται άμεσα η δική μου ζωή, βιώνω όμως έντονα την κοινωνική αδικία, τιμωρούμαι έμμεσα για πράγματα που δεν έπραξα και γνωρίζω πολύ καλά ότι αργά ή γρήγορα θα συμβεί και αυτό. Δε ζω σε ροζ συννεφάκι. Στην ίδια κοινωνία ζούμε και περπατάμε και θα μπορούσα κάλλιστα να είμαι αυτός που πέρασε δίπλα σου στο δρόμο.

    Όσο για τους ήρωες, κανένας αγωνιστής, από όπου κι αν προερχόταν, δεν είχε σκοπό να γίνει ήρωας κανενός. Για να το μπλέξω λίγο και με τη δική μου φιλοσοφία, δεν υπάρχει καν αγωνιστής. Ούτε αναρχικός, ούτε τίποτα. Σκοτωνόμαστε μεταξύ μας χωρίς ποτέ να αλλάζουμε κάτι. Άνθρωποι θα έπρεπε να επιδιώκουμε να γίνουμε. Αν μπορούσαμε να κατακτήσουμε αυτό, νομίζω όλα τα υπόλοιπα δε θα είχαν σημασία. Αυτό είναι και η δική μου κινητήρια δύναμη, η αγάπη για το συνάνθρωπο. Χαζό ίσως, στην εποχή που ζούμε αλλά ειλικρινά νιώθω ότι, όταν πονάει ένας, πονάω εγώ και πονάμε όλοι μας.
    Για να μην ξεφεύγω όμως, μερικοί από τους προαναφερθέντες αγωνιστές, λίγοι, ήταν πραγματικά ήρωες. Και για τους περισσότερους από αυτούς δεν παίχτηκε θέμα σε κανένα κανάλι, δεν έγιναν πορείες αλληλεγγύης, δε γράφτηκαν καν δυο αράδες σ' ένα χαρτί.
    Εννοείται ότι οι ίδιοι δεν το επεδίωξαν και σαφώς δε μπορούν να ελέγξουν τις αντιδράσεις των τρίτων αλλά, όταν -στη σημερινή ελληνική κοινωνία που ζούμε και γνωρίζουμε όλοι τι συμβαίνει- σου εκφράζουν συμπαράσταση (τάχα) οι κάθε λογής Λαζόπουλοι και ο ΣφΥΡΙΖΑ, δε θα πρέπει να αναρωτηθείς μήπως κάτι δεν κάνεις "σωστά"; Εννοώντας ότι, εφόσον είσαι δηλωμένος πολέμιος του υπάρχοντος συστήματος, δε θα ήταν "τιμή" για εσένα να μη βρίσκουν πάτημα ώστε να παίξουν το δικό τους παιχνίδι (γιατί αυτό κάνουν) αλλά να είναι όλοι συντεταγμένοι με μίσος εναντίον σου;

    Με την τελευταία σου παράγραφο συμφωνώ στο νόημά της. Η ποικιλότητα γεννά εξέλιξη. Η ποικιλότητα όμως προϋποθέτει συνύπαρξη ετερογενών στοιχείων και όχι αποκλεισμό του διαφορετικού. Όπως και η αλληλεγγύη έχει πραγματική ανθρωπιστική αξία όταν απευθύνεται και σε εκείνους που δεν ασπάζονται εξ ολοκλήρου ή και καθόλου τα δικά μας ιδεώδη. Γι' αυτό και λέω ότι, αφού έχουμε κοινό στόχο (ως ένα βαθμό έστω), γιατί να μην κάτσουμε σε ένα νοητικό στρογγυλό τραπέζι όλοι μαζί, αναρχικοί, κομμουνιστές, αριστεροί, αριστερίζοντες κλπ. και να αποφασίσουμε συλλογικά πώς θα αντιμετωπίσουμε τον κοινό εχθρό που εύστοχα ανέφερες; Γιατί πρέπει σώνει και καλά να επιμένω ότι ο δικός μου τρόπος είναι ο μόνος "ορθός" και να θεωρώ ότι όποιος δεν είναι μαζί μου είναι εναντίον μου; Γιατί δεν καταλαβαίνουμε ότι, επιτρέποντας ακόμα και μεταξύ μας να μας χωρίζουν ταμπέλες κι εμμονές, στην ουσία χάνουμε τον πόλεμο πριν καν το πρώτο ανάχωμα;

  50. Εικόνα Haris
    HarisΔεκ 04, 2014 15:54 ΜΜ

    Ναι, συμφωνώ, εξάλλου το είχα πει και με το θέμα των games που δεν αποτελούν ελεύθερο λογισμικό. Εντάξει, τώρα ας μην στερούμε από κάποιον το να παίξει ένα game της προκοπής επειδή δεν είναι ανοικτού κώδικα και free. Βασικά έναν συμβιβασμό κάνεις, όσο το δυνατόν με λιγότερες απώλειες. Φυσικά και ποιός δεν θέλει να ήταν όλο το λογισμικό ανοικτού κώδικα.

  51. Σελίδες

Scroll to Top