Πως θα αντιμετωπίσει η Canonical το Secure Boot

Πριν μπούμε στο κυρίως θέμα, σκεφτείτε κάτι απλό. Αν πας και αγοράσεις έναν υπολογιστή, στη προκειμένη, έχεις δικαίωμα να τον κάνεις ότι θέλεις?
Η απάντηση είναι πως όχι. Αν το ψάξουμε το θέμα, είναι η μάλλον το έχουν κάνει πολύπλοκο με νομοθέτημα και όρους χρήσης. Υπάρχουν περιορισμοί χρήσης, παράλογοι ορισμένες φορές (πχ η ο όρος της Apple, ότι σε υπολογιστές που ο κάτοχος τους είναι καπνιστής και κατά συνέπεια υπαρχουν υπολείμματα καπνού στο μηχάνημα του, χάνει κάθε εγγύηση) και βέβαια και παράξενοι περιορισμοί στην χρήση του λειτουργικού (soaftware).
Για να καταλάβετε πιο απλά το τελευταίο, όταν αγοράζετε ένα μηχάνημα με προ εγκατεστημένα Windows, είτε μια έκδοση τους, βάση των όρων χρήσης, αυτό δεν ανήκει στον χρήστη, μα παραμένει κυριότητα της εταιρείας και ο χρήστης στην ουσία το νοικιάζει.
Αν λοιπόν, ηλεκτρονικά η Microsoft κρίνει ότι κάποιοι στοχευμενοι χρήστες, παραβιάζουν κάτι που αντίκειται σε αυτήν, έχει το δικαίωμα, εκτός από κλείδωμα των Windows να προσχωρήσει και νομικά και χώρια όλα τα υπόλοιπα, να προβεί ακόμα και σε κατάσχεση του μηχανήματος που έτσι κι’ αλλιώς έχει πληρώσει ο χρήστης.
Αυτό βέβαια και επί του παρόντος (η κατάσχεση), αφορά την Αμερικάνικη νομοθεσία.

Ανακεφαλαιώνοντας λοιπόν, αυτό που προκύπτει είναι πως όχι μόνο παρακολουθούνται με ηλεκτρονικά ίχνη οι χρήστες, μα δεν έχουν και τα αυτονόητα δικαιώματα σε αυτό που πλήρωσαν με δικά τους χρήματα και δεν τους χάρισε καμία εταιρεία.
Έχω το δικαίωμα να εγκαταστήσω ένα δικό μου λειτουργικό σύστημα (πχ το ConstantinOS) σε κάποιο μηχάνημα που μόλις αγόρασα και ως συνήθως, πλήρωσα αδρά?
Αν και η ερώτηση είναι απλή η απάντηση κάθε άλλο απλή είναι. Δεν υπάρχει ένα απλό και ξερό αυτονόητο ναι η όχι σε αυτό. Όχι πλέον, έστω.
Σημειώστε ότι στην λεγόμενη: “ελεύθερη αγορά” η πρώτη λέξη ειναι ευφημισμός. Μόνο ελεύθερη δεν είναι, καθώς τους κανόνες τους διαμορφώνουν οι ισχυροί και οι έχοντες με οποιοδήποτε τρόπο πρόσβαση και επιρροή σε κυβερνήσεις και δημιουργώντας νόμους η εμπορικές συμφωνίες που στην ουσία σκοτώνουν τον ανταγωνισμό, μα και την ίδια την δημιουργικότητα των ανθρώπων.
Όπως άλλωστε γνωρίζουμε όλοι πολλά πράγματα τα οποία τελικά δεσμεύουν τους ανθρώπους και τους μεταβάλουν σε άβουλα πλάσματα, έρχονται με το πρόσχημα της ασφάλειας.
Στον τομέα της τεχνολογίας η ασφάλεια είναι ένας σημαντικός παράγοντας που υπάρχει και εξελίσσεται όχι για να δυσκολεύει τους ανθρώπους, μα αντίθετα για να κάνει πιο έμπιστα μηχανήματα και λογισμικό.
Και εδώ όμως οι ισχυροί του χώρου, μπορουν να εκμεταλλευτούν αυτό, εις βάρος άλλων μικρότερων ανταγωνιστών τους. Ο σκοπός πάντα το κέρδος και ει δυνατόν το μονοπώλιο, τ’ οποίο και σε καμία περίπτωση δεν εμπίπτει με τους “νόμους” της ελεύθερης αγοράς.
Για ηθική δεν μιλάμε φυσικά, καθώς όπου κυριαρχεί το χρήμα και η πολιτική, η ηθική δεν υπάρχει ούτε καν σαν λέξη στις σκέψεις και αποφάσεις. Υπάρχει μόνο η απληστία.
Και αν το δούμε αντικειμενικά η ίδια η ανθρώπινη ιστορία, έχει αποδείξει πως όπου υπάρχει απληστία, έρχεται και ο εκφυλισμός.

Δεν θα μακρηγορήσουμε παραπάνω, άλλωστε τα έχουμε πει και σε παλιότερα αρθρα. Το ζητούμενο στην προκειμένη περίσταση ειναι το περιβόητο Secure Boot.
Αν και τα πράγματα θα μπορούσαν να ειναι πιο εύκολα και όντως ένα ακόμα ζήτημα ασφαλείας να εφαρμοστεί χωρίς επιπτωσεις, εν’ τούτοις η άπληστη και μισαλλόδοξη Microsoft, προτίμησε να κινηθεί με τους ίδιους τρόπους και τους οποίους και επιβλήθηκε.
Με κινήσεις κάτω από το τραπέζι και με εξαγορασμένες συνειδήσεις, έκανε αυτή τη νέα τεχνολογία να λειτουργήσει προς όφελος της και μόνο.
Βλέπετε οι άνθρωποι θεωρούν λογικό να υπαρχουν pc με προ εγκατεστημένα Windows η ακόμα χειρότερα να νομίζουν πως η Microsoft είναι τα πάντα (υπολογιστής, λειτουργικό, διαδίκτυο).
Το ότι υπάρχει δυνατότητα ενεργοποίησης/απενεργοποίησης του Secure Boot, μάλλον μας αφήνει αδιάφορους, καθώς αυτό δεν είναι εμφανές και σίγουρα θα λειτουργήσει ως ένα ακόμα εμπόδιο στους ανθρώπους που θέλουν να δοκιμάσουν και εγκαταστήσουν Linux η κάποιο άλλο λειτουργικό σύστημα.

Το ενδιαφέρον και μάλλον απογοητευτικό της υπόθεσης, είναι πως δεν υπήρξε η αντίδραση που πρέπει. Τουλάχιστον όχι από τις εταιρείες που βρίσκονται πίσω από διανομές Linux.
Σαφώς και κινήθηκαν, προκειμένου να κατοχυρώσουν πως τα λειτουργικά τους συστήματα, οι διανομές που αναπτύσσουν, θα τρέχουν με τα νέα δεδομένα του secure boot.
Πρώτη σε αυτό ήταν η RedHat, όπου με τον δικό της τρόπο, κατοχύρωσε πως δεν θα υπάρχει πρόβλημα για τα Fedora και CentOS που βρισκεται από πίσω.
Αν και πολλοί κατηγόρησαν αυτή την κίνηση, ακόμα και με λιβελογραφήματα, έχω την αίσθηση πως η κίνηση που έκανε ήταν σωστή, καθώς ο χρόνος κυλάει και οποιαδήποτε αργοπορία θα μπορούσε να ήταν απολύτως ζημιογόνα.
Από εκεί και πέρα, όλοι απορούσαμε για το πως θα κινηθούν τόσο η Canonical, όσο και η Suse. Η δεύτερη προφανώς, θα κάνει κάτι αντίστοιχο με την RedHat/fedora.
Όσο αφορά την Canonical, κινήθηκε λίγο διαφορετικά και ίσως πιο πρακτικά στο θέμα.
και πιο συγκεκριμένα δημοσίευσε ορισμένες απαιτήσεις για το UEFI, οι οποίες αφορούν τους κατασκευαστές ηλεκτρονικών υπολογιστών.
Αυτές περιλαμβάνουν την ενσωμάτωση ενός κλειδιού για το Ubuntu του οποίου το μισό (ιδιωτικό) μέρος θα αποθηκεύεται στην πλατφόρμα του Launchpad της Canonical και θα είναι υπεύθυνο για την εκκίνηση του Ubuntu.

Εδώ όμως, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση, υπάρχει και μια ουσιώδης διαφορά: εν αντίθεσή με το κλειδί της Microsoft, η εκδοχή της Canonical δε θα μπορεί να υπογράφει την εκκίνηση διαφορετικού λειτουργικού συστήματος, εκτός αν ο χρήστης απενεργοποιήσει το Secure Boot ή εισάγει το δικό του κλειδί στη βάση δεδομένων.
Αν εδώ κανουμε μια παρένθεση και θυμηθούμε μπηχτές ακόμα και από μεγάλες εταιρείες κατασκευής Η/Υ, σχετικά με το πως έχουν καταντήσει δέσμιες της MS, με συμβάσεις και συμφωνίες που έχουν υπογράφει, τα ερωτηματικά που προκύπτουν είναι πάρα πολλά.
Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία πως αυτό θα εξαφανίσει μικρότερες διανομές η λειτουργικά συστήματα. Πως θα εμποδίσει τους ανθρώπους να δουν και δοκιμάσουν κάτι παραπάνω, Πως θα σταματήσει αρκετές προσπάθειες δημιουργίας και πως εμμέσως πλην σαφώς,θα φέρει ακόμα περισσότερα έσοδα στην Microsoft.
Απλά αναρωτηθείτε πόσοι πιο απλοί χρήστες, με διάθεση πειραματισμού και δοκιμής, θα εντοπίσουν την απενεργοποίηση του Secure Boot και ιδιαίτερα όταν δεν θα υπάρχει η παραμικρή ένδειξη για αυτό.
Και στο φινάλε αφού θα μπορεί να απενεργοποιηθεί, γιατί να μην ισχύει το αντίθετο? Να ειναι δηλαδή απενεργοποιημένο και όποιος θέλει να το ενεργοποιεί, αν για παράδειγμα, επιθυμεί να εγκαταστήσει Windows?
Και γιατί άραγε αυτό το πράγμα έκανε την εμφάνιση του λίγο μετά τα περιβόητα ACTA/SOPA/CISPA που σαν πραγματικό στόχο έχουν τον έλεγχο του διαδικτύου και τα κέρδη για τις εταιρείες?
Για την…. “ασφάλεια μας”, βέβαια για μια ακόμα φορά. Η ιστορία επαναλαμβάνεται από αυτόκλητους προστάτες που δρουν για το κάλο μας και αλίμονο… πάνω απ’ όλα “ανιδιοτελώς”!

Διαβάστε Επίσης:

• Παροξυσμός στο ελεύθερο λογισμικό #1
• Γιατί θα πρέπει να παραμείνει ο Firefox ως default browser στο Ubuntu
• Γιατί το Ubuntu δεν θα γίνει rolling release
• Έρχεται ο Mir ο Νέος Custom Unity Display Server
• Πιθανό όσο ποτέ να γίνει Rolling Release το Ubuntu
• To Ubuntu θα γίνει rolling release (ξανά)!
• Ubuntu για smartphones εις βάθος
• Διάκριση για το OrthCal στο Ubuntu App Showdown-τέταρτο Mangar
• Χωρίς Wayland Compositing Manager το Ubuntu 12.10;
• Oι εφαρμογές και οι νικητές του Ubuntu App Showdown apps της Canonical