BETA

Editorial Ιανουαρίου 2017: Ελληναράδες, λαθραίοι άνθρωποι και απληστία

Εικόνα Maria

Αν και συνηθίζω να ανταλλάσω πρωτοχρονιάτικες ευχές, τόσο λόγω ευγένειας, όσο και επειδή αν μη τι άλλο μας κάνει να χαμογελάμε, πάντα απορούσα το γιατί θα πρέπει να γιορτάζουμε την απομείωση της ζωής μας και το γιατί αρκετοί άνθρωποι έχουν την εντύπωση πως μια ημερολογιακή αλλαγή θα μπορούσε να επηρεάσει τις ζωές τους. Και σίγουρα από κάποια στιγμή και έπειτα στην ζωή μου έβλεπα την αλήθεια η οποία δεν ήταν τίποτα περισσότερο από την υποκρισία που υπάρχει στους ανθρώπους πίσω από το χριστιανικό πρόσχημα της «ηθικής» και της «αγάπης» που συμβολίζουν αυτές οι γιορτές.
Δεν νομίζω να υπάρχει αμφιβολία πως πλέον στον 21ο αιώνα αυτή η υποκρισία έχει φτάσει στα ψηλότερα επίπεδα. Σε έναν κοινωνικό ιστό που έχει αποσυντεθεί και με την ανακατανομή του χρήματος να δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερες ταξικές και οικονομικές διάφορές, τον μέσο αστό καταναλωτή, τον ενδιαφέρει να είναι κρυμμένη όλη αυτή η σαπίλα «κάτω από το χαλί» και να μην την βλέπει, αφού θα του χαλάσει την «αισθητική». Αυτό αποτελεί πλέον και μια κοινωνική κανονικότητα με «πράξεις αγάπης» που έχουν ημερομηνία λήξης. Η πράξη του Δήμου Αθηναίων και άλλων δήμων της χώρας έρχεται για να το επιβεβαιώσει, κρύβοντας προσωρινά όλα όσα χαλάνε την αισθητική μεσοαστών και μεγαλοαστών. Νομίζω πως η πιο κάτω φωτογραφία δεν θέλει ανάλυση και κρύβει όλη αυτή την πραγματικότητα της κοινωνίας μας:

Και η πραγματικότητα είναι ακριβώς αυτή, όπως περιγράφεται σε ένα κείμενο που έπεσε μπροστά μου αυτές τις μέρες:

Τελευταία μέρα του 2016. Οι Έλληνες συνεχίζουν να αλληλοκοιτάζονται με μισό μάτι, να ψάχνουν κακούς ξένους που μας επιβουλεύονται αλλά και τις μαγικές λύσεις που θα παράγουν πλούτο από το πουθενά. Συνεχίζουν να νιώθουν πως βρίσκονται στο επίκεντρο της προσοχής ολόκληρου του πλανήτη, αλλά και ότι κρύβουν κάποια θετική ιδιαιτερότητα έναντι όλων των άλλων λαών.
Συνεχίζουν να καπνίζουν όπου απαγορεύεται το κάπνισμα, να βρίζουν μπροστά στα παιδιά τους, να σκοτώνουν εκατοντάδες συμπολίτες τους στην άσφαλτο και να τραυματίζουν χιλιάδες κάθε χρόνο. Να μιλάνε με αγένεια, να τσαμπουκαλεύονται, να γνωρίζουν τα πάντα, να απαιτούν χωρίς υποχρεώσεις, να παρανομούν κατακρίνοντας την παρανομία των διπλανών τους, να νιώθουν πως όλο το σύμπαν τους χρωστάει τα πάντα χωρίς δίκαιο αντίκρυσμα και να ψηφίζουν τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους που τους κλείνουν το μάτι σε ρουσφετάκια, διαρρηγνύοντας ταυτόχρονα τα ιμάτιά τους για την διαφθορά και την διαπλοκή.
Ναι, το 2017 θα είναι ακόμα χειρότερο, όχι γιατί η οικονομική κρίση θα είναι βαθύτερη, αλλά γιατί η αποκοπή ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας από την πραγματικότητα, την συνοχή, την εξωστρέφεια και την διάθεση για βελτίωση θα είναι ακόμα μεγαλύτερη. Γιατί η σαπίλα που αναδύθηκε στην επιφάνεια με αφορμή την οικονομική κρίση, κάθε χρόνο δείχνει και ένα μεγαλύτερο κομμάτι της.
Καλή χρονιά!

Έτσι, στο πρώτο Editorial του Osarena για το 2017 είπαμε να μοιραστούμε μαζί σας την προσωπική μας ιστορία που αφορά άτομο της ομάδας μας. Τον πόνο μας, τα ερωτήματά μας, τις απορίες μας. Πόνος, ερωτηματικά και ένα μεγάλο γιατί είναι αυτό που μας έμεινε.
Είναι μια μικρή καθημερινή ιστορία που αντανακλά στο μέγιστο την νοοτροπία του μέσου ελληναρά, χριστιανού, πατριώτη, ηθικολόγου.
Αρκετοί θα βρείτε πολλά γνωστά στοιχεία και ίσως σε αρκετό βαθμό να ταυτιστείτε.

Την ιστορία, την δημοσίευσε και ο ίδιος σε social προφίλ του:


Δεν μπορώ να προσδιορίσω τους λόγους που κάνω δημόσια την πιο κάτω προσωπική ιστορία, ίσως επειδή είναι από αυτές που συνηθίζουμε να ακούμε για άλλους πιστεύοντας πως σε εμάς δεν θα τύχει ποτέ κάτι τέτοιο. Από αυτές τις καταστάσεις που σου ανατρέπουν και διαλύουν την ζωή σου από την μια στιγμή στην άλλη κυριολεκτικά. Από την άλλη, έχει να κάνει με όλους αυτούς τους υποκριτές «κυρ- Παντελήδες» που τελικά είναι και οι άμεσα υπεύθυνοι για την κοινωνική σαπίλα και την γαμημένη κανονικότητα που βιώνουμε. Τους οικογενειάρχες, πατριώτες, μεσοαστούς, με το καλογυαλισμένο προφίλ που ζέχνει γαματοσύνη και κοινωνική «επιτυχία», φροντίζοντας επιμελώς να φαίνονται έξω κούκλα και ας είναι πανούκλα μέσα.

- Η μικρή μου ιστορία λοιπόν, έχει ως εξής:

Το 2009, έπειτα από αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες κατά το παρελθόν, κατάφερα να μεταφερθώ επαγγελματικά στην επαρχία, πολύ κοντά στον τόπο καταγωγής μου. Οι λόγοι αρκετοί, μα όπως και να έχει ήταν κάτι που το ήθελα, καθώς δεν μπορούσα άλλο την Αθήνα. Κατά μια άσχημη συγκυρία αυτό έγινε ελάχιστα μετά τον θάνατο της μητέρας μου που χάθηκε με πολύ άσχημο και οδυνηρό τρόπο.
Προτίμησα να νοικιάσω σπίτι κοντά στην δουλειά μου, παρά να διαμείνω στην πατρική κατοικία, (η οποία ανήκει εξ' αδιαίρετου στον υπερήλικα πάτερα μου, στον αδελφό μου και εμένα), σε απόσταση σχεδόν 15 χιλιομέτρων πιο μακριά και όπου διέμενε (και διαμένει) ο πατέρας μου.

Κάπως έτσι περάσαν τα χρόνια, με την λεγόμενη περίοδο της κρίσης να με βρίσκει στην επαρχία και με τις αντίστοιχες επιπτώσεις που είχαν σχεδόν άπαντες. Περικοπή μισθού σχεδόν κατά 2/3 και την γνωστή ακρίβεια στα πάντα, με το ρεύμα να είναι είδος πολυτελείας και το φαγητό να λιγοστεύει.
Φτάνοντας πλέον στο καλοκαίρι του 2016, ήταν πλέον αδύνατο να αντεπεξέλθω στο ενοίκιο και στα υπόλοιπα πάγια έξοδα, έχοντας ήδη συσσωρευτεί ένα χρέος προς ΔΕΗ και την δημοτική επιχείρηση υδάτων που ξεπερνούσε τα 1000 ευρώ. Βέβαια ποτέ τα στραβά δεν πάνε μόνα και έτσι μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα, έμεινα χωρίς αυτοκίνητο και συγχρόνως προέκυψε ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας που απαιτεί φαρμακευτική αγωγή εφ' όρου ζωής μάλλον και συνεχείς επισκέψεις για εξετάσεις. Παράλληλα η φίλη μου, που έχει πάθος με τα αδέσποτα, τάιζε καθημερινά, δυο φορές την ημέρα κάπου 10 με 12 αδέσποτα σκυλιά.
Όλα αυτά τέλος πάντων τίναξαν τον προϋπολογισμό από τα πενιχρά μου εισοδήματα.
Καθώς δεν έμενα μόνος, αλλά με την φίλη μου, ρώσικης καταγωγής και χωρίς δουλειά, ήταν πρακτικά αδύνατο να παραμείνουμε στο ενοίκιο και έτσι εξ' ανάγκης, αποφασίσαμε να μεταφερθούμε στην πατρική μου κατοικία, για κάποιο χρονικό διάστημα που το εκτιμήσαμε ενάμιση με δυο χρόνια, προκειμένου να καταφέρω να πληρώσω τις εκκρεμότητες στο σπίτι που διαμέναμε και να καταφέρω να μαζέψω ένα ποσόν για αγορά κάποιου μικρού αυτοκινήτου (ιδιαίτερα αναγκαίο στην επαρχία και κυρίως σε αγροτικές περιοχές και άγονους νομούς) και παράλληλα και ένα μικρό ποσόν για το θέμα της υγείας μου.
Στην συνέχεια είχαμε σκοπό να ψάξουμε με την άνεσή μας ένα πιο μικρό και ει δυνατόν κάπως επιπλωμένο σπίτι, καθώς η μετακόμιση είναι δύσκολη και δυσβάσταχτη.

Για την απόφαση αυτή, ενημέρωσα φυσικά τον πατέρα μου, ο οποίος βέβαια δεν είχε την παραμικρή αντίρρηση, καθώς συν τα άλλα θα είχε και παρέα και θα βελτιωνόταν η ποιότητα ζωής του. Το πρόβλημά μου όμως ήταν στο πώς να ενημερώσω και τον αδελφό μου. Και λέω πρόβλημα, καθώς κυριολεκτικά είναι τέτοιο. Και οι λόγοι γι' αυτό, είναι στο πως για αίτια που δεν ξέρω, ο αδελφός μου εκδηλώνει μια αντιπάθεια απέναντί μου.
Δεν μπορώ με κανέναν τρόπο να βρω το γιατί αυτού, όσο και αν προσπάθησα. Είναι γεγονός πως όλα αυτά τα χρόνια ερχόταν διακοπές εδώ με τα παιδιά του (στο πατρικό, στο χωριό) και ποτέ δεν με είχε πάρει να μου πει ένα γεια, πως ήρθε, για να πάω να δω τα παιδιά. Αυτό είχε γίνει ελάχιστες φορές, κατά τις πρώτες μέρες της άφιξής του (τα καλοκαίρια μέσα σε αυτά τα 6 χρόνια), όταν ερχόταν σπίτι μου για χρήση του διαδικτύου, μέχρι να ενεργοποιήσει το 3G στικ για σύνδεση στο πατρικό. Μάλιστα, είχα παρακαλέσει συγγενικό μας πρόσωπο, να του πει πως δεν ήταν σωστό που δεν μου έφερνε να δω τα παιδιά.

Τέλος πάντων, κάτι αντίστοιχο έγινε και με την βάφτιση του δεύτερου παιδιού του, κάτι που έμαθα από τον πάτερα μου λίγες ημέρες πριν την πραγματοποίησή της, όπου φυσικά και δεν πήγα.
Εδώ αξίζει να σημειωθεί, πως είχε προκύψει - κατά τον αδελφό μου - ένα κληρονομικό θέμα. Αυτό είχε να κάνει με ένα σπίτι στην Αθήνα και με το άλλο στο χωριό. Είχαμε συμφωνήσει να πάρω εγώ το πρώτο και αυτός το δεύτερο, καθώς ούτως ή άλλως είχε σκοπό να δημιουργήσει οικογένεια. Παρόλα αυτά, ο πατέρας μας το 2007 (ή 2008) πούλησε το σπίτι στην Αθήνα, μα ποτέ δεν μας ενημέρωσε ή είδαμε το πωλητήριο και το ποσόν της αγοράς.
Από αυτό το ποσόν, λίγα χρόνια αργότερα, μου έδωσε (ο πατέρας μου), το ποσόν τω 4.850 ευρώ, εκ' των οποίων οι 4 χιλιάδες πήγαν για το πρόβλημα με την υγεία μου.

Παρόλα αυτά, από πλευράς μου δεν άλλαξε κάτι και ήθελα το σπίτι στο χωριό να το πάρει ο αδελφός μου, ο οποίος είχε ήδη δημιουργήσει οικογένεια. Σε κατ' ιδίαν συζήτησή μας, το καλοκαίρι του 2010 (ή 11, δεν θυμάμαι), δήλωσα πρόθυμος στην επιθυμία του να πάμε και την ίδια στιγμή σε συμβολαιογράφο να του κάνω την μεταβίβαση του μεριδίου μου. Και όχι μόνο του σπιτιού, μα και του περιβάλλοντος χώρου και άλλων δυο μεγάλων οικοπέδων σε παραπλήσια περιοχή.
Μάλλον από αμέλεια, περάσαν τα χρόνια και δεν πήγαμε, άλλωστε όπως είπα, για δικούς του λόγους με κράταγε σε απόσταση και συν τα άλλα, ο λόγος που μου ανέφερε πέρυσι (2015), ήταν πως είχε προβλήματα με το γάμο του και ήθελε πρώτα να αποκαταστήσει αυτήν την κατάσταση χωρίς άλλες τυχόν περιπλοκές. Τα δήλωνε άλλωστε δημόσια και ο ίδιος έμμεσα ή άμεσα και στο Facebook προφίλ του. Τέλος πάντων, στην τελευταία μας συζήτηση του εξέφρασα την επιθυμία πως ναι, να γίνει η μεταβίβαση, απλά επειδή οι εποχές αλλάξανε ραγδαία και ενδέχεται ακόμα και απόλυση από την δουλειά, να κρατήσω μια μικρή γωνία λίγων μέτρων, ώστε να έβαζα ένα προκάτ ή κάτι τέτοιο, αν προέκυπταν τα δύσκολα και προκειμένου μην βρεθούμε στον δρόμο. Δεν το δέχτηκε και μου ζήτησε να βασιστώ στο λόγο του, παρόλα αυτά υπήρχε ακόμα σε εκκρεμότητα το θέμα με τον γάμο του.

Έκπληκτος, έμαθα από τον πατέρα μου, πως το 2014, φεύγοντας από το σπίτι ο αδελφός μου με την γυναίκα του, είχαν κλειδώσει τα δωμάτια του επάνω ορόφου, καθώς, όπως είπαν, όποτε πήγαινε εκεί η φίλη μου, για να καθαρίσει το σπίτι, αφού έμενε ο πατέρας μου, τους έπαιρνε την χλωρίνη!!! Μάλιστα, κάποια στιγμή είχε χαλάσει το καλώδιο και ο μετασχηματιστής της τηλεόρασης που βρίσκονται στον πάνω όροφο και ήταν αδύνατο να μπει ο μάστορας. Παρά τα τηλέφωνα του πατέρα μου να στείλουν τα κλειδιά, αυτό ποτέ δεν έγινε, οπότε αναγκαστικά έγινε παραβίαση της πόρτας. Πιστεύω πως είναι κάπως εφιαλτικό, να είσαι ηλικιωμένος, μέσα στον χειμώνα, σε ερημική τοποθεσία, χωρίς το μοναδικό που μπορείς να κάνεις σε αυτήν την ηλικία, την τηλεόραση.

Το φετινό (2016) καλοκαίρι και πάλι δεν έμαθα πως είχε έρθει, παρά μόνο λίγες ημέρες αργότερα, όταν με πήρε ο πατέρας μου και μου είπε πως πίνουν με τον αδελφό μου ουζάκι στο τάδε μαγαζί και αν ήθελα να πάω. Πήγα φυσικά, μα από την πρώτη στιγμή ήρθα αντιμέτωπος με μια επιθετικότητα εκ' μέρους του αδελφού μου. Το παράβλεψα, υποθέτοντας πως έχει τα νεύρα του λόγω του προβλήματός του και του βγαίνει ο κακός του εαυτός. Κάποια στιγμή, με έντονο και επικριτικό ύφος, με ρώτησε τι θα γίνει με εκείνο το θέμα της μεταβίβασης.
Του απάντησα πως δεν έχει αλλάξει κάτι, του θύμισα πως ποτέ δεν μου είπε τόσα χρόνια, να πάμε σε έναν συμβολαιογράφο και όπως και να έχει είμαι διατεθειμένος να την κάνω, υπό την προϋπόθεση της γωνίτσας που είπα πιο πριν και πως αν πιστεύει πως αυτή η μεταβίβαση μπορεί να του δημιουργήσει προβλήματα (λόγω των προβλημάτων με τον γάμο του), να το μεταβιβάσω εξ' αδιαίρετου στα δυο του παιδιά, αντί στον ίδιον. Και επιπλέον, του γνωστοποίησα την απόφασή μου, εντός του Νοεμβρίου (2016), να μετακομίσω για περιορισμένο χρονικό διάστημα δυο χρόνων το πολύ στο σπίτι στο χωριό, λόγω της κατάστασης που είχα περιέλθει.
Η απάντησή του στην αρχή με σάστισε και στην συνέχεια με εξόργισε, καθώς μου είπε πως σκοπεύει να κινηθεί νομικά. Η απάντησή μου φυσικά, ήταν «στα @@ μου». Όπως είναι ευνόητο, η συνάντηση τερμάτισε εκεί, πιστεύοντας πως κάποια στιγμή θα καλμάρει και θα καταλάβει τι ακριβώς του είπα. Όπως και να είχε όμως, είχε κόψει τις γέφυρες έμμεσα και άμεσα.

Τελικά, η μετακόμιση έγινε και κάπου στις αρχές Νοεμβρίου ήρθαμε στο σπίτι στο χωριό. Εδώ θα πρέπει να σημειώσω τα εξής σημεία:

1) Επί όσα χρόνια υπάρχει, πλήρωνα κανονικά το μερίδιό μου στον ΕΝΦΙΑ αυτού του σπιτιού.

2) Όταν μετακόμισα από την Αθήνα και μέχρι να νοικιάσω το άλλο το σπίτι, χρειάστηκε να μείνω στο σπίτι στο χωριό, σχεδόν 3 μήνες. Δεδομένου πως το σπίτι ήταν εγκαταλελειμμένο για χρόνια, υπήρχαν πολλές φθορές και μεγάλες ζημιές από την υγρασία και συσσωρευμένη επίσης αρκετή σαβούρα με το πέρασμα των χρόνων. Έγιναν αρκετές εργασίες, δεδομένης της κατάστασης τότε του σπιτιού, ώστε να γίνει κάπως λειτουργικό για την μόνιμη πλέον διαμονή του πάτερα μου.

3) Πολλές εργασίες και ακόμα πιο σημαντικές, από το 2011 και έπειτα, έκανε ο αδελφός μου, όπως εξωτερικό και μερικό εσωτερικό βάψιμο του σπιτιού, ηλιακό θερμοσίφωνα, καθώς και δημιουργία μέρους της περίφραξης που είχε καταστραφεί στον αναδασμό (από τον οποίο δεν έχουν δοθεί ποτέ αποζημιώσεις). Δυστυχώς έγινε και μια κακοτεχνία με ένα σκάψιμο στο χωράφι περιμετρικά του ισογείου χώρου (το λεγόμενο υπόγειο), επειδή υπήρχε πρόβλημα με την εισροή νερού σε βροχές. Λέω κακοτεχνία, καθώς όπως εξακριβώσαμε και καταγράψαμε, τον Νοέμβρη που ήρθαμε να μείνουμε, το νερό έμπαινε σε ακόμα μεγαλύτερες και άκρως καταστροφικές ποσότητες, στις μεγάλες βροχές που είχε ρίξει τότε.

4) Εκ' των πραγμάτων, προχώρησα σε κάποιες εργασίες που ήταν δυνατό να γίνουν λόγω του χειμώνα και του άσχημου καιρού, μονώνοντας όλο αυτόν τον ισόγειο χώρο από το ταβάνι μέχρι το πάτωμα, διορθώνοντας παράθυρα και τις χαλασμένες πόρτες, ώστε αν μη τι άλλο να μην καταστρέψει η υγρασία τα πράγματα που είχαμε αποθηκεύσει εκεί και άλλων που ήταν ήδη, και σκάβοντας λίγο με άλλη κλίση το χώμα εκατέρωθεν ώστε τουλάχιστον να μειωθεί η ορμή του νερού. Τελικά, πριν λίγες μέρες (τον Δεκέμβρη), εντοπίστηκαν τα σημεία που ήταν το πρόβλημα και ήδη έχουν αγοραστεί τα υλικά και έχει γίνει η συνεννόηση για να φτιαχτεί.
Ακόμα, είχαν καταστραφεί από την υγρασία οι καλωδιώσεις της τηλεφωνικής γραμμής, κάτι που άλλαξα άμεσα, πρωτίστως για εμένα, μα ούτως ή άλλως ήταν κάτι που θα έμενε στο σπίτι, απαλλάσσοντας άλλον να το φτιάξει κάποια στιγμή.

Όπως και να είχε, ποτέ δεν το σκέφτηκα με κάποιον άλλον τρόπο, το έκανα επειδή έπρεπε να γίνουν και τέλος πάντων, μένουμε και εμείς εδώ.

Κάποια στιγμή, στις αρχές Δεκέμβρη, με ενημέρωσε ο πατέρας μου πως του τηλεφώνησε ο αδελφός μου και σε έντονο ύφος του δημιούργησε θέμα, για το ότι είχαμε μετακομίσει εκεί και πως αυτός έχει κάνει επενδύσεις, έχει βάλει κουρτίνες και πως θα του τα καταστρέψουμε!!!
Τέλος πάντων, επειδή ήξερα ότι μια τηλεφωνική συνομιλία θα ήταν άκαρπη, του έστειλα μήνυμα στο FB, λέγοντάς του πως θα ήταν καλύτερο να μιλήσει μαζί μου, παρά με τον πατέρα μας. Μετά από μια ανταλλαγή με μπινελίκια εκατέρωθεν και τα όσα διάσπαρτα λέγονταν, κατάλαβα ότι έχει κατασταλάξει στο συμπέρασμα πως έχω πάρει τα χρήματα από την πώληση του σπιτιού στην Αθήνα και πως συνωμοτώ να του πάρω το σπίτι στο χωριό. Βλέποντας ότι η συζήτηση ήταν αδιέξοδη, του είπα τα εξής, ανάμεσα στα άλλα:

«Τι θα πάθει ρε συ το σπίτι, οι κουρτίνες και το κωλόχαρτο, αν μείνω 1-2 χρόνια, να συνέλθω λίγο από αυτό που έπαθα;

Δηλαδή, σοβαρά πιστεύεις, πως εγώ θα κάνω κάτι κακό εδώ; Σε αυτό το σπίτι; Ναι;

Τι άλλο να σου πω πια;
Προφανώς δεν υπάρχει διέξοδος. Θα κοιτάξω να συντομεύω και ως το καλοκαίρι να βρω ένα σπίτι.
Θα σου πω αν θες να είσαι και εδώ, μη τυχόν και πάρουμε, κάνα έπιπλο, κουτάλι, χαρτοπετσέτα που δεν είναι δικό μας. Τότε, έλα να πάμε και σε έναν συμβολαιογράφο να σου υπογράψω ό,τι μα ό,τι γαμόχαρτο θέλεις και για εδώ και για τα κτήματα και για ό,τι άλλο νομίζεις, όπως θες και με όποιον όρο ζητήσεις, και να μην έχουμε την παραμικρή επαφή ποτέ ξανά όσο ζούμε. Απλά, μην δηλητηριάσεις και τα παιδιά με μίσος εναντίον μου.»

Χθες, Τετάρτη 28 Δεκεμβρίου, έχοντας πάρει άδεια από την δουλειά, σηκώθηκα το πρωί και κάτσαμε να πιούμε έναν καφέ. Ξαφνικά, ακούσαμε αυτοκίνητο απ' έξω και είδα τον αδελφό μου με την γυναίκα του.
Από το ύφος τους ήταν φανερές οι διαθέσεις τους.
Μπήκαν ορμητικά μέσα, ανεβήκαν πρώτα στον επάνω όροφο απ' όπου ακούγαμε δυνατούς θορύβους και σούρσιμο, όταν κατέβηκαν κάτω, πρώτα κατεβάσανε ένα -ναι, lol - κουρτινόξυλο (προφανώς είναι δική τους η κουρτίνα) και μου επιτεθήκαν αρχικά λεκτικά, κατηγορώντας με, ως άχρηστο επειδή δεν έχω οικογένεια (βλέπεις ο κόσμος μας στηρίζεται στο πρότυπο του οικογενειάρχη και προφανώς δεν νοιώθω άσχημα για μια συνειδητή επιλογή, καθώς έκρινα πως δεν θα μπορούσα να δημιουργήσω οικογένεια. Λόγω χαρακτήρα, λόγω επιλογής, όπως και να έχει συνειδητό και υπεύθυνο).
Ανάμεσα στα άλλα μπινελίκια, με «κατηγόρησαν» για την οικονομική μου κατάσταση και τέλος πάντων, όπως ήταν επόμενο, εξαγριώθηκα και πάνω-κάτω ήρθαμε στα χέρια.

Κάποια στιγμή, είδα πως έχουν αρχίσει και επιτίθενται με κλωτσιές και μπουνιές στην φίλη μου και όλα αυτά μέσα σε έναν κυκεώνα ακατάσχετου υβρεολόγιου συνεφαπτομένου της ηθικής του μεσοαστού οικογενειάρχη.
Σχεδόν το ίδιο ξαφνικά αποχώρησαν, όταν περίπου 45 λεπτά αργότερα, ήρθε ένα περιπολικό στο σπίτι με 3 της ομάδας ΔΙΑΣ, παίρνοντας εμένα και την φίλη μου στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής που βρίσκεται κάπου 20 χιλιόμετρα πιο πέρα, αρνούμενοι να μας αφήσουν να πάμε με το μηχανάκι μου.

Για να μην μακρηγορώ, αυτά που έκαναν ήταν τα εξής:

1. Έδωσαν στην αστυνομία την φίλη μου, επειδή δεν έχει χαρτιά. Κάτι που δεν μπορούσαμε να κάνουμε, προφανώς λόγω των μεγάλων οικονομικών απαιτήσεων και της δαιδαλώδους νομοθεσίας για αυτό.
Να το ξαναπώ; ΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΚΟΠΕΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΧΑΡΤΙΑ.
Να σημειώσω πως συμπτωματικά και η γυναίκα του αδελφού μου είναι επίσης Ρωσίδα (με χαρτιά και με την βούλα όμως).

2. Έκαναν μήνυση σε μένα και στην φίλη μου, για εξύβριση, σωματική βία, απειλή κατά ζωής και ό,τι άλλες μαλακίες βάζουν σε τέτοιες περιπτώσεις.

Αυτό το έκαναν βασιζόμενοι και ελπίζοντας, στα εξής σημεία:

α) Πως θα μας κρατούσαν μέσα, από 1 ως 4 ημέρες, όσο χρειαζόταν για να μας πάνε εισαγγελέα.

β) Πως λόγω της χαμηλότερης οικονομικής μου κατάστασης, δεν θα μπορούσα να κάνω το ίδιο και να ανταπεξέλθω στα έξοδα.

Φυσικά έκανα και εγώ μήνυση και στους δυο, και τελικά ο εισαγγελέας (γίνεται τηλεφωνική επικοινωνία), διέταξε να αφεθούμε ελεύθεροι γι' αυτό.

Όμως, εκκρεμούσε το θέμα με τα χαρτιά της φίλης μου και καθώς της είχε γίνει μήνυση, είναι αυτονόητο πως έπρεπε να γίνουν οι διαδικασίες απέλασης.
Η διαδικασία τελικά ήταν ένα χαρτί με άδεια παραμονής 30 ημερών και στην συνέχεια να αναχωρήσει αυτοβούλως για την πατρίδα της.

Εν κατακλείδι, ο ίδιος ο αδελφός μου, με χτύπησε ύπουλα εκεί που ήμουν αδύναμος, για λόγους ποιους; Πως ήρθαμε να μείνουμε για λίγο διάστημα σε ένα σπίτι που νόμιμα έχω νομή, ώστε να αντεπεξέλθουμε στα όσα μας προέκυψαν.
Άλλαξε τις ζωές μας μέσα σε λίγες ώρες. Δεν ξέρω αν και πότε θα ξαναδώ το παρεάκι μου.
Έζησα για πρώτη φορά τόσο έντονα τι σημαίνει μίσος και κακία.

ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟ. Λαθραίοι άνθρωποι; Αν είναι δυνατόν.

Τι άλλο να πω; Πονάω τόσο πολύ.

Υπάρχουν κάποιες αόρατες γραμμές που όταν περαστούν, δεν υπάρχει επιστροφή. Προφανώς αυτό ήταν μόνο η αρχή. Και ειλικρινά, δεν ξέρω τι τροπή θα πάρουν τα πράγματα. Ίσως και αυτός να είναι ένας από τους λόγους που δημοσιεύω αυτό εδώ.

  • Σχόλια

43 Comments:

  1. Εικόνα Κυριάκος Οικονομίδης

    Φίλε, δεν ξέρω ποιος είσαι αλλά αυτά να ξέρεις συμβαίνουν και στις πιο φαινομενενικά καλύτερες οικογένειες. Γράφω αυτό το σχόλιο για το τελευταίαο που είπες: «Και ειλικρινά, δεν ξέρω τι τροπή θα πάρουν τα πράγματα. Ίσως και αυτός να είναι ένας από τους λόγους που δημοσιεύω αυτό εδώ.»

    Σε αυτές τις περιπτώσεις κάποιος πρέπει να κάνει πίσω, να δώσει τόπο στην οργή, ότι και να έχει γίνει, και απ' ότι καταλαβαίνω αυτός θα είσαι εσύ που θα το κάνει διότι ο αδελφός σου δεν έχει μπέσα!
    Αν δεν δώσει κάνένας τόπο στην οργή τότε μπορούν να συμβούν τα χειρότερα. εν βρασμώ κάνουμε πράγματα που δεν πιστεύουμε ότι θα κάναμε ποτέ....

  2. Εικόνα Μόνιμα το θύμα θα κάνει πίσω ;
    Μόνιμα το θύμα ... (χωρίς επαλήθευση)Ιαν 02, 2017 16:32 ΜΜ

    Οι καιροί όπου περνούσε το : αν σε κτυπήσουν στο ένα μάγουλο, γύρισε και το άλλο μάγουλο, πέρασε. Από την ώρα που ο άνθρωπος, καλώς ή κακώς βρέθηκε σε σημείο να αντιμετωπίσει έναν κλέφτη, έναν εχθρό, που ναι εν τω προκειμένω είναι το ίδιο του το αίμα, θα πρέπει να αντιδράσει και να απαιτήσει την κλεμμένη του ζωή.

    Και αυτό γιατί ; Διότι, σε άλλη περίπτωση, κάτι χαμαιλέοντες που επιζούν σε κάθε ... τοπίο, θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν τις ανέσεις, που όμως δεν τους ανήκουν αλλά τις έχουν κλεμμένες από τον διπλανό τους.

    Στο εν κατά κλείδι ; Ή σηκώνουμε φωνή ή και χέρι αν χρειαστεί και απαιτούμε ή μας παίρνει ο διάβολος. Οριστικά.

    Και μη το ξεχάσω ; Αυτή η έγερση, η επανάσταση, η απαίτηση δηλαδή των ίδιων μας των ζωών και της αξιοπρέπειας μας δεν θα πρέπει να γίνει μόνο από τον ανωτέρω συγγραφέα και δεινοπαθούντα αλλά από όλο τον Ελληνισμό. Σε βάρος των γνωστών κλεφτών που διέλυσαν τα πάντα. Από την οικογενειακή γαλήνη μέχρι και τις όνειρα των νεωτέρων.

    Ή ταν ή επί τας. Ενδιάμεση κατάσταση δεν έχει. Αρκετά χάρηκαν τα λαμόγια με την ολιγωρία και την αξιοπρεπή μας συμπεριφορά. Τώρα θα αντιμετωπίσουν ΟΤΙ τους πρέπει. Τελεία και παύλα.

    Υ.γ. ξέρω πως ενδεχομένως θα μου ανταπαντήσεις : να κάνει και το θύμα και ο θύτης πίσω. Ξέρεις όμως καλά πως οι θύτες, τα λαμόγια δεν κάνουν ποτέ !

  3. Εικόνα Χάρης
    Χάρης (χωρίς επαλήθευση)Ιαν 03, 2017 14:26 ΜΜ

    Κοίτα, όταν είναι νομικά καλυμμένοι στα μερίδια δεν θα κάνουν πίσω, μόνο αν είναι συνεννοήσιμοι στο μέλλον για την πώληση. Από τις περιγραφές στην ιστορία, αυτοί οι άνθρωποι, αδελφός και γυναίκα του, είναι άνθρωποι που κάνουν το σκατό τους παξιμάδι, και συνεννόηση δεν νομίζω να γίνει εύκολα.

  4. Εικόνα debianass
    debianass (χωρίς επαλήθευση)Ιαν 02, 2017 15:28 ΜΜ

    Καμιά φορά αναλογίζεται κανείς για ποιούς αγωνίζεται, γιατί δεν επέλεξε το δρόμο του ατομικού πλουτισμού αλλά επένδυσε στη συλλογική απελευθέρωση. Αξίζει αυτή η κοινωνία, με όλα αυτά τα ξερατά που συμπεριλαμβάνει, με όλη αυτή τη σκατοψυχιά, να κουνήσει κανείς έστω το μικρό του δαχτυλάκι για να την απελευθερώσει;
    Αξίζουν όλα αυτά τα μίζερα "εγώ" μια θέση στο περιβόλι του "εμείς"; Τους αρμόζει τίποτα διαφορετικό από την κακεντρέχεια την οποία διαχέουν στο περιβάλλον τους;
    Το κοινωνικό μας κάρμα είναι μια ζυγαριά, ο καθένας διαλέγει ποιό ζυγό θα βαρύνει, έτσι επιλέγει το μονοπάτι του. Ετσι επιλέγει αν αυτό που άφησε θα έχει κάποια αξία να το διατηρήσουν οι επόμενοι ή αν θα πρέπει να το καταχωνιάσουν στο βόρβορο της ιστορίας.
    Μόνη πατρίδα μας το "εμείς", ο μόνος παράδεισος η συνείδησή μας.

  5. Εικόνα Χάρης
    Χάρης (χωρίς επαλήθευση)Ιαν 03, 2017 14:28 ΜΜ

    Θα συμφωνήσω Debianass στα περισσότερα.

  6. Εικόνα  D.K
    D.K (χωρίς επαλήθευση)Ιαν 02, 2017 15:45 ΜΜ

    Δυστυχώς, το να είναι κάποιος μικρόψυχος δεν είναι ποινικό αδίκημα. Δεν θα πρέπει να κάνεις καμία υπαναχώρηση στα κληρονομικά και αφού έτσι κι αλλιώς είχες σκοπό να απομακρυνθείς από τα δικαιώματα σου, να κινηθείς δικαστικά για τον καταμερισμό της οικίας, κάτι που προφανώς δεν θα συμφωνήσει η άλλη πλευρά και έτσι η οικία και όποια άλλη διεκδικούμενη περιουσία θα βγει σε πλειστηριασμό. Ακόμα και αν σε αυτόν μετέχει ο αδελφός σου θα πρέπει να σου καταβάλει ένα ποσόν που αντιστοιχεί στο μερίδιό σου. Υπάρχει και η περίπτωση της δωρεάς σε τρίτους και αυτό θα μπερδέψει πιο πολύ τα πράγματα, μα εσύ δεν θα εχεις να κερδίσεις τίποτα.
    Έκανες πολύ σωστά που κατέθεσες μήνυση και εσύ,την οποία δεν θα πρέπει να ανακαλέσεις άσχετα του τι θα κάνει η άλλη πλευρά. Έχεις κάποια σημαντικά πλεονεκτήματα σε αυτό που δεν θα είναι καλό να τα γράψω, μα σίγουρα θα στα πει ο δικηγόρος σου.

    Κρίμα και είναι πραγματικά άδικο και υποκριτικό, όλο αυτό το κυνηγητό ανθρώπων που έχουν άλλο χρώμα, άλλη γλώσσα και άλλη ράτσα. Οι "ξένοι" και οι αδύναμοι είναι στο έλεος της φασιστικής κοινωνίας μας και ανθρώπων σαν τον πιο πάνω που έπραξε αυτό. Δεν υπάρχει χαρακτηρισμός για τετοια κίνηση και πίστεψέ με, οι δικαστές θα το διακρίνουν. Για αυτό σου λέω, μην ανακαλέσεις την μήνυσή σου.
    Αν και 100% όλα αυτά τα έκαναν με συμβουλές δικηγόρου, έχουν κάνει και σοβαρά λάθη που θα τους γυρίσουν μπούμερανγκ.

    Τι να πω; Κουράγιο και προσπαθήστε να έρθει ξανά η κοπέλα με πρόσκληση και να βρει μια εργασία εδώ για να μπορεί να έχει κανονική παραμονή.

  7. Εικόνα Maikl
    Maikl (χωρίς επαλήθευση)Ιαν 02, 2017 16:18 ΜΜ

    Ειμαι σιγουρος πως τις αμεσως επομενες μερες, βαλανε φωτο και τις αλλες σχετικες μαλκιες στα status τους για Χρονια Πολλα και Αγαπη σε ολο τον κοσμο, με το προφιλ της αγαπημενης οικογενειας που εχει σαν προτυπο της την αγαπη. Κριμα για τα παιδακια που ξεκινανε αθωα και μετα τετοιοι γονεις τα κανουν κατ εικονα και ομοιωση, δημιουργωντας μια ακομα γενια υποκρισιας.
    Κουραγιο ευχομαι και νομιζω πως θα πρεπει να προσεχεις πολυ αφου κινουνται ετσι, μπορει αυριο να σε κατηγορησουν για οτιδηποτε.

  8. Εικόνα ok
    ok (χωρίς επαλήθευση)Ιαν 02, 2017 17:50 ΜΜ

    φιλε δε θα κανω αρεστο σχολιο , θα πω αυτο που νομιζω...

    καταρχην κακως βγαζεις δημοσια τα προσωπικα σου, το βρισκω μαλακια, βεβαια δικαιωμα σου.
    Το κουτσομπολιο που εχω να κανω με τη σειρα μου ειναι οτι πραγματικα απορω πως γινεται να εισαστε με ρωσιδες και τελικα να καταληξετε παλι με «ελληνιδες». Απο εκει και περα οταν εχεις οικονομικο προβλημα ειναι μαλακια να ταιζεις 10 σκυλια και μετα να ζητας κατανοηση στο οικονομικο σου στριμωγμα, οχι οτι αν ταιζες παιδια αντι για σκυλια θα ειχες διαφορετικη αντιμετωπιση απο τον αδερφο σου αλλά... Επισης μια και εισαι επαρχια πιθανον θα μπορουσες να κανεις κατι για να παραγεις κανα τροφιμο αφου ειπες οτι εχετε κτηματα ,βεβαια δεν ξερω αν αυτο ειναι εφικτο αλλά αν ειναι εφικτο τοτε κακως δεν το εκανες (δεν ειπες κατι σχετικο αρα υποθετω οτι δεν... ) οποτε και παλι η κατανοηση για το οικονομικο στριμωγμα λιγοστευει. Οχι οτι η οικονομικη κριση δεν εχει φερει τα πανω κατω και με το προβλημα υγειας κλπ δε θα ειχες και παλι αναγκη αλλά συν αθηνα και χειρα κινει... Επισης δεν καταλαβαινω πως γινεται να εχετε αναφερει απο κοντα με τον αδερφο σου καμποσες φορες να λυσετε το θεμα (ειδικα οταν δεν εχετε πολλες επαφες) και να μην το εχετε κανει. Νομιζω καπου εχεις ευθυνη. Αυτα με εσενα.
    Ο αδερφος σου (και η γυναικα του με τα χαρτια) ειναι «μπιιιπ και ξανα μπιιιιπ» χωρις άλλα σχολια, οι πραξεις τους μιλανε μονες τους.
    Καποια λυση μπορει να δωσει ο πατερας σας αλλιως μηδεν.
    Κατα τη γνωμη μου απο τη μερια σου κοιτα να χωρισετε τα κτηματα , βαλε αν μπορεις μεσα κανα λυωμενο ή κανα τροχοσπιτο και δωσε τις κουρτινες και τις χλωρινες στον αδερφο σου , αλλιως θα εχεις μια ανοιχτη πληγη με το θεμα αυτο και καλο δε θα σου κανει, καντο για τα ανιψια σου και τον πατερα σου θα ελεγα...
    Για τη συντροφο σου τι να πω , καλη τυχη και κουραγιο , γενικα ευχομαι οτι καλλιτερο και καλη δυναμη

  9. Εικόνα Maria
    MariaΙαν 02, 2017 18:57 ΜΜ

    «Το κουτσομπολιο που εχω να κανω με τη σειρα μου ειναι οτι πραγματικα απορω πως γινεται να εισαστε με ρωσιδες και τελικα να καταληξετε παλι με «ελληνιδες».
    ok,
    Αυτό, προτιμώ να μην το σχολιάσω καθόλου γιατί στις σχέσεις, τουλάχιστον στο δικό μου μυαλό, μιλάμε για ανθρώπους, και όχι για εθνικότητες.

    Με αφορμή όμως αυτό σου το σχόλιο, επειδή υποψιάζομαι πως, όταν ακούτε ότι κάποιος μένει με την φίλη του, το μυαλό ίσως πάει σε γκομενικά, και έτσι ξεφεύγουμε από την ουσία του θέματος, να διευκρινίσω πως η ρώσικης καταγωγής κοπέλα είναι φίλη, με όλη την σημασία της λέξεως. Ή μάλλον, «αδελφή».
    Πρόκειται για την κοπέλα που φρόντιζε την μητέρα του όσο ζούσε και μετά τον θάνατό της έμεινε μαζί τους γιατί θεωρούνταν πλέον μέλος της οικογένειας.

  10. Εικόνα Helen
    HelenΙαν 02, 2017 18:58 ΜΜ

    Σίγουρα δεν είναι ανάγκη να συμφωνούν όλοι, ούτε και να έχουν την ίδια οπτική. Η δημοσιοποίηση δεν είναι κουτσομπολιό ούτε κάτι αντίστοιχο. Μπορεί να έχει κάμποσες πλευρές, όπως "εκτόνωσης" (το βάζω σε εισαγωγικά), παρακαταθήκης για το μέλλον (κάποτε θα μεγαλώσουν τα παιδιά), μα και μεταγενέστερη μορφή αυτοπροστασίας και γνωστοποίησης της κατάστασης για συγγενείς και φίλους του, καθώς το μόνο βέβαιο είναι πως τα πιο πάνω δεν ήταν παρά μόνο η αρχή.

    Γνωρίζοντας την κατάσταση, δεν υπήρχε δυνατότητα οικιακής παράγωγης, λόγω της απόστασης και της έλλειψης μεταφορικού μέσου, αν και κάποια στιγμή επιδιώχθηκε, μα και τότε του είχαν δημιουργήσει φασαρία, λέγοντας πως δεν του ανήκουν (όσο θυμάμαι είχε ξεκινήσει από έναν τενεκέ με λάδι).

    Όσο για τα υπόλοιπα, δεν έγινε καμία κατάχρηση αντικειμένου που δεν του ανήκει, μα αντίθετα εκτοπίστηκε, καθώς (δεν το αναφέρει στο άρθρο), όσα πράγματα είχε εκεί, είτε τα κάψανε (το 2012 ή 13), είτε κάποια του τα πήγανε στο σπίτι που νοίκιαζε.

    Νομικά, δυστυχώς ούτε ο πατέρας μπορεί να δώσει λύση, αφού με την όλη κατάσταση εκ των πραγμάτων θα στραφούν και εναντίον του, καθώς ήδη υπάρχει ιστορικό, αφού παλιότερα είχε απειληθεί και ο ίδιος πως θα τον πετάξουν έξω (από το σπίτι του!).

    Όσο για τα αδέσποτα φίλε μου, οι φτωχοί άνθρωποι τα φροντίζουν και σίγουρα θέλει πολύ περίσσευμα χαρακτήρα να στερείσαι κάτι για να φροντίζεις αδύναμα πλάσματα.

    Αυτό που λες, δεν το πολυκατάλαβα, για να πω την αλήθεια, μα επειδή γνωρίζω όπως είπα, η συγκεκριμένη κοπέλα είναι κυριολεκτικά ένα πρόβατο, δεν έχει κανέναν σκοπό (αποκατάσταση, γάμο, δικαιώματα κλπ) και προσωπικά θα της εμπιστευόμουν μέχρι και χρήματα, κάρτες και ό,τι άλλο θες.

  11. Εικόνα ok
    ok (χωρίς επαλήθευση)Ιαν 02, 2017 19:49 ΜΜ

    helen η δημοσιοποιηση μπορει να μην ειναι κουτσομπολιο αλλά το σχολιο μου ηταν αρκετα κουτσομπολιο. Οταν βλεπω τη μανα μου συχνα βλεπει στην τηλεοραση την τατιανα τη συζυγο του εισαγγελατου που κανει κατι εκπομπες με τετοια θεματολογια , δηλαδη κουτσομπολιστικες κατα τη γνωμη μου εκπομπες οποτε αναλογο θεωρω και το σχολιο μου , ας μη κολλαμε σε αυτο ομως.
    Για τα αδεσποτα θελει περισσευμα χαρακτηρα για να τα ταιζεις οταν δεν υπαρχει η ευχερεια αλλά πιο καλα να μετακομισουν οπου υπαρχει ευχερεια αν αυτο ειναι εφικτο, γενικα η κατασταση αυτη να αποφευγεται, ειδικα οταν ο αλλος βρισκει πατημα για να σου πει διάφορα.

    μαρια κανε οτι σχολιο θες νο προμπλεμ. Οντως μιλαμε για ανθρωπους και οχι εθνικοτητες αλλά «εθνικες» νοοτροπιες καπου υπαρχουν, πχ δεν περιμενω απο ελληνα οδηγο να σταματησει σε διαβαση πεζων... Βεβαια κακως επιασα την απελαθησα στο στομα μου.

    Λοιπον αν θελουν να τον διωξουν και απο τα κτηματα και απο παντου και να τον αφησουν στο δρομο για να τα παρουν ολα, ε τοτε ας τα γραψει (αφου εχει νομη) σε κανα σκληροπυρηνικο και ας τους να βγαλουν ακρη , τι άλλο να πεις... λοιπον πολλα ειπα

  12. Εικόνα DebiAN
    DebiAN (χωρίς επαλήθευση)Ιαν 02, 2017 21:13 ΜΜ

    Καταρχή καλή χρονιά σε όλους.

    Τι έγινε ρε παιδιά εδώ στο OSarena? Ξεμείνατε από θέματα? Άσχετο τελείως

  13. Εικόνα Helen
    HelenΙαν 02, 2017 22:01 ΜΜ

    Ναι, ακριβώς για αυτό, μιας και ξεμείναμε από θέματα εδώ και 20.000 άρθρα μόνο στο blog, είπαμε, τι να κάνουμε τώρα για πάρουμε hits και να βάλουμε φράγκα στις τσέπες μας από τις ανύπαρκτες διαφημίσεις που έχουμε; Αααα, ναι, αυτό.

    Κατά τα άλλα, παραβλέπω πως από τον Φλεβάρη του 2010 που ξεκινήσαμε, στα editorials μας [ http://osarena.net/tags/editorial ] έχουμε την ευκαιρία να αναλύουμε άλλες θέσεις, πέρα από την καθαρή τεχνολογία και θα σου προτείνω να δημιουργήσεις έναν λογαριασμό, ώστε να συμβάλλεις και εσύ διαμοιράζοντας τις όποιες γνώσεις σου με άλλους ανθρώπους όπως έχουν κάνει και συνεχίζουν, δεκάδες άνθρωποι αυτά τα 7 χρόνια, είτε περιστασιακά, είτε μόνιμα.

    Καλό ηλιοστάσιο :) http://osarena.net/osarena-2/editorials/editorial-ianouariou-2013.html

  14. Εικόνα Vasilis Kr.
    Vasilis Kr. (χωρίς επαλήθευση)Ιαν 02, 2017 22:09 ΜΜ

    Οι εποχές μας έχουν αλλάξει και έτσι η δημοσιοποίηση της προσωπικής ιστορίας είναι καλή κίνηση από μια πλευρά. Αυτό γιατί αποδεικνύει πως έχει σώας τα φρένας. Και δε το λέω καθόλου για πλάκα αφού οι τακτικές που ακολουθεί ο αντίδικος και που σίγουρα θα κάνει θα είναι πλάγιες, καθώς νομικά δεν μπορεί να του κάνει τίποτα στο θέμα της συνιδιοκτησίας.
    Θα συμφωνήσω με τον D.Κ στα υπόλοιπα.

  15. Εικόνα n.kon
    n.kon (χωρίς επαλήθευση)Ιαν 02, 2017 22:19 ΜΜ

    Συμβαίνουν και στας καλυτέρας των οικογενειών ...

    Μην δώσεις το παραμικρό από το μερίδιό σου , και άστους να βράζουν στο ζουμί τους ...

    Και κακώς κλείδωσαν δωμάτια κλπ καθώς όπως λες το ακίνητο ανήκει και στους τρεις εξ αδιαιρέτου

  16. Εικόνα Χάρης
    Χάρης (χωρίς επαλήθευση)Ιαν 03, 2017 14:23 ΜΜ

    Για να κάνεις αποδοχή, σήμερα, δεν είναι εύκολο, γιατί τα έξοδα είναι πολλά. Είναι η εφορία, είναι το ΕΝΦΙΑ, είναι το υποθηκοφυλακείο, ο συμβολαιογράφος, η δημοσίευση, που όλα αυτά, ξέρεις συνολικά πόσο μπορούν να στοιχίσουν; Πολλά. Μόνο η συντήρηση του ακινήτου, πάγια και πολλά άλλα. Γι' αυτό πολλοί έπαψαν να κάνουν αποδοχές. Ειδικά, όταν είναι μερίδια, είναι πολύ μεγάλοι οι μπελάδες.

  17. Εικόνα Χάρης
    Χάρης (χωρίς επαλήθευση)Ιαν 03, 2017 14:20 ΜΜ

    Ομολογώ πως έχασα τη μπάλα διαβάζοντας την ιστορία, είναι πολύπλοκη και τα γεγονότα πολλά. Κοιτάξτε, ένας συνάνθρωπος σου λέει την ιστορία του γιατί νιώθει την ανάγκη να πει τον πόνο που έχει. Πολλές φορές οι κληρονομιές που αφήνουν οι γέροι, περισσότερα προβλήματα δημιουργούν παρά λύνουν. Αν διαβάσατε στις εφημερίδες, την εποχή αυτή γίνονται πολλές χιλιάδες αποποιήσεις, λόγω φόρου κληρονομιάς, εξόδων αποδοχής, νομικών και ΕΝΦΙΑ. Σύμφωνα με τις ειδήσεις, τον περασμένο χρόνο έγιναν 10.000 αποποιήσεις ακινήτων.

    Προβλήματα ειδικότερα δημιουργούνται όταν οι κληρονόμοι είναι περισσότεροι από έναν, και όταν υπάρχουν χρέη.
    Η θέση του φίλου είναι όντως δύσκολη, νομίζω ένας λόγος που γράφει την περιπέτεια του είναι για να ακούσει κάποιες ιδέες, και συμβουλές. Οι άλλοι πολλές φορές στην προσπάθεια τους να μας συμβουλέψουν, μας λένε λάθος πράγματα, που θα αποτελούσαν λύση για τους ίδιους, αλλά όχι για εμάς. Μάλιστα, αν εφαρμόζαμε τις λύσεις αυτές, ίσως μπαίναμε σε χειρότερους μπελάδες, και φυσικά δεν μπορούμε μετά να ζητήσουμε ευθύνη από εκείνον που μας έδωσε τη συμβουλή. Θα απαντήσει «κοίτα, εγώ σου είπα κάτι σαν ιδέα». Γενικά οι άνθρωποι έχουμε την τάση να αποσείουμε τις ευθύνες από επάνω μας.

    Δεν νομίζω να καταλάβουν οι άλλοι πλήρως, την θέση του ανθρώπου αυτού. Ας πούμε για την περίπτωση που ταΐζει τα αδέσποτα ζώα. Αν δεν είναι ευαίσθητοι άνθρωποι, πονετικοί, και από εκείνους που κάνουν αυτοθυσία, μην περιμένετε κατανόηση.

    Χωρίς να προτρέψω τον άνθρωπο να κάνει οτιδήποτε, οι αποφάσεις ανήκουν στον ίδιο, μπορώ να παραθέσω μόνο τι θα έκανα εγώ στην περίπτωση του.

    Θα εξηγούσα στον γέρο, πως αγαπητέ, επειδή η κατάσταση έχει ως έχει, επειδή ο αδερφός κρατά αυτή τη στάση, και είναι ο χαρακτήρας έτσι, εγώ δεν μπορώ παρά να αποχωρήσω μετατίθοντας το πρόβλημα αυτό στο μέλλον. Στη συνέχεια θα αποχωρούσα, διότι συνύπαρξη με τον άνθρωπο αυτόν δεν γίνεται, ούτε καν οικιστικά. Το να αναθέσεις το πρόβλημα σε έναν δικηγόρο, δεν μπορείς να το κάνεις, γιατί δεν αντέχεις οικονομικά.

    Στη θέση του, θα έφευγα, θα κοίταγα να βρω μια λύση επιβίωσης μακριά από τους συγκεκριμένους συγγενείς, αποκόπτοντας την επικοινωνία. Στο μακρινό μέλλον, ίσως να προσπαθούσα, αν είχα την οικονομική ευχέρεια να κάνω μια συνεννόηση μέσω δικηγόρου.

    Ο αδερφός βέβαια και η γυναίκα του, αναλαμβάνουν αναφανδόν, να γηροκομήσουν τον πατέρα. Αυτό, είναι κάτι, διότι εσύ έμμεσα απαλλάσσεσαι από τον βραχνά αυτόν. Άρα κερδίζεις κάτι, και ίσως σε αυτή την περίπτωση πάλι αποχωρείς, αφήνοντας το μερίδιο στον αδελφό, ως αμοιβή για την φροντίδα της υπόλοιπης ζωής του ηλικιωμένου.
    Η γυναίκα από τη Ρωσία, γύρισε στη Ρωσία (όπως και αν έγινε), και θα συνεχίσει τη ζωή της. Αν δεν υπήρξε αίσθημα και αγάπη, αυτό εσένα δεν σε πειράζει.

    Τα σκυλάκια να συνεχίσεις να τα φροντίζεις, με ξηρά τροφή, κροκέτες, που είναι φτηνές, και αν μελλοντικά έχεις ανάγκη για στειρώσεις, υπάρχουν ζωοφιλικές ΜΚΟ όπως ξέρω, που παίρνουν επιδοτήσεις από ΕΕ για στειρώσεις. Οπότε κάνουν στειρώσεις δωρεάν, βέβαια δεν ξέρω κατά πόσον αυτές οι δωρεάν δεν είναι πρόχειρες, και επικίνδυνες, εγώ να σου πω δεν θα απευθυνόμουν εύκολα σε τέτοιους, αν δεν ήταν η τελευταία λύση. Τα υπόλοιπα δεν είναι πολύ δύσκολα, μπορείς να βρεις και έναν πιο φτηνό κτηνίατρο για αποπαρασιτώσεις και εμβόλια. Να τους κάνεις το αντιλυσσικό και το Καλαζάρ.
    Δεν ξέρω για την στέγαση. Προσωπικά στο παρελθόν είχα δοκιμάσει τη λύση του δώματος (πρόκειται για παράνομα δώματα πολυκατοικιών) που τα ενοικιάζουν φτηνά. Προσοχή χρειάζεται στη συμφωνία, όσον αφορά το ρεύμα, τηλέφωνο, κοινόχρηστα, και το αν οι υπόλοιποι ένοικοι χρησιμοποιούν την ταράτσα.

    Αν δεν γίνεται, τι άλλο; Η λύση του ερημίτη, δηλαδή όπως σε κάποιες ταινίες αμερικανικές, που κάποιος Ρωβινσώνας, φτιάχνει ένα ξύλινο σε ένα ξέφωτο ενός δάσους, έχει ένα σκύλο και ένα τζάκι, και κυνηγά και τρώει κανένα ζώο η φυτά;
    Αλλά να φτιάξει κουτούκι στο προαύλιο του αδερφού και να τρώει στη μάπα τους συγκεκριμένους ανθρώπους, όχι, αυτό είναι και καταπίεση, αρνητικό, και ψυχική φθορά, αφήστε που θα έρθουνε στα μαχαίρια και θα πλακωθούνε. Όχι, δεν θα το έκανα.
    Ότι και αν αποφασίσει ο άνθρωπος, ελπίζω να έχει καλή εξέλιξη, και μην το πάρει κατάκαρδα, γιατί τέτοιες ιστορίες με συγγενείς είναι κοινές και συμβαίνουν.

  18. Εικόνα Ο γνωστός
    Ο γνωστός (χωρίς επαλήθευση)Ιαν 03, 2017 17:46 ΜΜ

    Σπάστου τα αρχίδια...κάτσε στο πατρικό και όποτε πατάει το πόδι πάρε το 100

  19. Εικόνα Χάρης
    Χάρης (χωρίς επαλήθευση)Ιαν 05, 2017 12:11 ΜΜ

    Η κόντρα αποτελεί μία εκ των λύσεων, μην ξεχνάς όμως πως “το γινάτι βγάζει μάτι”, μπορεί λοιπόν ο τραμπούκος να προσλάβει ορισμένους μπράβους και να πάνε να τον τουλουμιάσουν στο ξύλο. Ακόμα, και να μην το κάνει, μπορούν να γίνουν καυγάδες στους οποίους ο ένας εκ των δύο, και οι δύο, η οι άλλοι να τραυματισθούν άσχημα.

    Αν δηλαδή δεν έχει προηγηθεί λεκτικά μια ρύθμιση, η κόντρα θα υπάρχει. Εκτός αν ο δεύτερος προχωρήσει σε λύση τύπου ασφαλιστικών μέτρων προσωπικότητας, δεν ξέρω πως τα λένε, όπου ο παρενοχλούντας έχει να κρατά μία απόσταση τόσων χιλιομέτρων από τον ενοχλούμενο και θιγόμενο. ΑΛΛΑ όμως αυτός που θίγει έχει και μερίδιο στο σπίτι, οπότε τι γίνεται; Έχει δικαίωμα να έρχεται και να διαμένει.

    Αν ο αδύναμος φερθεί πιο έξυπνα μπορεί να του δηλώσει πως τη στιγμή που υπάρχει η μήνυση και είσαι καταχωρημένος, αν συμβεί κάτι, τραυματισμός η επίθεση, σε μαγκώνουν εσένα με τη μία, οπότε να είσαι σωστός και κόσμιος όταν έρχεσαι, γιατί δεν σε συμφέρει.

    Πάντως, ο αδύναμος, σε εμένα, και σύμφωνα με τα όσα έχει κάνει, μου δείχνει μεν μάγκας αλλά αφελής. Θα έπρεπε να έκανε καλύτερο χειρισμό της κατάστασης.

  20. Εικόνα Αυτεξούσιος
    ΑυτεξούσιοςΙαν 03, 2017 21:22 ΜΜ

    ''Είναι μια μικρή καθημερινή ιστορία που αντανακλά στο μέγιστο την νοοτροπία του μέσου ελληναρά, χριστιανού, πατριώτη, ηθικολόγου.''
    Είναι μια καθημερινή ιστορία ανθρώπινη τίποτα άλλο.

  21. Εικόνα Helen
    HelenΙαν 04, 2017 20:12 ΜΜ

    Νομίζω πως αυτό το αναφέρει υπό την έννοια πως ένας άθεος δεν θα μπει στην υποκρισία των μηνυμάτων «αγάπης» κάθε χριστούγεννα και πάσχα. Δηλαδή, τονίζει την διπροσωπία σε αυτό η οποία καλά ξέρουμε πως κυριαρχεί στον τόπο. Προφανώς και δεν είναι γενίκευση.

  22. Εικόνα Αυτεξούσιος
    ΑυτεξούσιοςΙαν 04, 2017 21:06 ΜΜ

    Κάποτε δούλευα delivery, όλη την Σαρακοστή των Χριστουγέννων νηστεία.
    Αυτό ξέρεις εκτός τον σωματικό κόπο έχει και ψυχικό κόπο όταν οι
    συνάδελφοι σε περνάνε από την γνωστή καζούρα.Έρχονται τα Χριστούγεννα
    το μαγαζί ανοιχτό,όλοι οι άθεοι,εξυπνάκηδες,Έλληνες και Αλβανοί φυσικά
    και δεν ήθελαν να δουλέψουν.Πήραν εμένα τηλέφωνο να δουλέψω.
    Επικαλέστηκα ότι μου καταπατούν την θρησκευτική μου ελευθερία και
    με άφησαν για λίγο ήσυχο.
    Τώρα είμαι και εγώ άνεργος Χριστουγεννιάτικα γιατί δεν δέχτηκα μείωση μισθού (πάνω από 50%).
    Το ένα αφεντικό μου είναι ομοφυλόφιλος ........... ελπίζω να έγινα κατανοητός
    τι εννοούσα πιο πάνω με την λέξει ανθρώπινη ιστορία.

  23. Εικόνα Χάρης
    Χάρης (χωρίς επαλήθευση)Ιαν 05, 2017 11:21 ΠΜ

    Ρε παιδιά ο αθεϊσμός η ο χριστιανισμός δεν νομίζω πως έχουνε να κάνουνε με το αν ο άνθρωπος είναι πλεονέκτης. Και αθεϊστές πλεονέκτες υπάρχουνε και χριστιανοί, απλώς οι χριστιανοί είναι οι υποκριτές και οι ψεύτικοι, οι Φαρισαίοι. Και αυτούς ουσιαστικά έπληξε ο Χριστός, τους Φαρισαίους.

    Και εγώ ξέρω αθεϊστές που είναι στυγνοί εισπράκτες, δηλαδή της Γκόλντμαν Σακς οι υπάλληλοι είναι όλοι χριστιανοί; Σίγουρα είναι και αθεϊστές μέσα.

  24. Εικόνα Αυτεξούσιος
    ΑυτεξούσιοςΙαν 05, 2017 13:56 ΜΜ

    Χάρη πιο κάτω ο Pragma_linux τα λέει πολύ ωραία ,αν τα είχα προσέξει δεν θα απαντούσα καθόλου
    Φυσικά συμφωνώ και μαζί σου.

  25. Εικόνα Χάρης
    Χάρης (χωρίς επαλήθευση)Ιαν 05, 2017 11:06 ΠΜ

    Νομίζω πως η ιστορία δεν έχει να κάνει τόσο με τον φαρισαϊσμό εκτός αν ο αδελφός το παίζει ο καλός στο Facebook, παρουσιάζεται ως ο τέλειος νυκοκοίρης και οικογενειάρχης αυτό εννοούμε;
    Η ιστορία δεν θα μπορούσε να συμβεί σε άλλη χώρα, στην Ινδία, στην Αμερική, στην Τουρκία ας πούμε, λέω τώρα.

    Ο τύπος δεν θέλει να κατοικίσει ο άλλος στο πατρικό σπίτι διότι πιστεύει πως αν κατοικούσε, αυτό θα μπορούσε να γίνει μονιμότητα. Συνεπώς θα γηροκομούσε (ο αδύναμος), τον γέρο, και θα τον μετάπειθε να προχωρήσει σε δεύτερη μυστική διαθήκη (που θα αναιρούσε την πρώτη), αφήνοντας την περιουσία στον αδύναμο, και την δεύτερη Ρωσίδα, αντί στον πρώτο αδελφό, την δική του Ρωσίδα γυναίκα και τα παιδιά.

    Σου λέει, εγώ κύριε την παντρεύτηκα, έκανα παιδιά, εσύ δεν έχεις παιδιά, είσαι περιθωριακός. Γιατί να μου πάρεις την περιουσία, άσε που αν κατοικούσε στο προαύλιο, μπορεί η δική του Ρωσίδα να ξελόγιαζε τον γέρο. Αυτά μπορεί να σκεφτόταν ο οικογενειάρχης άντρας.

    Άσε που η γυναίκα του μπορεί να υπέθετε πως αν έρθουνε συγκάτοικοι, μπορεί η ανύπαντρη Ρωσίδα, να έκανε μπέρδεμα με τον άντρα της.

    Πέρα από αυτά, ο αδύναμος, έχει ξεκαθαρίσει τα θέλω του; Θέλει να αποχωρήσει; Θέλει μερίδιο και να το διεκδικήσει; Θέλει να κάνει γηροκόμηση; Τι ουσιαστικά θέλει να κάνει; Κάπου έχει να κατασταλάξει στο τι θέλει. Εντύπωση προκαλεί, πως ενώ είναι και οι δύο τσαμπουκαλήδες, ο ένας βεβαίως είναι τσαμπουκαλής και καθίκι, ο άλλος τσαμπουκαλής αλλά ψυχούλα, δεν μπορούν να μιλήσουν ο ένας στον άλλον και να πουν “εγώ σε αντιπαθώ γιατί μου έκανες αυτό”, και ο άλλος “αγαπητέ, εγώ έχω το μερίδιο μου, κοίταξε να τα βρούμε”.

    Η στάση του πατέρα είναι σκοτεινό σημείο στην ιστορία, τι απέγιναν τα χρήματα της πώλησης, και το ότι ο πατέρας έδρασε εν κρυπτό, όσον αφορά την πώληση, δημιουργώντας έμμεσα την έριδα στα δυο αδέρφια. Ο ίδιος δεν φρόντισε να ξεκαθαρίσει σε ποιόν έδωσε χρήματα, σε ποιόν όχι, αν εξόφλησε κρυφό χρέος.

    Θα μου πείτε, τη στιγμή που το ακίνητο πώλησης ήταν δικό του, δεν είχε να δώσει λογαριασμό στους γιούς. Αλλά όταν με αυτό δημιουργείται η διένεξη, ποιος ο ρόλος του πατέρα;

    Μεγάλη προσοχή χρειάζεται από πλευράς των αποδοχέων τής περιουσίας για τυχόν κρυφά χρέη. Είναι από τις περιπτώσεις που δεν προχωράς χωρίς δικηγόρο περιουσιολόγο. Αν πας στα τυφλά, μπορεί να βρεις μεγάλο μπελά. Να δεις δηλαδή τι εφορία θα δώσεις και αν σε συμφέρει να αποδεχθείς η όχι.

    Ξέρετε πως μετά τον θάνατο του κληρονομούμενου, ο κληρονόμος έχει 4 η 6 μήνες διορία για αποποίηση. Μετά αυτόματα θεωρείται αποδοχή. Γιατί; Διότι την εφορία τη συμφέρει η αποδοχή, για να εισπράξει τον φόρο κληρονομιάς. Αντίθετα, αν το ακίνητο δεν γίνει αποδεκτό και πάει στο κράτος, μέχρι να πληστειριαστεί, το κράτος επιβαρύνεται με τα έξοδα του ακινήτου, και δεν εισπράττει φόρους.

    Και πάλι δεν θέλω να προϊδεάσω, μπορεί η περιουσία να συμφέρει. Να ξέρουν όμως και οι δυο, πως θα έχουν έξοδα, και πως η συνεννόηση μεταξύ τους θα είναι αναγκαία στα γραφειοκρατικά. Εκτός αν βάλουν και οι δυο δικηγόρους, και μιλάνε πλέον μεταξύ τους οι δικηγόροι.

  26. Εικόνα Helen
    HelenΙαν 05, 2017 14:23 ΜΜ

    Ναι Χάρη, έτσι ακριβώς είναι. Προβάλλουν τα χριστιανικά τους ήθη και προβάλλουν την οικογένεια. Μια οικογένεια βέβαια με προβλήματα καθώς όπως λέει και στο κείμενο επάνω, η συγκεκριμένη επεδίωκε αυτό ακριβώς. Να έρθει εδώ και να βολευτεί με ένα κορόιδο. Άλλωστε, μέχρι πριν λίγο διάστημα είχαν ξεκινήσει διαδικασίες διαζυγίου, μα τώρα βρέθηκε ο κοινός εχθρός.

    Η δε άλλη κοπέλα, καμία σχέση με όλα αυτά. Ούτε γάμους θέλει, ούτε σπίτια, ούτε καν εξελληνισμό. Μιλάμε για ένα πρόβατο, μια ψυχούλα που θυμάμαι μια φορά, χειμώνα πριν χρόνια που γύρισε σπίτι χωρίς μπουφάν. Με τα πολλά μάθαμε πως το είχε φορέσει σε ένα γυφτάκι που ηταν σχεδόν γυμνό. Έτυχε και ήμουν εκεί τότε και το ξέρω από πρώτο χέρι. Όλη δε η μικρή κοινωνία εκεί, μόνο καλά λόγια έχει να πει για τον χαρακτήρα της και την συμμετοχή της στη τοπική κοινωνία.Και αυτά δεν τα λέω μόνο εγώ. Υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι εδώ στην ομάδα που γνωρίζουν από κοντά και τους δυο (να τους πω θύματα;) και ξέρουν για τι πάστα ανθρώπου πρόκειται. Και ούτε και ο σύντροφος της επιθυμεί να πάρει επιπλέον μερίδιο σε καμία περιουσία. Εδώ λέμε πως είχε σκοπό να τα δώσει καλή τη πίστη στον αδελφό του καθότι έτσι κι' αλλιώς είναι άνθρωπος που δεν θέλει δεσμεύσεις.
    Για έναν χρόνο και κάτι ήθελε να έρθει ο άνθρωπος να μαζευτεί και να μπορέσει να ορθοποδήσει και ο άλλος με το μίσος του, τον κυνήγησε τόσο ύπουλα και φασιστικά, επειδή το να φτάσει κάποιος να καρφώσει έναν αλλοδαπό, δεν είναι κάτι άλλο από φασίστας. Μιλάμε για (υπ)άνθρωπο, αυτός και η γυναίκα του που περιμένουν ξανθό γένος και τέτοια.

  27. Εικόνα Άσχημος
    Άσχημος (χωρίς επαλήθευση)Ιαν 03, 2017 22:01 ΜΜ

    Αφού δεν σε καταλαβαίνει και δεν άρει την υπόσχεση που του έδωσες κάποτε υπό διαφορετικές συνθήκες, πες του ότι άλλαξες γνώμη και ότι θες το μερτικό σου, πάνε και ζήσε στο σπίτι χρησιμοποιώντας το 1/3 αυτού. Αλλά, αδερφέ...ο πατέρας σου σε κάλεσε για ούζο όντας με τον αδερφό σου, πλακωθήκατε με τον αδερφό σου για σπίτια και χωράφια που δεν αποκτήσατε εσείς αλλά ο πατέρας σας και δεν σας έσπασε το κεφάλι και τους δύο και να τα δώσει μετά στις "ρωσίδες";

  28. Εικόνα AndreasV
    AndreasVΙαν 03, 2017 23:49 ΜΜ

    Περίεργο post... μα την αλήθεια.
    Αν δεν είχε τον τίτλο Editorial θα είχα πρόβλημα που να το εντάξω.
    Μάλλον θα το έβαζα στα EXTRA | Misc... αλλά μετά που;
    Δεν υπάρχει κατηγορία!
    Χμ... θα άνοιγα λοιπόν μια με τον τίτλο "Business as usual" ή αλλιώς "Trivial" διότι αγαπητέ άγνωστε θα πρέπει να σε ενημερώσω οτι μόλις ανακάλυψες... τον τροχό!

    Οι μάχες των συγγενών 1ου βαθμού για τα κληρονομικά (aka για την απόκτηση ή/και χρήση περιουσίας - που συχνά απέκτησε άλλος) είναι από τις πιο συχνές και πιο αγαπημένες ασχολίες των ανθρώπων (γενικότερα).

    Αυτό που σου συμβαίνει, απλά επαναλαμβάνεται με μαθηματική ακρίβεια στο 80% των οικογενειών παγκοσμίως. Μιλώ πάντα με βάση τις εμπειρίες μου και τα βιώματα μου και όχι, δεν έχω κάνει κάποια Στατιστικο-Κοινωνιολογική έρευνα. Απλά ως γεγονός το βρίσκω θλιβερό μεν, αλλά αρκετά κοινότυπο δε...
    Βέβαια το οτι το βρίσκω κοινότυπο δεν του μειώνει την σημαντικότητα. Κι ο καρκίνος είναι (δυστυχώς) κάτι κοινότυπο, μέχρι να το πάθεις εσύ ή κάποιος πολύ δικός σου... οπότε η "κοινοτυπία" πάει περίπατο.

    Ας σχολιάσω λίγο την δημοσιοποίηση του προβλήματος αυτού σε αυτό εδώ το forum. Στην αρχή με ξένισε λίγο το θέμα μιας και μου θύμισε κάποιες αντίστοιχες ιστορίες στην TV που με χαλάνε. Αμέσως μετά όμως αντιλήφθηκα μια μεγάλη διαφορά: Την Ιστορία αυτή την δίνει ο ίδιος ο Άνθρωπος που την ζει, δεν την "πουλάει" ως franchise ανάμεσα σε διαφημιστικές εικόνες, υπό την αιγίδα κάποιας γνωστής κουτσομπ... εε sorry, δημοσιογράφου.

    Επίσης, αυτή την την ιστορία θέλει ο άνθρωπος αυτός να την μοιραστεί μαζί μου και είναι η ιστορία του και όχι κανενός άλλου.

    Κατά συνέπεια ΧΑΙΡΟΜΑΙ αφενός που έχει την ευκαιρία και την ελευθερία να το κάνει (αφού το θέλει) και αφετέρου τον ευχαριστώ που με θεωρεί ώριμο για να την σχολιάσω. Μέχρι εκεί όμως.

    Όσο αφορά για αυτή καθαυτή την story:
    Προσωπικό βίτσιο: Ποτέ δεν βγάζω κάποιο συμπέρασμα πριν ακούσω και τις 2 πλευρές σε μια διαμάχη. Ακόμα και αν ο Άγνωστος μας είναι το πιο σωστό, αντικειμενικό και δίκαιο άτομο αυτού του σύμπαντος, πάντα υπάρχει και η "άλλη" πλευρά. Θα ήθελα λοιπόν πολύ, να μπω και στην θέση αυτού του αδελφού που "κατέδωσε" μια κοπέλα, για να δω λίγο με τα μάτια του και να σκεφτώ με το μυαλό του. Να ακούσω τι έχει να προσάψει στον αδελφό του. Τι τον έχει πειράξει. Να ρωτήσω: Γιατί;

    Τέλος, ως συμβουλή, θα πρότεινα στον άγνωστο φίλο που μοιράστηκε μαζί μας το πρόβλημα του, το εξής:
    1. Να εστιάσει στην εργασία του, όχι τίποτε άλλο, αλλά για να αποκτήσει μια στοιχειώδη ανεξαρτησία.
    2. Με την πρώτη ευκαιρία να πάει στην Ρωσία και να φέρει πίσω την κοπέλα!!! THIS IS A MUST!!! για ΟΛΟΥΣ... (το πιάσατε το υπονοούμενο εδώ ε;)
    3. Να βρει και η κοπέλα που θα έρθει μια δουλειά εδώ (δεν ξέρω σε τι έχει ειδίκευση αλλά αν δεν βρίσκει σε αυτό που θέλει να κάνει - ας βρει προσωρινά δουλειές του style babysitting κλπ κλπ).
    4. Πρέπει αναγκαστικά να ξεκινήσετε πάλι από μια μεγάλη πόλη - σε αυτήν, όλα τα παραπάνω (1,2,3) θα είναι πολύ πιο εύκολα (και όχι μόνο αυτά - σε διαβεβαιώ).
    5. Αφού γίνουν τα 1 έως 4, να ΜΗΝ κρατάς κακία στον αδερφό του και ΝΑ ΜΗΝ σκέφτεσαι τα βράδια πως να τον εκδικηθείς (μπορεί να μην το ξέρεις αλλά ίσως ήδη και να τον έχεις εκδικηθεί ).
    6. Τέλος, να σκεφτείς οτι η πραγματική αξία της ιδιοκτησίας είναι να είσαι ευτυχισμένος για αυτό που είσαι και ΜΕ ΑΥΤΟ (ΑΥΤΟΥΣ) που είσαι και υπο αυτή την έννοια, στο τέλος ίσως να έχεις ΠΟΛΛΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ από τον αδελφό του κι ας μην σου "ανήκουν" οι 4 τοίχοι... όπως επίσης να μην ξεχνάς οτι λίγα μίλια παραπέρα κάποιοι άλλοι αδελφοί σου είναι ευτυχισμένοι όχι ΜΟΝΟ γιατί τους άφησαν να μείνουν σε ένα παγωμένο αντίσκηνο χωρίς να τους διώξουν, αλλά γιατί είναι ακόμα όλοι μαζί με μια ελπίδα & την αισιοδοξία τους ;)

    Kisses & Love Only...
    we need it!

  29. Εικόνα Pragma_linux
    Pragma_linux (χωρίς επαλήθευση)Ιαν 04, 2017 15:49 ΜΜ

    Μου άρεσε πολύ το σχόλιο του AndreasV και θα συμφωνήσω με τον Αυτεξούσιο.
    Αν δεις την ιστορία αυτή αποκομμένη από την παγκόσμια πραγματικότητα σίγουρα θα κατηγορήσεις την ελληνική νοοτροπία αλλά αν σκέφτεσαι "παγκοσμιοποιημένα" δεν είναι κάτι χαρακτηριστικό για τον Έλληνα αλλά πιο πολύ χαρακτηριστικό της ανθρώπινης φύσης. Η δουλειά μου έχει σχέση πολύ και με τον τουρισμό γι' αυτό έρχομαι σε επαφή σχεδόν καθημερινά με Σλάβους, Άραβες, Τούρκους, Αγγλοσάξωνες και άλλους βόρειους και σπανίως και με Εβραίους και Ασιάτες. Με πολλούς γνωρίζομαι και διατηρούμε φιλίες πολλά χρόνια. Παντού βλέπω και ακούω τα ίδια. Ζήλια, ιδιοτέλεια, πλεονεξία, ρατσισμός, μισαλλοδοξία κ.ο.κ, παντού θα συναντήσεις.
    Ας πούμε στη Ρωσία (γιατί η κοπέλα είναι Ρωσίδα), τα ίδια. Έχει ένα φιλμ, "Durak (The Fool) 2014, αν καταφέρετε και βρείτε υπότιτλους και το δείτε θα καταλάβετε. Εκεί δείχνει πως σε μια διεφθαρμένη κοινωνία μιας πόλης της Ρωσίας συμβαίνουν οικογενειακά και πολιτειακά δράματα. Εκεί ο πρωταγωνιστής που προσπαθεί να παραμείνει αξιοπρεπής χαρακτηρίζεται σαν "Βλάκας".
    Έχω δει πολλές φορές αδέρφια να τρώγονται μεταξύ τους και οικογένεις να δυαλύουν τόσο σε Ελλάδα όσο και σε άλλα μέρη και έχω δει πολλές φορές άντρες μετά από χρόνια να μετανιώνουν και κλαίγοντας να αγκαλιάζουν πάλι τα αδέρφια τους, να τα πίνουν και να τραβάνε χορό μαζί. Πολλές φορές περνάνε πολλά χρόνια και κάποια στιγμή, ίσως μετά από ένα τηλεφώνημα, ίσως μετά από κάποια οικογενειακή υποχρέωση, γεροντάκια πια να αλλάζουν άρδην όλα όσα πίστευαν μέχρι χθες.
    Ο άνθρωπος γεννήθηκε (φιλοσοφία και χριστιανική θεολογία εδώ συμφωνούν) ελεύθερος. Δλδ δεν είναι ρομποτάκι που του λεν τι να κάνει. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να κάνει λάθη ή το σωστό, καλό ή κακό, γιατί έχει την επιλογή να το κάνει αυτό. Και η ψυχή του τότε υποφέρει των συνεπειών αλλά έχει και τη δυνατότητα της αυτολύτρωσης όταν νικήσει των παθών ή των εμποδίων.
    Και σε ανατολικές θρησκείες θα βρεις αυτό τον αντικατοπτρισμό στο κάρμα - σύμπαν κ.ο.κ των ενεργειών που κάνει το κάθε άτομο. Όλοι, ακόμα και αυτοί που αρνούνται την ύπαρξη του Θεού, πιστεύω συμφωνούν ότι η αγάπη είναι δύναμη δημιουργίας και το μίσος δύναμη καταστροφής. Εκεί λοιπόν πατάν κάποιες θρησκείες, δόγματα, ιδεολογίες και άλλοι καιροσκόποι. Να εκμεταλευτούν την αγάπη ή το μίσος αναμειγνύοντάς την με θεωρείες, δόγματα, ιδανικά κ.ο.κ προκαλώντας καταστροφή, δημιουργία κ.λ.π.
    Αλλά τα δόγματα θα περάσουν σε ένα δυο αιώνες, η θρησκεία σε περισσότερους, τα ιδανικά θα αλλάξουν τρόπο έκφρασης σε δέκα και παραπάνω αιώνες αλλά ο Άνθρωπος και η Ψυχή του θα παραμείνουν. Πάλι θα αγωνιζόμαστε για τη λύτρωσή μας.
    Συγκεκριμένα για το άτομο που προκάλεσε όλη τη συζήτηση. Να προσπαθήσει να τον συγχωρέσει τον αδερφό του. Ακόμα και τώρα που πονάει. Ακόμα και αν χάσει σε κάθε διακανονισμό. Ακόμα και αν πρέπει να φύγει. Και να του το δείξει. Όχι "κοίτα σε συγχώρεσα, άσε με να πάρω αυτό ή να κάνω εκείνο" αλλά γιατί μέσα του το νιώθει, ακόμα και αν πρέπει να φύγει. Ατράνταχτα πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα δεχθεί το ίδιο και αυτός και μαζί τα δυο αδέρφια θα λυτρωθούν από το μίσος που τους οδηγεί στο σκοτάδι. Χμ θυμήθηκα τώρα και το λα'ι'κό τραγούδι..."Και όποιος τα κόβει τα σχοινιά, μένει η καρδιά του άδεια"
    Υ.Γ Μαρία συγχώρεσε με πάλι για τη φλυαρία μου.

  30. Εικόνα Χάρης
    Χάρης (χωρίς επαλήθευση)Ιαν 05, 2017 11:41 ΠΜ

    Η συγνώμη προϋποθέτει την μετάνοια, και την αλλαγή της νοοτροπίας. Και εδώ ο ισχυρός αδελφός ούτε μετανόησε, ούτε άλλαξε μυαλά. Για να μην πω, πως αυτός που θίγει, και γίνεται ο αποδέκτης της συγνώμης έχει να δείξει εμπράκτως την μετάνοια του με το να προχωρήσει σε ωφέλημα προς τον θιγόμενο. Διαφορετικά το συγνώμη αποτελεί την εύκολη διαφυγή αυτού που θίγει στο στυλ "πετάω ένα συγνώμη και καθάρισα"

    Παράδειγμα, πάρε τον Πάπα, που τελευταία σου πέταξε ένα συγνώμη "για την Ιερά εξέταση στο μεσαίωνα". Οπότε σου λέει, "εντάξει καθάρισα". Όμως η συγνώμη χωρίς έμπρακτη απόδειξη της μετάνοιας δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Δηλαδή, αν εσείς κύριοι του καθολικισμού κάψατε τόσες χιλιάδες μαύρες γάτες στο μεσαίωνα (τάχα μου οι μαύρες ήτανε του διαόλου), τώρα για να γίνει η συγνώμη αποδεκτή, θα προχωρήσετε σε δωρεά τόσων εκατοντάδων χιλιάδων Ε στα καταφύγια αδέσποτων. Αφού ολοκληρωθεί η δωρεά, θα το ξανασκεφτούμε για να συγχωρεθείτε.

    Και εσύ Γερμανία, τι έκανες στο Β Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ολοκληρώσεις τις αποζημιώσεις, και αποδείξεις εμπράκτως την μεταμέλεια σου, θα δούμε το θέμα της συγχώρεσης.

    Στο Άγιο Όρος, όταν πας στο γέροντα και του λες "γέροντα αμάρτησα", σου λέει "μετανόησες;" Λες ναι μετανόησα. Στη συνέχεια σου λέει "500 φορές με το κομπολόι σου θα πεις κύριε ελέησον", και για ένα μήνα θα σκαλίζεις τις πορτοκαλιές της μονής (για να σου πέσει η μύτη και ο εγωισμός). Στη συνέχεια όταν κάνεις αυτά, (και έχεις αποβάλλει τον εγωισμό σου), θα είσαι συγχωρεμένος.

    (Τελικά εμείς τα κομμούνα αποδεικνυόμαστε καλοί χριστιανοί).

  31. Σελίδες

Scroll to Top