BETA

Η μετά PopCorn-Time και μετά Gamato εποχή: Μύθοι, θύτες, θύματα, εναλλακτικές

Εικόνα constantinos

Τι είναι "ηθικό" και τι "ανήθικο"; Πώς ορίζονται αυτά; Μπορεί ένας νομοθέτης να αποφασίζει ή είναι κάτι που απόκειται στις κοινωνίες στις διάφορες χρονικές περιόδους; Είναι πράγματα που απόκεινται στους στοιχειώδεις κανόνες της ανθρώπινης συμβίωσης ή αποτελέσματα μιας θεσμοθετημένης και επιβεβλημένης κανονικότητας;
Και στο περί ου ο λόγος για το φαινόμενο που έχει βαπτιστεί ως "Δικτυακή Πειρατεία". Από την μια οι πειρατές λογισμικού, και από την άλλη όσοι προσπαθούν να προστατεύσουν τις πατέντες λογισμικού˙ και οι δύο πλευρές προσεγγίζουν την ηθική της πειρατείας, μα από δύο διαφορετικές οπτικές γωνίες. Δύο αντίθετες απόψεις περί ηθικής όσον αφορά το ζήτημα της πειρατείας˙ και οι δύο έχουν τα επιχειρήματά τους.
Επιχειρήματα που έχουν να κάνουν με την "ηθική" και την "ανηθικότητα" του θέματος. Εν' ολίγοις, η ουσία αυτού, αμφότερων των πλευρών, έχει να κάνει με την Πληροφορία και το εξής "δίλημμα" - που, κατά την άποψή μας, δεν έπρεπε καν να υφίσταται:

Η πληροφορία χρειάζεται να είναι Ελεύθερη. - Δεν υπάρχει λόγος η πληροφορία να είναι ελεύθερη.

Βλέπετε, η έννοια της πειρατείας είναι πολυεπίπεδη και έχει να κάνει με πολλούς παράγοντες (πχ λογισμικό, multimedia, βιβλία κλπ). Ανάμεσα σε αυτά όμως, έχει να κάνει και με την ουσιαστική Πληροφορία, της Γνώσης. Συγγράμματα, ιατρικές, ντοκουμέντα. "Πράγματα" που θα πρέπει κανονικά να είναι κοινό κτήμα της ανθρωπότητας. Και, βέβαια, στο εμπορικό κομμάτι (πχ: ταινίες, παιχνίδια, βιβλία, λογισμικό) και πάλι έχει να κάνει με δυο διαφορετικούς παράγοντες που είναι οι μικροί δημιουργοί και οι πολυεθνικές αντίστοιχα [δείτε: Ο Aaron Swartz και η Πικρή Γεύση των Πνευματικών Δικαιωμάτων].
Άλλωστε η ανθρώπινη εξέλιξη έχει δείξει πως από τις πρώτες ζωγραφιές των σπηλαίων ως και τα μουσικά όργανα, ενέχουν την δημιουργικότητα και την ανταλλαγή γνώσεων και ιδεών σαν βασικά συστατικά, με τα οποία χτίσαμε τον πολιτισμό, την φιλία και την κοινωνία. Η δημιουργικότητα και η ανταλλαγή γνώσεων, καθώς και οτιδήποτε άλλο μας εμπνέει, είναι θεμελιώδη στοιχεία που μας χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινα όντα.

Δεν θα επεκταθούμε σε αυτό, καθώς θέλουμε να περάσουμε στην ουσία και στα γεγονότα και σε γενικές γραμμές το έχουμε κάνει [δείτε: Πειρατεία και Ηθική, μα και στα όσα ανά καιρούς έχουμε αναφέρει: #piracy].

 

Συμβάντα και Δελτία Τύπου

Τα συμβάντα με το Gamato ήταν αφορμή για αμέτρητη δικτυακή μελάνη και φυσικά να ειπωθούν τα χίλια μύρια. Βέβαια, η βάση της μεγαλύτερης παραπληροφόρησης ξεκίνησε από τα ίδια τα όργανα του κράτους, όταν η Δίωξη Ηλεκτρονικού "Εγκλήματος" ανακοίνωνε κάποια τεράστια νούμερα χασούρας των εταιρειών και του ελληνικού δημοσίου. Πρακτικά αναφερόταν σε ζημιές της τάξης του μισού δισεκατομμυρίου ευρώ ΜΟΝΟ για το κράτος και, συνεπώς, τουλάχιστον τα διπλάσια από τις εταιρείες.
Δηλαδή, μόνο μια σελίδα, το Gamato, προκαλούσε απώλειες της τάξης του ενάμιση δισεκατομμυρίου ευρώ στην ελληνική οικονομία και προφανώς με αντίκτυπο στην ευρωπαϊκή και στην παγκόσμια!

Aν πράγματι είναι έτσι, τότε είμαι μαζί με το κράτος και την δίωξη, να κλείσουμε όλες τις αντίστοιχες ιστοσελίδες, διότι σύμφωνα με αυτά τα νούμερα μόνο για μια ιστοσελίδα -αντίστοιχα έχουν δοθεί και για την περίπτωση του DVDmovies- αυτό θα σημαίνει πως από την επόμενη κιόλας ημέρα, όχι μόνο θα λυθεί το πρόβλημα της επονομαζόμενης "κρίσης" και 'χρέους", με συνέπεια μεγάλους μισθούς, συντάξεις και αναζωπύρωση της αγοράς, αλλά θα συμβάλλει και στην τόνωση της ευρωπαϊκής οικονομίας. Ποιος δεν θα το ήθελε αυτό;

Αν όμως δεν ισχύουν αυτά τα νούμερα (για παράδειγμα η ομάδα του Gamato αναφέρει έσοδα της τάξης των 25.000 ευρώ σε 5 χρόνια - από ads και δωρεές -, χωρίς να περιλαμβάνονται τα λειτουργικά έξοδα δημιουργίας, συντήρησης και φιλοξενίας της ιστοσελίδας), τότε σημαίνει πως ισχύει αυτό που βιώνουμε εδώ και χρόνια από τις δυνάμεις καταστολής του κράτους (ασχέτως εξουσίας), ότι δηλαδή η αποχουντοποίηση δεν έγινε ποτέ και συνεχίζονται οι αντίστοιχες μέθοδοι καταστολής, εκφοβισμού και προπαγάνδας και φυσικά να υποπτευτούμε πως ακόμα μια κρατική υπηρεσία δουλεύει προς όφελος πολυεθνικών και τοπικών μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.
Έχουμε δηλαδή, αυτό που λίγο-πολύ γνωρίζουμε όλοι, ασχέτως του τι κάνουμε: την αλχημεία της Αλήθειας στο Κοινωνικό Matrix.

Αν και κανονικά, δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει όταν δίνουν τέτοια νούμερα. καθώς το σύνθημα της σχετικής καταστολής έχει δοθεί από το 2012, όπου ούτε λίγο ούτε πολύ είμαστε σχεδόν όλοι παράνομοι: [7 στους 10 Έλληνες χρήστες είναι “πειρατές”]. Έτσι, γενικώς και αδιαιρέτως...
Πάντως με επίσημα στοιχεία για λογαριασμό ιδιωτών, χρηματοδοτούμενα όμως από το κράτος, του 2009-2010, λένε το ακόλουθο, κάτι που σημαίνει πως το Gamato από μόνο του - σύμφωνα με τα στοιχεία της ΔΗΕ - με το 1μιση δις, πρέπει να είχε γονατίσει το Χόλιγουντ. Όνομα και πράγμα gamato δηλαδή:


από το καθεστωτικό site voria.gr (link πιο κάτω)

Είναι - κατ' εμάς - πρόβλημα το γεγονός πως παρ' όλ' αυτά επικρατεί ένα κλίμα αδιαφορίας και ευδαιμονίας, επικρατώντας μια άποψη του στυλ:

Ένα κλείνει, δέκα θ' ανοίγουν.

Το παρελθόν, σε αντίστοιχες και παρόμοιες περιπτώσεις, έχει δείξει πως κάτι τέτοιο συμβαίνει. Από την άλλη όμως αυτό είναι και κομματάκι ηλίθιο.
Ο πρώτος λόγος είναι επειδή δείχνει αδιαφορία. Σαφώς και οι άνθρωποι που συλλαμβάνονται, όπως οι προαναφερόμενοι, χρειάζονται κάθε είδος συμπαράστασης.
Ο άλλος λόγος είναι επειδή τα δεδομένα αλλάζουν και μεταβάλλονται. Την δεδομένη χρονική στιγμή, το θέμα της 'πειρατείας" είναι κάτω από την σκέπη μιας σειράς πραγμάτων που κατά βασικό λόγο έχουν να κάνουν με τον έλεγχο και την υπερκερδοφορία. Τα νομοσχέδια / συμφωνίες TTP και τα παράγωγά του είναι μια παγκόσμια πραγματικότητα που θα οδηγήσει όλη την ροή της ανθρώπινης ιστορίας σε διαφορετικές καταστάσεις, αναμφίβολα δυστοπικές.

Δεν ξέρω πόσοι πιστεύουν πως κέρδος και ανθρωπισμός συμβαδίζουν, ακόμα και αυτοί οι (φι)λελέδες που αναφέρουν πως "ο καπιταλισμός εξισορρόπησε αυτό το πράγμα". Το οικονομικό σύστημα που δημιουργήθηκε προκειμένου να εξυπηρετήσει τις ανθρώπινες ανάγκες πριν μερικούς αιώνες, πλέον υπηρετεί μόνο αυτούς που μπορούν να το εκδίδουν και να το ελέγχουν, δημιουργώντας έτσι μια κοινωνική πυραμίδα με άνισο διαμοιρασμό αγαθών, ευθύνης και βαρών. Και επειδή αυτή ακριβώς η πυραμίδα πλέον είναι σαθρή και αδύνατο να σταθεί, αυτό το ελεγχόμενο οικονομικό σύστημα την μεταβάλλει, και οι συμφωνίες τύπου TTP δεν είναι παρά μόνο η απαρχή αυτής της μεταβολής. Εις όφελος ποιων και εις βάρος ποιων, νομίζω είναι κάτι που δεν θέλει ανάλυση.
Και βέβαια ρόλο σημαντικό παίζει και η σημερινή τεχνολογία και τεχνογνωσία, καθώς και τα χρηματικά ποσά που δαπανώνται γι' αυτά, προκειμένου οι κρατικές υπηρεσίες να ενεργούν για συγκεκριμένα συμφέροντα.
Χωρίς να προσθέσουμε την μεταβατική περίοδο για κάτι τέτοιο, τα προβλήματα και ένα σωρό ακόμα παράγοντες. Νομίζω πως τα παραδείγματα του Napster παλιά και του The Pirate Bay πιο πρόσφατα, είναι σαφή και γεγονότα που βιώσαμε.

Ενημερωτικά πάντως να σημειώσουμε πως μετά την καταστολή στο Gamato, μέχρι και την στιγμή που συντάσσεται το παρόν (26/10/15), έχουμε εντοπίσει 5 σελίδες με url-links προς streamimg-servers με περιεχόμενο που είχε ελληνικούς υπότιτλους να έχουν κλείσει.

Και μάλλον δεν θα πρέπει να εκπλήσσει αυτό που έγινε με την καταστολή από την ΔΗΕ στο DVDmovies, στο Gamato, μα και σε άλλες σελίδες. Ούτε και σημαίνει πως θα σταματήσει.
Έχει ξεκινήσει οργανωμένα και σε παγκόσμια κλίμακα, μέσα από νομοθετήματα και όρους σε φαινομενικά άσχετα νομοσχέδια.
Έχει ξεκινήσει από το 2012 με την μεγάλη καταστολή σε σελίδες διαμοιρασμού και το 2013, ανακοινώθηκε και στην Ελλάδα, μέσα από μια μικρή και φανερά εκφοβιστική δήλωση του αρχηγού της ΔΗΕ (Μανώλης Σφακιανάκης):

Δεν υπάρχει ανωνυμία στο διαδίκτυο, το πάρτι τελείωσε, τέρμα οι εκβιασμοί, υπάρχει αστυνομία, υπάρχει κράτος, υπάρχει έλεγχος.

Νομίζω δεν χωράει την παραμικρή αμφιβολία: "υπάρχει αστυνομία, υπάρχει κράτος, υπάρχει έλεγχος". Και αυτό ακριβώς εφαρμόζουν.
Δεν θα πρέπει άλλωστε να ξεχνάμε πως το θέμα της "πειρατείας" είναι και κάτι που υπάγεται στο διεθνές "δίκαιο".

Επειδή θέλουμε να προχωρήσουμε να δούμε και κάτι ακόμα σημαντικό με αυτό, δεν χρειαζεται να πούμε κάτι περισσότερο γι' αυτά.
Άλλωστε, ήδη αναλύονται πλήρως εδώ:

"Πειρατεία" - Ρεπορτάζ των ΜΜΕ - Δικτυακή Καταστολή και Άλλα Όμορφα.
Gamato το Κράτος και οι Επιβολείς του Νόμου
Μια Πρόταση και Έκκληση προς τις Σελίδες με Ταινίες και Υπότιτλους
H Πειρατεία, η Βιομηχανία του Θεάματος και οι Κοινοί Πόροι των Συχνοτήτων

 

"Το μοιρολόι του τσάμπα"


Αυτό που έχει και πρώτη-πρώτη μια εικόνα hacker-style, είναι κάτι που μας ξεπερνάει

Αξίζει (;) όμως να περάσουμε λίγο σε μια άλλη διάσταση του όλου θέματος. Και αυτό επειδή είναι μια "άποψη" που κυκλοφορεί ευρέως σαν επιχείρημα. Είναι όμως;

Ο πιο πάνω τίτλος που διαβάσατε, ("Το μοιρολόι του τσάμπα"), είναι ένα άρθρο κάποιου Πάνου Παπαδόπουλου στο Protagon [donot-link] που - φυσικά - το επικρότησε πρώτη και καλύτερη η Lifo, όπου ο γραφικός Άρης Δημοκλίδης, καταπιάνεται ΚΑΙ με αυτό, για να μας πει - ανάμεσα στα υπόλοιπα τετριμμένα και χιλιοειπωμένα εδώ και χρόνια που βρήκε δεξιά κι' αριστερά - πως:

Έχοντας παρακολουθήσει τις εξελίξεις στα πειρατικά σάιτ απ' τα τέλη των '90ς ως σήμερα, δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω. Όσο κι αν έχουν κυνηγηθεί, δεν μπορούν να ελεγχθούν πλήρως και πάντα θα ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια. Η βιομηχανία της διασκέδασης πρέπει μεν να κυνηγάει τους παράνομους αλλά κυρίως να βρει (και) άλλους τρόπους να συνεχίσει να έχει έσοδα.

Αφήνοντας τον Άρη να παρακολουθεί τις εξελίξεις και ουχί αυτά τα ίδια τα κακά αντικαπιταλιστικά / αντιφιλελέ σάιτ (από τα τέλη των 90s - wow!), o Πάνος Παπαδόπουλος, ανάμεσα στα άλλα, κουνώντας δικτυακά το δάχτυλο προς όλους όσους έχουν δει "πειρατικό" περιεχόμενο (αυτός δεν το έχει κάνει ποτέ προφανώς), γίνεται κριτής των πάντων, πιάνοντας το όλο θέμα από μια άλλη πλευρά η οποία όμως, κακά τα ψέματα, είναι υπαρκτή.
Αναφέρει λοιπόν σε κάποιο σημείο το εξής:

Εκλεισε λοιπόν το gamatotv.org. Ο εξαιρετικά δημοφιλής ιστότοπος στον οποίο οι έλληνες χρήστες του Internet «κατέβαζαν» συστηματικά και έβλεπαν κάθε μέρα ταινίες και τηλεοπτικές σειρές. Τσάμπα. Γιατί το τσάμπα (ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας) είναι ωραίο, είναι ελευθερία, είναι και γαμάτο. Και αμέσως – με το που ανακοινώθηκε το κλείσιμο - ξεκίνησε στα social media ένα εθνικό μοιρολόι για τη χαμένη διασκέδαση του καημένου του Έλληνα εν καιρώ κρίσης και άλλα τέτοια συγκινητικά.

Εντάξει, χωρίς σχόλιο ο πρόλογος, είναι εμφανές πως χαλαρά κάνει καριέρα σε Megaμου, Ant1, Skai, κλπ. Σε όλα αυτά δηλαδή τα μέσα, τα οποία εδώ και δεκαετίες καταχρώνται ραδιοτηλεοπτικά κοινά, τα οποία είναι κοινό κτήμα, μην αποδίδοντας τα οφειλόμενα στο κοινωνικό σύνολο που παρεμπιπτόντως ζει εξουθενωμένο μέσα από της πανάκριβες τιμές για προϊόντα καθημερινής διατροφής και υπηρεσίες (πχ, ρεύμα).
Συνεχίζοντας και αποδεχόμενος έτσι ξερά τα νούμερα που έδωσε η ΔΗΕ για το μισό εκατομμύριο έσοδα και επισκέψεις ίσα με τον πληθυσμό της Ελλάδας, λέει:

Το site έκλεισε ύστερα από παρέμβαση της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Διότι σε όλη αυτήν την ωραία ιστορία υπήρχε, βλέπετε, ένα μικρό προβληματάκι: Τα πνευματικά δικαιώματα όλων αυτών των αμέτρητων ανθρώπων που είχαν εργαστεί στο παρελθόν για να γίνουν οι ταινίες και οι τηλεοπτικές σειρές, τα οποία παραβιάζονταν κατάφωρα. Εν ολίγοις, έκλεισε γιατί διέπραττε μια σειρά από αξιόποινες πράξεις.

Δεν ξέρω αν ο Πάνος Παπαδόπουλος είναι επαγγελματίας δημοσιογράφος (έτσι τουλάχιστον γράφει κάτω από κείμενά του), αλλά ό,τι κι' αν είναι, σαν δημόσιος αρθρογράφος, δείχνει πως είναι αδιάβαστος, ανενημέρωτος και πως το μόνο που κάνει είναι να ξεχύνει προπαγάνδα και πρόθυμη ηλιθιότητα. Και αυτά για τους εξής λόγους (παραβλέποντας πως χρησιμοποιεί πληθυντικό και αναφέρει μόνο ένα):

Τo Gamato στο οποίο και αναφέρεται ΔΕΝ διέπραττε καμία αξιόποινη πράξη, αφού το θέτει έτσι, υπό το πρίσμα της επιβεβλημένης "νομιμότητας". Το Gamato, ΔΕΝ διακινούσε αρχεία totrrents / magnet links, δεν έδινε ούτε καν links προς torrent περιεχόμενο. Έδινε μονάχα url-links σε streaming servers - δες εδώ [Streaming Servers: Τι είναι και μια ματιά στις πιο δημοφιλείς υπηρεσίες] τι είναι αυτοί Πάνο, αφού δεν το γνωρίζεις.
Και αυτό  φίλτατοι "Πάνοι" ΔΕΝ είναι αδίκημα, ΔΕΝ είναι αξιόποινη πράξη.
Αυτό δεν το λέμε εμείς, αλλά η σχετική νομολογία της ΕΕ που σαν φιλοευρωπαϊστές θα έπρεπε να το γνωρίζατε.
Ή μήπως το γνωρίζατε, αλλά δεν έχει σημασία, αφού με αυτόν τον τρόπο διαμορφώνονται συνειδήσεις και "ειδήσεις";

Δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά μέχρι τώρα δεν έχει γίνει καμία αναφορά για το ποιοι θίγονται από αυτό το "μισό δις" που "έκλεψε" το Gamato. Μας το λέει παρακάτω και αυτό, ο Πάνος, μην ανησυχείτε, αφού προηγουμένως κάνει ένα λογύδριο όπου κατακεραυνώνει όσους τόλμησαν να εκφέρουν άποψη ενάντια της "νομιμότητας" και να εκφράσουν την άποψή τους όσον αφορά τις κρατικές προτεραιότητες:

Αλλά αυτή η παρανομία, σε μια χώρα που το τσάμπα έχει γίνει ιδεολογία, λίγη σημασία έχει.
Αμέσως κινητοποιήθηκε η γνωστή λογική του συμψηφισμού που όλα τα αλέθει. Όπως όταν σου κόβει κλήση ο τροχονόμος το επιχείρημά σου, εσένα του παράνομου, είναι «τους άλλους γιατί δεν τους γράφετε;», έτσι επιστρατεύτηκε γενικά ο κουβάς της διαφθοράς στη χώρα – από τη λίστα Λαγκάρντ μέχρι το πόθεν έσχες, απ’ όλα έχει ο μπαξές, άρα γιατί μας κλείνετε, κύριε αστυνόμε, το site όπου βλέπουμε παράνομα ταινίες;

Αναφερόμενος στο γνωστό σχόλιο της Έλενας Ακρίτα (δείτε το στο τέλος αυτού του άρθρου, αν δεν γνωρίζετε), συνεχίζει διαπράττοντας άλματα λογικής και προφανώς ευρισκόμενος μακριά από την κοινωνική πραγματικότητα:

Και από τις πρώτες στο μοιρολόι, η Έλενα Ακρίτα, εξαίρετη ομολογουμένως συγγραφέας και αρθρογράφος, έδωσε τον τόνο για να ξετυλιχθεί το γαϊτανάκι της συλλογικής οργής για το κράτος που «μας κόβει τη διασκέδασή μας»
Όπως ήταν αναμενόμενο αμέσως το σχόλιο αναπαρήχθη: Χιλιάδες likes και shares και νέα σχόλια για την «υποκρισία» του κράτους και βεβαίως των πολιτικών «που μας κλέβουν αλλά τους πείραξε το gamato». Καμία κουβέντα για τα πνευματικά δικαιώματα των ανθρώπων. Είπαμε, το τσάμπα είναι η υπέρτερη αρχή, η προτεραιότητα. Γιατί; Γιατί έτσι.

Κάνοντας παράλληλα και μια αποτυχημένη προσπάθεια σε στυλ προειδοποίησης / έμμεσης απειλής / αδιόρατης υπόσχεσης (κάπως έτσι τέλος πάντων το καταλάβαμε), να παραλληλίσει αυτό με την επικείμενη έκδοση ενός βιβλίου της (αν δηλαδή της κάνανε "πειρατεία").

- Και τώρα πάμε στο ζουμί που αναφέραμε και πιο πριν:

Ποιοι θίγονται; Ποιοι είναι χαμένοι σε αυτό, αν πράγματι υπάρχουν τέτοιοι;

Ενώ λίγο πριν ο Πάνος απορρίπτει ως μη αποδεκτή την άποψη της Έλενας Ακριτα, άσχετα αν είναι και αυτή στον χώρο, συμμερίζεται όμως αυτή του (προφανώς) ομοϊδεάτη του τραγουδοποιού Στάθη Δρογώση, βάζοντάς την ως επιμύθιο:

Κα Ακρίτα είστε και σεις πνευματικός δημιουργός. Ξέρετε πόσο κοστίζει μια ταινία ή μια σειρά για να γυριστεί. Ξέρετε επίσης ότι στην Ελλάδα οι συντελεστές μια δισκογραφικής δουλειάς (ηχολήπτες, μουσικοί, γραφίστες) πληρώνονται με ψίχουλα. Το ίδιο ισχύει και για τις τηλεοπτικές σειρές. Και υπερασπίζεστε μαφιόζους που βάζουν διαφημίσεις και κονομάνε κλέβοντας τη δουλειά μας.
Πραγματικά απογοητευτική στάση από έναν άνθρωπο που είναι πνευματικός δημιουργός. Το γαμάτο δεν ήταν ένα μικρό μπλογκ σινεφίλ. Οι τύποι έβγαλαν άπειρα λεφτά κλέβοντας από τους άνεργους μουσικούς και τραγουδοποιούς. Και σκηνοθέτες και ηθοποιούς. Και σας τα λέει αυτά ένας άνθρωπος που έδωσε δωρεάν τον προηγούμενο δίσκο του από το site του. Το έκανα συνειδητά. Τον πήραν όμως άλλοι τύποι και τον πουλούσαν στα πειρατικά τους site. Μιλάμε για την απόλυτη παράνοια.
Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί σε αυτά τα θέματα. Εγώ δε λέω να φυλακίζουμε ιδιοκτήτες μικρών σινεφίλ μπλογκ. Αλλά επιχειρήσεις πειρατικές που βγάζουν τρελά λεφτά κλέβοντας τους μικρούς καλλιτέχνες είναι τουλάχιστον ανήθικο να λειτουργούν.
Με εκτίμηση Στάθης Δρογώσης.

Όπως φαίνεται και ο ίδιος δεν είναι ενημερωμένος, αλλά εμφανώς προκατειλημμένος. Φαίνεται ξεκάθαρα από αυτό το σημείο που αναφέρει κάτι που διαψεύσαμε λίγες γραμμές πιο πάνω:

Το γαμάτο δεν ήταν ένα μικρό μπλογκ σινεφίλ. Οι τύποι έβγαλαν άπειρα λεφτά κλέβοντας από τους άνεργους μουσικούς και τραγουδοποιούς. Και σκηνοθέτες και ηθοποιούς.

Και αυτό, πως (κάθε) gamato κατάφερε "να κλέψει άνεργους μουσικούς και τραγουδοποιούς", μας έκανε να κρασάρει ο εγκέφαλος και να μας επιστρέψει το μήνυμα: "fuck logik".

Δεν θα μπήκαμε καθόλου στην διαδικασία, όπως είδατε, να ασχοληθούμε με το άλλο που αναφέρει ο... δημοσιογράφος, πως η κοινωνία μας τα έχει κάνει ένα χαρμάνι και μιλάει για άλλες κοινωνικές προτεραιότητες και αδικίες, θεωρώντας πως παρανομία δεν είναι στο Gamato που πέσανε και τα φώτα της δημοσιότητας, μα σε αυτά που αποκρύπτονται από αυτήν (την δημοσιότητα). Αυτό είναι ακραίως λαϊκιστικό, μια σιχαμερή άποψη της νέο-φιλελέ "κουλτούρας" και της δημοσιογραφικής σχολής του συνάδελφου του Καμπουράκη (αυτού που είχε αποκαλέσει "μαλακισμένα" τους ανθρώπους που αντιστέκονταν με δράση ενάντια σε τράπεζες και οικονομική δικτατορία).
Και κατά τον συντάκτη είναι παράλογο ένας καθημερινός άνθρωπος που βλέπει το άδικο να τον χτυπάει από παντού με ταξικούς νόμους, να ζητάει, να θέλει, να απαιτεί αυτή η περιβόητη "νομιμότητα" να εφαρμοστεί μια τιμημένη φορά προς όφελος, από ένα κράτος δκαίου που να ιεραρχεί το δίκαιο και το άδικο, αρχίζοντας από το μεγαλύτερο προς το μικρότερο. Για το καλό της κοινωνίας των πολλών και όχι των λίγων. "Το κράτος είναι ένα, ενιαίο και έχει συνέχεια". Έτσι δεν λένε;


μα επειδή είμαστε άνθρωποι και μας πνίγει και το άδικο είναι αδύνατο να μη κάνουμε και συνειρμούς...

>>> δείτε: Πνευματικά δικαιώματα και Download.

 

Ο Γιώργος Μίχος, διευθυντής της Εταιρίας Προστασίας Οπτικοακουστικών Έργων (ΕΠΟΕ), σε συνέντευξη του στον Θ. Κουτσογιαννόπουλο, λέει:

Από το 2009 έως σήμερα, ο αριθμός των πειρατικών ιστοσελίδων που έχουν επίσημα καταμετρηθεί ότι έχουν κλείσει, ως αποτέλεσμα των ενεργειών της ΕΠΟΕ, ξεπερνά τις εκατόν ογδόντα (180). Έχει υπολογιστεί ότι, σήμερα, θα λειτουργούσαν περισσότερες από τετρακόσιες πενήντα (450) παράνομες ιστοσελίδες! Σήμερα, οι ενεργές πειρατικές ελληνικές ιστοσελίδες, συμπεριλαμβανομένων των ιστοσελίδων που διαθέτουν παρανόμως υποτίτλους για οπτικοακουστικά έργα, ανέρχονται σε ογδόντα πέντε (85), περίπου όσες υπήρχαν και πριν 4 χρόνια, περίοδο με μικρότερη ευρυζωνικότητα και καλύτερες οικονομικές συνθήκες.

 

Θα συνεχίσουμε όμως, για να δούμε ποιοι ακόμα είναι οι θιγόμενοι.
Την σκυτάλη εδώ παίρνει ο Άρης Δημοκλίδης της free πρέζας Lifo που αναφέραμε και στην αρχή. Ο Άρης μέσα σε ένα κείμενο που διακατέχεται χωρίς την παραμικρή αμφιβολία από διπολικό σύνδρομο [donot-link], ξεκινάει το άρθρο του με διάθεση Che, τόσο από τον τίτλο, όσο και από την αρχική εικόνα που έχει βάλει σε αυτό:


LOL όμως;

Kαι αφού, όπως ήδη είδαμε, μας ενημερώσει πως τα ξέρει αυτά από τα 90s και ο ίδιος είναι συνειδητός παράνομος, θα καταλήξει να μας πει, ποιοι είναι οι πραγματικά θιγόμενοι από όλη αυτήν την ιστορία. Και για να μας πείσει περί αυτού, επικαλείται την μαρτυρία του Γιάννη Ζαχόπουλου, ιδιοκτήτη του σινεφίλ βίντεο-κλαμπ AZA που εξ' αρχής μας προκαταβάλλει ξεκαθαρίζει ο Άρης, πως πρόκειται για "άνθρωπο ο οποίος έχει πληγεί άμεσα και βάρβαρα απ' το παράνομο downloading".

Ο Γιάννης Ζαχόπουλος λοιπόν, τον οποίον δεν γνωρίζουμε προσωπικά, όπως ούτε και το video-club του, μεταφέρει μια άποψη, που πρέπει ν' ακούσουμε και να την μεταφέρουμε:

Στα παλιά μου τα παπούτσια για τις 15-20 χιλιάδες οικογένειες που είναι στον δρόμο, κινηματογράφοι, βίντεο-κλάμπς, κινηματογραφικές εταιρίες που έκλεισαν... Εγώ κοιμάμαι ήσυχη... Στα παλιά μου τα παπούτσια γιατί γουστάρω και την παρανομία....γουστάρω και πιο πολύ το τζάμπα...(αντί για λιγότερο από 2 ευρώ την ταινία πού θα νοίκιαζα, και θα άκουγα και καμιά όμορφη πρόταση για ωραίο σινεμά). Ενώ οι κουτόφραγκοι που σέβονται τούς νόμους τους, δεν ρισκάρουν μερικά χιλιάρικα πρόστιμο για ένα παράνομο κατέβασμα...
Ας αφήσει πάντως η κα Ακρίτα το υπονοούμενο και τις ψεύτικες δικαιολογίες για την κρίση! Το παράνομο κατέβασμα άρχισε πολύ πριν την κρίση, και μείωσε σημαντικά το ποσοστό των σινεφίλ που γοητεύτηκαν από αμερικάνικες σειρές και άλλα χολυγουντιανά μη-κινηματογραφικά κατασκευάσματα.
Πόσο δικιο έχει ο Ρένος Αποστολίδης στην ανάλυση του ότι ο Έλληνας είναι «εξυπνάκιας» και όχι έξυπνος (Κριτική του Μεταπολέμου).
Ξέρω, ξέρω... φωνή βοώντος εν τή ερήμω... Ξέρω, θα με βρίσετε κιόλας. Δεν αλλάζει όμως την δικιά σας πραγματικότητα….
Δεν θα μάθουμε ποτέ τον «σεβασμό» για τον εαυτό μας, για τους κανόνες της κοινωνίας, για τον δημιουργό, για τον γείτονα, για τον άνεργο συνάνθρωπο...»

Ομολογώ πως αυτά τα λεγόμενα δεν μας αφήνουν και πολλά περιθώρια. Νομίζω πως και ο πλέον αδαής, μπορεί να διακρίνει πως ο Γιάννης Ζαχόπουλος μέσα από ένα μελοδραματικό και εξαίσια λυρικό ύφος, απαγγέλει κατηγορίες στους συνανθρώπους του, λέγοντας τους πως αυτοί ευθύνονται για την ανεργία και τις απολύσεις στον κλάδο του (επειδή στους άλλους πάνε όλα πρίμα), καθώς όλοι τους είναι "πειρατές" και "παράνομοι" έναντι νομίμων ανθρώπων όπως ο ίδιος προφανώς (κάτι που δεν θα το αμφισβητήσουμε, άλλωστε δεν φοροδιαφεύγουν όλες οι επιχειρήσεις, έτσι δεν είναι;).

Βέβαια για την ταμπακιέρα δεν γίνεται κουβέντα. Δεν παραθέτει κανένα ουσιαστικό στοιχείο, καμία ανεξάρτητη έρευνα. Τίποτα απολύτως. Απλά κάνει το μόνο εύκολο, να αναζητήσει έναν εχθρό, που τον υποδεικνύει το ίδιο το σύστημα και αυτός να είναι ο άνθρωπος της διπλανής του πόρτας. Μάλιστα τον βλέπουμε να συντάσσεται και με τους κινηματογραφιστές.
Δηλαδή στα 90s ποιοι έκαναν την ζημιά στους κινηματογράφους που σαν παιδί και έφηβος τους θυμάμαι να υπάρχουν κάθε 10-15 οικοδομικά τετράγωνα στην πόλη, με τους αναρίθμητους και πανέμορφους καλοκαιρινούς "σινεμάδες"; Αν ανατρέξει κάποιος στην ειδησιογραφία της εποχής, θα το ανακαλύψει. Οι άμεσοι υπαίτιοι ήταν τα video-clubs που ξεπηδούσαν σαν μανιτάρια σε κάθε γειτονιά.

Θα ήταν όμως ψέματα να καταλογίσουμε ευθύνες μόνο στα video-clubs που στο φινάλε ξεπρόβαλαν σαν νόμιμες επιχειρήσεις φέρνοντας την τεχνολογία μιας συγκεκριμένης εποχής.
Δεν χρειάζεται να έχεις τελειώσει το Harvard για να καταλάβεις πως νομοτελειακά η εξέλιξη αλλάζει την παραγωγή, τις μορφές απασχόλησης, την ποιότητα ζωής, την ένδυση, την διατροφή κλπ-κλπ. Και ούτε πως αυτά δημιουργούν μια ανεργία που είναι κυκλική. Από την εποχή της πέτρας περάσαμε στον χαλκό, για να φτάσουμε με τους αιώνες στην εποχή της βιομηχανικής επανάστασης όπου οι μηχανές άρχισαν να αντικαθιστούν το ανθρώπινο δυναμικό.
Πως οι δημιουργίες ενόχων για τις θέσεις εργασίας που χάθηκαν και συνεχίζουν να χάνονται κυρίως, έχουν να κάνουν πρωτίστως με τις νέες τεχνολογίες οι οποίες άλλαξαν την παροχή / ενοικίαση υπηρεσιών, προώθηση και πώληση των οπτικοακουστικών προϊόντων που αναπόφευκτα κινούνται γύρω από τους ρυθμούς του κέρδους και του συμφέροντος.

κυρίως, με τις νέες τεχνολογίες οι οποίες άλλαξαν την παροχή/ενοικίαση υπηρεσιών, προώθηση και πώληση των οπτικοακουστικών προϊόντων. Αλλά και πολλών άλλων τομέων παροχής υπηρεσιών και εμπορίου. Πηγή: www.lifo.gr
κυρίως, με τις νέες τεχνολογίες οι οποίες άλλαξαν την παροχή/ενοικίαση υπηρεσιών, προώθηση και πώληση των οπτικοακουστικών προϊόντων. Αλλά και πολλών άλλων τομέων παροχής υπηρεσιών και εμπορίου. Πηγή: www.lifo.gr

 
εικόνες όχι τόσο μακρινές, αλλά ίσως με μια δόση νοσταλγίας;

Τα σινεμά τα έφαγε επίσης κι η ίδια η πόλη, οι αυξημένες αστικές απαιτήσεις, η αναδιάταξη των γειτονιών η εμπορικοποίηση αρτηριών, η ιδιωτική τηλεόραση και αρκετοί ακόμα κοινωνικοί μα και οικονομικοί παράγοντες.
Τα δε βίντεο κλαμπς άρχισαν να κλείνουν από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 και κράτησαν μόνο όσα βρίσκονταν σε κεντρικά σημεία σε γειτονιές, είχαν συν τ' άλλα ενοικιάσεις video-games. Αυτά με την σειρά τους άρχισαν να παρακμάζουν όταν έκαναν την εμφάνισή τους τα internet-cafe, που όπως όλοι ζήσαμε είχαν μετατραπεί σε κέντρα ψυχαγωγίας.
Η μεγαλύτερη ειρωνεία όμως είναι πως ζημιά στα video-clubs έκανε και η ίδια τους η τεχνολογία, όταν βγήκαν στην αγορά τα video-recorders μηχανήματα και στην συνέχεια όταν ακολούθησε η εποχή των dvd και των αντίστοιχων μηχανημάτων.

Από την άλλη, ενθυμούμενος εκείνες τις εποχές και τις φορές που νοίκιαζα βίντεο-κασέτα ή dvd από κάποιο συνοικιακό video-club, σχεδόν ποτέ δεν είχα πάρει το αυθεντικό αλλά κόπιες. Κάτι ευνόητο και θεμιτό, καθώς έτσι εξυπηρετούνταν πιο πολλοί και αποφεύγονταν ζημίες με την καταστροφή ή την απώλεια του πρωτοτύπου. Βέβαια, όσοι έζησαν εκείνη την εποχή και θυμούνται, με αυτό είχε προκύψει και πάλι "θεματάκι νομιμότητας", καθώς στην ουσία έκαναν πειρατεία, έκλεβαν τους δημιουργούς και το ίδιο το κράτος είχε διαφυγόντα κέρδη. Ζημιά σε αυτά έκανε επίσης και η ιδιωτική τηλεόραση, καθώς αν θυμάστε με την είσοδό της, οι ταινίες και το κάθε είδους θέαμα δίνονταν σωρηδόν, καθ' ότι εποχές "παχειών αγελάδων". Και εδώ μια αναδρομή στον τύπο της εποχής θα φρεσκάρει τις μνήμες.

Να θυμίσω ακόμα την εποχή του βινυλίου και την τότε "πειρατεία" της κασέτας ή στο τότε "download" με τα ράδιοκασετόφωνα;
Ή μήπως και τις εποχές με τις βιντεοκασέτες και τα dvd "κάτω από το ράφι"; Ή τα "πειρατικά" cd παιχνιδιών; Όσοι, για παράδειγμα, είχαμε Playstation ξέραμε καλά πως λίγα καταστοστάρικα (επί δραχμής) ή με 5-6 ευρώ πιο μετά, παίρναμε από το συνοικιακό video-club όποιο μα όποιο "σπασμένο" παιχνίδι θέλαμε. Κάτι που συνεχίστηκε φυσικά και αργότερα με τα PC-games.
Αυτά τα αναφέρω μόνο προς υπενθύμιση απλά, επειδή ο (κάθε) Γιάννης μιλάει για "νομιμότητα" των άλλων. Δεν τα κατακρίνω όμως στο ελάχιστο.

Τώρα αυτό θα μπορούσαμε να το πάμε μέχρι τους παγοπώλες με τα τρίκυκλα και την εμφάνιση των ψυγείων, αλλά νομιζω πως έγινε προφανές τι εννοούμε. Τα πράγματα έχουν να κάνουν με την ίδια την τεχνολογία την οποία μπορεί και να εμπορεύεσαι (για παράδειγμα, θυμάστε την εποχή με τα video-clubs που είχαν μέσα και υπολογιστές για gaming και ταινίες;) και τις εποχές. Ως ακόμα και με την εξέλιξη της γειτονιάς / πόλης, πράγματα που έχουν να κάνουν με ακόμα περισσότερους κοινωνικούς παράγοντες. Οι κινηματογράφοι που έκλεισαν έγιναν parking και super-markets στο σύνολό τους, ας μην το παραβλέπετε αυτό.

Θα ρισκάρω ωστόσο να υποθέσω πως ο Γιάννης Ζαχόπουλος δεν θα είχε αντίρρηση, αν αύριο πέρναγε ένας νόμος, μια διάταξη (που έλεγε και κάποιος) με την οποία θα απαγορευόταν να είχαν σύνδεση όλοι οι πολίτες ή να είχαν περιορισμένη με πρόσβαση σε 10 νόμιμες ιστοσελίδες ο καθένας, και να κηρυσσόταν εκτός νόμου οι κινηματογράφοι.
Ή μήπως όχι; Δεν θα έπρεπε να είχε κανείς άλλος πρόσβαση στο διαδίκτυο εκτός από αυτούς;
Σύμφωνα με ένα δημοσίευμα του καθεστωτικού site Voria [donot-link], ένας συνάδελφος του αναγνωρίζει πως φταίει γενικότερα αυτό που γνωρίζει ως διαδίκτυο ο μέσος Έλληνας:


Το FB φταίει για όλα. Νάσο Αθανασίου μαζί σου, ας φορολογήσουμε τον Ζούκεμπεργκ.

Ωστόσο, αν και ίσως φαίνεται έτσι, δεν επιτίθεμαι σε αυτόν άνθρωπο που ούτε καν γνωρίζω, αλλά χρησιμοποιώ επίσης την ίδια ροή επιχειρημάτων με αυτόν και τους όσους έχουν αντίστοιχες απόψεις. Άλλωστε, αν σταθείς χωρίς καμία κριτική σκέψη στα όσα λένε πιο πάνω ακούγονται λογικά, έτσι δεν είναι;
Όμως στ' αλήθεια ποιος είναι ο πραγματικός αντίπαλος και ποιος είναι αυτός που μασάει το μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας, κάνοντας τον (κάθε) Γιάννη από εμάς να κυνηγάει τα ψίχουλα βλέποντας ως αντιπάλους τους όσους δεν τον αφήνουν να τα μαζέψει όλα αυτός; Είναι ανησυχητικά ταυτόσημες οι απόψεις του με αυτές της Odeon και αυτό είναι προφανώς ένα σοβαρό και ενδεικτικό πρόβλημα:

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: οι πιο πάνω πληροφορίες από το Voria (με τα screenshots) κυκλοφορούν ευρέως. επέλεξα το συγκεκριμένο,
καθώς είναι ένα θεωρητικά ειδησιογραφικό site, με πηγές πληροφορίας από τρίτους και παρ' όλ' αυτό έχει κλειδώσει το δεξί κλικ (copy).
Όχι πως δεν θα μπορούσαμε να πάρουμε το κείμενο, αλλά θέλω από την μια να επισημάνουμε
την ανοησία και την κατάχρηση της εννοούμενης πνευματικής ιδιοκτησίας και το πως υπάρχουν και άλλοι τρόποι (πχ screenshots)
.

Βλέπω ακόμα πως υπάρχει και ένα είδος επιλεκτικής αμνησίας ως προς τις εφημερίδες και τα κάθε είδους έντυπα που κάνανε ασύστολες προσφορές με dvd ταινιών. Με το τσουβάλι κυριολεκτικά.
Ξέρετε πόσες ταινίες δεν κυκλοφορούν πλέον καθώς μετά από αυτήν την συνεχή προσφορά των έντυπων ΜΜΕ, οι εταιρείες διανομής έκριναν ασύμφορο να την ξαναβγάλουν; (μια τέτοια περίπτωση αναφέρουμε λίγο πιο κάτω).

Για να το κάνουμε πιο λιανά, επειδή ο (κάθε) Γιάννης δεν πρόκειται να το πει, αν είσαι αυτό που αποκαλείται "σινεφίλ" και θέλεις να δεις επιλεκτικά κάποιες πιο παλιές ταινίες ουσιαστικά με νόμιμο τρόπο, μπορεί να αποδειχτεί αδύνατο σε πολλές περιπτώσεις.
Οι κινηματογράφοι (με εξαίρεση κάποιους κολεκτιβιστικούς και δημοτικούς) προβάλλουν μόνο τις mainstream ταινίες, στα δε dvd-clubs απλά δεν υπάρχουν και ίσως μπορέσουν να βρεθούν με κάμποσο ψάξιμο σε κεντρικά σημεία και συνήθως χρησιμοποιημένα).

Και εδώ μια εύλογη απορία:

Αφού λοιπόν είναι έτσι τα πράγματα, γιατί δεν δημιουργούν on-line stores, γιατί δεν προχωράνε σε δημιουργία πλατφορμών όπως το Netflix ή το TV-Show-Time και εδώ στην Ελλάδα;
Το Spotify για παράδειγμα, το Hulu, το Steam, είναι μεν πλατφόρμες με διαφορετικό περιεχόμενο αλλά είναι στην ίδια πλευρά του νομίσματος όσον αφορά την "πειρατεία" και όπως φαίνεται έχουν πετύχει.

we see piracy as a problem of service.

είχε πει ο Gabe Newell, το αφεντικό του Steam και, όπως δείχνουν τα πράγματα, είχε απολύτως δίκιο.

Η τεχνολογία υπάρχει και σαν επένδυση με τα ποσά που αναφέρονται, φαίνεται όχι απλά συμφέρουσα αλλά χρυσωρυχείο.
Ποιος σας εμποδίζει σε αυτό; Ποιος με μια μικρή συνδρομή, τον μήνα δεν θα προτιμούσε να δει κανονικά τις ταινίες που θέλει, σε υψηλή ποιότητα, επαγγελματικά υποτιτλισμένες και σωστά συγχρονισμένες; 
Ο Μπάμπης ο Σουγιάς από τις Κουκουβάουνες που μπαίνει στο Gamato ή τα πνευματικά δικαιώματα ανά χώρα (ΙΡ), οι μεσάζοντες και όλα αυτά; Η έλλειψη πολιτικών κινήσεων και συμφωνιών ή η Κούλα η κομμώτρια από το Μενίδι που επειδή δεν πάνε καλά οι δουλειές, μέχρι να σταυρώσει πελάτη, χαζεύει καμία ταινία στο διαδίκτυο;

Και γιατί δεν μιλάει κανείς σας για τους τρόπους διαλογής που είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού; Δηλαδή, δεν βλέπετε εσείς το πρόβλημα σε αυτό, στην εποχή του διαδικτύου και της "πειρατείας" όπως λέτε;
Δεν είναι παραπάνω από προφανές πως οι παραδοσιακοί τρόποι είναι όχι μόνο ξεπερασμένοι αλλά και μη βιώσιμοι;
Μήπως άραγε ο (κάθε) Γιάννης τελικά βλέπει τα πράγματα εγκλωβισμένος στο δικό του και συντεχνιακό συμφέρον;

Και γιατί συν τ' άλλα, δεν αναφέρουν πόσοι ήταν αυτοί που με διάφορα εργαλεία και addons αλλαγής διεύθυνσης δημιούργησαν λογαριασμό στο Nerflix, χωρίς να κάνουν κάτι "μη νόμιμο" και "πειρατεία"; Προσωπικά με μια γρήγορη σκέψη μου έρχονται στο μυαλό αμέσως-αμέσως καμία δεκαριά άτομα από τον κύκλο μου που έχουν κάνει ακριβώς αυτό.
Το ίδιο δεν είχε γίνει και πιο παλιά με την μουσική άλλωστε και τις διάφορες ιστοσελίδες;

Να προσθέσω εδώ πως στην αναζήτησή μας, όλες οι πρόσφατες έρευνες που εντοπίσαμε αναφέρουν συνεχώς αυξητικές τάσεις των κινηματογραφικών εισιτηρίων σε παγκόσμιο επίπεδο. Εύκολα και άμεσα μπορεί να το εξακριβώσει ο οιοσδήποτε.

 

Κατεβάζω από το πατάρι τη συσκευή. Βίντεο. Το συνδέω με την οθόνη. Βάζω μια βιντεοκασέτα με σκηνές από την ταινία του. Η συσκευή τρίζει και μέσα από χιόνια εμφανίζονται οι εικόνες του:
Τότε που ταξιδέψαμε σε διπλανά καθίσματα ολομόναχοι, τα γραφεία υπερωριών της θλίψης, θάλασσες, ξαπλώστρες, σκυλιά φύλακες άγγελοι, η μάχη των Δερβενακίων, τόσα πολλά τα sos στην ιστορία, συμμαθητές που γίναν σύντροφοι, πάρτι, κλαμπ στο αεροδρόμιο, αφισοκολλήσεις, αναμονές, θυμοί, απουσίες, ένας νέος με ναυτικό καπέλο που δείχνει να κοιτά κάτι απροσδιόριστο, γύρω γύρω νύχτες, λέξεις σαν υπνωτικές παστίλιες... σαν σεκάνς από ένα φιλμ νουαρ της μνήμης. [...]

[Αποσπάσμα από το βιβλίο του Τέλλου Φίλη, Ένας απλός υπάλληλος βιντεοκλάμπ, εκδ. Εντευκτηρίου 2015]

 

Θα το φας εδώ, να το κάνω πακέτο για το σπίτι ή να στο κατεβάσω;

Εδώ θα ήθελα να κάνουμε μια στάση που είναι σημαντική και να επισημάνω ένα συμβάν το οποίο αναφέρει η Gimli, κριτικός κινηματογράφου και συντάκτρια της σελίδας cinepivates.gr που σημειώνει το εξής, μετά από μια περίπτωση που αναφέρουμε πιο πάνω αναζητώντας μια ταινία του 1997 ("Η Ζωή είναι Ωραία") που δεν υπήρχε, εντοπίζοντάς την μόνο σε κεντρικό σημείο.
Αναφέρει λοιπόν τον διάλογό της με τον υπάλληλο ή ιδιοκτήτη (δεν γνωρίζουμε) του DVD-club που πήγε να την αγοράσει:

Η απάντηση του υπαλλήλου του καταστήματος ήταν σοκαριστική:

«Κάνει (x) ποσό για να το αγοράσετε, (y) ποσό για να το νοικιάστε και (z) ποσό για να σας το κατεβάσω από το ίντερνετ»

Νόμιζα ότι δεν άκουσα καλά. Ο υπάλληλος είδε το σάστισμα μου και πρόσθεσε, απολογητικά:

«Τι να κάνουμε, αφού δεν μπορούμε να εξαλείψουμε την πειρατεία, τουλάχιστον ας βγάλουμε κάτι από όλο αυτό».

Άντε τώρα να του εξηγήσω ότι είμαι κριτικός κινηματογράφου και είμαι κατά της πειρατείας, χωρίς να βρω τον μπελά μου.
Τελικά, αγόρασα το χρησιμοποιημένο dvd, μιας που σαν κόστος δεν απείχε πολύ από το να το νοίκιαζα κι έφυγα…

Προσωπικά, το βρίσκω θεμιτό αυτό που έκανε ο υπάλληλος. Προφανώς οι γνωστές και υπό καταστολή σελίδες θα βοηθούσαν σε αυτό.

Ελπίζω με τα μέχρι τώρα γραφόμενα, να έχει γίνει κατανοητό πως δεν ρίχνουμε μομφή σε κανέναν ούτε χειραγωγούμε. Αναφέρουμε γεγονότα και επιχειρηματολογούμε ακριβώς επάνω στα όσα λέγονται για την πειρατεία (τουλάχιστον στα αρνητικά).
Ούτε πιπιλίσαμε την ηλίθια καραμέλα της υπερκοστολόγησης καθώς, όπως ήδη τονίσαμε, στην ίδια καθημερινότητα ζούμε και γνωρίζουμε.
Ξέρουμε πόσο έχει ανέβει το κόστος των πάντων, αλλά ούτε εδώ νομίζουμε πως φταίνε ο Μπάμπης ο Σουγιάς και η Κούλα η κομμώτρια. Υπεύθυνοι γι' αυτά δεν είναι οι άνθρωποι της διπλανής μας πόρτας αλλά ένα σύστημα από μια κάστα που τα δημιουργεί (ή το "αόρατο χέρι της αγοράς" όπως συνηθίζουν να λένε οι λελέδες). Και αυτό είναι εξ' ίσου εχθρικό σε όλους μας και συνεπώς θα πρέπει να αντιμετωπιστεί συλλογικά, και όχι με ατομικά και ομαδικά συμφεροντολογικά.
Και νομίζω είναι σαφές πως διαχωρίζουμε πλήρως τα πράγματα όσον αφορά τους μικρούς δημιουργούς και τις πολυεθνικές. Στην ουσία δεν νομίζω πως συμπίπτουν καν τα συμφέροντα των μεν με τους δε.

Δηλαδή, η προβολή ταινιών μέσω διαδικτύου δεν έκανε κακό στα video-clubs και στους κινηματογράφους;

Αυτό θα ήταν παντελώς ηλίθιο να το ισχυριστεί κάποιος. Φυσικά και έκανε. Σε καμία περίπτωση τα νούμερα που ισχυρίζονται αλλά έκανε. Σίγουρα κάποιες φορές είναι πιο βολικό να δεις μια ταινία αραχτά στο σπίτι σου και σίγουρα πιο οικονομικά.
Και αυτό αξίζει να το δούμε καλύτερα ώστε να το καταλάβει και ο (κάθε) Γιάννης. Με μια έρευνα στο διαδίκτυο βρήκαμε αμέτρητες περιπτώσεις στα ελληνικά και στα αγγλικά, μα θα το προσωποποιήσω με συγκεκριμένα συμβάντα:

Την εποχή εκείνη που αναφέρονται τα συμβάντα με το κλείσιμο σχεδόν των μισών εναπομείναντων video-clubs της χώρας, τυχαία είχα βρεθεί την ίδια ημέρα στα Village στο Παγκράτι και λίγο πιο αργά σε αυτά επί της Κηφισίας, στην Αθήνα.
Είναι μια εποχή που οι dsl συνδέσεις υπάρχουν και μάλιστα έχουν αναβαθμιστεί, το Facebook γνωστό και σε άνθιση, το Piratebay και οι γνωστές εκείνη την εποχή ελληνικές σελίδες με torrents αρχεία, ενώ μόλις είχαν αρχίσει να εμφανίζονται με λίγο περιεχόμενο στην αρχή 1-2 σελίδες με links σε streamimg-servers. Τα δε tutorials για torrent-clients και τα σχετικά how-to's αμέτρητα σε κάθε γλώσσα του κόσμου ανάμεσά τους και στα ελληνικά (ιδίως σε αυτά).
Και στις δυο περιοχές λοιπόν, υπήρχε αμέτρητο πλήθος. Μπλοκαρισμένος στην αρχή ρώτησα τι συμβαίνει και μου θυμίσανε πως ήταν η τέταρτη ημέρα προβολής της ταινίας Avatar του James Cameron. Και συνειρμικά θυμήθηκα πως είχε ήδη κυκλοφορήσει και στο διαδίκτυο και με πολλούς υπότιτλους (αν θυμάμαι καλά, είχαν βγει και ελληνικοί).
Παρ' όλ' αυτά ο κόσμος ήταν τεράστιος, όλες οι αίθουσες φουλ και τα εισιτήρια προπωλημένα ημέρες πριν!

Τον Γενάρη του 2014, κάποια από την ομάδα μας βρισκόταν στη Νέα Υόρκη στις ΗΠΑ. Ήταν τις μέρες που θα προβαλλόταν σε 200 (αν δεν κάνω λάθος στον αριθμό) αίθουσες των ΗΠΑ η ταινία "The Interview". Αυτό που περιέγραψε ήταν το εξής:

Οι μπάτσοι έχουν στήσει μπλόκα και έχουν ακροβολιστεί γύρω από τον κινηματογράφο ενώ σίγουρα μυστικοί κυκλοφορούν τριγύρω. Τα εισιτήρια έχουν προπωληθεί βδομάδες πριν, κι' όμως έξω από τον κινηματογράφο έχει τεράστια ουρά για την πρεμιέρα της ταινίας. Πήγαμε να βγάλουμε φωτογραφίες με το κινητό και μας την έπεσαν σε δευτερόλεπτα μπάτσοι να τα κλείσουμε και να διαγράψουμε μπροστά τους την φωτογραφία που πήραμε. Νομίζω πως την γλυτώσαμε έτσι γιατί είμαστε λευκές.

Aν δεν θυμάστε, η συγκεκριμένη ταινία, σύμφωνα με τα όσα λέγονταν εκείνη την εποχή, είχε "χακευτεί" από τους servers της Sony λόγω του περιεχομένου της για τον ηγέτη της καρδιάς μας, Κιμ. Όπως ήταν αναμενόμενο η ταινία αυτή, μαζί με άλλες ακυκλοφόρητες της Sony κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο και κυριολεκτικά γονατίσανε τα torrents από τα downloads που έγιναν, ενώ οι υπότιτλοι σε κάθε πιθανή και απίθανη γλώσσα του γαλαξία κυκλοφόρησαν σε χρόνο dt. Κι' όμως, παρ' όλ' αυτά, ο κόσμος έτρεξε να την δει και στους κινηματογράφους αφού λίγο μετά την πρεμιέρα της κυκλοφόρησε κανονικά στις αίθουσες σημειώνοντας εισπρακτική επιτυχία (έτσι δεν μετριέται η ποιότητα μιας ταινίας στις μέρες μας;), συνεχίζοντας μετά αντίστοιχη επιτυχία πωλήσεων στα αμερικάνικα video-clubs και σε κάθε δικτυακή συνδρομητική υπηρεσία νόμιμης προβολής περιεχομένου.


Μέχρι και στο Youtube κυκλοφορούσε

Σε αυτό το σημείο όμως, ο (κάθε) Γιάννης, Άρης, Πάνος, ή δεν ξέρουν, είτε δεν θέλουν να πουν τι άλλο συνέβη τότε. Αυτό που είχε συμβεί, ήταν ένα από τα σκαλοπάτια που οδήγησαν στα σημερινά TTP / TTIP και πιο συγκεκριμένα το ZompieSopa.
Και αυτά - αν δεν τα βλέπεις μόνο συντεχνιακά - δεχόμενος την κάθε κοινωνική αδικία, απλά για να είσαι εσύ "ο καλύτερος του χωριού" (κάπως έτσι δεν είναι η "λογική;), είναι πράγματα τα οποία καθορίζουν τον παρόν και το μέλλον μας. Τον τρόπο ζωής μας, τις ελευθερίες μας, συλλογικά και ατομικά. Είναι αυτό που επικαλούνται οι υμνητές της "νομιμότητας", μιλώντας για "τον κόσμο που θα δώσουμε στα παιδιά μας" και άλλα τέτοια όμορφα.
Επειδή πλέον και μόνο το δικαίωμα της σκέψης θα αντίκειται στα πνευματικά δικαιώματα [Πνευματικά Δικαιώματα και το Έγκλημα της Σκέψης].

Μια άλλη προσωπική περίπτωση που έτυχε πρόσφατα ήταν όταν σε χειμωνιάτικη επίσκεψη φίλων και με εκδρομή στο χωριό, το βράδυ και ενώ έκαιγε το τζάκι, είπαμε να δούμε κάποια ταινία.
Το πιο εύκολο θα ήταν ν' ανοίξουμε την σύνδεση, να συνδέσουμε ένα laptop στην μεγάλη οθόνης της τηλεόρασης και με μια αναζήτηση στο διαδίκτυο ή στο Popcorn-Time να εντοπίζαμε ό,τι θέλαμε, έχοντας παράλληλα και αμέτρητες εναλλακτικές, αν προέκυπτε "μάπα' η επιλογή μας.
Παρ' όλ' αυτά, βγαίνοντας για τα απαραίτητα συνοδευτικά (μπύρες, φαγητά), νοικιάσαμε και από ένα και μοναδικό video-club της πόλης 3 ταινίες. Νοικιάσαμε 3 ως εναλλακτικές, καθώς οι 2 που θέλαμε αρχικά, δεν υπήρχαν. Όχι επειδή είχαν νοικιαστεί από άλλους, αλλά επειδή ΔΕΝ υπήρχαν.

Με το πιο πάνω συμβάν, σε μια μόλις πρόταση έχουμε κάποια σημαντικά δεδομένα:

1. Το μοναδικό βίντεο-κλαμπ (οκ, DVD-club) στην πόλη (θα μπορούσε να είναι και γειτονιά).
2. Οι 2 στις 3 επιλογές μας δεν υπήρχαν γενικά καθόλου διαθέσιμες.

Το δε κόστος με την σημερινή οικονομική πραγματικότητα, λαμβάνοντας πως λόγω των συνθηκών καθυστερήσαμε δυο μέρες να τις επιστρέψουμε, ήταν κάπως τσουχτερό.

 

Ας το δούμε όμως και πρακτικά, με δεδομένες τις σημερινές συνθήκες:

Για να κάνουμε όσο το δυνατό πιο απλό το παράδειγμά μας, παίρνουμε την περίπτωση ενός ανθρώπου που μένει μόνος (ή με άλλο ένα άτομο), δεν έχει οικογένεια, δεν έχει ίχνος ζωής, δεν αγοράζει νέα ρούχα, δεν βγαίνει για καφέ και διασκέδαση, δεν πίνει, δεν καπνίζει, δεν έχει χόμπι και ζει με νοίκι σε αστικό κέντρο, καταναλώνοντας τα αναγκαία, έχοντας ας πούμε έναν μισθό της τάξης των 900 ευρώ.
Εντελώς ρεαλιστικά, γνωρίζοντας το κόστος ζωής, ασχέτως πως το... κοστολογεί ο καθένας, 700 με 800 ευρώ θα είναι μόνο τα έξοδα διαβίωσής του: νοίκι, ρεύμα, τηλέφωνα / σύνδεση, νερό, διατροφή, έξοδα μετακινήσεων στην εργασία του.
Θα του μένουν λοιπόν 100 με 200 ευρώ τον μήνα, από τα οποία θα πρέπει να κρατάει ένα ποσό για να πληρώσει διάφορα έξοδα στο κράτος, όπως για παράδειγμα τον ΕΝΦΙΑ για το χωράφι με το γκρεμισμένο κοτέτσι στην Άνω Κωλοπετρομαγούλα, τέλη κυκλοφορίας, ασφάλιστρα κλπ.
Και πάντα, δεν λαμβάνουμε υπόψη πως θα του τύχει κάποια αναποδιά, κάποια υλική ζημιά, ένα ατύχημα, ένα πρόβλημα υγείας, μια κλοπή ή κάτι άλλο που θα χαλάσει έκτακτα χρήματα.
Πόσα λοιπόν του μένουν να δαπανήσει; Και άραγε αν αποφασίσει να κάνει κάποιο έξοδο διασκέδασης, η πρώτη του επιλογή θα είναι μια ταινία;

Δηλαδή μας λένε, πως από την μια υπάρχει η δυνατότητα (λεφτά υπάρχουν), από την άλλη πως όσοι βλέπουν ταινίες μέσω διαδικτύου κάνοντας "πειρατεία" αν δεν υπήρχε αυτή (η "πειρατεία"), θα έτρεχαν σωρηδόν σε κινηματογραφικές αίθουσες και video-clubs.
Προσωπικά, με τα όσα έχω διαβάσει ως τώρα, πιστεύω πως αν μπορούσε να σταματήσει η "πειρατεία", όλοι αυτοί στην καλύτερη περίπτωση θα έβλεπαν τα έσοδά τους ν' αυξάνονται κατά 20, άντε και 50 ευρώ μερικές φορές τον μήνα. Κάπου στα 250 με 500 ευρώ τον χρόνο δηλαδή.
Λογαριάστε τα λοιπόν, δεν είναι τα μαθηματικά του χάους, και έχετε την αλήθεια. Εκτός αν όλο αυτό γίνεται γι' αυτά τα ποσά, οπότε πάσο...

 

Η περίπτωση GoT, TWDead και SoA, με... σως απόψεις από το Χόλιγουντ

Πριν την σύνταξη του άρθρου αποφασίσαμε να μην βάλουμε συγκεντρωτικά και αριθμημένα σε μορφή λίστας τα αντεπιχειρήματα, αλλά αυτά να κυλούν συνεχώς μέσα στο άρθρο, κείμενο (όπως θέλετε πείτε το).
Θέλουμε εδώ να παραθέσουμε δυο πολύ γνωστά παραδείγματα των σειρών "Game of Thrones", "The Walking Dead" και "Sons of Anarchy".
Μήπως υπάρχει κάποιος που αμφιβάλλει πως αυτές οι δυο σειρές (που δεν ειναι μόνο αυτές), έχουν γίνει best-seller, με μια ολόκληρη βιομηχανία να ανθεί γύρω τους, έχοντας εμπορευματοποιήσει το οτιδήποτε γίνεται, από αυτές;
Μήπως υπάρχει κάποιος που αμφιβάλλει πως κάθε βδομάδα που προβάλλεται νέο επεισόδιο, το παρακολουθούν εκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη από σελίδες σαν το Gamato και torrents;
Μήπως υπάρχει κάποιος που αμφιβάλλει πως όλη αυτή η επιτυχία, όλο αυτό το χρήμα που εισρέει, δεν οφείλεται στην "πειρατεία" σ' έναν πολύ μεγάλο βαθμό;
Μήπως να θυμίσουμε την περίπτωση που είχε βγει ο διευθυντής του ΗΒΟ και δήλωσε ότι δεν έχουν καμιά ζημιά από την παράνομη προβολή του Game of Thrones, το ξέρουν ότι γίνεται, και συνέστησε να συνεχιστεί;

Και για να μείνουμε λίγο στα celebrities, η σκηνοθέτις του Χόλυγουντ, Lexi Alexander, που σκηνοθέτησε την ταινία Punisher War Zone και Green Street, αφ’ ενός δεν απορρίπτει εντελώς το torrenting και το filesharing (το κατέβασμα και τον διαμοιρασμό), αφ’ ετέρου διατυμπανίζει πως και τα στούντιο φταίνε το ίδιο - αν όχι περισσότερο - για το flopping (αποτυχία κερδών) των ταινιών. [Λέγοντας flopping, εννοούν ότι τα στούντιο δεν βλέπουν τις εισπράξεις τους να… απογειώνονται].

Παράλληλα, χαρακτηρίζει την χασούρα που διεκδικούν οι γραβατοφόροι της MPAA ως "μαλακίες".
Σε μια συνέντευξή της μάλιστα στην Daily Record, η Lexi Alexander χαρακτηρίζει την ποινικοποίηση του διαμερισμού αρχείων ως αξιολύπητη. Πρόκειται για ένα ζήτημα που απασχολεί τα περίφημα golden boys ή fat cats του Χόλυγουντ. Οι δημιουργοί (ταινιών) δεν καίγονται και τόσο [δείτε σχετικά: Hollywood καλεί Hollywood για την Πειρατεία].
Και αυτό είναι απλά ένα ενδεικτικό παράδειγμα, επειδή αν αρχίσουμε και γράφουμε, θα μας πάρει μέρες. Ένα κλικ μακρυά σας είναι το πεδίο αναζήτησης για να εξακριβώσετε πως ολοένα και περισσότεροι σκηνοθέτες και κινηματογραφιστές παραδέχονται ότι οι ίδιοι χρησιμοποιούν ιστοσελίδες πειρατικές, επιδίδονται στο torrent-κατέβασμα, κάτι που πολλές φορές είναι αναγκαίο και για την δουλειά τους.
Ο δε Grammatik, ο γνωστός raper που διαθέτει την μουσική του ελεύθερα, μέσα σε αυτόν τον διεθνή αρμαγεδδώνα διώξεων δήλωνε:

Λένε πως η πειρατεία είναι έγκλημα, εγώ λέω πως είναι απελευθερωτική.

Κάποιους μήνες νωρίτερα η ίδια η Κομισιόν, ανακοίνωνε με κάθε σοβαρότητα:

Η πειρατεία υποβοηθάει τις πωλήσεις της μουσικής βιομηχανίας.

Κάνοντας να ακούγονται παραπάνω από γελοίες και απελπιστικά γραφικές οι δηλώσεις του Bono λίγο διάστημα αργότερα, εμφανώς υπαγορευμένες από στην τσέπη του και τα νέα μηδενικά στους τραπεζικούς του λογαριασμούς.

>>> δείτε επίσης: Πνευματικά δικαιώματα, copyleft ή καθόλου copy; [συνέντευξη με τον Luis Villa του Wikimedia].

 

Ύαινες του κέρδους

Μόνο έτσι θα μπορούσε να χαρακτηρίσει κάποιος την βιομηχανία του θεάματος και της μουσικής. Το αφήσαμε προς το τέλος αυτό, ούτως ώστε να είναι ένα από τα σημεία που θα μείνουν στην μνήμη όσων διαβάσουν αυτό το κείμενο.
Γνωρίζετε άραγε πως με αγορά κάποιων αγαθών όπως για παράδειγμα, εκτυπωτών, scanners, φωτοτυπικών μηχανημάτων, cd / dvd recorder ή έστω και μιας τηλεόρασης που μπορεί να γράψει το πρόγραμμα σε ψηφιακό μέσο, σκληρό δίσκο, memory stick, κάρτα μνήμης, κενό dvd / cd, ένα πακέτο χαρτιού Α4 και πολλά άλλα, ένα ποσόν από 4% ως 6% πηγαίνει σαν τέλος υπέρ της πιθανής αντιγραφής έργων πνευματικής ιδιοκτησίας; Και αυτό το πληρώνουν άπαντες, ακόμα και αυτοί που δεν θα το κάνουν ποτέ (χαρακτηρίζεται ως αναπαραγωγή για ιδιωτική χρήση - άρθρο 18 του ν. 2121/93 - περί έργων πνευματικής ιδιοκτησίας). Εδώ δηλαδή ο νομοθέτης, γνωρίζει πως πρακτικά είναι αδύνατον να πιάσεις τον χρήστη και να στηρίξεις εις βάρος του κατηγορία και παράλληλα δεν αποφέρει κέρδος σε κανέναν (ως και η Βρετανία που ήταν η πρωτη χώρα που το είχε ποινικοποιήσει, αναθεώρησε λίαν συντόμως) και ετσι δημιούργησε αυτά τα μεσοσταθμικά τέλη.

Τα πράγματα μπλέκουν ακόμα περισσότερα νομικά, καθώς υπάρχει ένα χάος, λίγοι ενημερωμένοι νομικοί και τεχνολογικά αναλφάβητοι στο σύνολό τους δικαστικοί.
Ή και όταν κοιτώντας καλύτερα λύσεις που τουλάχιστον για εμάς τους τελικούς χρήστες φαντάζουν καλές, τα μοντέλα Spotify, Netflix κλπ που αναφέραμε, έχουν σαν αποτέλεσμα ακόμα μικρότερα κερδη και δικαιώματα για τους δημιουργούς. Το Spotify αν μη τι άλλο είναι μια ατράνταχτη απόδειξη αυτού, καθώς υπήρξε σωτήριο για τις δισκογραφικές, αλλά ζημιογόνο για τους δημιουργούς.

Αυτά τα νομοθετήματα και διατάξεις που περνάνε, στην ουσία ποινικοποιούν τον δανεισμό. Δηλαδή το να δανείσει ο ένας στον άλλον ένα βιβλίο θα θεωρείται παράνομο. Προφανώς θα πρέπει να μετρανε αντίστροφα οι δανειστικές βιβλιοθήκες, αφού με την λογική αυτή επίσης παρανομούν και κάνουν ένα είδος "πειρατείας" (και στο θέμα των βιβλίων τα πράγματα δικτυακά είναι ακόμα πιο ακραία, αυταρχικά και με σοβαρά θέματα ατομικών δικαιωμάτων).
Δεν είδαμε και κανέναν από όλους αυτούς τους υπερασπιστές της "νομιμότητας", να θέτουν και ένα ακόμα ζήτημα που για εμάς είναι σημαντικό (αλλά το έθεσε το Κόμμα των Πειρατών):

Πόσο είναι τo κόστος που πληρώνουμε ως πολιτεία για να ασχολούνται οι αστυνομικοί του ηλεκτρονικού "εγκλήματος",  να κυνηγάνε τέτοιου τύπου σελίδες, προστατεύοντας τα συμφέροντα των πολυεθνικών;

Συνεχίζοντας (η ανακοίνωση από το Κ.Π), κάνει και τον πολύ απλό συλλογισμό που προφανώς και αρκετοί σκεφτήκαμε:

Αλήθεια, γιατί να προστατεύονται με πατέντες και με πνευματικά δικαιώματα, δημιουργήματα που κανένα πραγματικό όφελος δεν προσφέρουν προς το κοινωνικό σύνολο; Θα πρέπει η πολιτεία να αποφασίσει ποια δημιουργήματα έχουν πραγματικό όφελος προς το κοινωνικό σύνολο, και μόνο αυτά τα δημιουργήματα να προστατεύονται τα πνευματικά τους δικαιώματα και οι πατέντες τους, από τις κρατικές υπηρεσίες που πληρώνονται με τους φόρους του Έλληνα πολίτη.
Ας αναλάβουν οι πολυεθνικές εταιρίες να εκσυγχρονίσουν το μοντέλο λειτουργίας τους με διάθεση σε πολλαπλά κανάλια, ώστε να μην υπάρχει κόστος προστασίας των δημιουργημάτων τους, και να μην αναγκάζουν (μέσω μιας νομοθεσίας που ψηφίζεται στο κοινοβούλιο από βουλευτές που υποστηρίζουν το λόμπι των πολυεθνικών αυτών εταιριών) μια κρατική υπηρεσία όπως η δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος να λειτουργεί ως παράρτημα τους.

Δεν είναι μυστικό και ξέρουμε καλά πως οι πατέντες και τα πνευματικά δικαιώματα, εκτός από την επικινδυνότητά τους για τις ανθρώπινες ελευθερίες, είναι και απολύτως γελοία πράγματα (παράδειγμα δυο πρόσφατες περιπτώσεις: [- 1 -] και [- 2 -]) και γραφικοί χαρακτήρες που ξεπερνούν ως ακόμα και τους κινηματογραφικούς.

 

Η περίπτωση με το PopCorn-Time

Αυτά όσον αφορά το Gamato, και όσες αντίστοιχες σελίδες κατεστάλησαν ή πρόκειται να τους συμβεί.
Όμως πολύ κοντά με αυτό ήρθε, και άλλο ένα συμβάν που τάραξε τα πράγματα και θα έπρεπε να προβληματίσει. Και αυτό δεν ήταν άλλο απο τις ξαφνικές εξελίξεις στο PopCorn-Time, το λογισμικό που άλλαξε ριζικά τον τρόπο παρακολούθησης ταινιών δημιουργώντας ένα νέο φαινόμενο.
Η διαφωνία ανάμεσα στα μέλη της ομάδας που είχε έντονο το οικονομικό στοιχείο ίσως ακούγεται κάπως άσχημα από μερικούς, αλλά στο φινάλε ποιος μπορεί να γνωρίζει τις ανάγκες των ανθρώπων, τις ανάγκες τους για να ζήσουν και όλα αυτά που συμβαίνουν στην @@ εποχή μας, με τους ανθρώπους να μιλάνε πρώτα για επιβίωση και μετά για ζωή.

Όπως και να έχει, οι καταστάσεις αυτές δημιούργησαν και τα αποτελέσματα αυτά, ενώ στο μυαλό μας είναι ακόμα νωπές οι μνήμες από την πρόσφατη καταστολή ξανά στους servers του Pirate Bay στην Σουηδία που οδήγησε στα γνωστά αποτελέσματα αδυναμίας προβολής περιεχομένου στο PCT, καθώς όλη η ραχοκοκαλιά των torrents, στηρίζεται στο PB, απ' όπου αντλούσε και το περιεχόμενο το PCT, τα οποία πήραν κάμποσο διάστημα μέχρι να διορθωθούν, ενώ όπως φαίνεται υπάρχει και αρκετό χαμένο υλικό.

Η υπάρχουσα κατάσταση με την τρέχουσα έκδοση ως γνωστόν έχει πρόβλημα εγκατάστασης σε πολλούς υπολογιστές, ενώ η μια και μοναδική αντίστοιχη εφαρμογή που έχει παραμείνει, το Stermio, θέλει ακόμα δουλειά καθώς του λείπει κάμποσο περιεχόμενο.
Αυτό από μόνο του είναι πρόβλημα, και είναι απολύτως σαφές. Αν το πάρουμε συνδυαστικά με το Gamato (που κατά την γνώμη μου ήταν ο κορμός των ιστοσελίδων του είδους για τα ελληνικά δεδομένα και μακράν το πιο ενημερωμένο site), το θέμα είναι αρκετά ανησυχητικό. Δοκίμασα αυτές τις μέρες να εντοπίσω κάποιες ταινίες και επεισόδια σειρών που υπό άλλες συνθήκες θα τα έβρισκα με την μια στο GMT ή στο PCT και σε κάποιες περιπτώσεις ζορίστηκα, ενώ εξακρίβωσα πως αρκετές σελίδες που "σερβίρουν" url's όπως το GMT, αργούσαν να ενημερωθούν ακόμα και αν είχαν κυκλοφορήσει ώρες πριν οι υπότιτλοι.

Δεδομένων  λοιπόν των καταστάσεων που αναλύσαμε πιο πάνω, της παγκόσμιας διάστασης της "πειρατείας", της επιβολής παγκόσμιων συμφωνιών και νομοθετημάτων, της τεχνολογίας που επιτρέπει πιο εύκολα εντοπισμό και καταστολή, το όλο θέμα μπορεί να φτάσει σε επικίνδυνα σημεία, σε... "zero-days' για άγνωστο χρονικό διάστημα.


Εναλλακτικές;

Πιστεύοντας πως έχουμε κάνει μια από τις πιο εμπεριστατωμένες αναλύσεις και ανοιχτοί σε κάθε διάλογο και άλλες απόψεις για όλα αυτά και έχοντας επισημάνει πως οι άνθρωποι που συλλαμβάνονται χρειάζονται την συμπαράσταση και αλληλεγγύη μας, ήρθε η ώρα να δούμε ποιες και πόσες εναλλακτικές υπάρχουν αυτήν την στιγμή, τόσο για θέαση περιεχομένου όπως την έδινε το GΜΤ, όσο και σε επίπεδο PCT.
Αν και είχαμε σκοπό να τα βάλουμε όλα σ' ένα άρθρο, εν' τούτοις όπως βλέπετε μας πήρε αρκετά περισσότερο απ' ό,τι υπολογίζαμε η πιο πάνω ανάλυση (ας την πούμε έτσι) και έτσι προτιμήσαμε αυτό το κομμάτι να το κάνουμε σε δεύτερο μέρος, ώστε να είναι πιο αναλυτικά, κατανοητά και με δυνατότητα συγκρίσεων, με τα υπέρ και τα κατά της κάθε περίπτωσης. 
Αυτό, επειδή ξέρουμε καλά πως δεν υπάρχει καμία άλλη σελίδα εκτός, του οσαρένα, αυτήν την στιγμή στο ελληνόφωνο διαδίκτυο που μπορεί να υποστηρίξει κάτι τέτοιο· και, εδώ που τα λέμε, ελάχιστες θα το τολμούσαν μέσα σε όλο αυτό το φοβικό κλίμα.

>>> Δείτε: Εναλλακτικά για PopCorn-Time και Gamato.

  • Σχόλια

3 Comments:

  1. Εικόνα Gastone
    GastoneΟκτ 28, 2015 11:58 ΠΜ

    Άριστη η τοποθέτηση και νομίζω αποστομωτική αφού περιέχει επιχειρήματα και όχι κενοφίαλο λόγο. Συμφωνώ απολύτως με την τοποθέτηση πως το ζήτημα είναι κοινωνικό και χρειαζεται "πολιτικό" (κοινωνικό) λόγο κάτι που αποφεύγουν οι υποστηρικτές των εταιρειών και του αοράτου χεριού της αγοράς.
    Αυτό το άρθρο πρέπει να παίξει παντού στο διαδίκτυο και να το αναδημοσιεύσουν όλες οι ενδιαφερόμενες σελίδες. Όλο η έστω μέρη του.

    Να διευκρινίσω ακόμα σαν κινηματογραφόφιλος που είμαι (ηλίθια λέξη το ξέρω), πολύ δύσκολα θα κατέφευγα σε online παρακολούθηση ταινιών. Όταν βλέπω ταινία έχω απαιτήσεις, στην ποιότητα των πάντων και στην μικρή ιεροτελεστία για την παρακολούθηση της που μόνο ένας επίσης πραγματικός κινηματογραφόφιλος καταλαβαίνει τι εννοώ. Η ποιότητά τους στο 99% των περιπτώσεων είναι χάλια και κουραστική.
    Φυσικά και έχω δει ταινίες στο PopcornTime άσχετα αν αυτές τις είχα δει και πιο παλιά σε κινηματογράφο (νόμιμα δηλαδή), όπως και άλλες που είδα στο pct που μερικές με ενθουσιάσανε και τις αγόρασα κανονικά (κάθε κινηματογραφόφιλος είναι και συλλέκτης ταινιών) και μερικές που νόμιζα πως θα αξίζανε μου βγήκανε μάπα και έτσι αν πήγαινα και τις έβλεπα θα έκλαιγα τα χρήματα και τον χρόνο μου.

    Να προσθέσω στα πιο πάνω του εξαιρετικού άρθρου πως άλλο ένα πρόβλημα είναι η ακατάσχετη πλέον ροή ταινιών και σειρών που βγαίνουν κάθε βδομάδα που και να θες είναι αδύνατο να τις παρακολουθήσεις.

  2. Εικόνα David
    David (χωρίς επαλήθευση)Νοε 01, 2015 16:11 ΜΜ

    Καταρχήν θα ήθελα να εκφράσω τον θαυμασμό για τον υπέροχο λόγο....και στην συνέχεια να αναφέρω πως καλύπτει κάθε κριτική σκέψη του αναγνώστη!

  3. Εικόνα Gamato movies

    Δείτε ταινίες Online με ελληνικούς υποτίτλους!!! Gamato-Movies.gr

Scroll to Top