BETA

Linux Stories: Το Linux, τα Windows και η Κρίση

Εικόνα Maria

Σε συνέχεια των προσωπικών Linuxο-ιστοριών, μια ακόμα προσωπική διαδρομή μετάβασης από τον Σταμάτη:

Zero Stam

Το είχα ετοιμάσει το 2015. Για διάφορους, προσωπικούς κυρίως λόγους,δεν το έστειλα. Τώρα που είμαι πιο “χαλαρός” και με την ευκαιρία της συζήτησης για το Unity το θυμήθηκα.

Να είστε καλά και να είστε πάντα “εκεί”.

Το Linux, τα Windows και η Κρίση.

Κάποτε είχαμε μια μικρή εταιρεία που κουτσά – στραβά έδινε δουλειά σε δέκα – έντεκα ανθρώπους. Υπήρχαν, λοιπόν, έντεκα θέσεις εργασίας με ένα pc στημένο μπροστά τους, φυσικά με Windows (ξεκινώντας από τα Win95).

Επειδή έπρεπε σε μια εταιρεία όλα να είναι απόλυτα σύννομα, έπρεπε και όλο το S/W να είναι αγορασμένο με τιμολόγια, γιατί σε τυχαίο έλεγχο από την Εφορία ή την BSA, κάθε μη τιμολογημένο πρόγραμμα (ακόμα και ανάγνωσης pdf αρχείων) επέφερε απίστευτα πρόστιμα: π.χ. 2000 ευρώ σε τιμές του 2008.

Αυτό σήμαινε ότι, η κάθε θέση εργασίας, μας κόστιζε σε S/W (με όλα τα απαραίτητα προγράμματα αγορασμένα) το λιγότερο 1500 ευρώ, και έως 3000 ευρώ για το στήσιμό της, και 300 με 450 ευρώ για τις ετήσιες ανανεώσεις Αδειών Χρήσης. Και αυτό όταν οι άνθρωποι που κάθονταν μπροστά στα pc, το 2008, έπαιρναν στο χέρι 600 ευρώ τον μήνα και έκαναν ήδη θορυβώδεις συγκεντρώσεις στο κέντρο χαρακτηρίζοντας τον εαυτό τους “γενιά των 700”.

Αυτό, σε συνδυασμό με την αστάθεια και το ευπρόσβλητο των Windows, τις παταγώδεις αποτυχίες αναβαθμίσεών τους (όπως με τα “θρυλικά” Windows 2000) και την φρενήρη αναβάθμιση του H/W που απαιτούσαν τα ίδια και οι εμπορικές εφαρμογές που έτρεχαν επάνω τους, έκαναν ασύμφορη την ίδια την δουλειά.

Όλο αυτό ήταν ένας παραλογισμός. Ήταν σαν να έπρεπε να πληρώνουμε “προστασία” στην Microsoft, τρία με πέντε μηνιάτικα ανθρώπων για να μας επιτρέπει να έχουμε πρόσβαση στα αρχεία μας και να κάνουμε την δουλειά μας. Ήταν επίσης σαν να χρηματοδοτούσαμε με το ζόρι, τα διάφορα Software Houses για να μπορέσουν, στην επόμενη αναβάθμισή τους, να μας αποκλείσουν από το ίδιο μας το αρχείο, αφού η κάθε νέα τους έκδοση αρνιότανε πεισματικά να διαβάσει τα projects της προηγούμενης, “εκτός κι αν μας δώσετε κάτι τις να σας στείλουμε τον πρέποντα convectora”.

Κάναμε λοιπόν τότε την εξής τρομερή “σκέψη”: Σκεφτήκαμε ότι θα ήταν προτιμότερο, η δουλειά, να πληρώνει τους ανθρώπους που δουλεύουν, και όχι τα μηχανήματα και την κάθε Microsoft.

Αποφασίσαμε λοιπόν να απαγκιστρωθούμε όσο γίνεται από το εμπορικό λογισμικό και να δοκιμάσουμε σιγά-σιγά το Ελεύθερο Λογισμικό. Εξάλλου, σαν “παλιοσειρές” γνωρίζαμε τα “τερματικά” του Unix και του Dos και είχαμε τρυπήσει χιλιόμετρα καρτέλες παλιότερα.

Κατά ευτυχή συγκυρία εκείνη την εποχή κυκλοφόρησαν οι πρώτες “ώριμες” εκδόσεις του Ubuntu (6.04). Μέσα σε δύο χρόνια όλες οι θέσεις εργασίας (εκτός από 2) έτρεχαν πια Ubuntu (8.04) με gnome 2 και μπορούσαν να εξυπηρετήσουν ικανοποιητικότατα την δουλειά. Οι δύο θέσεις εργασίας που κράτησαν τα Windows, έτρεχαν τα προγράμματα ειδικών επιλύσεων (π.χ. στατικά κλπ) που δεν υπήρχε τρόπος να αντικατασταθούν από αντίστοιχα Ελεύθερου Λογισμικού.

Το περιβάλλον ήταν φιλικό και εύχρηστο και το κάθε παιδί που ερχόταν στην εταιρεία και καθότανε μπροστά σε μία θέση εργασίας (και παρά το ότι ήταν εξοικειωμένο, από την Σχολή του, μόνο με τα “κλεμμένα” Windows), μπορούσε μέσα σε λίγο χρόνο και με λίγη βοήθεια από κάποιον από εμάς να ξεκινήσει να δουλεύει αποτελεσματικά.

Δούλεψε εύρυθμα το σύστημα έως το 2010, παρ' ότι η κρίση είχε ήδη διαφανεί το 2009. Το Ubuntu 10.04 ήταν σχεδόν “τέλειο” και τα προγράμματα εφαρμογών, του Ελεύθερου Λογισμικού, δεν είχαν να ζηλέψουν και πολλά πράγματα από τα αντίστοιχα εμπορικά και σε αρκετές περιπτώσεις ήταν και πολύ καλύτερα. Τέλος, ο nautilus ήταν “πολιτισμός”, αφού στο δεξί του κλικ το μόνο που δεν μπορούσες να τον βάλεις να κάνει ήταν το να ψήσει καφέ. Και αφού δεν υπήρχε ανάγκη αναβάθμισης σε H/W και S/W, μπορούσαμε να κρατάμε τις θέσεις εργασίας χωρίς να φθίνει η αποζημίωση που μπορούσαμε να εξασφαλίσουμε για τους ανθρώπους.

Το 2011 άρχισαν να επιβαρύνουν την δουλειά διάφορα παράλογα έξοδα με τα οποία φόρτωνε στα καλά καθούμενα, το κράτος, ανθρώπους και νομικά πρόσωπα. Αλλά αφού είχαμε κρατήσει σχεδόν μηδενικό το κόστος εξοπλισμού και το κόστος αναβαθμίσεων για 5 χρόνια, μπορούσαμε να δώσουμε μια παράταση ζωής στην εταιρεία κρατώντας τις περισσότερες από τις θέσεις εργασίας παρ' ότι η εργασία η ίδια άρχισε να φθίνει.

Τα πράγματα έδειχναν ότι με λίγη παραπάνω προσπάθεια θα μπορούσαμε να κρατηθούμε, παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις, αφού είχαμε εμπιστοσύνη στους ανθρώπους και στα εργαλεία μας.

Όμως τότε ακριβώς συνέβησαν δύο καταπληκτικά πράγματα:

1) Το Ubuntu (δηλαδή η Canonical) αποφάσισε να αλλάξει γραφικό περιβάλλον και να μας φορτώσει εκείνο το σπάνιο Unity.

2) Το Gnome (με κύριο επιχείρημα τον “κουρασμένο κώδικα” του gnome 2) αποφάσισε να εγκαταλείψει το gnome 2 και να μεταβεί στο gnome 3, στέλνοντάς μας στην κουρτίνα 2 το GnomeShell.

Οι διαμαρτυρίες μας στην Canonical δεν είχαν, έτσι κι αλλιώς, κανένα νόημα.
Οι διαμαρτυρίες μας στην κοινότητα του Gnome απλώς μας απέδειξαν ότι οι “διαδικτυακές δημοκρατίες” ήταν άλλη μια αφέλεια του εικοστού πρώτου αιώνα αφού οι απαντήσεις δεν διέφεραν και πολύ από εκείνο το παλιό “Read The Fucking Manul” (RTFM) των περήφανων, για την άγνοια των υπολοίπων χρηστών, διαδικτυακών μεντόρων του Unix, των μέσων της δεκαετίας του '90.

Έτσι, μέσα σε λίγο καιρό, βρεθήκαμε να έχουμε να διαλέξουμε:

α) Ή εκείνο το σπάνιο Unity που γονάτιζε τα, παλιά πια, μηχανήματα με τον ίδιο εφιαλτικό τρόπο που το έκαναν και τα Windows.
β) Ή ένα νέο, βαρύ και άγνωστο gnome, με “ξεκούραστο” πια κώδικα, στο οποίο όμως για να βρεις αυτό που ήθελες χρειαζόσουνα ένα τσιγάρο αναζήτηση και δυο ερωτήσεις στον “από πάνω σου”, με κρυμμένο τον nautilus και αρχηστευμένα τα scirpt-άκια του.
γ) Ή να μείνουμε στην παλιά διανομή και να αρχίσουμε να ψάχνουμε σιγά – σιγά την επόμενη με άλλο γραφικό περιβάλλον.

Όλα αυτά μας έλεγαν ότι σε λίγο καιρό τα μισά μας μηχανήματα θα ήταν άχρηστα (αφού δεν σήκωναν πια και μεγάλη αναβάθμιση στο H/W) ή/και ότι η εμπειρία των ανθρώπων θα πήγαινε χαμένη.

Το πρόβλημα βέβαια δεν ήταν τα μηχανήματα. Υπήρχαν πάντα διανομές που μπορούσαν να τρέξουν σε χαμηλότερου hardware μηχανήματα. Το πρόβλημα ήταν οι άνθρωποι που έπρεπε να συνηθίσουν από την αρχή τα νέα περιβάλλοντα, με άλλους χειρισμούς και με άλλες διαδικασίες, χωρίς να αποσπώνται από την ίδια την δουλειά και να χάνουν τον χρόνο τους και τον ρυθμό τους.

Με την κρίση να τρέχει λοιπόν, εμείς έπρεπε να βρούμε ένα σεβαστό ποσό για να αναβαθμίσουμε τα μηχανήματα και μπόλικο χρόνο και υπομονή για να εξοικειωθούν εκ νέου οι άνθρωποι.

Το 2012 όμως η ίδια η εργασία είχε αρχίσει να γίνεται “είδος υπό εξαφάνιση”. Και οποιοδήποτε χάσιμο χρόνου και οποιοδήποτε έξτρα έξοδο έστελνε την εταιρεία στο κόκκινο.

Αναγκαστικά αποσυρθήκαμε μόνοι μας, πριν μας “αποσύρει”, με επώδυνο τρόπο, η Εφορία.

Τώρα λοιπόν, και αφού δεν μπορώ πια να δώσω δουλειά σε δέκα-έντεκα ανθρώπους, και αφού δεν χρειάζεται πια να παρακολουθήσω την φρενήρη αναβάθμιση του H/W ώστε να μπορεί να εκτελεί τα ακροβατικά του Unity, και αφού στο τέλος έμεινα και εγώ ο ίδιος χωρίς δουλειά, μπορώ, με κάποιο από τα παλιά μου μηχανήματα, φτιαγμένο από μένα όπως ακριβώς το θέλω (με το λίγο δύστροπο αλλά σταθερό σαν βράχο και “ιδεολογικά καθαρό” Debian και με ένα “πειραγμένο” και πανάλαφρο Mate), να κάτσω και να απολαύσω με την ησυχία μου το “πώς κάνει η Αλίκη Βουγιουκλάκη όταν φιλάει τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ”.

Παρακολουθώ λοιπόν, από μακρυά, την φιλότιμη προσπάθεια της Microsoft να καταφέρει επί τέλους να φτιάξει μηχανήματα που θα είναι “κλειδωμένα” μόνο για τα Windows, τα οποία θα καταφέρουν επί τέλους να τρέξουν, με οχτώ πυρήνες i7 και 16G ram, πράγματα που έτρεχε “ξεκούραστα” το Linux, χρόνια πριν, σε μονοπύρηνα pentium IV με 2G ram.

Microsoft ... άργησες !

Παρακολουθώ επίσης, στενά, την αγωνιώδη προσπάθεια του Ubuntu να γίνει το κυρίαρχο λειτουργικό στα “διασυνδεδεμένα ψυγεία” του μέλλοντος και την εργώδη του προσπάθεια να καταφέρει επί τέλους την ενοποίηση των λειτουργικών, της σιδερώστρας, της τοστιέρας και της ηλεκτρονικής οικιακής ραπτομηχανής της κόρης μου.

Ubuntu πορεύσου εν ειρήνη ...

Παρακολουθώ τέλος την αταλάντευτη πορεία του Gnome προς την αιώνια “ξεκούραση” του κώδικά του, με το “ειδικό τμήμα γυναικών” να μου θυμίζει ήδη εκείνες τις “μαυροφορούσες επαγγελματίες μοιρολογίστρες” της Μάνης, που τηρούν πιστά την παράδοση: οι άντρες μπορεί και να δακρύσουν στην “εξόδιο ακολουθία” αλλά οι γυναίκες είναι που θα τον μοιρολογήσουν τον μακαρίτη.

Gnome αναπαύσου εν ειρήνη ...

Υ.Γ.

Η Microsoft δυσκολεύεται να καταλάβει ότι τα προϊόντα της πρέπει κυρίως να εξυπηρετούν τους πελάτες της, και όχι την ίδια. Και τα μαγαζιά, που δεν εξυπηρετούν τους πελάτες τους, στο τέλος κλείνουν ...

Όμως... και κάποιες από τις κοινότητες του Ελεύθερου Λογισμικού δυσκολεύονται να καταλάβουν ότι οι εφαρμογές τους και τα προγράμματά τους, υπάρχει πιθανότητα, εκτός από “αντισυστημική επαναστατική άσκηση”, να είναι για κάποιους και εργαλεία δουλειάς. Και όταν δεν υπάρχει δουλειά, η “επαναστατική άσκηση” είναι συνήθως άλλη...

  • Σχόλια

24 Comments:

  1. Εικόνα ernesto67
    ernesto67 (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 26, 2017 21:57 ΜΜ

    ''Όμως... και κάποιες από τις κοινότητες του Ελεύθερου Λογισμικού δυσκολεύονται να καταλάβουν ότι οι εφαρμογές τους και τα προγράμματά τους, υπάρχει πιθανότητα, εκτός από “αντισυστημική επαναστατική άσκηση”, να είναι για κάποιους και εργαλεία δουλειάς. Και όταν δεν υπάρχει δουλειά, η “επαναστατική άσκηση” είναι συνήθως άλλη... '' συμφωνω με την τελευταια προταση.ομως: και βεβαια ειναι εργαλεια δουλειας.αν δεν υπαρχει η καταλληλη συμβατοτητα hardware η software δεν φταιει το ελευθερο και ανοιχτου κωδικα λογισμικο, αλλα το οτι ο καπιταλισμος με τις πολυεθνικες του (και οι wannabe Πολυεθνικες τυπου canonical) δεν φτιαχνει Hardware συμβατα με το linux. εμεις οι τελικοι χρηστες φτιαμε που δεν τους σαμποταρουμε και δεν τους πιεζουμε με ολους τους τροπους (πχ συλλογους καταναλωτων-χρηστων) για να παρει το Linux το μεριδιο της αγορας που του ανηκει.σαμπως πμως το ιδιο δεν κανουμε με ολους αυτους που μας δυσκολευουν τη ζωη σε ολους τους τομεις;;; βλεπουμε πχ την πορεια που εχει παρει γενικα το ιντερνετ με την ωμη παραβιαση της ιδιωτικοτητας, την παρακολουθηση, τις πατεντες και την ανελευθερια/περιορισμους στη διακινηση της γνωσης και της πληροφοριας σε ολα τα επιπεδα. η ιστορια της βιομηχανικης και επαναστασης εχει αποδειξει πια οτι και τα δυο (βιομηχανια και τεχνολογια) χρησιμοποιηθηκαν τελικα για να μας υποδουλωσουν και οχι για να μας απελευθερωσουν οπως διατυμπανιζαν οι γκουρου του καπιταλισμου.εμεις ειμαστε η αλλαγη, εμεις με τη συλλογικη μας δυναμη μπορουμε να επιβαλλουμε την αλλαγη προς το συμφερον μας, αντι να μεμψιμοιρουμε για τις εταιριες που μας περιοριζουν. αν υιοθετουσαν ολοι linux αντι να σπανε τα windows, οι εταιριες θα αναγκαζονταν να ακολουθησουν το κοινο.

  2. Εικόνα Ο γνωστός
    Ο γνωστός (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 27, 2017 09:43 ΠΜ

    Ωραίος ο Σταμάτης, αλλά κάτι δεν μας λέει πολύ καλά. Ρε Σταμάτη, άμα σου έτρεχε μια χαρά το 10.04, γιατί δεν το κράταγες, LTS ήταν. Υποστήριξη μέχρι το 2015. Μέχρι τότε έβλεπες.
    Επίσης κάτι για το unity. Είχα στήσει Ubuntu 12.04 με Unity σε PIV με 2GB Ram και ενσωματωμένη κάρτα γραφικών (δηλαδή ότι χειρότερο, με την τεχνολογία της εποχής), και για εργασίες γραφείου ήταν μια χαρά.
    Ακόμα το έχω κάπου εδώ στο γραφείο.
    Το ότι εμάς μας αρέσει κάτι και μας βολεύει, δεν σημαίνει ότι οι άλλοι θα πρέπει να μείνουν στάσιμοι, και να μην φέρουν νέες προτάσεις.
    To Unity έφερε ένα εργονομικότατο desktop, καθαρό και από ένα σημείο και μετά ΠΟΛΥ σταθερό.
    Ήταν ένα desktop που δεν μπέρδευε τον απλό office user, ενώ με καινοτομίες όπως η έξυπνη μετακίνηση του μενού στο περιθώριο του παραθύρου και η τοποθέτηση του launcher αριστερά, εκμεταλλευόταν στο έπακρο τον ωφέλιμο χώρο της οθόνης.
    Σε αυτό το λινουξορομάντσο με κάτι από κρίση, μου φαίνεται ότι πιο πολύ βγάζεις τον πόνο σου για τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και της λαίλαπας που ακολούθησε στον επαγγελματικό τομέα, και τον προβάλεις πάνω στην σχεδόν ταυτόχρονη αλλαγή πορείας του desktop!
    Μην σε παίρνει από κάτω, δεν είδες τι έγινε! Το gnome2 μας τελείωσε αλλά ορίστε, υπάρχει το Mate, το Ubuntu το γύρισε σε Gnome 3 και ο Τσιπράκος μας έβγαλε στις αγορές!

    Έχετε ποπ-κορν, ή να φέρω;

  3. Εικόνα Zero Stam
    Zero Stam (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 27, 2017 19:49 ΜΜ

    Άντε να απαντήσω :

    Δεν είπα ότι δεν κρατήσαμε το 10.04. Αυτό κρατήσαμε.

    Αυτό που είπα είναι ότι ξαφνικά η Canonical και το gnome project μας απέκλειαν από οποιαδήποτε αναβάθμιση αφού αποκλείστηκε το gnome 2. Τώρα που έφτασε το mate τα παιδιά είναι ήδη οικονομικοί μετανάστες.

    Επίσης δεν είπα πουθενά ότι είμασταν απλοί office users. Αντίθετα οι εργασίες ήταν πολύ απαιτητικές (π.χ. επενδυτικά σχέδια ξενοδοχείων που κατέληγαν σε πίνακες άρθρων προϋπολογισμού 2000 σελίδων με σχέδια, φωτογραφίες, 3d φωτορεαλιστικά κλπ).

    Το 12.04 με το “πρώιμο” Unity, στα δικά μας μηχανήματα με διπύρινα P IV (D) και με 3 giga ram δεν κατάφερνε να εξυπηρετήσει την δουλειά και τα μηχανήματα κόλλαγαν σαν να έτρεχαν ghost διαδικασίες.

    Τέλος : “Ρομάτζο” με καταστροφή δεν γίνεται παληκάρι μου.

    Σταμάτης

  4. Εικόνα O γνωστός
    O γνωστός (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 29, 2017 09:58 ΠΜ

    ΣΤΑΜΑΤΗ 2000 σελίδες καλά τι γράφατε!
    3d φωτορεαλιστικά σε Linux τα επεξεργαζόσαστε; (!!!)
    Ομολογώ ότι αυτές οι 2 προτάσεις σου, είναι το πιο ενδιαφέρον που έχω διαβάσει στα 5 τελευταία χρόνια που ρίχνω καμια ματιά στο site.
    Αν θες πες μας περισσότερα για το workflow πώς πήγαινε, τι χρησιμοποιούσατε, κλπ...τώρα ασχολείσαι καθόλου, τι χρησιμοποιείες;
    Όσο για την λέξη "ρομάντζο" sorry αν σου φάνηκε κάπως, για την σχέση με το Linux πήγαινε (εξού και λινουξορομάντσο), το τι έκανε η κρίση στις ελληνικές επιχειρήσεις δυστυχώς είμαι σε θέση να το γνωρίζω πολύ καλά...Καλή συνέχεια!

  5. Εικόνα Zero Stam
    Zero Stam (χωρίς επαλήθευση)Αυγ 05, 2017 19:56 ΜΜ

    Πολλές ερωτήσεις μαζί ...

    Για το παράδειγμα ενός ξενοδοχείου 5 αστέρων, μόνον οι προϋπολογιστικοί πίνακες έφταναν τα 300 φύλλα excel. Άλλες τόσες σελίδες ήταν μια στοιχειώδης μελέτη Σκοπιμότητας – Βιωσιμότητας και άλλες τόσες οι προ-φόρμες του ΕΟΤ. Αν υπολογίσεις ότι τελικά ένα τέτοιο επενδυτικό σχέδιο έπρεπε να περιλαμβάνει και όλες τις άλλες μελέτες (αρχιτεκτονικά, στατικά, μηχανολογικά, περιβαλλοντικών επιπτώσεων, αιτιολογικές εκθέσεις, τεχνικές εκθέσεις,προτιμολογήσεις – προσφορές με prospectus, χρονοδιαγράμματα, χρηματοδοτικές ροές, εγκρίσεις Νομαρχίας (τότε) Δήμων, Αρχαιολογίας, Πυροσβεστικής, επάρκειες ΔΕΚΟ, άδειες λειτουργίας κλπ) ο φάκελλος έφτανε εύκολα τις 2000 σελίδες.

    Στον φωτορεαλισμό, μας εξυπηρέτησε αρκετά το MeshLab που μας έδινε τελικά ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα για τις παρουσιάσεις.

    Για την περιγραφή της “ροής εργασίας” θα με συγχωρήσεις αλλά είναι πραγματικά μια επίπονη δουλειά για να την κάνω τώρα. Πάντως την καθορίζαμε κατά περίπτωση και κατά αντικείμενο και με βάση τους ανθρώπους που θα δούλευαν πάνω στο θέμα.

    Για το τί προγράμματα χρησιμοποιούσαμε, να σου πω ότι μας εξυπηρέτησαν αφάνταστα, απίθανες “γωνιές” του Linux όπως για παράδειγμα το gLabels για τις ετικέτες ή το luckyBackup για τον “συγχρονισμό” των αρχείων ή το XnView για τις μετατροπές των τύπων αρχείων εικόνας ή το Dia για τα διαγράμματα ροών.

    Στην πραγματικότητα χρησιμοποιήσαμε σχεδόν όλη την γκάμα των προγραμμάτων. Μόνο για τις ειδικές επιλύσεις (π.χ. στατικά) δεν υπήρχαν αντίστοιχα προγράμματα (ούτε καν εμπορικά).

    Η λέξη “ρομάτζο” πάντως, όντως μου φάνηκε “κάπως” γιατί από το 2007-2008 και μετά, την κατάσταση, εμείς, την βιώσαμε σαν “πόλεμο”. Γιατί είχαμε ήδη συνειδητοποιήσει ότι στην πραγματικότητα δεχόμασταν “επίθεση” από έναν περίεργο συνδυασμό κράτους και χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και οι φυσικοί μας σύμμαχοι, άρχισαν να λένε εκείνα τα χαζοχαρούμενα περί “κουρασμένου κώδικα” και περί “γραφικού περιβάλλοντος” που απλώς μας έκαναν την ζωή πιο δύσκολη, χωρίς λόγο.

    Τώρα, δεν υπάρχουν ούτε μεγάλες ούτε μικρές δουλειές, οι (τότε) πιτσιρικάδες της εταιρείας έχουν σκορπίσει (κυρίως στο εξωτερικό) αξιοποιώντας την εμπειρία που απέκτησαν και εμείς στα 55 plus έχουμε αρχίσει να σκεφτόμαστε σοβαρά το “τί θα γίνουμε όταν θα μεγαλώσουμε”. Γιατί στην Ελλάδα, σήμερα, μόνο μετά τα 60 “μπορείς ν' ανοίξεις τα φτερά” σου.

    Προσωπικά λοιπόν, απλώς συνεχίζω ένα παλιό μου χόμπυ : στιχουργός. Και μου αρκεί πια ένα LibreOficce και ένας vlc player για να ακούω τα δείγματα.

    Καλή συνέχει και σε εσένα ...

  6. Εικόνα Γιώργος, Ηλιούπολη
    Γιώργος, Ηλιούπολη (χωρίς επαλήθευση)Αυγ 11, 2017 00:53 ΠΜ

    Έλα, σταματήστε το, γιατί γελάει ο κόσμος. Δηλαδή θέλετε να μας πείσετε ότι αυτό είναι αληθινό κείμενο υπαρκτού ανθρώπου; Που έκανε τη μετάβαση ολόκληρης εξειδικευμένης επιχείρησης από τα Windows στΑ Linux χωρίς κανένα πρόβλημα... και το σκάλωμα παρουσιάστηκε όταν ήρθε το Unity.

    Και ελπίζετε τώρα ότι ο κοσμάκης θα ακούσει αυτήν την ιστορία και θα πει "Α εντάξει, αν το μόνο πρόβλημα της μετάβασης είναι αυτό, πάμε όλοι στΑ Linux, στις δουλειές μας και στα σπίτια μας. Είπα πριν 5 χρόνια να σταματήσω να τρολάρω, αλλά εσείς τρολάρετε ασταμάτητα. Το μόνο πιστευτό είναι η εισαγωγή του άρθρου: Ότι άρχισε να συντάσσεται το 2015 και ολοκληρώθηκε τώρα το 2017. That part, I believe.

    Να ξέρετε όμως ότι μας χτυπάτε εκεί που μας πονάει. Γιατί εμείς που αλήθεια παρακαλάμε να γίνει αξιόπιστο το οικοσύστημα των Linux (σε αυτή τη ζωή, όχι στην επόμενη) ώστε να έχουμε όντως μια δωρεάν εναλλακτική λύση... εμείς είμαστε στην ουσία οι ειλικρινείς οπαδοί τους. Εμείς, που μας πονάει στο πορτοφόλι. Ενώ εσείς που τα υποστηρίζετε για "ιδεολογικούς" λόγους... εσείς είστε οι ύποπτοι της νέας εποχής. Shame to you.

  7. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΑυγ 11, 2017 10:57 ΠΜ

    Δεν καταλαβαίνεις τι διαβάζεις και προσβάλλεις ανθρώπους που δε γνωρίζεις. Στη συνέχεια βγάζεις συμπεράσματα που δεν προκύπτουν από κανένα σημείο της ιστορίας. Και ολοκληρώνεις, λέγοντάς μας ότι είσαι τζαμπατζής, εφόσον παρακαλάς για «μια δωρεάν εναλλακτική λύση». Ναι άνθρωπέ μου, θα σκίζονται άλλοι να φτιάχνουν λειτουργικά συστήματα για να τα παίρνεις εσύ ο μάγκας δωρεάν στην επιχείρησή σου. Αλλά εμείς είμαστε οι «ύποπτοι», επειδή απλά δημοσιεύσαμε την ιστορία ενός ανθρώπου. Ντροπή, ναι, αλλά στο πρόσωπο που βλέπεις στον καθρέφτη.

  8. Εικόνα Χάρης
    Χάρης (χωρίς επαλήθευση)Αυγ 11, 2017 21:59 ΜΜ

    Διάβασα και εγώ την ιστορία, κοιτάξτε δεν είναι αδύνατο να στήσεις μια ξενοδοχειακή επιχείρηση σε Linux στο υπολογιστικό μέρος. Για τα υπολογιστικά φύλλα υπάρχει το Calc και για την βάση δεδομένων η Base στο Libre Office, το μόνο σημείο που έχω ερωτηματικό είναι το πως εισήγαγαν την βάση στη Base, γιατί από ορισμένες μορφές, όπως text δεν εισήγαγε ακόμα σε παλιές εκδόσεις. Για στατιστικά υπάρχει στο Libre ένα ακόμα πρόγραμμα καθώς και για παρουσιάσεις. Για επεξεργασία φωτογραφίας, και 3d design πάλι υπάρχουν προγράμματα.

    Λοιπόν το θέμα δεν είναι εκεί, εντάξει τα κατάφεραν και πολύ καλά έκαναν. Το μόνο σημείο που διαφωνώ, και διερωτώμαι είναι το Unity. Δηλαδή, αν δούλευαν σε GNOME 2.x, όταν το Ubuntu άλλαξε σε Unity, θα έπρεπε η να προχωρήσουν σε Ubuntu MATE, σε Xubuntu, η σε παράγωγη διανομή με ΜΑΤΕ όπως Linux Mint MATE η Zorin OS και λοιπές. Δεν βρίσκω δηλαδή δικαιολογία το Unity.

    Όσο για εσάς που πιστεύετε πως τα Win είναι πιο αξιόπιστα από το Linux, τις διανομές δηλαδή, σαν Λ/Σ δεν είναι, και το ξέρετε. Νομίζω είδατε τι έπαθαν τόσοι μεγάλοι οργανισμοί με το τελευταίο virus, όχι μόνο αυτό, και σαν πλατφόρμα, οι σταθμοί εργασίας θέλουν συνεχώς το τμήμα συντήρησης να ασχολείται. Πράγμα που δεν θα έκανε με ένα Ubuntu MATE.

    Δηλαδή, πέρα από τις άδειες που τις πληρώνεις, έχεις ένα τμήμα πληροφορικής να απασχολείται με τη συντήρηση, και εκεί πληρώνεις, όπως και για τυχόν αναβαθμίσεις του hardware για την νέα έκδοση των παραθύρων. Τα μειονεκτήματα γενικά είναι πάρα πολλά, και σε παραπέμπω στο άρθρο μου Windows, Mac η Linux, όπου τα εξηγώ αναλυτικά.

    Δεν υπάρχει θέμα αξιοπιστίας, δουλεύω Linux Mint επί δύο χρόνια, και Ubuntu άλλα δύο, σε παλιά μηχανήματα, και είμαι πολύ ευχαριστημένος, το μόνο θέμα που έχω είναι θέμα ταχύτητας λόγω της παλαιότητας των σκληρών δίσκων (5400 rpm).

    Ο μόνος λόγος που θα ήθελα να έχω τα Win, είναι για πολλά παλιά παιχνίδια που δεν τα έχω παίξει, η για άλλα που θέλω να τα ξαναπαίξω.

  9. Εικόνα DarkGoth
    DarkGothΑυγ 20, 2017 12:43 ΜΜ

    @γιωργο ηλιουπολη, για διαβασε τα δικα μου καφριλικια, που αγγιζουν τα ορια του σουρεαλισμου (παραλληλισμος με πρεζακια και ναρκωτικα), και θα δεις ποσο φυσιολογικο ειναι αυτο το κειμενο.

    υπαρκτου ανθρωπου, δηλαδη???... ξερεις πολλα μποτ να γραφουν κειμενα, που να ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ, και να μην ειναι σαν μεταφραση απο τη γουγλ? (τα αγγλικα ερωτηματικα εχουν μπει σκοπιμα :D :P )

    STATUS UPDATE:... ποια Μαρια?... ναι η Μαρια το ΑΝΕΒΑΣΕ, οποτε το δικο της ονομα φαινεται, αλλα δεν σημαινει οτι ειναι της ιδιας, αλλωστε το λεει και στο αρχικο αρθρο αν ειδες. "στειλτε την ιστορια σας με σχολιο εδω, και εμεις θα τη δημοσιευσουμε."

  10. Εικόνα Γιώργος, Ηλιούπολη
    Γιώργος, Ηλιούπολη (χωρίς επαλήθευση)Αυγ 11, 2017 17:36 ΜΜ

    Soulrain, γεια. Η Μαρία (και ο Σταμάτης της ιστορίας - που είναι η ίδια η Μαρία) δεν προσβάλλεται γιατί ξέρει ότι παίζω τον συνήγορο του διαβόλου και κατηγορώ πάντα με μια δόση υπερβολής το Linux.

    Θα μπορούσα να πω πολλά, αλλά θα περιοριστώ στο σημείο που χωλαίνει η ιστορία. Ας δεχτώ για χάρη της συζήτησης ότι ο Σταμάτης υπάρχει. Έμπειρος κομπιουτεράς, κι όμως έπαθε κοκομπλόκο σε αυτό ακριβώς το εργαλείο της δουλειάς του: Στους υπολογιστές και στο λογισμικό τους. Συγγνώμη, αλλά αυτό δεν γίνεται. Δεν υπάρχει.

    Ο οποιοσδήποτε επαγγελματίας, τεχνίτης, ειδικός, επιχείρηση... δεν μπορεί να έχει οικονομικά ή υπαρξιακά θέματα με το ίδιο του το εργαλείο δουλειάς. Δεν νοείται αυτό το πράγμα. Είναι οξύμωρο. Και μας λέει ο Σταμάτης ότι η επιχείρησή του έπεσε έξω λόγω των υπολογιστών και των λειτουργικών. Όχι λόγω των φόρων, των μισθών των υπαλλήλων, των ενοικίων ή ό,τι άλλο... αλλά λόγω των PC και των Windows/Linux! Αυτό δεν έχει ματαγίνει ούτε θα γίνει ποτέ.

    Σκέφτομαι δηλαδή αντίστοιχα παραδείγματα σε άλλες δουλειές, και μου βγαίνουν όλα γελοία. Να είμαι ας πούμε φωτογράφος και για το οικονομικό μου πρόβλημα να κατηγορώ τη μηχανή μου επειδή άλλαξε μια τεχνολογία ή επειδή κυκλοφόρησε ένα νέο μοντέλο ή επειδή δεν αντέχω να τη λειτουργώ και να τη συντηρώ. Είμαι άψογος κατά τα άλλα, ικανός, συνεπής, ταλαντούχος, δουλευταράς, αλλά μου φταίει το μηχάνημα, που θα έπρεπε κανονικά να το βλέπω σαν προέκταση του εαυτού μου.

    Δεν ξέρω. Ας σκεφτεί και κάποιος άλλος ένα ισοδύναμο παράδειγμα.
    Θενκς.

  11. Εικόνα constantinos
    constantinosΑυγ 11, 2017 17:50 ΜΜ

    Αυτό που κατάλαβα πάντως είναι πως κάτι «παίζεις» καθημερινά. Να το κόψεις επειδή δεν κάνει καλό.

    PS: Το πιο πάνω tip είναι από τον Κωνσταντίνο που είμαι η Μαρία. Ναι, ΑΦΤΗ 1-0.
    PS 2: Υπομονή, από Κυριακή θα δροσίσει λίγο.

  12. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΑυγ 11, 2017 18:15 ΜΜ

    Ξεκινάμε με το αυτονόητο: χρησιμοποίησες δεύτερο πληθυντικό, που σημαίνει ότι απευθύνθηκες σε όλα τα άτομα που συναποτελούν το osarena. Όλους εμάς προσέβαλες, μαζί και την ιστορία της σελίδας, όταν ισχυρίστηκες ότι δημοσιεύσαμε κατασκευασμένη ιστορία και τα υπόλοιπα βλακώδη. Προσέβαλες επίσης και τον ίδιο το Σταμάτη που μοιράστηκε την ιστορία του.

    Η Μαρία που λες, καθηγήτρια στο επάγγελμα, κάθισε και σκάρωσε μια ιστορία με ένα σκασμό στοιχεία που δείχνουν την εξειδίκευση μιας επιχείρησης. Κι όχι μόνο αυτό αλλά απάντησε και στα σχόλια, πάλι με εξειδικευμένες απαντήσεις. Κι επειδή δεν έχει κολλήματα, όχι μόνο δεν έκρυψε την ηλικία της στα σχόλια αλλά έβαλε και κάμποσα χρόνια παραπάνω. Και στο τέλος μας είπε ότι ασχολείται με τη συγγραφή στίχων, γιατί αυτό είναι ένα στοιχείο που βοηθάει στο να γίνει η ιστορία πιο πιστευτή. Αυτό ισχυρίστηκες βασικά. Πώς σου φαίνεται;

    Πάμε παρακάτω. Το ότι εσύ προσωπικά έχεις κάποιες συγκεκριμένες απόψεις για το πώς πρέπει να σκέφτεται και να πράττει ένας επαγγελματίας, επ' ουδενί δε σημαίνει ότι οι απόψεις σου είναι θέσφατο. Κι επειδή εξακολουθείς να μην καταλαβαίνεις τι διάβασες, σου παραθέτω μερικές σειρές από το κείμενο και τα σχόλια του Σταμάτη:

    «Το 2012 όμως η ίδια η εργασία είχε αρχίσει να γίνεται “είδος υπό εξαφάνιση”. Και οποιοδήποτε χάσιμο χρόνου και οποιοδήποτε έξτρα έξοδο έστελνε την εταιρεία στο κόκκινο.
    Αναγκαστικά αποσυρθήκαμε μόνοι μας, πριν μας “αποσύρει”, με επώδυνο τρόπο, η Εφορία.»

    «από το 2007-2008 και μετά, την κατάσταση, εμείς, την βιώσαμε σαν “πόλεμο”. Γιατί είχαμε ήδη συνειδητοποιήσει ότι στην πραγματικότητα δεχόμασταν “επίθεση” από έναν περίεργο συνδυασμό κράτους και χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και οι φυσικοί μας σύμμαχοι, άρχισαν να λένε εκείνα τα χαζοχαρούμενα περί “κουρασμένου κώδικα” και περί “γραφικού περιβάλλοντος” που απλώς μας έκαναν την ζωή πιο δύσκολη, χωρίς λόγο.»

    Μήπως, λέω, μήπως εδώ αναφέρεται σε άλλους παράγοντες που συντέλεσαν στο κλείσιμο της επιχείρησης και άρα δεν τα χρεώνει όλα στα εργαλεία της δουλειάς του;

  13. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΑυγ 11, 2017 18:55 ΜΜ

    Στο μεταξύ, είπες ότι κατηγορείς πάντα με μια δόση υπερβολής το Linux και ισχυρίστηκες ότι εμείς το προωθούμε αποκλειστικά για «ιδεολογικούς» λόγους αλλά δυσκολεύεσαι να πιστέψεις μια ιστορία που λίγο-πολύ κατηγορεί το Linux (ή έστω μερικές πτυχές του) και δεν αναφέρει απολύτως τίποτα «ιδεολογικό» αλλά, αντίθετα, στο τέλος λέει ότι το Linux δεν είναι μόνο «αντισυστημική επαναστατική άσκηση». Αντιφάσεις κύριε συνήγορε.

    Όσο για το αν και κατά πόσο ένα εργαλείο μπορεί να αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα στη δουλειά σου, θα σου επεκτείνω το παράδειγμα που ανέφερες. Έστω λοιπόν ότι είσαι φωτογράφος. Έχεις επιλέξει συγκεκριμένη μάρκα και μοντέλο μηχανής, όπως επίσης και συγκεκριμένα φίλτρα, φακούς και διάφορα άλλα μπλιμπλίκια. Το έκανες γιατί, σύμφωνα με την εμπειρία σου, αυτά είναι τα καταλληλότερα εργαλεία για εσένα. Εμπιστεύεσαι επίσης την εταιρεία που τα φτιάχνει. Περνάνε δέκα χρόνια και ξαφνικά η εταιρεία αποφασίζει να φτιάχνει λιγότερο ποιοτικές μηχανές και φίλτρα. Σε επιβαρύνει αυτή η κατάσταση ή όχι; Θα μου πεις, μπορείς πάντα να αλλάξεις μηχανή. Μπορείς, ναι, αλλά το διάστημα προσαρμογής είναι χρονοβόρο και ο χρόνος είναι χρήμα για μια επιχείρηση. Τι θα γίνει επίσης στην περίπτωση που η εταιρεία αυτή αναστείλει παντελώς την παραγωγή ενός συγκεκριμένου φίλτρου, για το οποίο δε θα υπάρχει ανάλογο στην αγορά; Δε νομίζω να πιστεύεις σοβαρά ότι ένας φωτογράφος πρέπει και είναι εύκολο να έχει εξειδίκευση σε δεκάδες μοντέλα μηχανών και εκατοντάδες φακούς και φίλτρα, ενώ ταυτόχρονα θα προσαρμόζεται άνετα στις απαιτήσεις και τον τρόπο λειτουργίας του κάθε ξεχωριστού εργαλείου και συνδυασμού, παραβλέποντας το ενδεχόμενο να μην τα χρησιμοποιήσει ποτέ στην καριέρα του παρά μόνο αν συμβεί στραβή.

  14. Εικόνα Χάρης
    Χάρης (χωρίς επαλήθευση)Αυγ 11, 2017 22:26 ΜΜ

    Μα ακριβώς αυτό. Στα τόσα χρόνια, μην σου πω σε 5, η εταιρία θεωρεί πως το μηχάνημα συμπλήρωσε κύκλο ζωής, και σταματά να παράγει ανταλλακτικά, η να παρέχει υποστήριξη. Πιστεύει πως θα πρέπει να αγοράσεις το επόμενο μοντέλο, και αυτό που έχεις να το πας για ανακύκλωση, επειδή σε αυτές τις χώρες η ανακύκλωση λειτουργεί όπως πρέπει, και εσύ έχεις τις χρηματικές αποδοχές που πρέπει. Κοίτα και η Μ/Σ αν λειτουργεί με κύκλο ζωής δεκαετίας στα λειτουργικά της, θεωρεί πως σαν επιχείρηση εσύ έχεις βγάλει τα χρήματα σου, και άρα μπορείς να αναβαθμίσεις το υλικό, και να προχωρήσεις στην επόμενη έκδοση των Windows. Αυτά όμως για χώρες όπως ΗΠΑ, Αυστραλία η Βόρεια και Κεντρική Ευρώπη. Στον τρίτο κόσμο όμως, αυτό δεν μπορείς να το κάνεις. Και επιπλέον, δεν υπάρχει το σίγουρο πως όντως έκανες απόσβεση.

  15. Εικόνα Χάρης
    Χάρης (χωρίς επαλήθευση)Αυγ 11, 2017 22:18 ΜΜ

    Όχι, μην το λες, διότι μπορεί να είναι έμπειρος τεχνικός PC, αλλά αυτό δεν αρκεί, διότι έχεις ένα LAN. Όταν έχεις LAN πρέπει να στήσεις τον server, και το δίκτυο, και εκεί, αν δεν έχεις γνώσεις και Linux εξυπηρετητή, δικτυακές, και δικαιώματα χρήστη να ορίσεις, και τους servers, proxy, firewall, FTP, HTTP, δεν αρκεί να είσαι απλός Pcάς.

    Δεν ξέρω τι γίνεται με το οικονομικό, μα αν ήταν οι άνθρωποι σε τεντωμένο σχοινί, ακόμα και τα έξοδα της πληροφορικής μετράνε. Ειδικά σε πολλούς σταθμούς εργασίας.

    Στον οργανισμό που δουλεύω, έχουμε κάποιες εκατοντάδες τερματικά σε Win XP. Τα μηχανήματα είναι παλιά και δεν μπορούν να αναβαθμιστούν. Η παραγωγικότητα των εργαζομένων πέφτει όταν τα XP είναι πολύ αργά, και παρουσιάζουν προβλήματα. Αντίθετα, αν είχαμε Ubuntu MATE, θα είχαμε μεγάλη αύξηση στην λειτουργικότητα και παραγωγικότητα (productivity).

    Βέβαια, δεν είμαι υπεύθυνος του τμήματος πληροφορικής για να το προτείνω, εξάλλου υπάρχουν συμφωνίες, και εκεί πρέπει να τις σπάσεις.

    Να φανταστείς, πως άκουσα ιστορία με έναν server, όπου πρέπει να αλλαχτεί δίσκος, και επειδή ο server αυτός είναι compact, και μη αναβαθμίσιμος, θα πρέπει να αλλαχτεί ολόκληρο το μηχάνημα. Και εδώ, δεν νομίζω να υπάρξει ερώτηση στο τμήμα προμηθειών πως “γιατί επιλέξατε compact μηχανήματα αντί για racks με θήκες σκληρών δίσκων”.

    Ξέρεις, δεν αρκεί το πτυχίο, με το οποίο επιλέγουν τους διευθυντές τμημάτων πληροφορικής. Θα πρέπει να έχουν και μυαλό στις επιλογές που κάνουν, κοιτάζοντας μπροστά στο θέμα επεκτασιμότητα και αναβαθμισιμότητα (extendability, upgradeability, scalability). Αλλά και να έχουν αντιστάσεις σε πιέσεις των εταιριών που θέλουν να προωθήσουν μηχανήματα μάπες, αντί για τα μηχανήματα που πραγματικά ο οργανισμός χρειάζεται.

  16. Εικόνα Zero Stam
    Zero Stam (χωρίς επαλήθευση)Αυγ 12, 2017 18:05 ΜΜ

    Παιδιά υπάρχω.

    Πολιτικός Μηχανικός είμαι, 58 χρονών είμαι και δεν με λένε Μαρία. Σταμάτη με λένε.

    Η εταιρεία ήταν “Μελετητική Επενδυτικών Σχεδίων” αποτελούμενη κυρίως από μηχανικούς Πολυτεχνείου και ΤΕΙ και Οικονομοτεχνικούς ΑΣΟΕΕ.

    Και δεν είπα ότι μας έκλεισε το ανόητο Unity. Είπα ότι μας έκλεισε η “κρίση”. Αλλά αυτό δεν κάνει λιγότερο ανόητο το Unity ούτε λιγότερο ανόητο το gnome project, που κρέμασε ένα πρωί όλη την εγκατεστημένη βάση του gnome 2 παγκοσμίως.

    Αναβάθμιση 10 σταθμών εργασίας, τότε, σήμαινε περίπου 20.000 ευρώ. Δηλαδή δύο (2) ετήσιες απολαβές ανθρώπων. Και όταν είσαι εταιρεία δεν μπορείς να την κάνεις, αυτήν την αναβάθμιση, με τα λεφτά της “θείας από το Σικάγο”. Πρέπει να το επιτρέπουν τα οικονομικά και τα φορολογικά σου στοιχεία. Αλλιώς “διακινείς μαύρο χρήμα”.

    Την κρίση την σχολίασα, δίνοντας στιχάκια για ένα σατυρικό cd με τίτλο “Οι Χρεοφειλέτες” (https://web.facebook.com/profile.php?id=100014594347065) που κυκλοφορεί περίπου έναν χρόνο τώρα. (Φαντάζομαι μπορείτε να με βρείτε στο διαδίκτυο και στο youtube).

    Εδώ σχολίασα τις τρικλοποδιές που μας έβαλε η Canonical και το gnome project στα οποία ήμασταν και “συνεισφέροντες” για κάποια χρόνια.

    Εγώ κυκλοφορώ στην Ηλιούπολη.

    Από Σεπτέμβρη (όποιος θέλει) ραντεβού στο καφενείο του Πέτρου (Αντίκα) και απαντάω σε ερωτήσεις.

    Ψυχραιμία ...

  17. Εικόνα Soulrain
    SoulrainΑυγ 12, 2017 18:57 ΜΜ

    Κι εσύ Ηλιούπολη; Τελικά, μήπως δεν είσαι ο Σταμάτης αλλά είσαι η Μαρία, που στην πραγματικότητα είναι ο Γιώργος από Ηλιούπολη, ο οποίος κατηγόρησε τη Μαρία ότι προσποιήθηκε πως είναι ο Σταμάτης, ενώ ήταν εξαρχής ο Γιώργος;

    Τι λένε για τα στιχουργικά; Καλές εμπνεύσεις; Ό,τι κι αν λένε τέλος πάντων, στο εύχομαι.

  18. Εικόνα Zero Stam
    Zero Stam (χωρίς επαλήθευση)Αυγ 12, 2017 20:15 ΜΜ

    Αυτό είναι στ' αλήθεια μια τεράστια “κρίση ταυτότητας”.

    Νομίζω ότι μόνο με μια γύρα τσίπουρα στο καφενείο μπορεί να ξεδιαλύνει μια τέτοια κατάσταση.

    Πάντως οφείλουμε και μια συγνώμη στην Μαρία που την μπλέξαμε σ' όλο αυτό και βρέθηκε η κοπέλα ξαφνικά να είναι στο κατώφλι των 60, με άσπρα μαλλιά και να γράφει κρυφά στιχάκια.

  19. Εικόνα Maria
    MariaΑυγ 13, 2017 00:29 ΠΜ

    Χαχαχα.
    Σταμάτη (Zero Stam) «δεν υπάρχεις», που μου λένε κι οι μαθητές μου («Κυρία, δεν υπάρχετε»).
    Είσαι απλά άπαιχτος.

  20. Εικόνα Zero Stam
    Zero Stam (χωρίς επαλήθευση)Αυγ 13, 2017 15:05 ΜΜ

    Μου βάζεις ιδέες Κυριακάτικα...

    Αυτό το “Είσαι άπαιχτος” θα ήταν πολύ εγωιστικός - προσωπικός στίχος για να γίνει τραγουδάκι.

    Αλλά αυτό το ...

    “Κυρά μου δεν υπάρχεις”

    νομίζω ότι είναι ότι πρέπει, για νεο-ρεμπέτικο. Και ξέρω κάτι πιτσιρικάδες που τα γρατζουνάνε καλά τα ρεμπέτικα.

    Καλό υπόλοιπο καλοκαιριού σε όλους.

  21. Εικόνα Maria
    MariaΑυγ 13, 2017 19:03 ΜΜ

    Χαχαχα, καθόλου εγωιστικός δεν θα ήταν Σταμάτη.
    Η αλήθεια δεν είναι ποτέ εγωισμός.

    Ώρα λοιπόν να δημιουργήσεις (μην αφήσεις να πάει χαμένη και η ιδέα μιας και σε ενέπνευσαν οι δύο ατάκες). Και ελπίζουμε να μας τιμήσεις με τα τραγούδια σου όταν τα τελειώσεις.

  22. Εικόνα Zero Stam
    Zero Stam (χωρίς επαλήθευση)Αυγ 19, 2017 17:56 ΜΜ

    Αυτό δεν είναι ανάγκη να το δημοσιοποιήσετε στην συζήτηση ...

    Επειδή και η δισκογραφία βρίσκεται στην ίδια δίνη και στο ίδιο χάλι και δεν ξέρω, πότε και αν, θα κυκλοφορήσει κάτι καινούργιο, στείλτε μου στο email μια διεύθυνση, να πω στην δισκογραφική να σας ταχυδρομήσει τους “Χρεοφειλέτες” (που έχει και λίγη πλάκα) και πες μου και πόσοι είστε ώστε να στείλει το σωστό πλήθος.

    Και κουράγιο με τα “θηρία” που έχετε να παλέψετε εκεί μέσα ...

  23. Εικόνα Maria
    MariaΑυγ 19, 2017 23:18 ΜΜ

    Σταμάτη, το δημοσίευσα εγώ (το σχόλιό σου) από κεκτημένη. Αν θέλεις να διαγραφεί το σχόλιό σου, πες μου.

    Στο μέιλ σου δεν μπορούμε να σου στείλουμε κάτι, γιατί δεν φαίνεται -είναι έτσι οι ρυθμίσεις, ώστε να μην εμφανίζεται το μέιλ σας ούτε σε εμάς.

  24. Εικόνα DarkGoth
    DarkGothΑυγ 20, 2017 13:05 ΜΜ

    Μαρια, αν δεν υπαρχεις, οπως σε λενε οι μαθητες σου, τοτε εγω αυτη τη στιγμη απανταω σε ενα μποτ;... η, φαντασμα; η, βαμπιρ; η, κατι τετοιο τελοσπαντων;

    και κατι ασχετο. αυτα τα κανονικα ελληνικα εισαγωγικα, πως τα βγαζεις; γιατι εμενα με βγαζει μονο αυτες τις μαλακιες "". το ασυρματο πληκτρολογιο που εχω, εχει ενα κουμπακι με μια καθετο αναμεσα στο shift και το Ζ, και οταν το παταω βγαζει τα κανονικα. αλλα το ps2 που εχω δεν εχει αυτο το κουμπακι.

Scroll to Top