BETA

Έχουν διαρρεύσει στοιχεία εκατομμυρίων πολιτών; Πέφτουμε από τα σύννεφα

Εικόνα constantinos

Στην αρχή διαβάσαμε το πρόσφατο (24/7/15) "άρθρο" της Καθημερινής (προφέρεται Καθυστερινή), σχετικά με το hacking των ΑΦΜ Ελλήνων πολιτών, τ' οποίο φυσικά αναμεταδόθηκε σαν τρελό από όλα σχεδόν τα μέσα. Και για μαντέψτε ποια μέσα. Ααααακριβώς, αυτά που θα επιδοτήσει και θα αναβαθμίσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, σαν έγκυρες και σύννομες επιχειρήσεις. Δεν υπήρχε λόγος να ασχοληθούμε, καθώς ήταν βέβαιο πως αν και οι περισσότεροι δεν θα έμπαιναν στον κόπο καν να διαβάσουν τι λέει, θα το χρησιμοποιούσε ο καθένας, ανάλογα την δική του βούληση και τα πιστεύω του, από τον τίτλο και μόνο [δείτε όμως μια ανάλυση από το kollect].
- Αν τυχόν δεν έχετε άποψη, μιλάμε γι' αυτό:

Άλλωστε, τι περισσότερο θα είχαμε να πούμε, καθώς για εμάς το θέμα είναι άλλο και είναι αυτό που λέμε σε δεκάδες άρθρα τόσο καιρό:

Το ελεύθερο και χωρίς κανέναν έλεγχο ξεπούλημα των προσωπικών δεδομένων των πολιτών. Τα δεδομένα τα οποία πλέον βρίσκονται παντού. Θέλετε μερικά τυχαία παραδείγματα;
-Προσωπικά μας δεδομένα έχουν:

-Τράπεζες
-Εταιρείες κινητής και σταθερής τηλεφωνίας
-Υπηρεσίες του Δημοσίου

Η νομοθεσία είναι ελαστική και - φυσικά - εις βάρος των πολιτών, δίνοντας στις εταιρείες το δικαίωμα να επεξεργάζονται τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών και φυσικά να τα εμπορεύονται. Ένα επικερδέστατο εμπόριο, καθώς μιλάμε για προσωπικά δεδομένα τα οποία σκιαγραφούν την ζωή και τις κινήσεις των ανθρώπων ονομαστικά. Για σκεφτείτε λίγο, πόσες φορές σας έχουν καλέσει από την Χ-Ψ-Ω εταιρεία κινητής.σταθερής για προσφορές, ασχέτως αν εσείς δεν είχατε ποτέ νταραβέρι μαζί τους, είτε είχατε - για παράδειγμα - μια επαφή μαζί τους την δεκαετία του 90; Πόσες φορές σας έχουν καλέσει στα προσωπικά σας τηλέφωνα για την τάδε προσφορά - μόνο για εσάς (τυχεράκηδες) - από την οποιαδήποτε τυχάρπαστη εταιρεία; Πόσες φορές οι μεγαλύτεροι νταβατζήδες, οι τράπεζες, έχουν παραβιάσει τα προσωπικά σας δεδομένα; Πόσοι από εσάς, κάποια στιγμή, δεν νιώσατε έκπληξη, βλέποντας να σας ενοχλούν σε τηλέφωνα ή διευθύνσεις που ποτέ δεν είχατε δώσει; Ή ακόμα και σε συγγενικά σας πρόσωπα; Για θυμηθείτε, πόσες φορές σας έχουν ζητήσει την ταυτότητά σας/δίπλωμα/διαβατήριο και το έβγαλαν φωτοτυπία, στην οποιαδήποτε εταιρεία; Πόσες φορές έχει συμβεί το ίδιο και με το ΑΦΜ σας, έντυπο μισθοδοσίας, κλπ;

Λοιπόν, για συνδυάστε όλα αυτά, λογαριάστε σε αυτό πως ήδη έχουν ξεπηδήσει και εταιρείες που κάνουν αυτήν ακριβώς την δουλειά, συγκεντρώνοντας όλα τα προσωποποιημένα δεδομένα σχηματίζοντας ένα πλήρες προφίλ, τα οποία στην συνέχεια τα μεταπωλούν προς κάθε ενδιαφερόμενο, σαν αχνιστά φραντζολάκια;
Ίσως μερικοί, να πείτε:

Μα, υπάρχει, κράτος, υπάρχουν νόμοι υπάρχουν αρχές και οργανισμοί προστασίας του πολίτη.

Αυτό είναι ηλίθιο και μόνο που λέγεται, μα ας το δούμε πιο απλά, για να γίνει κατανοητό:

Το κράτος νομοθέτησε υπέρ των εταιρειών. Δηλαδή, τους έδωσε το δικαίωμα να σε ενοχλούν, τηλεφωνικά, ηλεκτρονικά, με βίζιτες και με όποιον άλλον τρόπο. Τους έδωσε δηλαδή το δικαίωμα να κάνουν πάσες τα προσωπικά δεδομένα.
Και κάποια στιγμή, καθώς άρχισαν να υπάρχουν αντιδράσεις, το κράτος τι έκανε;
Είπε, πως:

Αααα, όχι, οι εταιρείες έχουν δικαίωμα να το κάνουν και δεν θα το αναιρέσω. Οι εταιρείες μπορούν να βρίσκουν τα στοιχεία σου και να σε ενοχλούν 10-12 ώρες την ημέρα. Τώρα, αν εσύ δεν θες, πρέπει να μπεις στην διαδικασία να κάνεις αίτηση για να μπεις στο "άρθρο `13", ώστε να μην σε ενοχλούν πλέον για διαφημιστικούς λόγους.

Θέλετε να δούμε τον παραλογισμό και την υποκρισία της υπόθεσης;

Εσύ θα κάνεις αίτηση, δίνοντας ΟΛΑ σου τα στοιχεία. Αυτά θα είναι ηλεκτρονικά διαθέσιμα στην οποιαδήποτε εταιρεία, ώστε - υποτίθεται - να μην σε ενοχλούν για διαφημιστικούς λόγους. Υποτίθεται πως αυτό θα έπιανε τους πάντες, ακόμα και αυτά τα κοινωνικά παράσιτα που τα γνωρίζουμε ως "εισπρακτικές εταιρείες".
Όπως όμως είπαμε, και σίγουρα αρκετοί έχετε διαπιστώσει, οι νόμοι αυτοί είναι πάντα υπέρ της ασυδοσίας των εταιρειών και εις βάρος του πολίτη. Για παράδειγμα, ο σκόπελος του άρθρου 13 μπορεί να ξεπεραστεί με έναν απλό τρόπο. Με την λέξη "ενημέρωση". Δηλαδή, δεν σου πλασάρουν κάτι, μα σε "ενημερώνουν". Το ίδιο μπορεί να συμβεί και αν αλλάξεις διεύθυνση, τηλέφωνο κλπ. Θα πρέπει δηλαδή κάθε στιγμή, με την όποια αλλαγή, να ενημερώνεις εκ νέου, με νέα σου αίτηση για υπαγωγή στο άρθρο 13. Να δίνεις δηλαδή συνεχώς τα στοιχεία σου και αναφορά της ζωής σου.
Σε κάθε περίπτωση, το σίγουρο είναι πως ακόμα και να παραβιαστεί αυτό, υπάρχει νομική ασυλία. Καμία από αυτές τις εταιρείες δεν έχει καταδικαστεί ουσιωδώς, και γι' αυτό συνεχίζουν να κάνουν αυτό που κάνουν. Άλλωστε, πόσοι από εμάς έχουν την δυνατότητα να προχωρήσουν σε καταγγελία, υποβολή μήνυσης, πρόσληψη δικηγόρου κλπ, ώστε να διεκδικήσουν τα αυτονόητα; Πόσοι από εμάς, που θα βρεθούν έναντι της δικαστικής μαφίας και παρακυκλώματος, μπορεί να είναι βέβαιοι πως θα έχουν αίσιο τέλος και πως τελικά δεν θα βρεθούν ακόμα περισσότερο μπλεγμένοι;

Φυσικά το κράτος, για να κατευνάσει την δικαιολογημένη οργή και αγανάκτηση, έκανε αυτό που κάνει πάντα, δημιουργώντας ψευδαισθήσεις και "τοίχους εκτόνωσης". Δημιούργησε κάποιες "Αρχές Προστασίας", τις οποίες βέβαια έχει εντελώς υποβαθμισμένες και που στην τελική είναι αδύνατο να κάνουν το οτιδήποτε - πέρα από το να στείλουν, εκ' μέρους σου, ειδοποίηση στις εταιρείες που σε ενοχλούν. Και, βέβαια, αυτό δεν δουλεύει. Βασικά δεν δουλεύουν οι ίδιες αυτές οι Αρχές και όπως είναι αναμενόμενο, ακόμα και αν στείλουν το σχετικό έγγραφο, οι εταιρείες το γράψουν εκεί που δεν πιάνει μελάνι [αναλυτικότερα: Αρχές Προστασίας Δεδομένων - Καταναλωτή, κλπ: Υπαρκτά ανύπαρκτες;].
Το ίδιο κράτος που φροντίζει να φακελώνει τους πολίτες του, από τα μαθητικά τους χρόνια ακόμα (για δείτε).
Και μην ξεχνάτε και το βασικότερο: πως τόσο οι εταιρείες, όσο και το κράτος, δεν χρησιμοποιούν τον όρο "πολίτης", αλλά τον όρο "καταναλωτής".

Το "νέο σκάνδαλο" με την διαρροή προσωπικών δεδομένων, περισσοτέρων από 6 εκατομμυρίων πολιτών.

Μόνο νέο δεν είναι, καθώς έχει γίνει γνωστό από το 2013 (Ιούλιο μήνα, ακριβώς δυο χρόνια πριν). Το θέμα όμως, για κάποιον λόγο, επανήλθε τα τελευταία 24ωρα. Δεν γνωρίζουμε ακριβώς τον λόγο, μα το γεγονός πως επανήλθε δεν είναι κακό, καθώς αυτό που ονομάζεται "κοινή γνώμη", θα έχει έναν ακόμα καλό λόγο να οργιστεί και εκτός αυτού μπορούμε να δούμε τι συνέβη - αν συνέβη - αυτά τα δυο χρόνια.

Λίγο πιο πάνω, στα χαρακτηριστικά παραδείγματα του ποιοι έχουν τα προσωπικά μας δεδομένα, αναφέραμε συν τ' άλλα και δημόσιες υπηρεσίες. Έτσι και σε αυτήν την διαρροή, η οποία μαθεύτηκε το καλοκαίρι του 2013, αλλά είχε συμβεί στα τέλη του 2012 (Δεκέμβρη), ξεκίνησε από την Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων. Την διερεύνηση του θέματος, την ανάλαβε μια άλλη δημόσια υπηρεσία και συγκεκριμένα η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα.
"Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει", δηλαδή.
Είναι σημαντικό επίσης να θυμίσουμε πως αυτό συνέβη, όταν κυβέρνηση της χώρας, ήταν μια από τις ωμές ακροδεξιές κυβερνήσεις που έχουν περάσει από τον πλανήτη, στελεχωμένη από ωμούς φασίστες και καθ' επάγγελμα πατριδοκάπηλους.

Τι είδους προσωπικά δεδομένα διέρρευσαν;

-Ορίστε ένα δείγμα:

- Τα δηλωθέντα στις φορολογικές δηλώσεις στοιχεία στα έντυπα Ε1 για τα έτη από το 2003 έως το 2009 καθώς και τα πιο πρόσφατα στοιχεία του 2012.
 
- Τα στοιχεία υπολογισμού του Ενιαίου Τέλους Ακινήτων για το 2008, 2009 και 2012.
 
- Τα στοιχεία υπολογισμού της έκτακτης εισφοράς του 2011.
 
- Τα σημειώματα για τις περαιώσεις που εστάλησαν το 2010 από το Υπουργείο Οικονομικών.
 
- Στοιχεία των τελών κυκλοφορίας για όλα τα έτη από το 2006 έως το 2012 (!) καθώς και στοιχεία συναλλαγών και δηλώσεων πολιτών για πολλές ακόμη χρονιές.

Δεν ξέρω πόσοι θυμάστε, αλλά ήταν το ίδιο διάστημα που τα συστημικά ΜΜΕ μιλούσαν για hackers/τρομοκράτες και άλλα τέτοια. Ήταν ακριβώς η εποχή που γινόταν μια επίθεση στην ανωνυμία του διαδικτύου, παρουσιάζοντας τους hackers (sic), σαν τους εχθρούς της δημοκρατίας και των δυτικών κυβερνήσεων. Ήταν την εποχή που "ειδικευμένα" συστημικά δικτυακά μέσα (από αυτά που επίσης θα έχουν κρατικές επιδοτήσεις), μιλούσαν για κυβερνοεπιθέσεις στην βουλή από... hackers (θυμηθείτε το).

Όμως - και μιλώντας εκ' του ασφαλούς πλέον (δυο χρόνια μετά) - ποιοι ήταν αυτοί οι "τρομοκράτες/hackers";

Η απάντηση είναι αυτή ακριβώς που υποθέσατε οι περισσότεροι:

Ιδιωτικές εταιρείες μεγάλου βεληνεκούς και τζίρου, όπως ακριβώς αυτές που αναφέραμε πιο πάνω, ενώ λόγος επίσης γινόταν και για πολυεθνικές αλυσίδες super-market.

Και πριν σκεφτεί κάποιος πως αυτά τα δεδομένα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σχετικά "αθώα", όπως επί παραδείγματι για διαφημιστικούς λόγους, να πούμε πως όλα αυτά τα δεδομένα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ποικιλοτρόπως - από απλή εμπορική εκμετάλλευση, μέχρι και εκβιασμούς σε βάρος πολιτών - που σε πολλές περιπτώσεις είναι ή αισθάνονται ευάλωτοι από την διαρροή των προσωπικών τους δεδομένων. Η δε αξία τους είναι ανυπολόγιστη, καθώς από τα στοιχεία προκύπτει το πλήρες προφίλ όλων των πολιτών. Ο ηλεκτρονικός όγκος των αρχείων λέγεται πως είναι της τάξης των 70GB, κάτι που δεν έχουμε κανέναν λόγο να το αμφισβητήσουμε.

Και τι συνέβη;

Όπως αναφέραμε, τον έλεγχο ανέλαβε η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Από το διάστημα που έγινε η διαρροή μέχρι τότε που μαθεύτηκε, είχαν ήδη εξαλειφθεί τα ίχνη των ενόχων. Και η υπόθεση συνεχίστηκε με το γνωστό πανηγύρι που είναι μια από τις πιο "άξιες" πατέντες του ελληνικού κράτους (ένα είδος από τα "φώτα" που δώσαμε στην ανθρωπότητα):
Η ΓΓΠΣ (Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων) καλούνταν από τον Δεκέμβρη του 2012 συνεχώς, και με επίσημα έγγραφα από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, να δώσει εξηγήσεις και να προσκομίσει στοιχεία. Η πρώτη ανέβαλλε συνεχώς την αποστολή των στοιχείων και εξηγήσεων που της ζητούνταν, ενώ η δεύτερη δεχόταν τις αιτήσεις της για αναβολή συζήτησης της υπόθεσης. Τις αναβολές αποφάσιζε ο Πέτρος Χριστόφορος, πρόεδρος της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα.

Στο παιχνίδι φυσικά μπήκε και η Υπηρεσία Δίωξης Ηλεκτρονικού εγκλήματος, όταν πλέον είχαν γίνει γνωστά πολλά στοιχεία της υπόθεσης και ήδη - έστω και ανεπίσημα - κυκλοφορούσαν ονόματα εταιρειών που είχαν στην διάθεσή τους αυτά τα στοιχεία και σε μια κατ' ανάγκη συνέντευξη τύπου που έδωσε τον Φλεβάρη (2013), ανακοίνωσε τον εντοπισμό ιδιωτικών εταιρειών που είχαν στην κατοχή τους ορισμένα από τα στοιχεία αυτά, χωρίς όμως να προσδιοριστεί η έκταση της διαρροής αλλά ούτε και η πηγή της. Και ούτε βέβαια ανακοίνωσε κανένα όνομα εταιρείας ή ιδιώτη.
Σύμφωνα μάλιστα με το Tvxs.gr, που ήταν και η πρώτη σελίδα (αν δεν κάνω λάθος) η οποία έβγαλε δημόσια στον αέρα την υπόθεση, ο γενικός γραμματέας της ΓΓΠΣ Τσαβδάρης παραδέχθηκε ότι τα στοιχεία διέρρευσαν από την υπηρεσία του και ενημέρωσε τα μέλη της Αρχής Προστασίας ότι έχει διαταχθεί ΕΔΕ η οποία όμως δεν έχει καταλήξει σε πόρισμα και σε απόδοση ευθυνών. Στην ίδια συνεδρίαση, ο Τσαβδάρης είπε ότι λόγω έλλειψης κονδυλίων, δεν μπορούν να ληφθούν μέτρα προστασίας.

Και γιατί όχι σε εισαγγελέα;

Είναι μια εύλογη ερώτηση που μπορεί να κάνει κάποιος. Αν και προσωπικά δεν πιστεύουμε πως θα άλλαζε κάτι, απάντηση δεν εδόθη τότε, με την δικαιολογία πως η υπόθεση είναι υπό εξέταση και θα εκδοθεί σχετική απόφαση. Φυσικά ούτε ποινικές ευθύνες, έστω και γι' αυτό αποδόθηκαν ποτέ.
Πρακτικά, δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός σε ηλεκτρονικό έγκλημα και άλλα τέτοια, για να καταλάβεις πως με την πάροδο του χρόνου σβήνονται ή αλλοιώνονται κρίσιμα δεδομένα για τον εντοπισμό των ενόχων. Σε σχετική ερώτηση ο τότε γενικός γραμματέας της ΓΓΠΣ, Τσαβδάρης, δήλωσε:

Έχει γίνει τροποποίηση του σχεδίου ασφαλείας σε ό,τι αφορά την διαχείριση της πρόσβασης στην κεντρική βάση δεδομένων και εφαρμόζεται αυστηρά η διαδικασία ανάθεσης δικαιωμάτων στους προσωποποιημένους χρήστες. Γίνεται καταγραφή της πρόσβασης και των σχετικών ενεργειών στην βάση δεδομένων. Έχει αυξηθεί το επίπεδο ασφάλειας σε ό,τι αφορά τις εκτυπώσεις και τα μηχανήματα (Η/Υ) που διαχειρίζονται τους εκτυπωτές.

Tελικώς και με την έκταση του θέματος, η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων προσήλθε, για να δώσει εξηγήσεις, στην συνεδρίαση της Αρχής που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 18 Ιουλίου 2013. Στην διάρκειά της, ο γενικός γραμματέας της ΓΓΠΣ, Τσαβδάρης παραδέχθηκε πως τα στοιχεία διέρρευσαν από την υπηρεσία του και ενημέρωσε τα μέλη της Αρχής Προστασίας ότι έχει διαταχθεί ΕΔΕ η οποία όμως δεν έχει καταλήξει σε πόρισμα και σε απόδοση ευθυνών. Στην ίδια συνεδρίαση, ο Τσαβδάρης είπε ότι λόγω έλλειψης κονδυλίων, δεν μπορούν να ληφθούν μέτρα προστασίας. Σημειώνεται ότι η ΓΓΠΣ ειδοποιήθηκε για πρώτη φορά από την Αρχή Προστασίας για το πρόβλημα την 21η Δεκεμβρίου του 2012.

Συνεχίζοντας ο Τσαβδάρης, και προκειμένου να διαφυλάξει τον εαυτό του, δήλωσε:

Σε ό,τι με αφορά, παρά το ότι ανέλαβα μόλις πριν 1,5 μήνα, έκανα όλες τις αναγκαίες ενέργειες τόσο για την απάντηση προς την ΑΠΔΠΧ, όσο και για την εν γένει διασφάλιση και προστασία των δεδομένων. Είναι αυτονόητο ότι θα επιδιώξω την ανεύρεση και παραδειγματική τιμωρία των ενόχων και έχω ήδη ενεργήσει προς αυτήν την κατεύθυνση.

Με άλλες σχετικές δημοσιεύσεις της χρονιάς εκείνης (2013), εκτιμάται πως ο συνολικός τζίρος αυτών των κυκλωμάτων που υποκλέπτουν και εμπορεύονται τα προσωπικά μας δεδομένα αγγίζει ετησίως το ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Έτσι τον Μάρτη της ίδιας χρονιάς ήρθε στο φως μια υπόθεση που όπως φαίνεται είναι άρρηκτα δεμένη με την προαναφερθείσα και αφορούσε μια δικογραφία σε βάρος ενός ζευγαριού υπαλλήλων διαφημιστικής εταιρείας 52 και 53 ετών αντίστοιχα οι οποίοι - όπως ελέχθη - επί τουλάχιστον δύο έως τρία χρόνια έστελναν μαζικά e-mails σε χρήστες του διαδικτύου, με το οποίο προσκαλούσαν ιδιοκτήτες επιχειρήσεων να προμηθευτούν επί πληρωμή, ηλεκτρονικό αρχείο που κατέχουν και περιλαμβάνει λίστα με 150.000 θυρίδες ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
Σύμφωνα δε με τις δημοσιεύσεις της εποχής (Μάρτης 2013):

Μετά την έφοδο της Δίωξης, στο σπίτι τους βρέθηκαν και κατασχέθηκαν σε ψηφιακή μορφή, αρχεία και λίστες με 406.000 εγγραφές δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, όπως ονοματεπώνυμα, αριθμοί κινητών τηλεφώνων, ταχυδρομικές διευθύνσεις και διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, που εκτιμάται ότι όταν ολοκληρωθεί η έρευνα, θα υπερβούν και αυτόν τον αριθμό. Παράλληλα, πρόεκυψαν τα τηλέφωνα επικοινωνίας που χρησιμοποιούσαν για την δραστηριότητά τους καθώς και οι τραπεζικοί λογαριασμοί που χρησιμοποιούσαν, προκειμένου να τους καταβάλλεται το «αντίτιμο» από την πώληση των δεδομένων. Για την υπόθεση αυτή, σχηματίστηκε δικογραφία αυτόφωρης διαδικασίας σε βάρος του ζευγαριού, για παράβαση της νομοθεσίας «περί προσωπικών δεδομένων», πράξεις τελεσθείσες κατ’ εξακολούθηση και κατά συναυτουργία.

Δηλαδή προκύπτει πως τα συμβάντα αυτά έχουν αρχίσει χρόνια νωρίτερα και όπως φαίνεται από πίσω βρίσκονταν επίορκοι δημόσιοι υπάλληλοι που προμηθεύουν έναντι αδράς αμοιβής τα κυκλώματα αυτά με τα ευαίσθητα προσωπικά μας δεδομένα.
Για την ιστορία, ουδέποτε δόθηκαν στην δημοσιότητα τα ονόματα αυτών των συλληφθέντων, όπως και αρκετών άλλων άλλωστε, και δεν χρειάζεται πολύ μυαλό για να καταλάβουμε πως είναι άλλη μια από τις μαϊμού "επιτυχίες" της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος που έχουν λάβει διαστάσεις επιδημίας (οι "επιτυχίες" και "συλλήψεις").

Και για να ευθυμήσουμε και λίγο, η τότε αντιπολίτευση και σημερινή κυβέρνηση, έφερε το θέμα στην βουλή, για την συνήθη διαδικασία άσκοπης κατανάλωσης και εντυπωσιασμού (από άρθρο της Αύγης):

 

Και φτάνοντας στο σήμερα (Ιούλιο 2015), με την αντίστροφη των καταστάσεων κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, το θέμα έχει ξεχαστεί, δεν αποδόθηκε καμία ευθύνη, δεν βρέθηκε κανένας ένοχος και η τροπή όλων αυτών έχει πάρει μια εντελώς διαφορετική κατάσταση. Και αυτή είναι η πιο απλή και η πιο εύκολη που θα μπορούσε να λάβει η οποιαδήποτε κυβέρνηση και αναμφίβολα η πιο εφιαλτική για όλους εμάς, τους πολίτες ή καταναλωτές κατά το κράτος.

Ποια;

Μα φυσικά η νομιμοποίηση της κατοχής προσωπικών δεδομένων από ιδιώτες.
Λαμβάνοντας υπόψη πως πλέον όλοι οι πολίτες είναι φακελωμένοι ηλεκτρονικά και με ένα serach στ' όνομά τους μπορούν να βρεθούν τα πάντα για τον καθέναν, από ημερομηνία γέννησης, ΑΦΜ, εισοδήματα, καταθέσεις, αν έχει κλήσεις, τις προτιμήσεις του, τα αυτοκίνητα, μηχανές και οτιδήποτε άλλο έχει στην κατοχή του, καθώς και οποιοδήποτε άλλο στοιχείο μπορείτε ή δεν μπορείτε να φανταστείτε, αντιλαμβανόσαστε πως δεν μιλάμε για κανένα προσωπικό δεδομένο καθώς είναι πλέον δημόσιο κτήμα.
Η δε θέσπιση των υποχρεωτικών αγορών με πιστωτικές/χρεωστικές κάρτες, έρχεται για να επιβραβεύσει αυτό, δίνοντας πλέον στις τράπεζες ένα πλήθος δεδομένων για τον καθένα μας, γνωρίζοντας τα πάντα. Η ανταλλαγή και το εμπόριο προσωπικών δεδομένων, πχ, ανάμεσα σε τράπεζες και εταιρείες κινητής τηλεφωνίας/διαδικτύου, δημιουργεί πλήρες ονομαστικό προφίλ του καθενός με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες που ουδείς μπορεί να προβλέψει πώς θα χρησιμοποιηθούν στο άμεσο μέλλον [δείτε αναλυτικότερα: Υποχρεωτικές πληρωμές με κάρτες: Τι επιπτώσεις έχει;].
Αυτή μάλιστα η προπαγάνδα, βρήκε ακόμα πιο πρόσφορο έδαφος από τους πολιτικούς και επιχειρηματικούς αριβίστες, το τελευταίο διάστημα (Ιούλιο 2015), με αφορμή το capital-control των τραπεζών, προσπαθώντας να περάσουν στην κοινή γνώμη την ανάγκη ύπαρξης αυτών των ηλεκτρονικών καρτών, παρουσιάζοντάς τις μάλιστα ως την "ταυτότητα", το "μέτωπο" του καθενός μας [δείτε: Apps, Κάρτες, Αγορές και Λελέδες: Αλήθειες και Ψέματα].
Συγχρόνως τα δικτυακά παπαγαλάκια, ακολουθώντας το παράδειγμα των κατεστημένων ΜΜΕ, προβάλλουν το κυβερνοέγκλημα ως την πιο επικερδή "επιχείρηση" της ανθρωπότητας αυτήν την στιγμή. Βέβαια, στο κυβερνοέγκλημα που αναφέρουν δεν συγκαταλέγεται τίποτα από τα πιο πάνω που είναι κάποιο ουσιαστικό έγκλημα, αλλά με παπαρολογία αναμασώντας τις συνήθεις αηδίες προσπαθώντας να τρομοκρατήσουν τον μικροαστό [δείτε: Κυβερνοέγκλημα: Είναι -όπως λένε- το πιο επικερδές ή όχι;].

Κλείνοντας, να θυμίσω, πως όταν τον Δεκέμβρη του 2013, δημοσιεύαμε το άρθρο: Ορισμένες βασικές αρχές αντιπαρακολούθησης, όπου αναφέραμε όλα τα πιο πάνω, δεχτήκαμε κυρίως στα social media, μα και από κάποια blogs, μια ενορχηστρωμένη επίθεση από δικτυακά και έμπειρα (επαγγελματίες) troll που μας κατονόμαζαν ως συνωμοσιολόγους και αρκετά άλλα...
Είναι απορίας άξιο που όλοι όσοι πιστεύουν στην αστική δημοκρατία, τους θεσμούς και τους νόμους της, είναι και αυτοί που αρνούνται να συνειδητοποιήσουν πως ο μοναδικός τρομοκράτης είναι το ίδιο το κράτος. Δεν έχει καμία σημασία η κυβέρνηση, καθώς η εξουσία είναι πάντα εξουσία και τελεί κάτω από συγκεκριμένες τακτικές και σαφή συμφέροντα. Υποτίθεται πως το κράτος συγκροτείται απο τρεις Εξουσίες: την Νομοθετική, την Εκτελεστική, και τη Δικαστική – τουτέστιν, από τη Βουλή, την Κυβέρνηση και τη Δικαιοσύνη. Και υποτίθεται πως αυτές οι Εξουσίες είναι χωρισμένες και ανεξάρτητες. Ωστόσο, δεν υφίσταται παρά μόνο μία Εξουσία: η Κυβέρνηση.

Η αλήθεια είναι πως θα θέλαμε να γράψουμε πολλά ακόμα, έχουμε μάλιστα και κάμποσα στοιχεία στην διάθεσή μας, όμως δεν θα το κρύψω πως φοβόμαστε. Φοβόμαστε το κράτος, φοβόμαστε τους νόμους του και τους μπάτσους του (ηλεκτρονικούς ή μη). Ελπίζουμε όμως, ότι με τα πιο πάνω, ακόμα και ένας απαίδευτος νους, μπορεί να βγάλει συμπεράσματα και ακόμα περισσότερο να εξοργιστεί ακόμα πιο πολύ. Η οργή άλλωστε ενάντια στο σύστημα είναι ικανή να οδηγήσει σε ριζοσπαστικές και ανατρεπτικές λύσεις...

  • Σχόλια

3 Comments:

  1. Εικόνα Maria
    MariaΙουλ 28, 2015 22:05 ΜΜ

    Το υποτιθέμενο σχέδιο Βαρουφάκη ήταν "ιδιοφυές" αφού:
    1. ΟΙ πληρωμές όλες θα γινόταν κανονικότατα με το πάτημα ενός κουμπιού, ό,τι νόμισμα και να είχαμε (άρα; ΑΥΤΟ θα πει εναλλακτικό σχέδιο / λύση)
    2. Τα ΑΦΜ μας και όλα τα στοιχεία μας είναι γνωστά· για τι υποκλοπές μιλάμε;
    Αφού, αντέγραψε τον κώδικα του λογισμικού του Υπουργείου Οικονομικών (Εφορίας) του σε κομπιούτερ του υπουργείου του
    3. Αφού το Υπουργείο Οικονομικών είναι σε επιτήρηση (από τους ξένους), άρα τα στοιχεία μας τα ξέρουν ήδη οι ξένοι (αυτός ο καινούριος όρος που χρησιμοποιούν για πιο σοφτ: οι... θεσμοί).
    Χα...

  2. Εικόνα bobos
    bobos (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 28, 2015 22:36 ΜΜ

    Μακαρι να εφαρμοζονταν το σχεδιο Βαρουφακη. Δεν θα ειχαμε capital controls.

  3. Εικόνα Γιώργης
    Γιώργης (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 08, 2016 03:13 ΠΜ

    Ἀλλὰ ἦταν ΑΥΤΟΣ ΑΚΡΙΒΩΣ ποὺ τά ἔφερε....!
    Ἀποστολὴ ἐξετελέσθη. Τὰ ὑπόλοιπα κολπάκια ἦταν σανό γιὰ τὰ κοπάδια...

Scroll to Top