BETA

Η TTP πέρασε -Good bye world

Εικόνα Helen

Ο κόσμος αλλάζει, αυτό είναι η αλήθεια και τα ηνία που τον αλλάζουν αυτή την στιγμή είναι το χρήμα και το κέρδος τα οποία φυσικά συνεπάγονται έλεγχο και εξουσία. Ζούμε στην εποχή του φόβου και των αιωρουμένων απειλών, στην εποχή της απόλυτης διαστρέβλωσης της αλήθειας. Στην εποχή που ακολουθείται η πολιτική της ψυχολογίας τους όχλου, τον οποίο αποκαλούν και "αστική τάξη" σε διάφορα μέρη του πλανήτη. Αλλά ξεχνάμε πως οι όχλοι ποτέ δεν δίψασαν γι' αλήθειες. Πως αποστρέφονται ολοφάνερα τα πράματα που τους δυσαρεστούν, και προτιμούν να θεοποιούν την πλάνη, αν η πλάνη τους γοητεύει. Εκείνος που ξέρει να τους προκαλεί ψευδαισθήσεις, γίνεται εύκολα ο αφέντης τους, και εκείνος που προσπαθεί να τους απαλλάξει απο τις ψευδαισθήσεις τους, γίνεται πάντοτε το θύμα τους.
Και στην προκειμένη, το θύμα τους είναι αυτοί που μιλούν και πράττουν για τα όσα οι ίδιοι φοβούνται να πουν και να κάνουν. Σαν αντίπαλο διαλέγουν αυτόν που τους μιλάει με συνοχή για πνευματική ειρήνη, ηρεμία, εξοχή, για το να δουλεύεις το λιγότερο δυνατό, όσο είναι απαραίτητο, για να μπορείς να ζεις, να απολαμβάνεις την ομορφιά, τον ήλιο. Για ν' απολαμβάνεις την ζωή με κεφαλαία, τώρα υπάρχει η ζωή με πεζά. Αυτούς που τους θυμίζουν πως το σημαντικό είναι να έχεις μια προσωπική θεώρηση, το να εφαρμόζεις τις ιδέες σου στην καθημερινότητα στον μεγαλύτερο βαθμό, χωρίς να περιμένεις μέχρι να γίνει η επανάσταση. Και αυτό είναι μια φιλοσοφική θεώρηση, είναι μια κατάσταση πνεύματος, μια στάση ζωής. Δεν νομίζω να υπάρχει κάποιος που να μην γνωρίζει πως αυτή η κοινωνία είναι πολύ άσχημα οργανωμένη, τόσο κοινωνικά, όσο πολιτικά και οικονομικά και πρέπει να την αλλάξουμε εντελώς προσπαθώντας να ζούμε αυτήν την ουτοπία λίγο-λίγο κάθε μέρα (χρησιμοποιώντας κάποια από τα λόγια του Abel Paz).

Όσοι δουλεύουν, φοβούνται μην χάσουν τη δουλειά τους.
Όσοι δεν δουλεύουν, φοβούνται μην δεν βρουν ποτέ δουλειά.
Όποιος δεν φοβάται την πείνα, φοβάται το φαγητό.
Οι οδηγοί αυτοκινήτων φοβούνται να περπατήσουν και οι πεζοί φοβούνται μην τους πατήσουν τα αυτοκίνητα.

Η δημοκρατία φοβάται να θυμηθεί και η γλώσσα φοβάται να τα πει.
Οι πολίτες φοβούνται τους στρατιωτικούς, οι στρατιωτικοί φοβούνται την έλλειψη όπλων, τα όπλα φοβούνται την έλλειψη πολέμων.

Ζούμε στα χρόνια του φόβου. Φοβάται η γυναίκα την βία του άντρα και ο άντρας την άφοβη γυναίκα. Φόβος των κλεφτών, φόβος της αστυνομίας. Φόβος της πόρτας χωρίς κλειδαριά, του χρόνου χωρίς ρολόγια, του παιδιού χωρίς τηλεόραση, φόβος της νύχτας χωρίς υπνωτικά χάπια και φόβος της ημέρας χωρίς διεγερτικά χάπια. Φόβος του πλήθους, φόβος της μοναξιάς, φόβος απ’ όσα έγιναν και για όσα θα γίνουν, φόβος του θανάτου, φόβος της ζωής.

Εδουάρδο Γκαλεάνο

Αυτή η διαμορφωθείσα κοινωνική κατάσταση, η εξιδανίκευση του ανταγωνισμού και το έντονο σύνδρομο του καπιταλισμού ο υπερκαταναλωτισμός, είναι οι βασικές αιτίες για την αλλαγή του κόσμου αυτήν την στιγμή. Βλέπετε, δεν είναι μόνο ο ανταγωνισμός (όπως έχουμε πει), αρχέγονο ένστικτο μιας χαμηλής φοβικής νοητικής διεργασίας, μα το ίδιο ισχύει και για τον υπερκαταναλωτισμό, καθώς αυτός ανταποκρίνεται στον φόβο του ανθρώπου να αντιμετωπίσει την πείνα, την δίψα, την ασφάλεια και την βελτίωση της ποιότητας ζωής του. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την απόκτηση και την επάρκεια των αγαθών, ώστε να έχουμε αποθέματα "για ώρα ανάγκης", όπως συνηθίζουμε να λέμε. Βέβαια, πέρα από τις ήδη υπάρχουσες, μεγαλύτερες και ίσως μη αναστρέψιμες οικονομικές και περιβαλλοντικές καταστροφές είναι αναπόφευκτες, αν οι πλούσιες χώρες δεν μειώσουν την κατανάλωση και δεν σταθεροποιηθεί ο παγκόσμιος πληθυσμός που αναμένεται να αγγίξει τα 9 δισεκατομμύρια μέχρι το 2050, σύμφωνα πάντα με διάφορες εκθέσεις που έχουν δημοσιοποιηθεί.
O βραβευμένος με Νόμπελ βιολόγος John Sulston, αναφέρει κάτι που στο σύνολό του δεν μου κάθεται καλά:

Θα πρέπει να παρέχεται η κατάλληλη αντισύλληψη σε όλες τις γυναίκες που το επιθυμούν και να μειώσουν την κατανάλωση για την μείωση των ανισοτήτων.[...]
Ο αριθμός των ανθρώπων που ζουν στον πλανήτη δεν ήταν ποτέ τόσο υψηλός και τα επίπεδα κατανάλωσης είναι άνευ προηγουμένου, πράγμα που οδηγεί σε τεράστιες αλλαγές στο περιβάλλον.
Μπορούμε να επιλέξουμε να εξισορροπηθεί η χρήση των πόρων σε μια πιο ισότιμη μορφή κατανάλωσης ή μπορούμε να επιλέξουμε να μην κάνουμε τίποτα και να παρασυρθούμε σε έναν φαύλο κύκλο των οικονομικών και περιβαλλοντικών δεινών που οδηγεί σε ένα πιο άνισο και πιο αφιλόξενο μέλλον.

Και δεν μου κάθεται καλά, επειδή όλα τα προγράμματα ευγονικής τα οποία παρεμπιπτόντως χρηματοδοτούνται από πολυεθνικές και αποτελούν το χόμπι πολυεκατομμυριούχων, γίνονται στην Αφρική και στην Ασία. Επειδή στην Αφρική δεν υπάρχει στάλα νερό και τροφή, αλλά στην "πολιτισμένη" δύση τα σκουπίδια είναι τεράστιο φαινόμενο.Τα άνισα επίπεδα κατανάλωσης δηλαδή υπάρχουν για να ωφελούν τον υπερκαταναλωτισμό αυτών που μπορούν ν' αποκτήσουν τα καταναλωτικά προϊόντα.

Μια έρευνα των πιο πάνω έγινε από την Royal Society και ευτυχώς ο Jules Pretty, μέλος της ομάδας εργασίας, το μάζεψε αρκετά:

Είναι απαραίτητο για τις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες να σταματήσουν να καταναλώνουν υπερβολικά. Δεν μπορούμε να φανταστούμε έναν κόσμο πιο άνισο από αυτόν που ζούμε τώρα. Θα πρέπει να βγάλουμε από την απόλυτη φτώχεια τα 1,3 δισεκατομμύρια ανθρώπους που ζουν με λιγότερο από 1,25 δολάρια την ημέρα. Αυτό είναι κρίσιμο για την επιβράδυνση της αύξησης του πληθυσμού στις χώρες αυτές.

Συνοψίζοντας, θα λέγαμε πως ζούμε σήμερα σ' έναν κόσμο συνεχώς αυξανόμενης κατανάλωσης παντοειδών αγαθών, ηλεκτρονικών, αυτοκινήτων ξυλείας, ύλης, ενέργειας, που λόγω των θερμοδυναμικών νόμων συνεπάγεται ρύπανση και εξάντληση των πόρων. Επειδή όμως τίποτα δεν είναι άπειρο, είναι σαφές ότι η κατανάλωση δεν μπορεί να αυξάνεται άνευ περιορισμών. Εκείνο που τώρα είναι βέβαιο είναι ότι ο φαύλος κύκλος της κατανάλωσης δεν τελειώνει, αφού δεν επιφέρει την ικανοποίηση και επιζητείται πάντα μεγαλύτερη στάθμη της. Όταν δεν είχαμε τηλεοράσεις, τηλέφωνα, και παρόμοια εργαλεία, υπήρχε πολύς ελεύθερος χρόνος για κοινωνικές συναντήσεις πάσης φύσεως και η δημιουργία κάποιας αίσθησης ισορροπίας.

Τώρα έχουμε βίντεο, τηλεοράσεις, μηχανές fax, ακόμη υπολογιστές με τους οποίους κάποιοι από εμάς ανταλλάσσουμε μηνύματα και σύντομα θα κάνουμε τις διάφορες συναλλαγές μας. Και ο ελεύθερος χρόνος έγινε ελάχιστος και συνεχώς τρέχουμε. Οι μηχανές επέφεραν μεγάλη πυκνότητα στις δραστηριότητες, αφού τώρα μπορούμε να κάνουμε πολύ περισσότερα ανά μονάδα χρόνου σε σύγκριση με το παρελθόν. Ξεκινώντας από την αρχή ότι δεν μπορούμε να μείνουμε πίσω από τους άλλους, αποκτούμε ό,τι αποκτά ο πλησίον μας (αρχή καταναλωτικής μανίας), και η ασταθής διαδικασία της συγκέντρωσης περισσοτέρων εργαλείων, ύπαρξης λιγότερης ευτυχίας και συμπύκνωσης του χρόνου μας συνεχίζεται.

Τα υλικά αγαθά μας κατατάσσουν κοινωνικά και ικανοποιούν το εγώ. Η κοινωνική θέση του καθενός σε κάποιο βαθμό εξαρτάται από το είδος και το μέγεθος του αυτοκινήτου του, τα ρούχα που φοράει, που πρέπει να συμβαδίζουν με την μόδα, τα φωτογραφικά ή ηχητικά μηχανήματα που διαθέτει, το υλικό επίπεδο των ανθρώπων με τους οποίους συγχρωτίζεται. Μπορεί κανείς να καυχιέται για τις επιδόσεις του αυτοκινήτου του, όπως κάποιος στην παραλία επιδεικνύει διάφορα μέλη του σώματός του ή κάποιος ακαδημαϊκός μιλάει για τα επιστημονικά του επιτεύγματα και τα ερευνητικά του χρήματα. Ατυχώς κάθε φορά που αποκτούμε κάτι, το συνηθίζουμε σε λίγο χρόνο και χρειαζόμαστε κι άλλη κατανάλωση. Αν θα μπορούσε να ψάξει κανείς για κάτι μόνιμο, αυτό βρίσκεται στους δεσμούς με τους συνανθρώπους, το φυσικό και βιολογικό περιβάλλον.

Όλα τα πιο πάνω είναι πραγματικότητα. Όπως επίσης πραγματικότητα αποτελεί πως τα πάντα, που υπάρχουν στον πλανήτη, αποτελούν είδος προς εκμετάλλευση (από αυτούς που μπορούν να το κάνουν και από εκείνους που μπορούν ν' αγοράσουν προφανώς). Δηλαδή, το νερό - και γιατί όχι και ο αέρας κάποια στιγμή; - δεν είναι κάτι που αποτελεί βασικό στοιχείο για την ζωή, αλλά προϊόν που θ' ανήκει σε πολυεθνικές και που θα μπορούν να το αποκτήσουν μόνο όσοι μπορούν να το πληρώσουν. Οι υπόλοιποι δεν... Το ίδιο και οι σπόροι και τόσες άλλες πρώτες ύλες.
Γεγονός είναι επίσης πως οι κυβερνήσεις πλέον καθυστερούν όλα αυτά που θέλουν οι πολυεθνικές και έτσι το υπάρχον σύστημα, ο κόσμος ολόκληρος θα πρέπει ν' αλλάξει. Και αυτή η αλλαγή προς έναν διαφορετικό κόσμο με τον ελέγχό του να τον έχουν οι πολυεθνικές, μόλις ξεκίνησε. Και ονομάζεται: Trans-Pacific Partnership (TTP).

Έχουμε αναφερθεί λεπτομερώς σε αυτό [δείτε: TTIP: Η Μέρα που παραχωρήσαμε τα πάντα στις Πολυεθνικές].
Συνοπτικά θα λέγαμε πως η Trans-Pacific Partnership (TPP) είναι μια τεράστια, μυστική συμφωνία μεταξύ 12 χωρών η οποία σκοπεύει να δώσει πρωτοφανή ισχύ και προνόμια στις πολυεθνικές.
Με βάση αυτήν την συμφωνία, οι πολυεθνικές θα μπορούν να καταφεύγουν σε ειδικά, διεθνή δικαστήρια και να μηνύουν τις κυβερνήσεις μας όταν πιστεύουν πως οι νόμοι μας θίγουν και τα κέρδη τους!
Ουσιαστικά θα τους δοθεί η δύναμη να εμποδίζουν την εφαρμογή οποιουδήποτε νόμου έρχεται σε κόντρα με τα συμφέροντά τους, όπως για παράδειγμα ο έλεγχος των γενετικά μεταλλαγμένων προϊόντων, τα δικαιώματα των εργαζομένων, την ιδιωτικότητά μας, την δικαιοσύνη, το περιβάλλον και την διατροφή μας και την ελευθερία μας παντού, και όχι μόνο στο διαδίκτυο.

Οι αποφάσεις πάρθηκαν κεκλεισμένων των θυρών, το ίδιο και οι σχετικές υπόγραφες, χωρίς - φυσικά - να ληφθούν στο ελάχιστο οι αντιρρήσεις των ανθρώπων σε ολόκληρο τον πλανήτη (η TPP έχει επικριθεί παγκοσμίως, αφού χαλαρώνει τους περιορισμούς με τους οποίους δεσμεύονται οι πολυεθνικές εταιρείες, ενώ το περιεχόμενο των διατλαντικών συμφωνιών παραμένει εν πολλοίς άγνωστο. Πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν μαζέψει περισσότερες από 3 εκατομμύρια υπογραφές κατά της TTIP, της ανάλογης συμφωνίας που αφορά και την Ευρώπη).
Η υπογραφή της TPP έγινε στην Ατλάντα, την 5η Οκτωβρίου (2015) μετά από 5 ημέρες μυστικών διαπραγματεύσεων, ωστόσο οι ΗΠΑ επεξεργάζονται αυτές τις συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου τα τελευταία 5 χρόνια. Οι υπόλοιπες χώρες που υπέγραψαν την TPP, εκτός των ΗΠΑ και της Ιαπωνίας, είναι η Αυστραλία, ο Καναδάς, το Μεξικό, το Μπρουνέι, η Μαλαισία, η Σιγκαπούρη, το Περού, η Νέα Ζηλανδία, η Χιλή και το Βιετνάμ.

Ωστόσο η συμφωνία αυτή καθυστέρησε σχεδόν 17 ώρες, από το ορισθέν χρονοδιάγραμμα που ήταν να υπογραφθή.
Όπως μας ενημερώνει το The Press Project περί αυτού:

Η Συνέντευξη Τύπου στην οποία ανακοινώθηκε η συμφωνία της Trans-Pacific Partnership, καθυστέρησε περίπου 17 ώρες, καθώς υπήρχαν θέματα για τα οποία υπήρχαν διαφωνίες.
Όπως αναφέρουν διεθνή ΜΜΕ, αρκετές ήταν οι χώρες που στις τελευταίες πέντε ημέρες, προσπάθησαν να κερδίσουν όσο το δυνατόν πιο επωφελείς για αυτές όρους. Αξίζει να σημειωθεί ότι η TPP θα επηρεάσει το 40% της παγκόσμιας οικονομίας.
 
Όπως αποκάλυψαν πηγές, οι οποίες είναι περιορισμένες λόγω της μυστικότητας γύρω από τις συζητήσεις, ένας από τους λόγους της καθυστέρησης ήταν η δυσκολία επίτευξης συμφωνίας στα θέματα του εμπορίου γάλακτος, όπου υπήρχαν αντιδράσεις από τον Καναδά και την Νέα Ζηλανδία. Η Νέα Ζηλανδία, ήθελε μεγαλύτερη πρόσβαση στις αγορές των ΗΠΑ, του Καναδά και της Ιαπωνίας.
Επιπροσθέτως, οι ΗΠΑ, ο Καναδάς, η Ιαπωνία και Μεξικό συμφώνησαν τις τελευταίες ώρες στους όρους που ορίζουν το κατά πόσον ένα όχημα θα πρέπει να κατασκευάζεται από χώρες που συμμετέχουν στην TPP ώστε να πληρεί τις προϋποθέσεις απαλλαγής από δασμούς.
Ακόμη, οι Ηνωμένες Πολιτείες με την Αυστραλία κατάφεραν να τα βρουν στα θέματα της προηγμένενης φαρμακευτικής, όπου όμως παρουσίαζε αντιρρήσεις το Περού. Όπως φάνηκε εν τέλει, οι 12 χώρες που συμμετέχουν βρήκαν τον τρόπο ώστε να καμφθούν οι όποιες αντιστάσεις.

Σημαντική όμως ήταν και η ανακοίνωση των Γιατρών Χωρίς Σύνορα για την TPP:

Με ανακοίνωση που εξέδωσαν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, εκφράζουν τη δυσαρέσκειά τους για την επίτευξη της Διατλαντικής Συμφωνίας Εμπορίου, καθώς θεωρούν ότι οι τιμές των φαρμάκων θα αυξηθούν κατακόρυφα.
 
Οι μεγάλοι χαμένοι, σύμφωνα με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, είναι οι ασθενείς και όσοι προσπαθούν να παράσχουν βοήθεια στις αναπτυσσόμενες χώρες. Συνεχίζοντας, χαρακτηρίζουν την TPP ως την χειρότερη εμπορική συμφωνία που αφορά την πρόσβαση στα φάρμακα για τους κατοίκους των αναπτυσσόμενων χωρών.
Για παράδειγμα, η ενίσχυση του μονοπωλίου στα βιολογικά σκευάσματα που χρησιμοποιούνται για θεραπευτικούς σκοπούς θα αναγκάσει τους ανθρώπους που κατοικούν στις αναπτυσσόμενες χώρες να πληρώνουν πολύ μεγάλα ποσά προκειμένου να έχουν πρόσβαση σε αυτά. Κλείνοντας, οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, εκτιμούν ότι η TPP θα έχει τεράστια επίπτωση για πολλά χρόνια στην δημόσια υγεία και δεν θα επηρεάσει μόνο τις 12 χώρες που συμμετέχουν σε αυτήν.

Δείτε περισσότερα για τις Διατλαντικές Εμπορικές Συμφωνίες στο πιο κάτω βίντεο από το Wikileaks που εδώ και καιρό έχει ξεκινήσει καμπάνια ανταμοιβής με 100.000 ευρώ, για διαρροές σχετικά με την Συμφωνία Διατλαντικής Εμπορικής και Επενδυτικής Συνεργασίας (Trans-Antlantic Trade and Investment Partnership, TTIP):

 

 

  • Σχόλια

0 Comments:

Scroll to Top