BETA

Κάνναβις και διαμοιρασμός αρχείων· παραλληλισμοί μεταξύ τους

Εικόνα Maria

Φαίνεται ότι, όταν ένα θέμα είναι αρκούντως περιθωριακό για τους υπευθύνους χάραξης πολιτικής, οι βραδύνοι βιομηχανίες μπορούν να διαμορφώνουν όποια καταπιεστική και αντιπαραγωγική πολιτική θέλουν, σε αντίθετη κατεύθυνση από την συντριπτική πλειοψηφία της κοινής γνώμης, για περίπου 40 χρόνια.
Το 1968, στο απόγειο του κινήματος των hippies, όταν όλοι έκαναν μπάφο (τσιγαριλίκι) με τα φιλαράκια τους, ήταν πεπεισμένοι πως η κάνναβις θα ήταν νόμιμη μέσα σε λίγα χρόνια.

Πώς ήταν δυνατόν να μην νομιμοποιηθεί;

[Δείτε: Κάνναβις: Το παρεξηγημένο φυτό]

Info: Το κίνημα των hippies (χίπις) εμφανίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του '60 και συσπειρώθηκε γύρω από μια καινούρια μουσική και καλλιτεχνική έκφραση.

Ο όρος προέρχεται από την λέξη «hipster», δηλαδή τον άνθρωπο που απορρίπτει την υπάρχουσα κουλτούρα και υποστηρίζει πιο ελεύθερες απόψεις. Αρχικά, έτσι ονομάζονταν οι νέοι οι οποίοι κατέφευγαν στα υποβαθμισμένα προάστια των αμερικανικών μεγαλουπόλεων και είχαν αντικοινωνική συμπεριφορά.
Ήταν κήρυκες μιας νέας στάσης απέναντι στο σεξ· τον αποκαλούμενο «ελεύθερο έρωτα».
Τα shake σε ιλιγγιώδη ταχύτητα ανέβαζαν την αδρεναλίνη στα ύψη για να χαλαρώσουν, μετά, χορεύοντας για ώρες ολόκληρες μπλουζ σφιχταγκαλιασμένοι.

Τους συνέδεσαν με την ασυδοσία· οι χίπις όμως, μιλούσαν μόνον για την ειλικρίνεια των αισθημάτων.
Το κίνημα των hippies, πληγώνει βαθιά το αμερικάνικο όνειρο. Αυτοί που λογικά θα στελέχωναν τον ιστό της κυβέρνησης, των εταιρειών, των ΜΜΕ, εγκαταλείπουν το σκηνικό που τους έχουν στήσει. Και φτιάχνουν ένα άλλο, ριζοσπαστικό, εναλλακτικό, ανατρεπτικό, καινοτόμο! Βασίζονται σε κοινές αγροτικές καλλιέργειες, αναμιγνύοντας τον κομμουνισμό με την οικολογία.

(δείτε περισσότερα για το κίνημα των hippies στο άρθρο Ελεύθερο Λογισμικό Μαρξισμός και Αναρχία: Ο Πηγαίος Κώδικας).

Είκοσι χρόνια αργότερα, το 1990, ο πόλεμος εναντίον ορισμένων είδη φυτών έγινε πιο σκληρός από ποτέ.

Γύρω στο 1995, στην αυγή του διαμοιρασμού αρχείων με Zmodem (το πρωτόκολλο μεταφοράς αρχείων που ελέγχει για να βεβαιωθεί ότι τα δεδομένα τα οποία αποστέλλονται φθάνουν σε καλή κατάσταση, επιτρέποντάς σας να μεταφέρετε δεδομένα σε μεγαλύτερες ομάδες και με λιγότερα λάθη αφού αν ανακαλύψει ένα λάθος κατά την μετάδοση, επαναρχίζει την μετάδοση από το σημείο που συνέβη το λάθος και όχι από την αρχή) μέσω δικτύων BBS και στις αρχές των συνδέσεων dial-up (των συνδέσεων µέσω αναλογικών τηλεφωνικών γραµµών για την πρόσβαση στο ιντερνέτ, οι οποίες παρείχαν προσωρινή σύνδεση χαµηλής ταχύτητας που δεν επέτρεπε την τηλεφόρτωση σύνθετων εφαρµογών), και ακόμα περισσότερο με την έλευση του Napster (της δωρεάν υπηρεσία που έδινε την δυνατότητα σε όλους να διαμοιράζονται την μουσική που τους άρεσε) λίγα χρόνια αργότερα, όλοι ήταν πεπεισμένοι πως οι νόμοι για το μονοπώλιο των πνευματικών δικαιωμάτων έπρεπε να αλλάξουν ώστε να αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα - όπως αποσύρεται ή προσαρμόζεται ένας χάρτης λόγω των πραγματολογικών αλλαγών εδάφους. Τότε θεωρούνταν ότι σε ένα-δύο χρόνια θα προσαρμοζόταν και οι νόμοι, άντε, το πολύ σε πέντε.

Και όμως, είκοσι χρόνια αργότερα, ασχολούμαστε ακόμα με την εντελώς παράφρων εξουσία των εταιρειών οι οποίες υφαρπάζουν στο όνομα των μυστικών συμφωνιών TTP, ΤΤΙΡ και TISA που μαγειρεύονται, ενώ οι πολιτικοί παραμένουν επικίνδυνα ανίδεοι επί του θέματος.

Εν τω μεταξύ, τους νόμους που υποστηρίζουν το μονοπώλιο των πνευματικών δικαιωμάτων, ο κόσμος τους σέβεται πολύ λιγότερο και από τους νόμους για τα όρια ταχύτητας.

Το μοτίβο εδώ είναι ότι, ενώ η αυταπάτη και η ασυνεννοησία καλά κρατούν, οι τιμωρίες γίνονται όλο και πιο σκληρές και αυτοί που χαράσσουν πολιτική, προσπαθούν απεγνωσμένα να θολώσουν τα νερά και να εναρμονίσουν το έδαφος σύμφωνα με το διάγραμμα που έχουν στα παραληρηματικά κεφάλια τους.
Είναι σαν μια στρατιωτική δύναμη, με έναν κακό χαρτογράφο, να χρησιμοποιεί όλο και πιο πολλά εκρηκτικά για να φτιάξει το έδαφος, αντί του χάρτη.
 

Και αυτό συνεχίζεται μέχρις ότου το σύστημα καταρρεύσει, μέχρι να τελειώσει η υποκρισία, έως ότου οι άνθρωποι απλά σταματήσουν να προσποιούνται.

Οι πρώτες μάσκες άρχισαν να πέφτουν πριν από 40 χρόνια με σημείο καμπής το 1992, όταν ο Μπιλ Κλίντον είπε ότι κάπνιζε κάνναβη. Υπερασπίστηκε τον εαυτό του λέγοντας ότι «δεν την εισέπνεε». Μετά από αυτό, κατά κάποιον τρόπο, η κάνναβις κατέστη πολιτικά αποδεκτή στα μάτια των κατεστημένων συμφερόντων.

Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, το 2007, ο Μπαράκ Ομπάμα είπε:

Of course I inhaled, that was the point.

δηλαδή:

Φυσικά και εισέπνεα, γι' αυτό καπνίζει κάποιος κάνναβη

και χωρίς να να αραδιάσει δικαιολογίες, είναι η αλήθεια. Με την  εισπνοή εννοεί προφανώς το bong, δηλαδή αυτό που είναι σαν ναργιλές.

Αυτό συνέβη σαράντα χρόνια μετά το 1968 που λέγαμε στην αρχή (οκ, 39).
Η επωδός εδώ είναι ότι οι άνθρωποι με το τρελό παραλήρημα περί δικαιωμάτων (βλέπε βιομηχανία πνευματικών δικαιωμάτων), χρειάζονται σαράντα χρόνια για να σβήσουν, έτσι ώστε (μαζί τους) να σβήσουν και οι ιδέες τους.
Και αυτό βέβαια δεν είναι κάποιο νέο μοτίβο. Το βρίσκουμε από τα χριστιανικά / Εβραϊκά / μουσουλμανικά ιερά κείμενα, τότε που ο Μωυσής οδήγησε μια ομάδα ανθρώπων από την Αίγυπτο προς την Ανατολή, κάτι για το οποίο - σύμφωνα με τα εν λόγω κείμενα - χρειάστηκαν 40 χρόνια.
Σήμερα, δεν χρειάζονται 40 χρόνια για να περάσεις από την Αίγυπτο, στον Λεβάντες (στην Ανατολή). Χρειάζονται δύο μήνες για να πας περπατώντας προς τα δυτικά από τον Λεβάντες (μεγάλη περιοχή της Μέσης Ανατολής νότια της οροσειράς του Ταύρου) σε όλη την Ευρώπη, και για την Αίγυπτο είναι το ένα δέκατο της απόστασης. Ο μόνος τρόπος για να σου πάρει 40 χρόνια να φτάσεις, είναι να προχωράς στην τύχη.
 

Η σημερινή ηλιθιότητα θα σταματήσει από μόνη της όταν οι άνθρωποι του διαδικτύου θέσουν σε ισχύ παρασκηνιακές μεθοδεύσεις της εξουσίας. Αυτό όμως είναι κάτι που χρειάζεται χρόνο, και εμείς πρέπει να μείνουμε στα οδοφράγματα μέχρι τότε, ενάντια στο δυστοπικό μέλλον το οποίο οι πολιτικοί επιθυμούν.

Αν θεωρήσουμε ως δεδομένο ότι χρειάζεται να περάσουν 40 χρόνια από το Napster, αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να περιμένουμε αλλαγές κάπου στο 2040. Οι άνθρωποι με την μεγαλύτερη πολιτική εξουσία είναι συνήθως 50-60 ετών, πράγμα που σημαίνει ότι θα έχουν γεννηθεί μεταξύ 1980 και 1990· το διαδίκτυο έκανε την εμφάνισή του όταν αυτοί όδευαν προς την εφηβεία.

Οι άνθρωποι που γεννήθηκαν σε αυτό το διάστημα, καταλαβαίνουν πολύ καλά τι εστί διαδίκτυο και δεν τρέφουν την παραμικρή συμπάθεια για την παρασιτική βιομηχανία πνευματικών δικαιωμάτων που κολυμπάει στις κατάπτυστες και επιζήμιες αυταπάτες των δικαιωμάτων οι οποίες δεν είναι άλλο από παροχές των κυβερνήσεων.

Θα πρέπει όμως να περιμένουμε άλλα 25 χρόνια για, κάτι που είναι κραυγαλέα και οδυνηρά προφανές, να γίνει εμφανές και στους φορείς χάραξης πολιτικής;
Δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε, ξέρετε, αυτό το πράγμα που ακούει στο όνομα Internet για να διαδώσουμε τις ιδέες λίγο πιο γρήγορα;

Ως υποσημείωση, έτσι, για να καταλάβουμε τον παραλογισμό της απαγόρευσης χρήσης κάποιων φυτών, ένα άλλο φυτό που απαγορεύτηκε νωρίτερα στην ιστορία - με το περίπου ίδιο μοτίβο και τα ίδια επιχειρήματα - ήταν και ο καφές (το φυτό καφεόδεντρο), θεωρώντας την καφεΐνη που βρίσκεται στον καφέ, ναρκωτικό, παρότι δεν είναι το προϊόν κάποιου χημικού εργαστηρίου).

Η απαγόρευση του διαμοιρασμού, της δημιουργίας έμπνευσης και της συντροφικότητας που γεννάν αυτά τα δυο, είναι καταπάτηση ανθρωπίνων ελευθεριών [Καλλιέργεια της Ελευθερίας - Ελευθερία στην Καλλιέργεια].
Και αυτά δεν πρόκειται να τα κάνει καμία κυβέρνηση και καμία εταιρεία για εμάς.

 

[Πηγή]

  • Σχόλια

0 Comments:

Scroll to Top