BETA

Χακέψτε το Πεντάγωνο: Πώς αλλάζουν οι καιροί (;)

Εικόνα Soulrain

Χάκερ (hacker):

  • Ένα πρόσωπο που απολαμβάνει τη λεπτομερή εξερεύνηση των προγραμματιζόμενων συστημάτων και του πώς θα επεκτείνει τις δυνατότητές τους. Ως εκ τούτου, χαίρεται να έχει ιδιαίτερη κατανόηση της εσωτερικής λειτουργίας ενός συστήματος, των υπολογιστών και ειδικότερα των δικτύων υπολογιστών.

  • Κάποιος που προγραμματίζει με ενθουσιασμό (ακόμα και μανιωδώς) ή που απολαμβάνει τον προγραμματισμό και όχι μόνο τις θεωρίες σχετικά με αυτόν.

  • Ένα άτομο ικανό να εκτιμήσει την αξία του χακαρίσματος (hack value).

Κράκερ (cracker):

  • Εκείνος που παραβιάζει την ασφάλεια ενός συστήματος (ο όρος επινοήθηκε από τους hackers το 1985, ως απάντηση στη δημοσιογραφική κατάχρηση -που συμβαίνει μέχρι σήμερα- της λέξης «hacker»).

 

Αφού το διευκρινίσαμε για πολλοστή φορά, σε πείσμα όλων εκείνων που σας κάνουν τα μυαλά κιμά, ας πάμε στο προκείμενο.

Οι χάκερς είναι μια απόλυτα παρεξηγημένη κατηγορία ανθρώπων (επαγγελματιών ή μη) που, αντί να μνημονεύονται για τις ικανότητές τους και την έμφυτη αναζήτηση της γνώσης, ψέγονται κατ’ επανάληψη. Στα δελτία των ειδήσεων, σε «έγκυρες» ιστοσελίδες τεχνολογικού περιεχομένου, ακόμα και από πολιτικάντηδες που δεν ξέρουν την τύφλα τους. Κατηγορούμενοι ακόμα και ως εν δυνάμει «τρομοκράτες», κυνηγιούνται ασύστολα, ιδιαίτερα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού: Computer Fraud and Abuse Act (Νόμος περί Απάτης και Κατάχρησης Υπολογιστών, 1986) και Digital Millennium Copyright Act (Νόμος περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας της Ψηφιακής Χιλιετηρίδας, 1998) είναι δύο μόνο από τα πολλά παραδείγματα που κατέστησαν τον όρο «χάκερ» συνώνυμο του «εγκληματίας», με την καταστολή να έρχεται οσονούπω μέχρι και στους routers μας.

Η αλήθεια όμως υπάρχει εκεί έξω και δεν κρύβεται. Όσο και αν το προσπαθούν. Αναλογιστείτε πόσες ώρες ξοδεύετε καθημερινά στο Διαδίκτυο. Έχετε σκεφτεί ποτέ ποιος ενισχύει την ασφάλεια των ψηφιακών σας περιπλανήσεων, την ιδιωτικότητα και την ανωνυμία σας; Δεν είναι η Καλόβουλη Εταιρεία Α.Ε. Είναι οι χάκερς (και κράκερς) που ανακαλύπτουν και αναφέρουν ευπάθειες και τρύπες στην ασφάλεια ενός συστήματος. Χωρίς αυτούς, τίποτα δε θα ήταν το ίδιο.

Το καλό (ευτυχώς) δε χάνεται και οι καιροί αλλάζουν, κι έτσι έρχεται σιγά-σιγά η αναγνώριση της προσφοράς όλων εκείνων που βγάζουν τα μάτια τους μπροστά σε μια οθόνη. Και όχι από οπουδήποτε αλλά από έναν εκ των μεγαλύτερων διωκτών τους: το Υπουργείο Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών.

Γνωρίζουμε ότι η τεχνολογία εξελίσσεται με ταχείς ρυθμούς, και στην πορεία προκύπτουν νέοι τρόποι χρήσης της. Δυστυχώς, δεν είναι όλοι για καλό σκοπό. Έχοντας αυτό ως εφαλτήριο, ανακαλύψαμε (ανακάλυψαν) ότι υπάρχει «ψηφιακή τρομοκρατία» και διάφορα παρελκόμενα αυτής. Αυτό βέβαια δεν αμφισβητείται αλλά δε θα σταθώ στο ποια είναι η πραγματική έννοια του όρου, γιατί δεν είναι αυτός ο σκοπός του άρθρου.

Εφόσον λοιπόν υπάρχει αυτή η «τρομοκρατία», χρειάζονται και τρόποι αντιμετώπισής της. Εννοείται φυσικά ότι δεν κόπτονται για την προστασία των απλών ανθρώπων μα για εκείνη των στρατευμάτων, των επικοινωνιών, του εμπορίου και την άμυνα απέναντι σε οικονομική κατασκοπεία και λοιπά σχετικά. Σύμφωνα μάλιστα με τις εκτιμήσεις, οι Η.Π.Α. παρουσιάζουν έλλειψη σχεδόν ενός εκατομμυρίου εργαζομένων στον τομέα της ασφάλειας. Με δεδομένο τον ανταγωνισμό με χώρες όπως η Κίνα, που διαθέτει τεράστιο πληθυσμό -άρα και δυνητικά περισσότερους χάκερς/κράκερς- όπως και τα πολλά «χτυπήματα» που έχουν δεχτεί κρατικές υπηρεσίες, αντιλαμβάνεστε ότι αρχίζει να ρέει κρύος ιδρώτας στα μέτωπα των υπευθύνων. Εξυπακούεται ότι το αυτό συμβαίνει και εις τας Ευρώπας. Είναι πλέον εμφανές ότι τα προβλήματα δε μπορούν να λυθούν εσωτερικά. Για το σκοπό αυτό, δε θα μπορούσαν παρά να απευθυνθούν σε εκείνους που διαθέτουν τις κατάλληλες γνώσεις και ικανότητες. Αυτοί φυσικά δεν είναι άλλοι από τους «διαβόητους» χάκερς/κράκερς. Η κίνηση αυτή φάνταζε αδιανόητη μέχρι και πριν από λίγα χρόνια (ακόμα είναι κατά βάση), σήμερα όμως είναι η νέα πραγματικότητα.

Έτσι, η αμερικανική κυβέρνηση δημιούργησε το πιλοτικό πρόγραμμα «Hack The Pentagon». Θα έχει διάρκεια από 18 Απριλίου ως 12 Μαΐου και οι συμμετέχοντες σε αυτό θα κληθούν να ανακαλύψουν και να επιδιορθώσουν κενά ασφαλείας στις (488) ιστοσελίδες του Υπουργείου Άμυνας. Είναι αυτονόητο ότι, σε πρώτη φάση τουλάχιστον, δε θα υπάρχουν στο πρόγραμμα συστήματα μεγάλης κρισιμότητας. Εικάζω όμως ότι, αν πάει καλά, θα αναπτυχθεί περαιτέρω στο μέλλον.

Για όσους/ες τυχόν δεν κατανοούν τη σημασία αυτής της κίνησης, ας την εξηγήσουμε λίγο διαφορετικά: η κυβέρνηση μιας «υπερδύναμης» ουσιαστικά ζητάει (το πρόγραμμα δεν απευθύνεται μόνο σε επαγγελματίες του χώρου και θα προσφέρει αμοιβές στους επιτυχόντες) τη βοήθεια εκείνων που μέχρι πρότινος θεωρούσε εχθρούς.

Εκτός αυτού, το πρόγραμμα θεωρείται μια καλή ευκαιρία ώστε να αναπτυχθεί ο τομέας STEM (Science, Technology, Engineering and Math/Επιστήμη, Τεχνολογία, Μηχανική και Μαθηματικά), με την ελπίδα να αρχίσουν να στρέφονται σε αυτόν -όπου υστερούν διεθνώς- όλο και περισσότεροι νέοι και νέες της χώρας. Στο σημείο αυτό, αν και θα έπεφτε πολύ γέλιο, θα κρατηθώ και δε θα κάνω σύγκριση με τα της Ελλάδας.

Θα κλείσω λέγοντας ότι, αν και όχι μόνο άργησε δραματικά (κάτι αντίστοιχο κάνουν αρκετές ιδιωτικές εταιρείες διεθνώς, εδώ και πολλά χρόνια) αλλά χρειάστηκε να εμφανιστεί ένα νέο είδος διεθνούς ανταγωνισμού (Cyberspace Race, σε αντιστοιχία με το ψυχροπολεμικό Space Race) για να αλλάξει κάτι, και ανεξάρτητα από τη σκοπιμότητα της συγκεκριμένης κίνησης, προσωπικά θεωρώ τα γεγονότα -ουσιαστικά μια κυβερνητική αναγνώριση των δεξιοτήτων και της χρησιμότητάς τους- ένα είδος μικρής δικαίωσης για όλους και όλες εκείνους/ες που έχουν υποστεί τα μύρια όσα εξαιτίας του ότι απλά το μυαλό και η φαντασία τους δουλεύει καλύτερα από άλλους σε ορισμένους τομείς. Μπορεί να χρειάζεται να αλλάξουν πολλά ακόμα, εντούτοις ελπίζω και εύχομαι να μην το βάλετε κάτω παρά τις όποιες δυσκολίες.

  • Σχόλια

2 Comments:

  1. Εικόνα Χάρης
    Χάρης (χωρίς επαλήθευση)Απρ 11, 2016 17:49 ΜΜ

    Soulrain, πολύ σαφείς οι ορισμοί σου, εγώ εμπειρικά τα ήξερα αλλιώς δηλαδή crackers είναι όσοι σπάνε τα παιχνίδια και τις εφαρμογές κλειστού κώδικα. Για παράδειγμα, βγήκε το Crysis 3 ή το Simcity 2013, τώρα για Windows λέμε, οι παιχνιδάδες περιμένανε να σπάσουνε οι crackers τα παιγνίδια για να μπορέσουνε να τα κατεβάσουνε και να τα παίξουνε τσάμπα.

    Αλλά και σε Linux ορισμένα κλειστού κώδικα, επί πληρωμή, πάλι περιμένουνε τους crackers, εννοώ μερικά Steam παιχνίδια, όπου μπορείς να τα βρεις εκτός Steam, σπασμένα και να τα παίξεις στο Linux σου κατευθείαν, εγώ είχα βρει έτσι το Rochard, ένα πολύ ωραίο game. Ανάλογα και με άλλες εφαρμογές κλειστού κώδικα, λέγανε για παράδειγμα, "τι έγινε, τα σπάσανε τα Windows 7 η ακόμα, το σπάσανε το όφις, το σπάσανε εκείνο να μπορέσουμε να το τρέξουμε" κ.ο.κ.

    Όλους τους άλλους τους ξέρουμε, λανθασμένα βέβαια όπως λες, σαν hackers.

  2. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΑπρ 11, 2016 19:50 ΜΜ

    Οι ορισμοί είναι δανεισμένοι από τον Eric S. Raymond. Crackers είναι κι αυτοί που λες. Στην ουσία, ευπάθειες ανακαλύπτουν ή/και εκμεταλλεύονται, γι' αυτό και «σπάσιμο». Είναι σχετικά πρόσφατη η περίπτωση όπου κάποιος κατάφερε να τρέξει Linux στο Playstation 4 και παρουσίασε επακριβώς και την «τρύπα» που είχε βρει (η οποία βέβαια έχει πλέον επιδιορθωθεί). Ή, ας πούμε, το να έχεις ενεργοποιημένα τα Windows χωρίς να διαθέτεις κλειδί, είναι cracking. Το να τα κάνεις να αποδίδουν καλύτερα σε ένα μηχάνημα, είναι hacking. Γενικότερα, θα έλεγα ότι οι βασικές διαφορές μεταξύ των δύο είναι ότι οι hackers έχουν ως κινητήρια δύναμη τη γνώση και την περιέργεια ή ενίοτε προσπαθούν απλά να πετύχουν κάτι που φαίνεται ακατόρθωτο, π.χ. πώς θα κάνουν ένα τηλέφωνο με υπέρυθρες να «μιλήσει» με το σύστημα κλειδώματος ενός αυτοκινήτου ενώ οι crackers στοχεύουν σε παραβίαση. Όχι απαραίτητα για κακό σκοπό, αλλά πάντα σε παραβίαση.

    Επίσης, ένας cracker είναι στην πραγματικότητα hacker με συγκεκριμένο προσανατολισμό, ενώ ένας hacker δεν είναι απαραίτητα και cracker (μπορεί στα Ελληνικά να έχουμε περισσότερο τη γνωστή έννοια αλλά στα Αγγλικά η λέξη hack(er) έχει εφαρμογή και σε μη τεχνολογικά θέματα).

Scroll to Top