BETA

Editorial Ιουλίου 2016: Η απελευθέρωση της κάνναβης, ψηφιακές και πολιτικές ελευθερίες

Εικόνα Helen

Ζούμε σε μια εποχή που η λέξη «δημοκρατία» ακούγεται καθημερινά. Το ίδιο και η λέξη «επανάσταση». Ιδιαίτερα λίγα χρόνια πριν, όταν τα κινήματα της αραβικής άνοιξης έπαιρναν μορφή χιονοστιβάδας, έχοντας απήχηση και στην Ευρώπη όπου είδαμε να συμβαίνει κάτι αντίστοιχο με την μαζική συγκέντρωση ανθρώπων στις πλατείες. Αυτά όμως, δεν ήταν «επαναστάσεις» όπως βαφτίστηκαν, μα εξεγέρσεις, τουλάχιστον στην Αφρική. Οι άνθρωποι αυτοί ζητούσαν περισσότερη δημοκρατία, λιγότερη διαφθορά, ευκαιρίες για εργασία, συγκράτηση των τιμών, κατάργηση άδικων νόμων, δικαίωμα στην εκπαίδευση και στην παραγωγική οικονομία. Αυτός ήταν και ο λόγος που συγκέντρωσαν τόσο ανόμοιο πλήθος ανθρώπων. Αν απέτυχαν κερδίζοντας ελάχιστα και αντικαθιστώντας το ένα καθεστώς με κάποιο άλλο, ήταν επειδή ακριβώς δεν ήταν επαναστάσεις και δεν υπήρχαν (μάλλον πουθενά δεν υπάρχουν) πολιτικές εναλλακτικές.
Όλα αυτά όμως, είχαν κάτι κοινό: Χρησιμοποίησαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και έτσι ο κόσμος έμαθε πιο γρήγορα τι συνέβαινε, κατεβαίνοντας καθημερινά στις πλατείες. Δεν ήταν κινήματα του διαδικτύου ή «των Facebook και Twitter» όπως λέγεται, μα το διαδίκτυο συνέβαλε στην ταχύτερη διάδοση, ίσως και οργάνωση. Κάτι άλλο που είχαν κοινό, ήταν η εξαρχής πρόθεση όλων αυτών των ανθρωπίνων χειμάρρων για μη βία.
Υπήρχε και κάτι άλλο επίσης: Σε αντίθεση με την γερασμένη ευρώπη, το 60% των ανθρώπων της αραβικής άνοιξης ήταν κάτω των 30 ετών. Γενιές νέων ανθρώπων που είδανε στην πράξη το πώς μια εξέγερση μπορεί να αλλάξει ως ακόμα και τον ρου της ιστορίας. Μα και πώς από το διαδίκτυο μπορούν να εξαπλωθούν και διαμορφωθούν ιδέες περί πολιτικών ελευθεριών στην προκειμένη. Αν μη τι άλλο, αυτές οι διαδηλώσεις κατάφεραν να συζητιούνται σε ολόκληρο τον κόσμο.

Σχετικά: Η Ιστορία του Δικτυακού Ακτιβισμού

Κοινωνικές, πολιτικές, ψηφιακές ελευθερίες:

Στον «δημοκρατικό δυτικό κόσμο» τώρα, αν και οι ιδέες μπορούν να διαδοθούν (ήδη γίνεται) στο διαδίκτυο, είναι τόσος ο ρυθμός και ο όγκος της πληροφορίας που διαδίδεται εσκεμμένα, που στο τέλος επικρατεί μια ολική διαστρέβλωση ενώ συνεχώς, άλλοτε πιο έντονα και άλλοτε λιγότερο, υπάρχει και ένα κλίμα φόβου. Το κοινό με τα αυταρχικά καθεστώτα της Αφρικής, είναι πως υπάρχει η ίδια ανισότητα ανάμεσα στους πολίτες, η πρόσβαση στην δικαιοσύνη γίνεται όλο και πιο δυσχερής με νομοθετήματα που βασίζονται σε φεουδαρχικά κατάλοιπα, έλλειψη ισότητας στην μόρφωση, δύσκολη ως αδύνατη πρόσβαση σε αγαθά απλά και μόνο για επιβίωση και εντέλει, ανισότητα, αυταρχισμός και καταστολή.
Αυτοδίκαια λοιπόν ψάχνουμε την λύση, μέσα σε ένα σύστημα δημιουργημένο και εξελισσόμενο έτσι ώστε να στοχεύει τους αδύναμους και να δημιουργεί ανισότητες και με παγκόσμια έλλειψη αντιπολιτευτικών πολιτικών λύσεων (μιλάω πάντα στα πλαίσια των υπαρχόντων «αστικών δημοκρατιών»). Ωστόσο «λύση» δεν υπάρχει και, έτσι, στρεφόμαστε σε διεκδικήσεις. Και αυτές πρωτίστως είναι πολιτικές και κοινωνικές.
Κάπως παράξενο αυτό βέβαια αφού η ίδια η αντιπροσωπευτική δημοκρατία παρέχει περιορισμένες πολιτικές ελευθερίες. Και ίσως ακόμα πιο παράξενο είναι πως αυτές οι διεκδικήσεις αν και γίνονται κάτω από μια ντετερμινιστική θεώρηση, υπάρχει διάχυτη μια φαταλιστική αντίληψη των πραγμάτων.
Και βέβαια, στην ηλεκτρονική εποχή έχουμε αρχίσει και τις διεκδικήσεις για της ψηφιακές μας ελευθερίες, αν και πιστεύω ακράδαντα πως αυτές εμπίπτουν με τις κοινωνικές, πολιτικές, πνευματικές και ηθικές ελευθερίες.

Ο Γιώργος Μητακίδης, είναι ο άνθρωπος που μαζί με τον Τιμ Μπέρνερς Λι και τον Μιχάλη Δερτούζο ξεκινήσανε την δημιουργία αυτού που σήμερα ονομάζουμε web ή διαδίκτυο. Να θυμίσουμε πως το όραμα των ανθρώπων αυτών που δημιούργησαν το web ήταν από την αρχή ο κοινωνικός του χαρακτήρας. Η επιλογή να μην πωληθεί σε κάποια εταιρεία είχε έναν βασικό στόχο: να μην δημιουργηθούν πολλά διαφορετικά webs.
Ο άνθρωπος αυτός (σήμερα προεδρεύει στο Φόρουμ για τον Ψηφιακό Διαφωτισμό) λοιπόν, βλέποντας πώς έχουν διαμορφωθεί τα πράγματα στα μισά της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα, αναφέρει το εξής:

Ξαφνικά, μέσα σε μια δεκαετία, δημιουργήθηκε μια σαφής ολιγαρχία. Ό,τι είχε, δηλαδή, γίνει παλαιότερα με τις πετρελαϊκές εταιρείες και μετά με τις τράπεζες, τώρα έγινε με τους λεγόμενους ολιγάρχες του web. Εννιά είναι όλοι. Οι άλλοι σιγά-σιγά εξαφανίστηκαν. Έγινε ακριβώς το ίδιο με τις άλλες αγορές, απλώς έγινε πολύ πιο γρήγορα και άκρως αντίθετα με την αρχική σύλληψη της ιδέας. Κι έπειτα δημιουργήθηκαν τρεις πόλοι: Οι κυβερνήσεις, οι ολιγάρχες και ο πολίτης.
Κι αν οι πρώτοι δύο τα βρίσκουν -όπως αποκάλυψε ο Σνόουντεν- εσύ πλέον είσαι εκτός παιχνιδιού. Γι’ αυτό κι ο Έρικ Σμιντ της Google είχε πει ότι «εάν απολαμβάνεις μια δωρεάν υπηρεσία, δεν είσαι ο πελάτης, αλλά το προϊόν». Οπότε σε αυτό το τρίπτυχο, ο πολίτης καταλήγει να είναι το προϊόν. Όμως αν αντιμετωπίζεσαι με αυτόν τον τρόπο, τότε τα δικαιώματά σου συρρικνώνονται ή ακόμη και καταπατούνται.

Επίσης, αναφέρει και κάτι σημαντικό σχετικά με όλη αυτήν την συνεχή επίκληση του κινδύνου της τρομοκρατίας για την δικαιολόγηση της χρήσης ανεξέλεγκτων μεθόδων ελέγχου και παρακολούθησης του διαδικτύου μα και της φυσικής ζωής κατά συνέπεια. Ξεκαθαρίζοντας από την αρχή πως κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν να ισχύει, συνεχίζει λέγοντας:

Το επιχείρημα ότι τα όρια στην ψηφιακή εποχή έχουν εκλείψει, είναι ψευδεπίγραφο. Απλώς πρέπει να επανακαθοριστούν, κι αυτό είναι ένα από τα βασικά θέματα του Φόρουμ για τον Ψηφιακό Διαφωτισμό. Το να λέει στους πολίτες του ένας κράτος, “θέλετε προστασία; Αφήστε το σε εμάς”, απλώς δεν στέκει».

Το παράδειγμα της κάνναβης:

Ας δούμε όλα αυτά με το παράδειγμα της κάνναβης, ώστε να γίνει αντιληπτό και πού θέλουμε να καταλήξουμε. Και χρησιμοποιούμε την κάνναβη, καθώς είναι από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις που όχι μόνο έχει άμεση σχέση με κοινωνικές και ηθικές ελευθερίες μα έχει και μια πιο έμμεση παράλληλη σχέση και με τις ψηφιακές και πιο συγκεκριμένα με το «φαινόμενο της πειρατείας» ή για να το θέσουμε πιο σωστά με την ύπαρξη του διαμοιρασμού [Κάνναβις και διαμοιρασμός αρχείων· παραλληλισμοί μεταξύ τους].

Εδώ έχουμε ένα φυτό, ένα βοτάνι που αναπτύσσεται σε πολλά εδάφη, ανθεκτικό και με πολλαπλές χρήσεις, όπως φαρμακευτική, βιομηχανική, αποπαρασιτική σε χωράφια, απωθητικό εντόμων, σαν κατασκευαστικό υλικό, φωτιστικό λάδι, πηγή ενέργειας και χαρτιού, υλικό για υφάσματα, πανιά και σκοινιά, για χρώματα και βαφές, για φάρμακο και για τροφή για ανθρώπους και για ζώα και πολλά ακόμα, μα συν τα άλλα και για λόγους ευφορίας, μπορώντας εμμέσως να προσφέρει κοινωνικοποίηση, έμπνευση, χαλάρωση, να μειώσει την ένταση και τους καρδιακούς ρυθμούς κλπ. Το θέμα όμως είναι πως η κάνναβις είναι απαγορευμένη σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο. Κάτι που εύκολα μπορεί να γίνει αντιληπτό το γιατί συμβαίνει σε θεοκρατικές κοινωνίες που επιβάλλουν συμπεριφορές, dress-coding, διατροφή, ηθική, δικαιοσύνη και τα πάντα τέλος πάντων (αν και από τις μεγάλες θρησκείες μόνο ο χριστιανισμός αρνείται σταθερά την «θεϊκότητα» της κάνναβης, ενώ οι ισλαμιστές το έχουν δαιμονοποιήσει).

Γιατί όμως συμβαίνει και στον «δυτικό κόσμο»;

Οι λόγοι δεν είναι ούτε επιστημονικοί, ούτε ιατρικοί, όπως αρέσκονται να λένε αρκετοί/ες, μα όπως ίσως ήδη μαντέψατε είναι καθαρά πολιτικοί και οικονομικοί.
Η απαγόρευση ξεκινάει από τις ΗΠΑ και αυτό σε μια εποχή που μέχρι και το 1937 το βασικό Εγχειρίδιο Φαρμακοποιίας και το Εθνικό Συνταγολόγιο των ΗΠΑ, την αναφέρει ως ακίνδυνο φάρμακο κατάλληλο για ένα ευρύτατο φάσμα ασθενειών.
Αλλά το 1937 θεσπίστηκε ο νόμος Marihuana Tax Act, με τον οποίο ουσιαστικά ποινικοποιήθηκε η καλλιέργεια, η κατοχή, η χρήση και η εμπορία της Ινδικής Κάνναβης και των παραγώγων της. Τα κρίσιμα χρόνια για την απαγόρευση της κάνναβης ήταν η περίοδος 1930-1937, που σφραγίστηκαν από τα παρακάτω γεγονότα. Το 1930 δημιουργήθηκε το «Ομοσπονδιακό Γραφείο Ναρκωτικών». Μέχρι το 1932 η φαρμακοβιομηχανία είχε την δυνατότητα να παράγει μαζικά χημικά προϊόντα.
Το 1933 έγινε η άρση της Ποτοαπαγόρευσης και το αλκοόλ άρχισε και πάλι να πουλιέται ελεύθερα. Έγινε εφικτή η κατασκευή μηχανών για την παραγωγή χαρτιού από δασική ξυλεία. Τέλος, την ίδια εποχή, έγινε δυνατή η μαζική εισαγωγή στην αγορά των προϊόντων της πετροχημικής βιομηχανίας και του νάιλον. Για όλους αυτούς τους λόγους, η κάνναβη έπρεπε να βγει από την μέση κι έτσι απαγορεύτηκε ως «επικίνδυνο ναρκωτικό».
Οι Αμερικανοί χρήστες της κάνναβης έπρεπε πλέον να περάσουν στην παρανομία και να κωδικοποιήσουν την συμπεριφορά και το λεξιλόγιο τους. Έτσι, ο καρτουνίστας Έλζι Σίγκαρ, ο δημιουργός του Ποπάϋ, έβαλε τον διάσημο ναύτη του να τρώει δυναμωτικό «σπανάκι» - «Σπανάκι» (Spinach) ήταν κατά την δεκαετία του 1930 η κωδική ονομασία της μαριχουάνας.
Κατόπιν ακολούθησε η Ευρώπη και με την καπιταλιστική επέκταση, έμμεσα ή άμεσα, απαγορεύτηκε στις περισσότερες χώρες του πλανήτη.
Ακολούθησαν ολόκληρες βιβλιογραφίες που προσπαθούν να εξηγήσουν το γιατί η κάνναβις είναι επικίνδυνη, σφυρίζοντας αδιάφορα για το αλκοόλ, τα τσιγάρα και τα ψυχοφάρμακα.

Σχετικά:
Κάνναβις: Το παρεξηγημένο φυτό
Καλλιέργεια της Ελευθερίας - Ελευθερία στην Καλλιέργεια

Ο ψυχίατρος και συγγραφέας Κλεάνθης Γρίβας που έχει αφιερώσει ολόκληρη την ζωή του στην μελέτη του απαγορευμένου ζητήματος της κάνναβης, λέει (Αντίσταση στην Εποχή του Τίποτα, σελ. 141) το εξής:

Δεν υποστηρίζω τη χρήση των ψυχοτρόπων ουσιών, αλλά υπερασπίζομαι τη νομιμοποίησή τους. Πρώτον, για λόγους ηθικούς: Κανένας εκτός από μένα δεν έχει δικαίωμα να αποφασίζει ποια ουσία θα καταναλώνω και ποια όχι. Δεύτερον, για λόγους πολιτικούς: Η κοινωνία δεν απειλείται από τις ψυχοτρόπες ουσίες. Κινδυνεύει μόνο από την κατασταλτική πολιτική της κρατικής εξουσίας απέναντι σ’ αυτές. Το δικαίωμα να ψηφίζω και το δικαίωμα να εξουσιάζω το κορμί μου αποτελούν βασικά στοιχεία της ελευθερίας μου. Το δικαίωμα να ψηφίζω είναι θεμελιώδες στοιχείο της ελευθερίας μου ως πολίτη. Και το δικαίωμα να εξουσιάζω το κορμί μου είναι κεντρικό στοιχείο της ελευθερίας μου ως ατόμου.
Η απαγόρευση της ψήφου αίρει το δικαίωμά μου να ασκώ κάποιο έλεγχο στους διαχειριστές της εξουσίας, και συνεπώς καταργεί την ελευθερία μου ως πολίτη. Και η απαγόρευση ορισμένων ψυχοτρόπων ουσιών αίρει το δικαίωμά μου να εξουσιάζω το κορμί μου και συνεπώς καταργεί την ελευθερία μου ως ατόμου.
Υπερασπίζομαι την (επανα) νομιμοποίηση όλων των απαγορευμένων ψυχοτρόπων ουσιών.

Διαφωνούμε σε αρκετά με τον Κλεάνθη Γρίβα όσον αφορά την θέση του στο θέμα, επειδή άλλο η απελευθέρωση και άλλο η νομιμοποίηση. Και στο τι θεωρεί πολιτικές ελευθερίες διαφωνούμε, μα δεν έχει νόημα να αναφέρουμε αυτά. Η ουσία βρίσκεται αλλού και αφορά τα ερωτήματα που πρέπει να θέσουμε καταρχάς, ώστε να δούμε τι τελικά είναι αυτό που διεκδικούμε. Η κάνναβις μας βοηθάει να οδηγηθούμε σε αυτά, δίνοντας απαντήσεις και στα υπόλοιπα.
Ένας επιπλέον λόγος που χρησιμοποιούμε ως μέσον παραλληλισμού την κάνναβη, είναι όλο αυτό το κίνημα που έχει δημιουργηθεί για την απελευθέρωσή της και που με την χρήση των social-media έγινε γνωστό γρήγορα σε ακόμα περισσότερους ανθρώπους, με αποτέλεσμα να δούμε την διοργάνωση αντιαπαγορευτικών φεστιβάλ με συμμετοχή που ξεπέρασε ακόμα και τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις, δίνοντας ένα καθαρά πολιτικό μήνυμα σε μια κοινωνία η οποία μαστίζεται από τον συντηρητισμό και τους θρησκευτικούς εκβιασμούς.
Ακόμα, το κίνημα για την απελευθέρωση της κάνναβης, ίσως να είναι το πιο καθαρό κίνημα στον χώρο του ακτιβισμού, κάπως σαν το κίνημα των πρώτων hackers στην δεκαετία του 70-80.

Ας αναρωτηθούμε και ας παραλληλίσουμε:

Αν αύριο έβγαινε ένας νόμος και διακρατική συμφωνία που έλεγε πως απαγορεύεται να δανείσετε ένα βιβλίο σας σε άλλους ανθρώπους, ακόμα και αν αυτό αποτελούσε δική σας δημιουργία. Και γενικότερα, αν έλεγε πως απαγορεύεται ο δανεισμός / διαμοιρασμός και η οποιαδήποτε ανταλλαγή, φυσική ή ηλεκτρονική.
Πώς θα νοιώθατε για κάτι τέτοιο; Δεν θα σας θύμωνε; Δεν θα αντιδρούσατε σε κάτι τόσο παράλογο;

Και αν ένας άλλος νόμος απαγόρευε να είχατε τα δικά σας λουλούδια, τον δικό σας κήπο; Αν δηλαδή, το να φυτεύεις τριαντάφυλλα ή τομάτες κηρυσσόταν παράνομο;

Δεν θα τα βρίσκατε όλα αυτά ακραία και παράλογα;

To θέμα όμως είναι πως όλα αυτά συμβαίνουν. Ίσως όχι με τομάτες, αλλά έχετε άραγε το δικαίωμα να καλλιεργήσετε την δική σας κάνναβη ή καπνό; Όχι, δεν το έχετε.
Δεν έχετε το δικαίωμα να φυτέψετε κάποιον σπόρο στον δικό σας κήπο / μπαλκόνι / γλάστρα. Και αυτό όχι επειδή υπάρχει κίνδυνος για την βιοποικιλότητα, αλλά για άλλους λόγους που έχουν να κάνουν με οικονομικά συμφέροντα.
Με απλά λόγια, είδη του φυτικού βασιλείου, έχουν περάσει «δικαιωματικά» σε πολυεθνικές που τα εκμεταλλεύονται και τα μεταπωλούν συσκευασμένα στην αγορά!

 

- Για να δούμε κάτι άλλο τώρα:

Η αστική «δημοκρατία» ως γνωστόν, βασίζεται στο αντιπροσωπευτικό σύστημα (που μόνο δημοκρατικό δεν είναι), μέσω του οποίου εκλέγεται μια κυβέρνηση προκειμένου να παρέχει πολιτικές ανάπτυξης και ευημερίας των πολιτών. Σύντομα όμως βλέπετε πως η εκλεγμένη κυβέρνηση δεν κάνει τίποτε από αυτό, μα αντιθέτως εφαρμόζει δυσβάσταχτα μέτρα για τους πολίτες και ευνοώντας μόνο μια συγκεκριμένη άρχουσα (ούτως ή άλλως) τάξη.
Έχετε το δικαίωμα να κατεβάσετε αυτήν την κυβέρνηση και να την κάνετε να λογοδοτήσει αφού έπραξε άλλα αντί άλλων;
Βασικά, έχετε το δικαίωμα να ορίσετε σαν πολίτες το κοινοβουλευτικό σύστημα;

Η απάντησή, είναι γνωστή, σαφής και σύντομη: Όχι. Δεν έχετε κανένα απολύτως δικαίωμα.
Πρακτικά, από όποια πλευρά και αν το δείτε, τα πολιτικά δικαιώματα στην αστική δημοκρατία είναι ανύπαρκτα. Το «εκλέγειν και εκλέγεσθαι» είναι σαν εκείνες τις ψεύτικες αντανακλάσεις οι οποίες μοιάζουν με νερό που «βλέπουμε» καμιά φορά στην άσφαλτο.

Για λογαριάστε το λίγο αυτό. Μπορεί σήμερα ένας άνθρωπος να δράσει πραγματικά κατά βούληση μέσα στα «πλαίσια» της ατομικής, κοινωνικής και πολιτικής ελευθερίας;
Μπορεί το κοινωνικό σύνολο να ορίσει τα πλαίσια της δικαιοσύνης, την ισχύ και την ύπαρξη των νόμων; Είναι το νομοθετικό σύστημα απλό και σαφές ή είναι δαιδαλώδες, πολύπλοκο και επιβεβλημένο;

- Ας το σκεφτούμε αυτό χρησιμοποιώντας το παράδειγμά μας, την κάνναβη:

Έχω την ατομική ελευθερία να φυτέψω κάνναβη και να κάνω την προσωπική μου χρήση, έτσι επειδή θέλω και μου αρέσει;
Με αυτήν μου την κίνηση, επηρεάζω τις ελευθερίες άλλων ή κάνω έμμεσα ή άμεσα κάποιο προφανές κακό σε άλλους ανθρώπους ή στην φύση;

Η απάντηση σε όλα είναι όχι. Δεν έχω το δικαίωμα να το κάνω και ούτε αν το έκανα, θα επηρέαζα ή θα έκανα κακό σε οποιοδήποτε άλλον άνθρωπο ή στην χλωρίδα και πανίδα.

Γιατί όμως δεν έχω αυτό το δικαίωμα; Γιατί θα θεωρηθώ παράνομη/ος αν το κάνω;

Αυτό ακριβώς είναι μια πολύ καλή αφετηρία για να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε και να οδηγηθούμε σε ένα σωρό ακόμα ερωτήματα, τα οποία εντέλει οδηγούνται σε αδιέξοδο.

Έχετε την ατομική και κοινωνική ελευθερία να ασκήσετε κριτική και σάτιρα στην θρησκεία; Έχετε την πραγματική ελευθερία στον ψηφιακό κόσμο να πράξετε όπως θέλετε, διαμοιράζοντας ελεύθερα όποια αρχεία θέλετε, να επισκεπτόσαστε οποιαδήποτε σελίδα θέλετε χωρίς περιορισμούς και επιτήρηση;

Και εδώ οι απαντήσεις είναι αρνητικές.

Συνεπώς - και με το παράδειγμα της κάνναβης (ή και του καπνού αν θέλετε) - συνειδητοποιούμε πως όχι μόνο δεν είμαστε πραγματικά ελεύθεροι/ες, μα έχουμε αποδεχτεί αυτήν την ανελευθερία και έχουμε θεωρήσει ως λογικό να μην έχουμε δικαίωμα στα κοινά, να μην θεωρούμε τον σπόρο, το χώμα, το νερό, τον αέρα ως κοινά για την ζωή, μα ως μέσα εκμετάλλευσης των πολυεθνικών πουλώντας μας αυτό που η φύση δημιούργησε.

Για δείτε τι συμβαίνει με την κάνναβη αυτήν την στιγμή, επειδή κάτι αντίστοιχο θα συμβεί και με αυτό που ονομάζουν ως «πειρατεία», μα που η πραγματική λέξη είναι «διαμοιρασμός».
Για κάποιους λόγους (που δεν έχουν και ιδιαίτερη σημασία στην προκειμένη), η κάνναβις έχει μπει σε ένα πειραματικό στάδιο εκμετάλλευσης και εμπορευματοποίησής της.
Όπως και η «πειρατεία» επίσης.
Άσχετα αν εμείς τα μαθαίνουμε τώρα από τις διάφορες ανακοινώσεις που δημοσιεύονται, όλο αυτό έχει αρχίσει καιρό πριν (τα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ) εκτίμησαν ότι το 2004 περίπου το 4% του παγκόσμιου ενήλικου πληθυσμού (162 εκατομμύρια άνθρωποι) κάνουν χρήση κάνναβης ετησίως και περίπου 0,6% (22,5 εκατομμύρια) την χρησιμοποιούν σε καθημερινή βάση), τόσο σε γραφεία managment και marketing εταιρειών, όσο και σε κυβερνητικά κλιμάκια.
Δείτε λοιπόν τι συμβαίνει στην προκειμένη περίπτωση, κάνοντας συγχρόνως τους συνειρμούς και για όλα τα υπόλοιπα. Αυτά που αφορούν τις ατομικές και κοινωνικές ελευθερίες δηλαδή:

1. Η συζήτηση έχει αρχίσει όσον αφορά την λεγόμενη «ιατρική» ή «φαρμακευτική» κάνναβη.
2. Με αυτό, πέρασε ήδη το άλλο στάδιο της εμπορικής εκμετάλλευσής της βιομηχανικά. Σε αυτό δηλαδή που ονομάζουν «κλωστική κάνναβη». Νόμιμα.
3. Ήδη παίρνει διάσταση η συζήτηση για νομιμοποίησή της για «ψυχαγωγικούς λόγους», όπως τουλάχιστον το αναφέρουν.

Η πραγματικότητα όμως, όσον αφορά τα πιο πάνω, είναι αρκετά διαφορετική:

1. Η κάνναβις είναι μια (με διάφορες ποικιλίες: Cannabis sativa (κάνναβη η ήμερη), Cannabis indica (ινδική κάνναβη) και Cannabis ruderalis Janisch). Η φύση δεν βγάζει «φαρμακευτικούς» και «ιατρικούς» σπόρους και φυτά.

2. Σίγουρα είναι θετικό το γεγονός πως μπορεί να χρησιμοποιηθεί βιομηχανικά πλέον η κάνναβη, υπό την έννοια πως θα μπορούν να παραχθούν καλύτερης ποιότητας προϊόντα, όμως αυτό ακριβώς είναι και το σημείο που βάζει τα «στάνταρ» και οριοθετεί τις επικείμενες απαγορεύσεις, όσο αφορά τις ατομικές ελευθερίες σε αυτό.

3. Εδώ, όλη η παγίδα, κρύβεται στην λέξη που ίσως ακούστηκε καλή σε πολλούς/ες. Στην λέξη «νομιμοποίηση». Για να μην μακρηγορήσουμε, εδώ θα πρέπει να αναρωτηθείτε, τι σημαίνει «νομιμοποίηση». Ο καπνός για παράδειγμα, είναι νόμιμος, υπό την έννοια πως ο καθένας/μιά, ακόμα και ανήλικοι/ες, μπορούν να αγοράσουν ένα συσκευασμένο πακέτο τσιγάρα ή καπνού, προϊόντα κάποιας καπνοβιομηχανίας. Το να φυτέψεις τον δικό σου, ή να πάρεις ένα κιλό χύμα καπνό από τον μπάρμπα-Μήτσο στο Αγρίνιο (Ξάνθη, κλπ), όχι μόνο δεν επιτρέπεται, μα υπάρχουν και πάρα πολύ αυστηρές νομικές κυρώσεις.
Αυτό εδώ το σκέλος όμως, θα πρέπει να το δούμε ακόμα καλύτερα ώστε να γίνει πιο σαφές και να διαλυθούν οι όποιες αμφιβολίες, επειδή ο όρος «νομιμοποίηση» δεν σημαίνει ποτέ και ελευθερία (ήδη αναφέραμε το παράδειγμα με τον καπνό). Σε αυτό το θέμα, κάτω φυσικά από το πλέγμα της «νομιμότητας» τίθενται διάφορα όρια. Το πιο σημαντικό είναι η ποσότητα THC, της τετραϋδροκανναβινόλης δηλαδή που είναι η μείζουσα ψυχοδραστική χημική ένωση στην κάνναβη. Εδώ λοιπόν, έχουν αρχίσει να συζητούν για τα όρια του THC που θα πρέπει να έχουν αυτά τα «νόμιμα» φυτά. Κοινώς, κάθε τι πάνω από αυτό το όριο θα είναι αυτομάτως παράνομο.

Αυτό, όπως λέγεται, έχει να κάνει για το καλό των «χρηστών/ριών» (πόσο άκυρη και λάθος λέξη). Και αυτό το «καλό», το ορίζουν οι ίδιοι που παράγουν και επιτρέπουν το αλκοόλ, τα τσιγάρα με πίσσα και ένα σωρό ακόμα αηδιαστικά χημικά μέσα τους και τα (χημικά) ψυχοτρόπα φάρμακα.

Αυτά τα όρια και ότι αφορά το «καλό» μας, τα λένε οι ίδιοι που παράγουν και πωλούν όπλα και πολέμους...

Για αναρωτηθείτε για παράδειγμα, γιατί μια τεχνολογική εταιρεία σαν την Microsoft να ενδιαφερθεί για την κάνναβη και να περάσει στο εμπορικό κομμάτι αυτής της νέας υπό ανάπτυξη βιομηχανίας; Νομίζω, η λέξη κλειδί είναι η τελευταία του ερωτήματος, η «βιομηχανία» δηλαδή.
Επειδή αυτό ακριβώς θα συμβεί. Θα βιομηχανοποιηθεί (ολιγοπωλιακά), όπως ο καπνός, όπως το λογισμικό, όπως και όλη αυτή η βιομηχανία των κονσερβαρισμένων ιδεών. Η κάνναβις δηλαδή, θα είναι νόμιμη, υπό την προϋπόθεση να είναι ένα ελεγχόμενο εμπορικό προϊόν. Οτιδήποτε άλλο θα αποτελεί παρανομία. Η ελεύθερη φύτευση, η ελεύθερη διακίνηση (ίσως και χρήση) θα είναι υπό καθεστώς παρανομίας.
Ο έλεγχος είναι μια ακόμα σημαντική λέξη. Και η υπόθεση της κάνναβης, όπως είπαμε, θα παίξει καίριο λόγο και για την περαιτέρω στρατηγική στο θέμα της πειρατείας. Το βασικό όμως είναι ο έλεγχος. Τα προσχήματα, για αυτόν, υπάρχουν και είναι τα γνωστά: «τρομοκρατία», «παιδική πορνογραφία». Άλλωστε, λίγο καιρό πριν, η Microsoft (ξανά), το επικαλέστηκε, αναλαμβάνοντας να πράξει ως δικτυακός σερίφης και προστάτιδα από τον κίνδυνο της... τρομοκρατίας!
Και γιατί όχι άλλωστε; Όταν έχει στα χέρια της όλα τα δεδομένα τόσων εκατομμυρίων ανθρώπων, όταν ανακατεύεται στην βιοτεχνολογία και την τεχνητή νοημοσύνη, είναι προφανές πως η ανάγκη για έλεγχο μεγαλώνει, τόσο σε ιατρικά ζητήματα, όσο και σε έλεγχο διατροφής, διαβίωσης. Ο έλεγχος φέρνει πάντα τεράστιο κέρδος, αυτό είναι αποδεδειγμένο και γνωστό.
Και την λεγόμενη «πειρατεία», αυτό ακριβώς θέλουν να την κάνουν στην ουσία, να την έχουν υπό ελέγχο.

Και σε μια εποχή που τα ανθρώπινα δικαιώματα και η αξιοπρέπεια βρίσκονται υπό συρρίκνωση, είναι προφανές πως τα όσα νοούνται ως πολιτικά δικαιώματα μέσα σε αυτό το πλαίσιο, θα είναι φρούδες αυταπάτες.
Είναι συνεπώς εμφανές, πως όχι μόνο σκεφτόμαστε λάθος, αλλά ίσως και το πως απλά διεκδικούμε. Η διεκδίκηση ΔΕΝ είναι επανάσταση. Η μη επανάσταση δεν φέρνει κοινωνικές ανατροπές. Η ύπαρξη κάθε μορφής εξουσίας, ιδιαίτερα της οικονομικής, δεν θα λύσει ποτέ κανένα πρόβλημα. Το μόνο που θα γίνεται θα είναι ιδιωτικοποίηση των πάντων, η απαλλοτρίωση κάθε ανθρώπινου κοινού και η εξάλειψη κάθε ανατρεπτικής ιδέας. Δείτε το Omnia Sunt Communia που έχει πια ξεχαστεί σχεδόν συλλογικά στην ανθρώπινη μνήμη.
Το ζητούμενο λοιπόν - σε όλα - είναι η απελευθέρωση και όχι η νομιμοποίηση.

  • Σχόλια

49 Comments:

  1. Εικόνα tsallinia
    tsallinia (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 03, 2016 00:38 ΠΜ

    Αγαπητὴ Ηelen,

    Γράφετε: συν τα άλλα και για λόγους ευφορίας, μπορώντας εμμέσως να προσφέρει κοινωνικοποίηση, έμπνευση, χαλάρωση, να μειώσει την ένταση και τους καρδιακούς ρυθμούς κλπ.

    Ζω εδώ και ένα χρόνο σε χώρα του εξωτερικού, όπου η χρήση είναι εντελώς χαλαρή. Βγάζεις το σκύλο σου για βόλτα και μυρίζουν οι γειτονιές μπάφο. Βασιζόμενος λοιπόν στην εμπειρία μου, και κυρίως στη παραμονή μου για μεγάλο χρονικό διάστημα σε ξενοδοχείο που πωλούταν και καπνίζονταν το χόρτο(και όχι μόνο), αποκτώντας ευρύτερο κοινωνικό κύκλο ανάμεσα στους χρήστες, ένα έχω να σας πώ. Οι χρήστες του πάντα μου έλεγαν ότι είναι χαλαρωτικό και ευεργετικό,και λίγο πολύ ότι εσείς αναφέρατε, αλλά εγώ τους έβλεπα όλους καμμένους, ανίκανους να κάνουν μία φυσιολογική συνειρμική σκέψη, με βαθύτατα ψυχολογικά συμπλέγματα, και τεράστια ανικανότητα για εργασία.

    Πολύ κρίμα που το os arena επέλεξε ένα τέτοιο κατάπτυστο και προπαγανδιστικό κείμενο να είναι editorial.

  2. Εικόνα ok
    ok (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 03, 2016 11:39 ΠΜ

    tsallinia κατα τη γνωμη σου με το αλκοολ πως ειναι η κατασταση; σε πειραζει και αυτο; και τι ειναι πιο "βαρυ";
    επισης υερβαλλεις

  3. Εικόνα constantinos
    constantinosΙουλ 03, 2016 21:23 ΜΜ

    @tsallinia, "ευχαριστούμε" για τον χαρακτηρισμό ("κατάπτυστο και προπαγανδιστικό κείμενο"). Για εμένα ισχύει το τι βλέπει ο κάθε άνθρωπος, πώς ορίζει την κανονικότητα του και στο τέλος πώς ξεπερνάει τον εαυτό του.
    Μια γενιά φιλόσοφων, ποιητών, λογοτεχνών και ζωγράφων, άφησε ανεξίτηλα δημιουργήματα που έγιναν κάτω από την επήρεια του αψεντιού.
    Άστο αυτό όμως. Εσύ, σαν άνθρωπος, δέχεσαι να σου ορίζουν άλλοι το τι είναι σωστό και λάθος; Αν αύριο σου λέγανε πως απαγορεύεται το λάχανο; Ή πως δεν έχεις δικαίωμα συμμετοχής στα κοινά επειδή δεν διαθέτεις κάποιες κοινωνικές και οικονομικές προϋποθέσεις;
    Η δική σου ηθική και ενδιαφέρον πού σταματάει και πού αρχίζει; Σε αυτά που ορίζουν ως νόμιμα οι καπνοβιομηχανίες, φαρμακοβιομηχανίες και παραγωγής αλκοόλ; Μα όλες αυτές είναι κάτι σαν τραστ που ελέγχουν την ίδια την διατροφή, την υγεία και την ζωή σου, δείχνοντάς σου κάτι που οι ίδιες θεωρούν ως εχθρό και δαιμονοποιώντας το (πχ: κάνναβη, πειρατεία, ιδιωτικότητα, κρυπτογράφηση).

  4. Εικόνα artivision_2
    artivision_2 (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 05, 2016 04:44 ΠΜ

    Σε κάποια δικαστήρια άκουσα τον δικαστή να λέει: Δεν έκανε η μέθη/τα ναρκωτικά το φόνο, άνθρωπος το έκανε, κανένα ελαφρυντικό. Σου λέω και εγώ λοιπόν 'constantinos' ότι λες μακακίες, άνθρωποι από μόνοι τους τα έκαναν όλα αυτά.

  5. Εικόνα constantinos
    constantinosΙουλ 05, 2016 12:18 ΜΜ

    Μπορεί να λέω μαλακίες, μα εμμέσως πλην σαφώς, τις ασπάζεσαι και εσύ, αφού λέμε το ίδιο, άσχετα αν δεν το κατάλαβες.
    Άνθρωποι έκαναν και τα καλύτερα και τα χειρότερα. Με ή χωρίς «ουσίες».

    Βέβαια, εγώ σε δικαστήριο, άκουσα αντιεισαγγελέα να διαλύει την ζωή ανθρώπου για 100gr φούντα. Και αυτό το έκανε ένας άνθρωπος (η αντιεισαγγελέας), με ιστορικό σε ψυχοφάρμακα.

    Έχω δει επίσης, ανθρώπους εξαρτημένους σε χημικά και αλκοόλ, να διαλύουν την ζωή τους και των δίπλα τους, επειδή δεν είχαν χαρακτήρα.

  6. Εικόνα artivision_2
    artivision_2 (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 05, 2016 17:33 ΜΜ

    Νομίζω πως δεν κατάλαβες τι είπα. Συγκρίνεις το μεγαλείο του ανθρώπινου πνεύματος και της δημιουργικότητας - με ουσίες. Οι άνθρωποι των τεχνών και της επιστήμης δεν παίρνουν στην πλειοψηφία τους ουσίες και κανείς από τους λίγους που παίρνουν δεν συνδέει το ταλέντο του με αυτές αλλά με την πολυετή δουλειά και προσπάθεια για να αποκτήσει την απαραίτητη γνώση. Μπορείς σε παρακαλώ πολύ να δεχτείς εσύ ο ίδιος ότι είπες μακακία? Είναι κακό να επαναλαμβάνονται τέτοια πράγματα. Δηλαδή αν κάποιος παίρνει κόκα και γράφει, πρέπει να θεωρήσω ότι αν πάρω και εγώ θα αναβαθμιστεί η γραφή μου?

  7. Εικόνα Helen
    HelenΙουλ 05, 2016 18:01 ΜΜ

    @artivision_2 Όπως εύστοχα είπε ο @Dimitris Gi και θα συμπληρώσω, όλα εξαρτιούνται απο την αντίληψη για τα πράγματα. Με βάση αυτή οι πιο πολλοί ορίζουν την δική τους αλήθεια και θεώρηση. Στην δική μας πραγματικότητα, μιλαμε για την μικρονοϊκότητα της κοσμοαντίληψης, την προχειρότητα της σκέψης, την αφοριστικότητα της θεώρησης που με την πηχτή ημιμάθεια και την επιφανειακή εγγράμματη ψευδο-εμβρίθεια που αντανακλά την κοινωνία μας.
    Αυτά δηλαδή τα αντανακλάς. Και αυτό το λέω αφού αυτό που κατάλαβα εγώ, είναι πως απαντάει σε κάποιον που κατηγορεί μηδενιστικά και αφοριστικά κάτι που δεν γνωρίζει και μέσα από την δική του μικρο-αντίληψη για τα πράγματα.
    Και του λέει πως υπήρξαν άνθρωποι που μεγαλούργησαν και ας έπιναν αψέντι, όπως αναφέρει.
    Είναι παραπάνω από προφανές και για ανεκπαίδευτο χιμπατζή ακόμα πως αψέντι, χόρτο και άλλα έπιναν και πίνουν αμέτρητοι ακόμα άνθρωποι. Μηχανικοί, σερβιτόροι, επιστήμονες, γιατροί, δάσκαλοι, ταχυδρόμοι, άεργοι και ότι άλλο.
    Αυτές οι «ουσίες» λοιπόν δεν τους έκαναν κακό, δεν τους έκαναν «απόβλητα» όπως αναφέρει,βυσσοδομώντας, ο προηγούμενος συνομιλητής.
    Καταρρίπτει δηλαδή το αφοριστικό.
    Το αν αυτές οι ουσίες έδιναν κάποιες εμπνεύσεις στο ταλέντο τους δεν το ξέρω, μα πολλοί στις βιβλιογραφίες τους λένε πως ναι.

  8. Εικόνα artivision_2
    artivision_2 (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 06, 2016 01:16 ΠΜ

    Συγνώμη αλλά δεν καταλαβαίνω όλη την παράγραφο, μέχρι Verilog μπορώ να αναλύσω, δεν πάει παραπάνω. Κατάλαβα όμως την τελευταία σου πρόταση η οποία είναι λάθος. Η έμπνευση έρχεται απ' τη γνώση και τα ερεθίσματα των 5 αισθήσεών μας. Δηλαδή άμεσα εικόνα - ήχος... ή και έμμεσα ότι μπορεί να μετατραπεί σε αυτά πχ. μια ανάμνηση. Δεν υπάρχει μαγικό χάπι, βλέπεις πολλές ταινίες. Επίσης από που βγαίνει η φιλοσοφία "εφόσον δεν βλάπτω κανέναν", δηλαδή να έχω και εγώ όπλα - πυρηνικά και χημικά στο σπίτι μου για όσο δεν βλάπτω κανέναν? Και τέλος πάντων κάνε το ελεύθερα αλλά όχι δίπλα μου, μόνο στο σπίτι σου. Γιατί εμένα οι γιατροί μου έχουν πει ότι ο ανθρώπινος πνεύμονας φτιάχτηκε μόνο για τον γήινο ατμοσφαιρικό αέρα και αυτό σημαίνει ούτε ηλεκτρονικό τσιγάρο.

  9. Εικόνα DcWho
    DcWho (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 06, 2016 01:33 ΠΜ

    Δηλαδή artivision_2 λες πως είναι ίδιο πράγμα τα όπλα και ο κοινωνικός αντίκτυπος με την απελευθέρωση τους, με του χόρτου;
    Ναι στο σπίτι μου θα καπνίζω και θα πίνω από αφρολέξ μέχρι tuboflo. Εσένα τi σε κόφτει; Γιατί επεμβαίνεις στην ελευθερία των άλλων;
    Με το χόρτο δε σε απειλώ, ενώ με όπλα απειλείς τους πάντες η μπορείς ανά πάσα στιγμή να σκοτώσεις οποιοδήποτε.

  10. Εικόνα Artivision_2
    Artivision_2 (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 06, 2016 05:04 ΠΜ

    Απειλώ χωρίς να απειλώ και μπορώ να σκοτώσω τους πάντες χωρίς πρότερο κακό βίο? Τότε να απαγορέψουμε και τα μαχαίρια. Ή θέλεις ουσίες ισάξιες της κάνναβης να νομιμοποιηθούν πχ. στα τρόφιμα (αφού μπορούμε να επιλέξουμε απ' αυτά) Και εσύ απειλείς (άπαντες) και βλάπτεις όταν δίνεις κάτι βλαβερό σε κάποιον άλλον, το ότι έχει επιλογή δεν είναι πανάκεια ενώ εσύ τον παροτρύνεις, "ηθική αυτουργία" λέγετε και πολλά από όσα γράφτηκαν από πολλούς λέγονται "διασπορά ψευδών ειδήσεων". Οπότε κάνε αν θες αλλά αν το μάθεις σε κάποιον που νοιάζομαι, τότε θα εύχεσαι να σε προλάβει πρώτος ο νόμος που εσύ σιχαίνεσαι.

  11. Εικόνα Anima Mundi
    Anima Mundi (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 06, 2016 14:00 ΜΜ

    Eνδιαφέρων. Tί μέθοδο εκδίκησης σκέφτεσαι? Αργό και βασανιστικό θάνατο μέσω ανάλυσης Verilog?

  12. Εικόνα DcWho
    DcWho (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 06, 2016 14:25 ΜΜ

    Φυσικά και απειλείς και φυσικά η οπλοφορία σε καιρό ειρήνης είναι ότι πιο ηλίθιο και επικίνδυνο υπάρχει.
    Το παρελθόν σου δε το ξέρω, όπως ούτε ξέρω αν χαπακώνεσαι, ούτε πως θα αντιδράσεις. Κανείς δε το ξέρει ούτε για τον εαυτό του.
    Βασικά αν σε πετύχω με όπλο θα εύχεσαι να ξέρεις να το χρησιμοποίησες σωστά γιατί εκεί που θα στο βάλω δε θα βγαίνει ούτε με εγχείριση (στον οποιοδήποτε, μη το πάρεις προσωπικά).

    Και με τα ίδια κριτήρια που αναφέρεις, πως καταδικάζεις κάτι που δεν έχει ούτε ένα περιστατικό βίας και θανάτου τόσους αιώνες;
    Θα εύχεσαι να μη με συναντήσεις αν μπεις εμπόδιο σε κάτι που θεωρώ ιατρικά και κοινωνικά ωφέλιμο (& σίγουρα μη επιβλαβές).

    Και επειδη λες αρλούμπες, η τροφή σου είναι ήδη ελεγχόμενη από 3 πολυεθνικές που έχουν άμεση σχέση με την φαρμακοβιομηχανία και την κατασκευή πλαστικών (με βάση το πετρέλαιο για να το καταλάβεις). Τα πειράματα ευγονικής στην Αφρική ποιοι τα κάνουν λες;

  13. Εικόνα artivision_2
    artivision_2 (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 06, 2016 15:16 ΜΜ

    Καταρχήν κάποιος μπορεί να υποστηρίξει την απόλυτη ελευθερία, να βλάψει δηλαδή κάποιον (για δικούς του λόγους) και να πληρώσει μόνο απ' τον ίδιο εάν ο ίδιος μπορεί. Θα σου πει "εσύ γιατί επεμβαίνεις". Όμως εμείς οι άνθρωποι θεωρούμε ότι έχουμε το δικαίωμα να είμαστε πολιτισμένοι και να έχουμε οργανωμένη κοινωνία με κοινούς κανόνες. Για τον ίδιο λόγο δεν γίνεται να κάνουμε κάποια πράγματα έστω και αν άμεσα δεν βλάπτουν κανέναν, δηλαδή να έχουμε τα ατομικά δικαιώματα 100%. Έτσι στα λίγα μέρη του κόσμου που η οπλοφορία επετράπη για αυτοάμυνα και επειδή υπήρχε πρόβλημα, έγινε Τέξας και τώρα θέλουν να το πάρουν πίσω. Δεν μιλάμε για όπλα πολέμου εδώ. Οπότε σωστά θα έπραττες αν με έβλεπες με όπλο θεωρώ. Έτσι και με την κάνναβη, διάφοροι έκαναν κατάχρηση (ίσως πήγαν και αλλού) καθώς δεν είναι όλοι ανθεκτικοί στην εξάρτηση ούτε έχουν όλοι υψηλό δείκτη νοημοσύνης. Έτσι στα λίγα μέρη που επετράπη με κακές συνέπειες και τον πληθυσμό σε κακή κατάσταση, τώρα θέλουν να το πάρουν πίσω. Συγνώμη που δεν κάνω βήμα πίσω, απλά είμαι απ' την αντίθετη πλευρά υπέρ των κοινωνικών δικαιωμάτων δηλαδή με την μείωση 10% των ατομικών. Θα ήθελα δηλαδή να απαγορευτεί το τσιγάρο, τα συντηρητικά και το αλκοόλ άνω του 3% περιεκτικότητας για αρχή. Και μια ιστορία: Όταν ο μικρός που αδερφός τότε σε ηλικία 15 χρονών ήρθε μεθυσμένος στις 4:00 το πρωί, εγώ ο πατέρας μου και ένας θείος πήραμε την αστυνομία και το κλείσαμε το κωλομάγαζο. Όσο οι ένστολοι έφευγαν εμείς αποτελειώναμε τη δουλειά.

  14. Εικόνα Anima Mundi
    Anima Mundi (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 07, 2016 03:29 ΠΜ

    Ρε μαν σε διαβαζω και απορω.
    Μαζι σου με το κολωμαγαζο. Να κλεισει.
    Εσας τα κολοζωα που δεν φροντισατε να πειτε 2 πραματα στο παιδι για το αλκοολ την ωρα που επρεπε ποιος θα σας κλεισει?

  15. Εικόνα artivision_2
    artivision_2 (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 07, 2016 14:22 ΜΜ

    Και ποιος σου είπε ότι δεν το κάναμε? Κάποιοι όμως θέλουν την ίδια ελευθερία με εσένα. Είναι επιλογή τους λένε. Και κωλόζωα? Ορίστε τα αποτελέσματα της κάνναβης. μάλλον εγώ δεν δικαιούμαι ελευθερία του λόγου έτσι?

  16. Εικόνα Anima Mundi
    Anima Mundi (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 08, 2016 16:54 ΜΜ

    Αρα τον γράψατε στα @@ σας το μικρο. Τι ψαχνεις μετα? Και τι γκρινιάζεις για το δικαιωμα σου στην ελευθερια (που δεν υφίσταται κατι τετοιο)? Αφου τη στερησες και εσυ σε καποιον αλλο.

  17. Εικόνα Χάρης
    Χάρης (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 11, 2016 06:06 ΠΜ

    Κοίταξε να δεις Activision όποιος είναι έξω από τον χορό, πολλά τραγούδια ξέρει.

    Ας μην τασσόμαστε απόλυτα μερικές φορές γιατί η πραγματικότητα δεν είναι απόλυτη. Στην δεκαετία του 80' όπου ήτανε στα πάνω τους οι μοτοσυκλέτες μεγάλου κυβισμού και οι κόντρες, ξέρεις πόσοι πήγανε από μοτοσυκλέτες; Και όσοι δεν πήγανε βάλε και τους τραυματίες, που δεν βγαίνανε τότε και οι ειδήσεις γιατί δεν υπήρχε διαδίκτυο, ραδιόφωνα και τηλεοράσεις.

    Πόσοι είχανε πάει από αυτοκινητιστικά; Ωραία, και τώρα τι να κάνει κάποιος να απαγορεύσει τις μοτοσυκλέτες; Άντε πες εσένα ο αδερφός σου να μην ερχότανε μεθυσμένος, αλλά τραυματισμένος από μηχανή. Τι θα έκανες θα πήγαινες να κλείσεις το μοτοσυκλετάδικο;

    Εν τω μεταξύ ξέρεις γιατί στην τελική αυτοί ήτανε μαλάκες; Γιατί δεν καταλαβαίνανε πως η μοτοσυκλέτα ήτανε αυτό πού σου έδινε μια εμπειρία αυτή της road movie. Να πήγαινες εκδρομές σε άγνωστα μέρη, σε εθνικές οδούς, να γνωρίσεις άλλες πόλεις, άλλα τοπία, άλλους κόσμους άλλους ανθρώπους. Αυτοί το βλέπανε μόνο σαν κόντρα, πως ο ένας να κοντράριζε τον άλλον, και όποιος έβγαινε μπροστά. Βλέπανε μόνο τα κυβικά, όχι την ελευθερία που έδινε η μοτοσυκλέτα.
    Ε, λοιπόν τα δυστυχήματα γινόντουσαν από την ταχύτητα, και μέσα στην πόλη. Αυτό, γιατί δεν είναι η ταχύτητα ρε φίλε. Είναι το που θα σε πάει η μηχανή, το μέσον για να φύγεις. Να πας έξω, να δραπετεύσεις, να σου χτυπήσει ο αέρας το πρόσωπο, να δεις άλλες εικόνες, να δεις την φύση.

    Αν πάρουμε αυτό που λες για τον ανθρώπινο πνεύμονα, ναι ευχαριστώ πολύ. Δεν υπάρχει το νέφος; Μπορεί με τα καταλυτικά να μην βλέπεις τη μαυρίλα, αλλά τα αέρια που βγάζουν τα αυτοκίνητα υπάρχουν, και τα αναπνέουμε. Ειδικά άμα χαλάσει ο καταλύτης, και δεν τον αλλάξεις, βγαίνουνε καρκινογόνες ουσίες στην ατμόσφαιρα. Τώρα με την κρίση πόσοι αλλάζουνε κανονικά καταλύτη;

    Ξέρεις κάτι, στην τελική είναι τα συμφέροντα που κάνουνε κουμάντο για το τι θα επικρατεί. Στην δεκαετία 50' 60' είχανε το πάνω χέρι οι καπνοβιομηχανίες. Τότε, έβλεπες στις ασπρόμαυρες ταινίες πως καπνίζανε οι πρωταγωνιστές. Για να ήσουνα μάγκας έπρεπε να καπνίζεις, αλλιώς δεν θεωρούσουν άνδρας, αλλά ανώριμος. Έτσι το περνάγανε, σου έλεγε “έλα στη χώρα του Μάλμπορο”. Ανάλογα και στις γυναίκες, για να ήσουνα μοιραία, είχες να καπνίζεις, αλλιώς δεν έδινες την εικόνα της φαμ φατάλ, της μυστήριας, της διανοούμενης. Δηλαδή τότε, για να έμπαινες στην παρέα και στο πηγαδάκι, έπρεπε να καπνίζεις, αλλιώς έμενες στην απέξω.

    Λοιπόν, όσον αφορά τα τσιγάρα, τότε εκείνη την εποχή, ειδικά στις πανελλήνιες ή στο στρατό, το ξεκινάγανε οι περισσότεροι. Και βέβαια, άπαξ και εθιστεί κανείς, είναι πολύ δύσκολο μετά να απεξαρτηθεί. Ένας μη καπνιστής δεν μπορεί να καταλάβει έναν καπνιστή. Να σου πω πως αν κάποτε τα καταφέρω, που δεν το βλέπω, δεν θα πω σε κανέναν δίπλα, “σβήστο, με ενοχλείς”. Ξέρω τον πόνο του άλλου, δεν θα τον ζορίσω να κάνει κάτι που τον δυσκολεύει.

    Την ζημιά δεν την κάνει μόνο η νικοτίνη. Την κάνουνε και άλλες ουσίες που εμβαπτίζουν τον καπνό, οι μάρκες. Η κάθε μάρκα (υποπτεύομαι τώρα δεν μπορώ να πω στα σίγουρα), ακολουθεί την δική της ουσία, και έτσι ζητάς συνέχεια την συγκεκριμένη μάρκα για να “την βρεις”. Γι' αυτό, και στον χύμα καπνό, βλέπεις πως καπνίζεις αλλά δεν ευχαριστιέσαι. Λείπει η εθιστική ουσία της μάρκας.

    Σήμερα έχουνε περάσει την αντικαπνιστική γιατί έτσι τους συμφέρει. Οι καπνοβιομηχανίες που είπαμε παραπάνω, έχουν ηττηθεί, από τις ασφαλιστικές εταιρίες, και τους εργοδότες. Οι τελευταίοι έχουν καταλάβει πως με το να χάνουν ώρα εργασίας είναι ζημιογόνο γι' αυτούς. Έτσι, δεν θέλουν μέσα στο οκτάωρο, ο εργαζόμενος να κάνει ένα διάλειμμα για τσιγάρο στο καπνιστήριο, η στο μπαρ. Γιατί αν βάλεις δύο διαλείμματα στο οκτάωρο, από ένα τέταρτο, σου λένε, α χάνουμε αμέσως μισή ώρα εργασίας. Από την άλλη, μπορεί να μην δουλεύει το καφενείο της επιχείρησης, αλλά ποσώς τους νοιάζει, το ενοικιάζουν αλλού. Ορισμένοι, αν μπορούσαν, θα μέτραγαν και το κατούρημα, όχι μόνο το κάπνισμα.

    Πέραν αυτού, ξέρουν πως ο μη καπνιστής μπορεί να τους αποδώσει περισσότερο από τον καπνιστή που έχει χάσει δυνάμεις. Είναι δύο σημαντικά σημεία. Από την άλλη, άμα ο καπνιστής δεν καπνίσει, δεν μπορεί να αποδώσει πνευματικά, όσο θα ήθελε να αποδώσει αν αισθανόταν εντάξει και φτιαγμένος. Δεν βάζω και το τι χρήματα πέφτουν για την υποστήριξη της αντικαπνιστικής, σε έντυπα και μέσα. Χρηματοδοτούνται αυτά.

    Ποια είναι η θέση μου; Είναι να μην το ξεκινήσεις, αν όμως το έχει ξεκινήσει κάποιος, και δεν μπορεί να απεξαρτηθεί, είναι η συνύπαρξη. Είναι γνωστό, πως αν διαχωρίζονταν οι καφετέριες σε καπνιστών και μη καπνιστών, ή τα μαγαζιά, τότε των καπνιστών θα δούλευαν περισσότερο, και έτσι δεν θέλουν να εφαρμόσουν την ιδέα. Επίσης οι χώροι καπνιστών και μη καπνιστών στο ίδιο μαγαζί, θα απαιτούσαν τα κατάλληλα αιρ κοντίσιον φίλτρα, που κάνουν τέλεια δουλειά, όμως στοιχίζει η λειτουργία τους.

    Απλώς πάνε να εφαρμόσουν ότι τους συμφέρει. Γνωρίζουν ακόμα πολύ καλά, πως για τσιγάρα ο εργαζόμενος δίνει κάποια λεφτά τον μήνα, και έτσι αποκόπτοντας το τσιγάρο, θέλουν τα συγκεκριμένα χρήματα να διοχετευθούν αλλού, όπως σε σούπερ μάρκετ, και έτσι να τονωθεί η αγορά. Μπορούν επίσης με αυτό τον τρόπο να δικαιολογήσουν μείωση στο μισθό, αφού περικόπτεις τη δαπάνη των τσιγάρων. Δεν είναι χωρίς σχέδιο όλα αυτά, τα έχουν σκεφτεί.

    Αυτό που δεν τους βγήκε, και πάθανε πλάκα, είναι η μείωση των εσόδων από την φορολογία. Ενώ πριν, έπαιρναν τόσα (η φορολογία πιάνει περίπου 85% συν), μετά την αντικαπνιστική, έχασαν τα έσοδα από τους φόρους, και έτσι ψάχνονται. Τώρα, τα έχουν ρίξει πως φταίει το πειρατικό, αλλά δε νομίζω πως αν το πειρατικό εξέλειπε θα έρχονταν πάλι πίσω τα έσοδα τους από φόρους.

    Άλλες χώρες όπως η Δανία, το έχουν δει αλλιώς. Η Δανία εισάγει καπνό, και έχει φτιάξει μια πολύ καλή βιοτεχνία αρωματικών καπνών πίπας, (και κατασκευής πίπας). Οι καπνοί είναι πανάκριβοι, ωραίοι και μοσχομυριστοί, έχουν και πολύ ωραία φίλτρα, εκεί βέβαια ο αρωματικός σε στουμπώνει από τα πρόσθετα, αλλά είναι μια απόλαυση μόνο το να μυρίζεις αυτούς τους υπέροχους καπνούς πίπας.

    Τελειώνοντας, η φράση μου είναι, πως αποθαρρύνω τον καθένα να το ξεκινήσει, αλλά αν είναι εξαρτημένος και δεν μπορεί να απεξαρτηθεί, θα πρέπει να υπάρχει η συνύπαρξη καπνιστών και μη καπνιστών, όπως επίσης και η κατανόηση.

  18. Εικόνα artivision_2
    artivision_2 (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 11, 2016 16:56 ΜΜ

    Λογικά κάποια απ' αυτά που λες, αλλά και γιατί όχι την κατάργηση? πχ. κατάργηση τσιγάρου, σκληρού ποτού, συντηρητικού, φυτοφαρμάκου, εξοντωτικού όπλου, ορυκτού καυσίμου, κ.α. Έτσι γλιτώνουμε όλοι. Και επειδή μάλλον έχω παρεξηγηθεί εξαιρώ την προσωπική χρήση στο άσυλο του καθενός. Δηλαδή υπέρ κάποιος να έχει μια γλάστρα μέσα στο σπίτι του και να μην βγαίνει ένταλμα για μη σοβαρή αιτία πχ. καταγγελία γείτονα. Έτσι καλύπτεται και το δικαίωμα του να είναι κανείς πολιτισμένος και η ελευθερία.

  19. Εικόνα flip
    flip (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 09, 2016 18:58 ΜΜ

    " Οι άνθρωποι των τεχνών και της επιστήμης δεν παίρνουν στην πλειοψηφία τους ουσίες και κανείς από τους λίγους που παίρνουν δεν συνδέει το ταλέντο του με αυτές "...???
    σοβαρα? αν το ψαξεις θα εκπλαγεις! (ειμαι σιγουρος οτι δεν εχεις ιδεα για τι μιλας!)
    "Δηλαδή αν κάποιος παίρνει κόκα και γράφει, πρέπει να θεωρήσω ότι αν πάρω και εγώ θα αναβαθμιστεί η γραφή μου?"
    σε αυτο εχεις δικιο! οχι δεν προκειται να παψεις να εισαι μαλακας αμα παρεις κοκα! το πιθανοτερο ειναι να γινεις περισσοτερο αποτι εισαι! αμα ομως εισαι ιδιοφυια (η τελος παντωςν οχι σκετος μαλακας οπως εισαι) παιζει και δεις ενα boost στο ταλεντο σου!

  20. Εικόνα artivision_2
    artivision_2 (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 10, 2016 15:53 ΜΜ

    Συγχαρητήρια για το ύφος σου και συγχαρητήρια και για τις γνώσεις σου (καθώς φαίνεται ότι ξέρεις γιατί μιλάς?). Αν είναι να γράφω έτσι, καλύτερα να μην πάρω τέτοια φάρμακα ευεργετικά για την κοινωνία. Όσο για την τακτική να γελοιοποιείς όποιον που δεν σου αρέσει ώστε να μην του δίνουν σημασία όταν γράφει, μπορεί να δουλεύει στην αρχή αλλά έχει πατώσει πολλά φόρουμ.

  21. Εικόνα Χάρης
    Χάρης (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 10, 2016 16:40 ΜΜ

    Όχι, δεν ισχύει αυτό στο χώρο των καλών τεχνών, το αντίθετο μάλιστα, ιδιαίτερα στο χώρο της μουσικής. Στη τζαζ, όλοι σχεδόν οι μεγάλοι τζαζίστες έπαιρναν ουσίες. Οι πιο πολλοί πέθαναν από τα ναρκωτικά, όχι όμως από τη μαριχουάνα. Τα ίδια ισχύουν στο χώρο του μπλουζ και της ροκ μουσικής. Και ο Τζιμ Μόρισσον απ' αυτά πήγε, και ο Τσάρλι Πάρκερ, και ο Τζών Κολτρέιν, και γενικά πεθάνανε πολλοί νέοι.

    Ναι, οι ουσίες ήταν για εκείνους πηγή έμπνευσης, και σε πάρα πολλές περιπτώσεις έπαιρναν την κατάλληλη ενέργεια για να βγάλουν τα σόλο που έβγαζαν στην τρομπέτα, στο σαξόφωνο, στα ντραμς και σε άλλα μουσικά όργανα η στις συναυλίες.
    Τι νομίζεις ο Φρέντι Μέρκιουρυ που χτυπιότανε τρεις ώρες στη σκηνή και έβγαζε όλη αυτή τη ενέργεια από μόνος του την έβγαζε; Ειδικά στο μπλουζ, πόσο, ένα στα τόσα τραγούδια λέει μέσα για μαστούρα. Στα δικά μας τα ρεμπέτικα επίσης πολλά είναι για τον ναργιλέ.

    Σε μια συζήτηση που είχα μ' έναν τύπο κιθαρίστα, μου είχε πει πως μπορεί κανείς να δει μια διαφορά ανάμεσα σε καθαρούς τζαζίστες, και σε μαστούρηδες. Οι καθαροί, ήτανε μεν σπασίκλες, διαβασμένοι, εξαιρετικοί στην τεχνική, αλλά πήγαιναν πολύ κατά γράμμα. Τα αριστουργήματα τα έγραψαν όσοι είχαν πάθη και τρέλα. Τώρα, αν είσαι τελείως της υγιεινής διατροφής, του καρότου και του λαχανικού, Πάρκερ και Μόρισσον δεν γίνεσαι. Μπορεί να έχεις θαυμάσια τεχνική αλλά κάπου θα σαι νερομπούλας.

  22. Εικόνα artivision_2
    artivision_2 (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 10, 2016 20:24 ΜΜ

    Κακώς κολλάς το 'πηγή έμπνευσης' και το 'κατάλληλη ενέργεια' στην ίδια πρόταση. Εξηγώ παραπάνω και πιστεύω πως έχω δίκιο ότι το πρώτο είναι λάθος, αλλά και κανένας απ' την μειοψηφία που αναφέρεις δεν είπε ότι είναι σωστό. Στο δεύτερο ίσως και να έχεις δίκιο. Επίσης το λες και μόνος σου 'πάθη και τρέλα', από εκεί πηγάζει ένα μέρος του ταλέντου τους, από εκεί πηγάζει και η χρήση ουσιών. Όχι το ταλέντο απ' τη χρήση.

  23. Εικόνα Χάρης
    Χάρης (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 11, 2016 06:52 ΠΜ

    Συμφωνώ πως το ταλέντο βεβαίως και δεν πηγάζει από την χρήση, είναι έμφυτο. Αλλά τι γίνεται, το πρώτο που καταλαβείνει κανείς ακούγοντας μερικούς δίσκους είναι πως σε κάποια κομμάτια ήτανε σίγουρο πως προέκυψαν από χρήση, γιατί η ενέργεια που βγάλανε ήτανε υπεράνθρωπη. Και δεν λέω μόνο τις εξάρσεις, αλλά και την διάρκεια. Δεν μπορεί δηλαδή να μου βγάζεις ένα κομμάτι που τα δίνεις όλα για μισή ώρα, ο οποιοσδήποτε δεν θα άντεχε. Ανάλογα ήτανε και στις ολυμπιάδες με τους σπρίντερ και άλλους. Ξέρανε πως δεν θα βγάζανε τους χρόνους αυτούς και τις επιδόσεις χωρίς ουσία, και γι' αυτό ψάχνανε ουσία που και να τους έβγαζε, και να μην την ανίχνευε το αντί ντόπιγκ.

    Τώρα για την έμπνευση, δεν μπορώ να σου πω το επακριβώς και τον μηχανισμό, αν ένας μουσικός που είναι στην ουσία μπορεί να μας περιγράψει το γιατί, ίσως το καταλάβουμε. Έχει γράψει για παράδειγμα κάποιο βιβλίο η Μαριάν Φέιθφουλ, ο Μπομπ Μάρλευ, οι ρεγγάδες, που μπορούν να μας πουν; Δηλαδή, έχοντας το ταλέντο, και έχοντας την τεχνική, χωρίς την ουσία έφτιαχνες το τάδε ρέγγε κομμάτι που δεν θα μπορούσες να το βγάλεις χωρίς χρήση;

    Και μιας και είπα για τη ρέγγε, διερωτώμαι αν πας στη Τζαμάικα, γίνεσαι δεκτός στην κοινότητα μουσικών της ρέγγε αν δεν κάνεις χρήση; Γίνεσαι σαν αουτσάιντερ;

  24. Εικόνα artivision_2
    artivision_2 (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 11, 2016 17:04 ΜΜ

    Μάλλον δεν κατάλαβες τι είπα, ίσως δεν το λέω σωστά. Θα ήταν καλύτερο να βρεις έναν άλλο τρόπο να στηρίξεις τη γνώμη σου. Ερμηνεύεις όπως θες και διασύρεις ανθρώπους που δεν γνωρίζεις (λέγοντας και ονόματα) και ιδιαίτερα νεκρούς. Νομίζω πως λίγη ντροπή δεν βλάπτει. Και ναι το σώμα αναβαθμίζεται μέσω ουσιών, το πνεύμα όμως μόνο μέσω γνώσεως και εμπειριών.

  25. Εικόνα Χάρης
    Χάρης (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 12, 2016 02:00 ΠΜ

    Δεν συμφωνώ μαζί σου. Λες “διασύρω”, το οποίο σημαίνει κατηγορώ και συκοφαντώ. Τα δημόσια πρόσωπα κρίνονται. Κρίνονται από το κοινό, τους δημοσιογράφους, από άλλους επαγγελματίες ομοίους τους, ιστορικούς, βιογράφους και λοιπούς. Γι' αυτό είναι και δημόσια, και επέλεξαν να είναι τέτοιοι. Η αναφορά στο όνομα δεν είναι διασυρμός, ειδικά αν κάποιοι έχουν κάνει ξεκάθαρα γνωστό στο κοινό πως έκαναν χρήση, η το άφησαν να γίνει γνωστό, ήθελαν να γίνει αυτό με λίγα λόγια.

    Που βλέπεις εσύ τον διασυρμό; Εγώ σαν ακροατής, και σαν άνθρωπος αποδέχομαι απόλυτα τους παραπάνω, και σαν έργο και σαν βίο. Τη στιγμή που λες πως στις καλές τέχνες δεν έχει χρήση, ο άλλος θα πρέπει να σου απαντήσει με την πραγματικότητα. Άσχετα τώρα αν η πραγματικότητα εσένα σε ενοχλεί και δεν θέλεις να την βλέπεις.

    Βλέπεις και το άλλο άρθρο για τον Gates. Ο Gates κρίνεται. Πρέπει να κρίνεται διότι το έργο του και οι πράξεις του αλληλεπέδρασαν και εξακολουθούν να αλληλεπιδρούν με το κοινό.

    Πως πιστεύεις πως ένα δημόσιο πρόσωπο ακόμα και αν έχει φύγει από την ζωή δεν κρίνεται, η δεν αναφέρεται; Ίσα ίσα, κρίνεται διότι εκείνος μπορεί να έφυγε, το έργο του όμως και οι πράξεις του παρέμειναν και μας επηρεάζουν ιστορικά, καλλιτεχνικά και ηθικά. Γιατί να ντρέπεται κάποιος να κρίνει; Θα πρέπει να σταματήσει να κρίνεται ο Jobs για παράδειγμα, ως δημόσιο πρόσωπο επειδή πέθανε;

    Άλλη είναι η έννοια του αναφέρω, άλλη του κρίνω, κατακρίνω, επικρίνω, άλλη του υβρίζω, προσβάλλω η συκοφαντώ. Διαχώρισε αυτές τις έννοιες σε παρακαλώ.

    Εμένα δεν με ενδιαφέρει να σε πείσω, εσύ είσαι υπέρ των απαγορεύσεων διαφόρων ουσιών παραβλέποντας το γεγονός πως βλαπτικές ουσίες δεν είναι μόνο ο καπνός, η κάναβη, τα συντηρητικά. Αναγκαστικά στον σύγχρονο πολιτισμό έχουμε και την αρνητική πλευρά. Στην θέρμανση, η την παραγωγή ρεύματος είναι τα καυσαέρια, τα απόβλητα, όλα αυτά. Είναι δύσκολο να αποφύγει ο πολιτισμός τα συντηρητικά στα τρόφιμα, τα εντομοκτόνα και παρεμφερή. Μπορείς να τα αποφεύγεις όχι όμως να ζεις και εντελώς χωρίς την παρουσία τους.

    Εν πάσει περιπτώσει, τη στιγμή που έχεις αυτές τις θέσεις, βλέπεις πόσοι διαφωνούν μαζί σου, και ο Anima Mundi, και ο Dc Who, και η Helen, και εγώ, ακόμα και στον Κωνσταντίνο είπες πως λέει μαλακίες, αν είναι δυνατόν, που τα άρθρα του είναι από τα ωραιότερα που μπορεί κάποιος να διαβάζει. Δεν το γυρνάς καλύτερα στην δημιουργικότητα για να συντάξεις κάποιο άρθρο;

    Με αυτές τις τοποθετήσεις σου, αρκετοί αξιόλογοι άνθρωποι, πλούσιοι ψυχικά θα σε προσπεράσουν, και είναι κρίμα διότι χάνεις την ανταλλαγή απόψεων και την ευκαιρία να μάθεις από εμπειρίες άλλων, θέσεις, και να γίνεσαι συνεχώς καλύτερος.

  26. Εικόνα artivision_2
    artivision_2 (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 12, 2016 17:26 ΜΜ

    Συγνώμη μα δεν διαβάσαμε το ίδιο άρθρο μάλλον. "Το ενδοκανναβινοειδες σύστημα εμφανίστηκε στο ανθρώπινο σώμα πριν από 500 εκατομμύρια χρόνια." Το πρώτο ανθρωποειδές εμφανίστηκε πριν 200 χιλιάδες χρόνια. Ούτε καν δεινόσαυροι δεν υπήρχαν πριν 500 μύρια. "Η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο." Πολλοί οι φαντασιόπληκτοι ενώ το νόμπελ για την εύρεση της θεραπείας κατά του καρκίνου μπορεί να δοθεί μόνο σε τρεις. Από τη στιγμή που καπνίζεις το χαρτάκι παθαίνεις καρκίνο, το ίδιο και με οτιδήποτε άλλο που δεν είναι αέρας (ακόμη και αν δεν είναι τοξικό). "Οι καλλιτέχνες γράφουν επειδή πίνουν." Ας λένε οι ίδιοι "επειδή έχουν γνώση", εμείς μπορούμε να τους κρίνουμε όπως θέλουμε γιατί είναι δημόσιοι.

    Μάλλον δεν καταλαβαίνουν κάποιοι ότι η επιστήμη δεν ξεγελιέται γιατί έχει φτιαχτεί έτσι όπου το πείραμα να επαναλαμβάνεται και να διασταυρώνεται ή όχι από πολλούς. Ούτε κάτι υπερνικάει την επιστήμη σαν θεσμός. Κατά συνέπεια δεν υπάρχουν αβλαβείς ουσίες που να είναι σε καθεστώς ελεγχόμενης χρήσης ή απαγόρευσης. Όμως υπάρχουν βλαβερές που κυκλοφορούν κανονικά παρά τις συστάσεις της επιστήμης γιατί οι άνθρωποι δεν είναι ακόμη έτοιμοι να τις απαγορέψουν.

    Τέλος πάντων συγνώμη αν έθιξα. Δεν είπα κάτι για τα πρόσωπα που αναφέρεις. Ότι είπα αναφέρετε στο συγκεκριμένο άρθρο (ούτε καν ένα πρόσωπο). Είμαι σίγουρος ότι τα άλλα άρθρα του συγγραφέα είναι καλά.

  27. Εικόνα Χάρης
    Χάρης (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 17, 2016 10:28 ΠΜ

    Activision πιστεύω πως η λύση είναι κάπου ενδιάμεσα, και θα σου φέρω το παρακάτω παράδειγμα, όσον αφορά την ταμπέλα βλαβερές και αβλαβείς ουσίες. Εδώ και τριάντα περίπου χρόνια, πίνω το Depon για τα μυοσκελετικά και τα σπονδυλικά. Επειδή έχω αρκετά σοβαρό πρόβλημα, πίνω τουλάχιστον δύο την ημέρα (μαζί), το πρωί, τις περισσότερες μέρες, και αν επίσης από την δουλειά η ιστορία μου επιδεινώνεται, καμμιά φορά πίνω και το απόγευμα. Το depon είναι ένα φάρμακο που το πουλάνε τα περίπτερα, και το βρίσκεις παντού. Κάνει καλή δουλειά, και σε απαλάσσει από πόνο και ελαφρό πυρετό. Όμως δεν είναι αθώο, και έχει βλαπτική επίδραση, συγκεκριμένα ο γιατρός μου έχει πει μην πίνεις πολλά, θα χαλάσεις τα νεφρά σου. Πέρα από αυτό, χαλάει και το έντερο με διάρροιες.

    Θέλω να σου πω, πως το φάρμακο δεν είναι απαλλαγμένο παρενεργειών, και πως το στομάχι του ανθρώπου επίσης δεν είναι φτιαγμένο να καταπίνει depon, όπως και άλλες αρκετές τροφές, και επεξεργασμένα λιπαρά. Βλέπεις λοιπόν πως έχουμε να κρατάμε στη ζωή μας μια ισορροπία με τις ουσίες. Περιττό να σου πω, πως το depon πουλιέται ελεύθερα, και ένα παιδάκι ακόμα μπορεί να το ζητήσει, ακόμα και αν ο περιπτεράς του πει τι το θέλεις, θα πει "το θέλει ο μπαμπάς μου". Και όμως, αν πιείς έστω δέκα μαζί, μπορεί να πεθάνεις, αν σε προλάβουνε στο νοσοκομείο. Το φάρμακο έχει ευεργετικές παυσίπονες ιδιότητες, έχει όμως και παρενέργειες και βλαπτικό αποτέλεσμα. Λύνει το πρόβλημα, σε έναν μέσο χρήστη του, και το λύνει πολύ καλά. Ανάλογα και με άλλα φάρμακα όπως αντιβιωτικά, ασπιρίνες, σπρέι μύτης, αντισταμινικά, και λοιπά.

    Μπορεί η κάνναβη έτσι να έχει ορισμένες θεραπευτικές ιδιότητες, όπως άλλα βότανα, φυσικά δεν είναι ούτε αγία, ούτε οσία, όπως και το Depon που είπα παραπάνω. Η άλλα βότανα. Δεν μπορείς να πίνεις για παράδειγμα ανενξέλεγκτα τσάι του βουνού, η άλλο βοτάνι, έχει και εκείνο ανάλογες παρενέργειες, και θα σου γίνει βλαπτικό. Σίγουρα η Κάνναβη σαν καπνιστική ουσία παράγει μονοξείδιο του άνθρακα όπως και το απλό τσιγάρο, και παράγωγα πίσσας και λοιπά κατάλοιπα, τα οποία δεν είναι αθώα, αλλά βλαπτικά. Αν όμως η χρήση βοηθά κάποιους να έχουν μια ψυχική ισορροπία, η χρήση με μέτρο, ίσως αντισταθμίζει τις βλαπτικές συνέπειες.

    Όπως είπα και πρίν, και τα τσιγάρα τα απλά, νικοτίνης, σίγουρα, βλάπτουν, βεβαίως και το δέχομαι, αλλά λύνουν το πρόβλημα του άγχους σε αρκετούς, που σε διαφορετική περίπτωση θα κατέληγαν στα επίσης εθιστικά αγχολυτικά. Μπορεί εσύ, να μην το δέχεσαι αυτό, επιδή δεν είσαι αγχώδης τύπος ανθρώπου. Άλλοι όμως πνίγονται στο άγχος, και νιώθουν αδιέξοδο. Επίσης η νικοτίνη έχει και μια άλλη ιδιότητα, βοηθά πολύ στο σύνδρομο ευαίσθητου εντέρου (στις περιόδους δυσκοιλιότητας), και εδώ μην μου πεις υπάρχουν φάρμακα, τα υπακτικά φέρνουν πόνους, είναι απρόβλεπτα στην δράση τους, και η διατροφή με φυτικές ίνες δεν βοηθάει πάντα, ούτε η φυσική άσκηση. Όμως η νικοτίνη έχει αποδειχθεί πολύ καλή σε αυτό. Όχι πάντα, αλλά είναι μια καλή λύση.

    Για όλους τους παραπάνω λόγους, πιστεύω πως μια μέση λύση θα ήταν καλή, όπως η τυποποίηση, και η πώληση της κάναβης σε φαρμακείο με συνταγή ψυχολόγου. Επίσης ανάλογα, ο καπνιστής νικοτίνης λόγω αγχώδους, θα έπρεπε με χαρτί ψυχολόγου να έχει φοροαπαλλαγή στον φόρο καπνού, και να μην πληρώνει τον φόρο 85%. Λέω τώρα, μια λύση σκέφτηκα.

  28. Εικόνα akounadis
    akounadisΙουλ 17, 2016 16:23 ΜΜ

    Χάρης, ωραία προσέγγιση!

    Να προσθέσω πως η κάνναβη είναι "αγία & οσία"
    Παραδείγματα
    Η μορφίνη που έλαβε ο λευχαιμικός αμέσως μετά την μεταμόσχευση μυελού των οστών για να μην πονάνε τα οστά του είναι ιατρικά επεξεργασμένη και γίνεται λήψη υπό επίβλεψη. Όπως όλα τα ελεγμένα φάρμακα.
    Η ασθενής Margaret Gol... της συνταγογράφησε ο γιατρός της, διακεκριμένος αιματολόγος οπού εργάζεται στο Λονδίνο, τη χρήση επεξεργασμένης κάνναβης για την απώλεια της όρεξης από χημειοθεραπείες διάσωσης. Αρχικά τη λάμβανε σκεπάζοντας το κεφάλι της με μια πετσέτα και έκανε εισπνοές πάνω απ' την κατσαρόλα όπου έβραζε σε νερό το "φάρμακο". Αργότερα, εταιρεία δημιούργησε για τη συγκεκριμένη διαδικασία χρήσης, ατμοποιητή ώστε να διευκολύνουν τους ασθενείς και να λαμβάνουν ποιο συγκεκριμένες δόσεις όπως χρειάζονται.

    Αυτά είναι πολύ λίγα παραδείγματα σε σχέση με τη χρήση της κάνναβης στην ιατρική επιστήμη είτε μερικώς επεξεργασμένο το φυτό είτε απομονώνοντας επιστημονικά την ουσία TCH.

    Η κάνναβη στον τομέα του εμπορίου - οικονομίας
    Μεταποίηση - δημιουργία

    Ατομική ελευθερία - ατομικές ανάγκες
    Εδώ οι ζωές μας είναι συμφυείς με τις ανάγκες μας. Ότι τις περιορίσει μόνο κακό θα κάνει.

    Οι νόμοι και οι περιορισμοί γενικότερα εξυπηρετούν συγκεκριμένες καταστάσεις.
    Οι λέξεις, απαγορεύω - επιβάλω μόνο οι "μπάτσοι", οι υποκριτές πολιτικάντηδες, οι καπιταλιστές επιχειρηματίες και οι νοικοκυραίοι τις γνωρίζουν.
    Υπάρχει ευρωπαϊκή οδηγία εδώ και πολύ καιρό, που επιτρέπει την καλλιέργεια ενός φυτού και την ατομική χρήση με όποια μορφή επιθυμεί ο χρήστης ή χρήστρια. Όχι εμπόριο.
    "Οι μπάτσοι με τους ρουφιάνους τους" εσκεμμένα "σέρνουν" σε αυτόφωρη διαδικασία σύλληψης μόνο και μόνο για να εξευτελίσουν και να ταλαιπωρήσουν αυτούς αυτές που πιστεύουν ότι ντροπιάζουν "όλες τις αρετές τους".

    Στο δεύτερο και τρίτο αυτόφωρο, έτυχε να δικάσει ο ίδιος δικαστής όπου αυτολεξεί ανέφερε..."είναι δυνατόν να βλέπω ξανά τους ίδιους κατήγορους με τον ίδιο κατηγορούμενο για την ίδια υπόθεση;"
    Αυτοί είναι οι μπάτσοι με όλοι τη σημασία της λέξης και η παρέα τους που όπως πάντα "τους φτύνουν και κλωτσάνε".

  29. Εικόνα Dimitris Gi

    Κατάπτυστο ένα θέμα για την ελευθερία?
    Για κάθε έναν απ τους "καμμένους και ανίκανους" που λες μπορώ να σου πω 10 που εργάζονται, παράγουν, δημιουργούν.. απο απλούς εργάτες (ελπίζω να μη παρεξηγηθεί το 'απλοί εργάτες'.. το εννοώ ως κάποιον χωρίς ευθύνες ή με εργασία χωρίς απαιτήσεις) μέχρι επιστήμονες σε ερευνητικά κέντρα. Ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτών που χρησιμοποιείς έχει εφευρεθεί απο "χασικλήδες"... Χιλιάδες απ τα τραγούδια που αγαπάς έχουν γραφτεί απο "καμμένους" και "τριπιους".. Μην κρίνετε απ τις εμπειρίες του μικρόκοσμου σας μια ολόκληρη ανθρωπότητα.

  30. Εικόνα Anima Mundi
    Anima Mundi (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 04, 2016 09:25 ΠΜ

    Αδερφέ, όρισέ μου το φυσιολογικό και ευχαρίστως να συμφωνήσω (αλλά σοβαρό ορισμό, όχι "αυτό που κάνουν οι πολλοί")

  31. Σελίδες

Scroll to Top