Latest Articles, Απόψεις — 24 February, 2013 01:42

Ο τρόπος σκέψης από πού καθορίζεται; Από τα mainstream media, το Matrix;

Δημοσιεύτηκε από

Καθημερινά κάνουμε συζητήσεις, είτε δια ζώσης, είτε δικτυακές. Έχετε παρατηρήσει πως σχεδον πάντα αναμασούμε, αυτά που προέρχονται από τα ΜΜΕ, τα οποία με την σειρά τους προωθούνται στο διαδίκτυο; Πως κατά κύριο λόγο η σκέψη μας και η διαμόρφωση απόψεων, είναι μέρος του συστήματος; Τα ΜΜΕ, αν και είναι γνωστά για τον τρόπο διάδοσης της προπαγάνδας, εξακολουθούν να είναι η βασική πληροφόρηση της κοινωνίας. Τα δελτία των 8 η όποιας άλλης ώρας, είναι καθημερινά στα σαλόνια της συντριπτικής πλειοψηφίας των ανθρώπων.
Ιστοσελίδες, κλώνοι των καναλιών, αναπαραγάγουν ακριβώς τα ίδια και βρίθουν στο διαδίκτυο. Και όλοι γυρνάμε γύρω από τα ίδια θέματα.
Μήπως λοιπόν, δεν αρκεί, να νομίζουμε πως δεν μας επηρεάζουν όλα αυτά; Άλλωστε μας επηρεάζουν και κατά κύριο λόγο σε αυτά αναλωνόμαστε καθημερινά.
Μήπως ήρθε η ώρα να κλείσουμε την τηλεόραση και τους παρουσιαστές που σε ρόλο αρλεκίνου, εξυπηρετούν τα συμφέροντα κάποια ελίτ, έναντι παχυλής αμοιβής; Μήπως ήρθε η ώρα ν’ αναζητήσουμε στο διαδίκτυο, πραγματικά εναλλακτικές σελιδες και να σταματήσουμε να επισκεπτόμαστε αυτές που αναμασούν τα ίδια και θελητά η αθέλητα, είναι μέρος του συστήματος; Και μιλάμε για όλους τους τομείς, πολίτικους, τεχνολογικούς, κλπ…
Στο διαδίκτυο υπάρχει η αλήθεια και αυτή πρέπει ν’ αναζητήσουμε. Αυτή η αλήθεια απουσιάζει από τα ΜΜΕ και τις δικτυακές τους απομιμήσεις, σε μορφή πληροφορίας και “ειδήσεων”. Αν δεν το έχετε αντιληφθεί, είμαστε μέσα σ’ έναν τύπο Matrix και το πρόβλημα είναι πως δεν υπάρχει ο Νίο και η παρέα του…
Ίσως και θεωρίες συνωμοσίας, για μερικούς. Ίσως…

fucktv_tshirt3

Πιστεύετε ότι, πραγματικά, σκέφτεστε μόνοι σας;

Έχετε καταλήξει εσείς οι ίδιοι όσον αφορά τη στάση που θα κρατήσετε;
Έχετε διαμορφώσει τις δικές σας απόψεις και πεποιθήσεις ή μήπως (λέω, μήπως?) η στάση ζωής διαμορφώθηκε και συνεχώς χυτεύεται από κάποιον άλλον;
Έχετε σκεφτεί ποτέ την πιθανότητα, εσείς και όλοι γύρω σας, να είστε “πραγματικά” συνδεδεμένοι σε μια πραγματική εκδοχή της ζωής του “The Matrix” που καθορίζει συνεχώς την πραγματικότητα σας; Για εσάς και ίσως, λέω ίσως, χωρίς εσάς;
Δυστυχώς, η αλήθεια είναι ότι σχεδόν όλοι μας έχουμε -πρόθυμα!- γαντζωθεί σε ένα τεράστιο σύστημα των μέσων ενημέρωσης που μας λέει κυριολεκτικά τι να σκεφτούμε! Στις Ηνωμένες Πολιτείες σήμερα, ο μέσος Αμερικανός περνάει 153 ώρες το μήνα, παρακολουθώντας τηλεόραση. (Κάτι αντίστοιχο, φαντάζομαι, συμβαίνει και εδώ στην Ελλάδα.)
Περνάμε επίσης απίστευτο χρόνο βλέποντας ταινίες, σερφάροντας στο Διαδίκτυο, διαβάζοντας βιβλία (το θέμα είναι βέβαια, τι είδους βιβλία) και περιοδικά, παίζοντας παιχνίδια βίντεο και ακούγοντας μουσική.

Πολλοί είναι τόσο εθισμένοι με την τηλεόραση, που νιώθουν άβολα αν βρίσκονται στο σπίτι και να υπάρχει απόλυτη σιωπή. Πόσες φορές, αλήθεια, δεν έχετε πιάσει τον εαυτό σας και… το χέρι σας, να πηγαίνει στο τηλεκοντρόλ και, ασυναίσθητα, να πατάτε το on;

Δυστυχώς, κάπου γύρω στο 90% των “πληροφοριών” που -εμείς οι ίδιοι- επιτρέπουμε να διοχετεύονται ασταμάτητα και να συσσωρεύονται μέσα στο κεφάλι μας, ανήκει στις γιγαντιαίες εταιρείες των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

 

Τι λέτε λοιπόν;
Είναι πιθανόν, όλες αυτές οι χιλιάδες ώρες «ειδήσεων και ψυχαγωγίας», με τις οποίες σας ποτίζουν, να έχουν επιπτώσεις στον τρόπο σκέψης σας;TV_SUCKS
Μήπως τα κύρια μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν περισσότερο έλεγχο πάνω σας από όσο έχετε ποτέ φανταστεί;
Αν θέλετε να συνεχίσετε σε μακάρια άγνοια, μπορείτε να σταματήσετε την ανάγνωση τώρα. Αν, όμως, επιμένετε να διαβάσετε αυτό το άρθρο, φροντίστε να έχετε γερά νεύρα, καθώς όσο συνεχίζετε την ανάγνωση τόσο πιο πολύ θα συνειδητοποιείτε κάποια πράγματα που σας / μας συμβαίνουν.

Σκεφτείτε ένα πολύ απλό παράδειγμα: ξυπνάτε το πρωί και ξεκινάτε, γεμάτοι ενέργεια, για τη δουλειά σας (όσοι ακόμα έχουμε και από αυτήν!) Όταν πηγαίνετε στο χώρο εργασίας σας ή στο σχολείο ή στο πανεπιστήμιο, ποια είναι τα… προσφιλή θέματα συζήτησης που αναμασά όλος ο κόσμος;
Συνήθως, οι άνθρωποι μιλούν για κάτι που είδαν στην τηλεόραση ή για ό,τι άκουσαν στις ειδήσεις. Σε σημείο, που αν εσείς οι… ανημέρωτοι, δεν έχετε προλάβει να στηθείτε μπροστά στο χαζοκούτι, αρχίζετε να αισθάνεστε ότι κατεβήκατε από κάποιον άλλο πλανήτη! (Ξέρετε πόσες φορές το έχω βιώσει αυτό με τους μαθητές μου; Να μου λένε: «Μα κυρία, δεν ακούσατε χθες ότι….?» Από την αυλή ακόμα σε πιάνουν και πριν προλάβεις να ανταποκριθείς στην γλυκιά τους καλημέρα, σου έχουν εξιστορήσει όλα τα κουτσομπολιά του δείνα ή της τάδε! Και αν σε πιάσουν ανημέρωτη, σε… επιπλήττουν δριμύτατα! «Ε, δεν κάνουμε δουλειά έτσι κυρία!»)

Εν αρχή ην ο λόγος της εξουσίας και ο λόγος ην προς την εξουσία και εξουσία ην ο λόγος

Στη σημερινή κοινωνία μας, οι περιορισμένες αλληλεπιδράσεις που έχουμε με άλλους ανθρώπους συνήθως ορίζεται από την αμοιβαία σχέση μας με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τα λεγόμενα media καθορίζουν, κυριολεκτικά, το τι είναι σημαντικό για εμάς και τι δεν είναι.
Εάν η δεσπόζουσα αυτή αρχή, που ακούει στο όνομα «μέσα μαζικής ενημέρωσης», δεν αναφερθούν σε κάτι ή σε κάποιον, τότε αυτό το γεγονός θεωρείται απλά, άνευ σημασίας!
Δεν ξέρω πόσες φορές τα τελευταία χρόνια έχω ακούσει κάποιος να μου πει κάποια εκδοχή της… αλήθειας, κάνοντας την ακόλουθη βαρύγδουπη δήλωση:

Εάν αυτό ήταν αλήθεια θα το είχαμε ακούσει στις ειδήσεις!

Έχει πει και σε σας ποτέ κάποιος, κάτι παρόμοιο; Μήπως σας φαίνεται γνώριμη αυτή η έκφραση;

Ξέρετε πόσες φορές έχω βρει κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον και μπαίνω στον πειρασμό να γράψω άρθρο επί του θέματος, αλλά τελικά δεν το τολμώ καθώς η πηγή είναι κάποιο δεσπόζων media; Και ασυναίσθητα, αν θέλετε, έχω μάθει να μην εμπιστεύομαι τα mainstream μέσα ενημέρωσης.

no-tv

Σε έναν κόσμο όπου τα μέσα μαζικής ενημέρωσης συχνά διαστρεβλώνουν τα γεγονότα και ακόμα πιο συχνά λένε ψέματα, σ’ έναν τέτοιο κόσμο όπου οι γιγαντιαίες αυτές εταιρείες κυριαρχούν και προσπαθούν να μας «επιβάλλουν» τις απόψεις τους, έχουμε άραγε ελπίδα να μείνουμε ανεπηρέαστοι και να δραπετεύσουμε αλώβητοι;
Όσο οι μεγάλες εταιρείες, που ελέγχουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, κυριαρχούν και έχουν τον έλεγχο της ενημέρωσής μας, πιστεύετε ότι έχουμε την δυνατότητα μιας μαζικής αφύπνισης;

Οι νέοι μας φαίνονται ιδιαίτερα εθισμένοι στο να είναι συνεχώς “συνδεδεμένοι” με το matrix των μέσων ενημέρωσης που κατασκευάζεται γύρω μας.
Οι γιγαντιαίες αυτές «επιχειρήσεις», προσπαθούν να μας μυήσουν σε ένα μέλλον στο οποίο ο κόσμος δεν είναι ο ίδιος όπως τον ξέρουμε εμείς˙ είναι ουσιαστικά το Matrix, μια εικονική πραγματικότητα που δημιουργήθηκε και συντηρείται από νοήμονες μηχανές προκειμένου να κατευνάσει, υποτάξει και εκμεταλλευτεί τον ανίδεο ανθρώπινο πληθυσμό ως πηγή ενέργειας με την υποχρεωτική σύνδεση του στο Matrix.

Έχουμε φτάσει στο σημείο να περπατάμε αλλά και να οδηγούμε στα «τυφλά»!
Γιατί πώς αλλιώς θα περιέγραφα την οδήγηση κάποιου που την ώρα που έχει το τιμόνι (αλλά και τις ζωές τόσων άλλων, μην ξεχνιόμαστε!) στο χέρι του, ταυτόχρονα πληκτρολογεί;

Σύμφωνα με μια έκθεση των LA Times, το 2010, οι νέοι περνούν κατά μέσο όρο 53 ώρες την εβδομάδα είτε μπροστά στην τηλεόραση είτε παίζοντας video games είτε στην οθόνη ενός υπολογιστή. Αυτό σημαίνει ότι αφιερώνουν 8 περίπου ώρες από την καθημερινότητά τους, «συνδεδεμένοι» στην εικονική πραγματικότητα που περιγράψαμε πιο πάνω.
Αυτό σημαίνει ότι περνούν πάνω από 200 ώρες το μήνα «συνδεδεμένοι» με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης;
Αλλά έχουμε μόνο 480 περίπου ώρες εγρήγορσης το μήνα. Και όταν λέω εγρήγορσης, αναφέρομαι στις ώρες που υπολείπονται του ύπνου μας. Αν εκτίθενται σε τέτοια μεγάλη και συνεχή προπαγάνδα, τι ελπίδα μπορεί να έχουν άραγε;

Rainy_Matrix_by_dartbaston6bn

Οι χρήστες του Facebook περνούν περίπου 15 ώρες το μήνα σ’ αυτό το site «κοινωνικής» δικτύωσης.

 

Στα παλιά τα χρόνια, τα παιδιά έπαιζαν μεταξύ τους στους δρόμους και οι ενήλικες εγκατέλειπαν τα σπίτια τους και αντάλλασσαν επισκέψεις, απολαμβάνοντας την κουβεντούλα μεταξύ τους.
Με δυο λόγια, αλληλεπιδρούσαν μεταξύ τους.
Στην εποχή που διανύουμε, όμως, περνάμε σχεδόν όλες τις μέρες μας κλεισμένοι μέσα στο σπίτι, κοιτάζοντας παθητικά μια οθόνη να τρεμοπαίζει.
Είναι αυτό σημάδι μιας υγιούς κοινωνίας;
Οι άνθρωποι είμαστε από τη φύση μας κοινωνικά πλάσματα. Έχουμε ανάγκη να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε.
Στις μέρες μας, όμως, οι άνθρωποι “αγαπούν” τις αγαπημένες τους ομάδες ή “αγαπούν” τις αγαπημένες τους τηλεοπτικές εκπομπές, με συνέπεια να δυσκολεύονται ολοένα και περισσότερο να αναπτύσσουν μια ουσιαστική σχέση μεταξύ τους.

Εν τω μεταξύ, η παγκόσμια ελίτ βασίζεται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης για να μας αποσπούν περίτεχνα την προσοχή και τοιουτοτρόπως, να ελέγχει τα όρια του δημόσιου λόγου.
Τις περισσότερες φορές, τα περιβόητα μέσα «ενημέρωσης» επικεντρώνονται στα τελευταία σκάνδαλα των διασημοτήτων ή τις τελευταίες αερομαχίες μεταξύ των πολιτικών κομμάτων και αγνοούν συστηματικά πολλά από τα πιο σημαντικά πράγματα που συμβαίνουν εκεί έξω.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο που κάθε φορά που είναι να ψηφιστεί κάποιος νέος νόμος, όλο και κάποιο «παρασκηνιακό σκάνδαλο» θα κάνει την εμφάνισή του για να αποπροσανατολίσει το ενδιαφέρον του κοινού. Αντί να μας λένε τι πραγματικά συμβαίνει και τι μας επιφυλάσσει το αύριο, θέλουν να κινούν τα νήματα και να διευθύνουν τον κόσμο.
Προσπαθούν, εντέχνως, να μας… μυήσουν σε έναν πιο… εξελιγμένο κόσμο, πείθοντάς μας ότι είμαστε πλέον έτοιμοι να βαδίσουμε προς μια παγκόσμια κυβέρνηση και πως η υπερεθνική κυριαρχία μιας «πνευματικής» ελίτ και η κυριαρχία των τραπεζιτών είναι σίγουρα προτιμότερη από την εθνική κυριαρχία του αυτο-προσδιορισμού.
Δε μπορούμε παρά να αναρωτηθούμε γιατί οι περισσότεροι συνεχίζουμε και πιστεύουμε όλες αυτές τις ανοησίες με τις οποίες μας ποτίζουν καθημερινώς.

Δυστυχώς, ένας από τους λόγους είναι ότι έχουμε μείνει «βουβοί» και άβουλοι.44
Ως κοινωνία, γενικότερα, το πρώτο που θα έπρεπε να μας προβληματίζει είναι η έλλειψη γνώσεων.
Προσωπικά, όταν τύχει να ακούσω κάποιον πολιτικό ή δημοσιογράφο να… επιχειρηματολογεί (?), αισθάνομαι ότι χρησιμοποιεί την ίδια ξύλινη γλώσσα που χρησιμοποιούνταν ανέκαθεν.
Τα δικά σας επιχειρήματα που διαβάζω στα σχόλια, δεν είναι λίγες οι φορές, που με προβληματίζουν˙ τα δικά τους, όχι! Οι ίδιες ατάκες ξανά και ξανά! Χωρίς ουσία, χωρίς νόημα, χωρίς αρχή και τέλος. Άλλα τους ρωτάνε, άλλα απαντούν. Μοναδικός τους στόχος, ο αποπροσανατολισμός μας.
Προσπαθούν να μας μετατρέψουν σε ένα ηλίθιο κοινό καθώς έτσι θα έχουν ένα κοινό στο οποίο θα είναι πιο εύκολο να κυριαρχήσουν.

Δυστυχώς, η χαώδης κατάσταση που επικρατεί πλέον, δεν φαίνεται να πειράζει και πάρα πολύ τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τουναντίον, τείνουν να είναι απίστευτα αλαζονικά, και τις περισσότερες φορές δεν χρειάζεται καν να προσποιούνται ότι είναι “αντικειμενικά” ή “ουδέτερα” πια.
Ευτυχώς, οι περισσότεροι άνθρωποι -συνειδητοποιημένα- έχουν αρχίσει να αναζητούν εναλλακτικές πηγές πληροφόρησης.
Ίσως, τελικά, υπάρχει ελπίδα….

Όταν τελειώσουμε, οι άνθρωποι σαν εσένα θα πρέπει να μάθουν τη Νέα Ομιλία, που τώρα κατασκευάζουμε, απ’ αρχής. Πιστεύεις, φαντάζομαι, ότι η κύρια δουλειά μας είναι να εφευρίσκουμε νέες λέξεις. Αλλά δε συμβαίνει καθόλου κάτι τέτοιο! Καταστρέφουμε λέξεις – εικοσάδες, εκατοντάδες κάθε μέρα. Πετσοκόβουμε τη γλώσσα ως το κόκαλο
Στο τέλος θα κάνουμε κυριολεκτικά αδύνατο το έγκλημα της σκέψης, γιατί δε θα υπάρχουν λέξεις για να το εκφράσει κανείς
Η Παλαιά Ομιλία θα εκτοπιστεί μια για πάντα και θα σπάσει και ο τελευταίος κρίκος με το παρελθόν…

Τζορτζ Όργουελ στο 1984

11 Comments

  • Τι έγινε ρε παιδιά; σε site του Χαρδαβέλα έπεσα?

    • Επιτέλους, καποιος που το κατάλαβε. Και αφού έγινε ας αποκαλυφθούμε: Και του

      Λιακοπουλου επίσης, μα από πίσω είναι ο Χατζηνικολαου, ο Ευαγγελάτος και ναι! Και ο πως τον λένε, με τα άσπρα μαλλιά στο Mega μου (είναι και ο Μάκης, μα είναι ινκόγκνιτο).
      Και πίσω απ αυτούς η συγκυβέρνηση, οι τραπεζίτες και ένας όμιλος επιχειρηματιών.

      Περισσότερα, στο about της σελιδας: http://osarena.net/about

  • Συγχαρητηρια Μαρια παλι μας προβληματησες, παρακολουθω συχνα τα αρθρα που ανεβαζεις και ειναι ολα εξαιρετικα. Οσο για το Matrix τουλαχιστον εκει αρκει να εβγαζε καποιος το βυσμα απο το κεφαλι σου και εισουν ελευθερος, στον κοσμο που ζουμε δεν υπαρχουν βυσματα, το πολυ πολυ να βγαλουμε την μπριζα απο την τηλεοραση.
    Εγω παλι πιστευω στην φραση και οσο μπορω το κανω, πιστευε και μη ερευνα προβληματισμος για τα παντα και καλα μυαλα :)

    • Σ’ ευχαριστώ πολύ Constantine.

      Και μπορεί στο Matrix να αρκούσε να έβγαζε κάποιος το βύσμα από το κεφάλι του για να απελευθερωθεί, αλλά κι εμείς δεν πάμε πίσω.
      Μαζί με την τηλεόραση μας δίνουν κι ένα τηλεκοντρόλ, στο κομπιούτερ μας έχουμε κι ένα πληκτρολόγιο όπου μπορούμε να πληκτρολογήσουμε ό,τι URL
      ΕΜΕΙΣ ΕΠΙΘΥΜΟΥΜΕ, για να ενημερωθούμε από τις κατάλληλες ιστοσελίδες!

  • Ξεκινάς με πομπώδη τίτλο (φταίει το Matrix; Οι εταιρίες; κτλ.) και κάπου μέσα στο άρθρο πετάς την ατάκα που τα λέει όλα: ΕΜΕΙΣ το επιτρέπουμε. Οπότε, αν είμαστε άβουλα προβατάκια που ήρθαμε σ’ αυτόν τον κόσμο για να μασάμε το σανό που σερβίρουν άλλοι, τι νόημα έχει; Και γιατί το “κακό” Facebook είναι κακό…. εκτός όταν υπάρχει για να κάνουμε like σε αντίστοιχα άρθρα;
    Όσο για το αν όλο αυτά επηρεάζουν τον τρόπο σκέψης, είπαμε, αν είμαστε προβατάκια ναι. Αμα δουλεύει και λίγο η γκλάβα (που λένε και στο χωριό μου)…

    • Επί της ουσίας συμφωνούμε.

      Αυτά είναι τα μέσα
      και εμείς είμαστε οι συμβάλλοντες & συνεισφέροντες σε αυτά! ;) )

  • Καλό το άρθρο σου Μαρία και συμφωνώ στο μεγαλύτερο μέρος του. Αλλά στο τι γίνεται δε φταίει η ύπαρξη της τηλεόρασης και η διοχέτευση πληροφοριών που έχει πλέον αποκτήσει τεράστιο όγκο λόγω και της πληθώρας των πηγών. Φταίει και αυτό που λέγαμε συζητώντας επί άλλου άρθρου περί της εκπαίδευσης και όχι ΠΑΙΔΕΙΑΣ.

    Θέλω να πω, το τί θα καθήσεις να σκεφτείς και να εκφράσεις μέσα σε συζήτηση, εξαρτάται κατά μεγάλο μέρος και από το πόσο μπορείς να σκεφτείς. Και η σκέψη έρχεται από τη γνώση και την περιέργεια. Τώρα, βάλε στο σακί ότι για να έχεις γνώση και περιέργεια και να μπορείς να αντιμετωπίσεις κάθε νέα πληροφορία με τη δέουσα σκέψη και ανάλυση θα πρέπει να αφιερώσεις όλη σου τη ζωή στο “ψαχτίρι” με δεδομένο τον όγκο πληροφοριών και ειδήσεων που λαμβάνεις κάθε μέρα και θα δεις ότι είναι αδύνατο. Όλα αυτά, δηλαδή η έλλειψη παιδείας, η ανικανότητα των εκπαιδευτικών να αντισταθούν σε αυτή τη ροή πληροφοριών από δεκάδες πηγές που είναι και πιο όμορφες γιατί έχουν πολλά χρώματα, εικονίδια κινούμενα και άλλα πολλά, η απαξίωση των επιστημών και πάει λέγοντας, δημιουργούν μια νέα γενιά η οποία είναι φωτοτυπία των γενεών των μεγάλων πολέμων και της δικτατορίας που είχαν χαμηλή ή καθόλου παιδεία και βασίζονταν για τις γνώσεις τους και την κοινωνικοποίησή τους στους τότε φορείς της ενημέρωσης. Έτσι, ακόμη και σήμερα βρίσκεις τον παππού των 70+ να σου λέει, “το είπε η τηλεόραση”, “αν ήταν αλήθεια όλοι θα το ήξεραν και θα έκαναν το ίδιο”, “δεν μας τα λένε στην τηλεόραση” και πάει λέγοντας.

    Είναι τόσο γρήγορες οι εποχές που ζούμε, που ο χρόνος αντίδρασης σε ένα γεγονός φαντάζει μηδενικός και λογική συνέπεια είναι να σου μένει ο τίτλος οπότε ο ίδιος αυτός ο τίτλος να διαμορφώνει τη μνήμη σου και στο τέλος να λαμβάνεις υπόψη σου ως γεγονός κάτι ψευδές κατά πάσα πιθανότητα. Αν δε, προσθέσεις σε αυτό και τον δημοσιογραφικό δόλο όταν πρόκειται για την πολιτική, τότε είναι δεδομένο ότι αυτό είναι καθοδηγούμενο. Έτσι, δεν μπορεις να είσαι σίγουρος στην επιλογή σου για πληροφόρηση. Νομίζω ότι προτιμώτερο είναι να μάθει κανείς να φιλτράρει τα γεγονότα που τον ενδιαφέρουν και μπορεί να ελέγξει άμεσα και για τα υπόλοιπα απλώς να παίρνει γνώμες έχοντας πάντοτε στην άκρη του μυαλού του ότι τίποτε δεν είναι απόλυτο.

    Πιστεύω τελικώς ότι το να σβήσει κανείς την τηλεόραση και να διαγραφεί από το fb δεν είναι λύση. Μου φαίνεται ότι μοιάζει με αυτόν που “για να τιμωρήσει τη γυναίκα του έκοψε το πέος του”. Ίσως θα έπρεπε να υπάρχει εξορθολογισμός χρήσης τελοσπάντων.

    • Έχεις δίκιο, Ελευθέριε.

      Όσο, δε, γι αυτά που λες για την παιδεία μας αλλά και τους εκπαιδευτικούς, όχι απλά συμφωνώ αλλά επαυξάνω!
      Και δε μπορώ να φανταστώ πώς κάποιος μπορεί να μένει απαθής παρατηρητής μπροστά στην -στοχευόμενη, προφανώς!- προσπάθεια δημιουργίας μιας νέας γενιάς η οποία είναι φωτοτυπία των γενεών των μεγάλων πολέμων και της δικτατορίας, όπως πολύ πετυχημένα το έθεσες!

  • Προσωπικά, δεν παρακολουθώ τηλεόραση από τότε που σταμάτησα να βλέπω παιδικές σειρές. Δε πιστεύω πως υπάρχουν πολλά που μπορεί να μου προσφέρει πια.

Leave a Reply

— required *

— required *


6 − = three