Αυτό είναι άρθρο που ήθελα πολλούς μήνες τώρα να το βγάλω. Αφορά μια πραγματικότητα την οποία είχα ζήσει πολύ έντονα στο παρελθόν τόσο σε Ελλαδικό επίπεδο όσο και σε διεθνές. Αφορά τον οπαδισμο ορισμένων ανθρώπων σχετικά με τη διανομή που χρησιμοποιούν. Ορισμένες φορές τέτοιες συζητήσεις σε διάφορα forums και ιστοσελίδες του χώρου ξεκινούν πολιτισμένα και με σωστή η όχι επιχειρηματολογία μα κατά κανόνα ξεκινούν σε flame και σε επέμβαση των διαχειριστών της σελίδας και τις περισσότερες φορές σε κλείδωμα του συγκεκριμένου θέματος. Με το πέρασμα των χρόνων όταν οι διάφορες εταιρείες άρχιζαν και έμπαιναν στο προσκήνιο προωθώντας μια διανομή τόσο σε επίπεδο server όσο και σε desktop, άρχισε ν’ αλλάζει δραστικά και η μορφή κάποιων κοινοτήτων. Η αλήθεια είναι πως αφ’ ενός οι εταιρείες επιδοτούσαν με καποιο χρηματικό ποσό τις κοινότητες για την ανάπτυξη και debuging της διανομής που ανέπτυσσε και από την άλλη οι έμμισθοι προγραμματιστές των εταιρειών ανέπτυσσαν ολόκληρα κομμάτια, εφαρμογές και βοηθήματα τόσο του Gnome όσο και του KDE.
Αν και στην ουσία δεν ήταν η πρώτη περίπτωση, αυτή η αλλαγή στη δομή των κοινοτήτων φάνηκε όταν η Novell εξαγόρασε το Suse Linux και όλα έδειχναν πως η Κοινότητα που έστηνε η στηνόταν με την ονομασία openSUSE, είχε στόχο το marketing της διανομής, κάτι που στη τελική δε νομίζω πως ήταν αθέμιτο. Ήταν όμως ακομα πολύ νωρίς, ήδη υπήρχε ο θόρυβος για τη συνεργασία της Novell με την Microsoft και στην ουσία η κοινότητα είχε πολύ μικρο αριθμό μελών.
Κάπου εκεί όμως ήταν που ακούσαμε και μια σίγουρα άσχημη φράση για κάποια Κοινότητα. Και η φράση αυτή ήταν: “Τα πρόβατα της Red Hat“. Μιλάμε για τη Κοινότητα του Fedora. Πάμπολλα τα δημοσιεύματα της εποχής, άλλα υπερβολικά, άλλα συγκρατημένα μα όπως και να έχει και όπως φάνηκε στη πορεία αυτή η φράση είχε μεγάλη δόση αλήθειας. Έτσι λίγο καιρό μετά είδαμε την “αυτονόμηση” της Κοινότητας από τον “έλεγχο” της Red Ηat.
Κάπου εκεί και ενώ ήδη μια μεγάλη διανομή το Mandriva, λόγω κακοδιαχείρισης από την εταιρεία, έχανε μια πολύ σπουδαία κοινότητα, εμφανίστηκε το Ubuntu με την Canonical. Αυτό που συνέβη ήταν πως πάρα πολύ γρήγορα το Ubuntu δημιούργησε γύρω του μια μεγάλη κοινότητα που μέρα με τη μέρα γιγαντωνόταν. Aν το δούμε απ’ έξω η Canonical επεδίωξε αντίθετα με τις υπόλοιπες εταιρείες που πιο μεγάλη βάση έδιναν να προωθήσουν τα server συστήματα τους (κάτι στο οποίο διαπρέπει η RedHat μα και η πάλαι ποτέ Novell), προώθησε το desktop της στους χρήστες. Και αν θελουμε να είμαστε ειλικρινείς στόχευσε σε έσοδα που θα έφερναν υπηρεσίες όπως το Ubuntu Music Store και ubuntu One. Παράλληλα όμως ανέπτυσσε τις υπηρεσίες της σε επίπεδο servers, κάτι που δείχνει να πηγαίνει καλά και αυτό οφείλεται στην αναγνώριση και δημοφιλια που είχε πολύ γρήγορα αποκτήσει το Ubuntu (προφανώς λόγω της μεγάλης βάσης χρηστών του).
Και φτάνοντας κάπου στο σήμερα κοιτώντας τις κοινότητες έχουμε τα εξής πλάνα στις πιο μεγάλες κοινότητες των διανομών:
-openSUSE:
Το οποίο και αλλάζει πλέον όνομα όσο αφορά το Build Service (θα ακολουθήσει άρθρο), ακολουθεί σαν κοινότητα μια ανάπτυξη από αυτές που θυμίζουν τη την πυραμίδα. Μια λογική που ακολουθούν πολλές εταιρείες προκειμένου να προωθήσουν τα προϊόντα τους, έχοντας μια τεράστια βάση από ανθρώπους που πλασάρουν (με τη καλή έννοια της λέξης) τα προϊόντα της. Σαφώς και υπάρχει μια “διοίκηση” που παίρνει αποφάσεις και η δομή της είναι από πάνω προς τα κάτω μα και αντίστροφα, υπό την έννοια πως η πλειονότητα των αποφάσεων παίρνονται συλλογικά απ’ όλα τα ενεργά μέλη της Κοινότητας.
Παρ’ ολ’ αυτά η Κοινότητα προκειμένου να μπορέσει να προωθήσει οτιδήποτε χρειάζεται ρευστό. Όχι βέβαια μισθούς μα υλικό όπως cd/dvd της διανομής, αφίσες, αυτοκόλλητα, μπλουζάκια, στυλό, κλπ. Η ακομα και καταβολή οδοιπορικών εξόδων στα μέλη της Κοινότητας που τρέχουν σε διάφορα συνεδρία και εκθέσεις ωστε να προωθήσουν τη διανομή. Εδώ η αλήθεια είναι ότι η Novell ήταν γαλαντόμα και έχω την αισθηση πως αυτή η επένδυση στη Κοινότητα της βγήκε σε καλό.
Βέβαια πάντα στη κορυφή της πυραμίδας και βλέποντας τα πάντα που γίνονται από κάτω είναι η εταιρεία όπου προφανώς οι όποιες αποφάσεις της επηρεάζουν και ολόκληρη την πυραμίδα.
-fedora:
Χοντρικά και εδώ ισχύουν τα ίδια όπως και παραπάνω. Σύμφωνα με τα όσα φαινονται η RedHat δεν είναι τόσο γαλαντόμα, όπως η Novell, μα σαφώς και με καποιο ποσό χρηματοδοτεί τη Κοινότητα για υλικό και ίσως και μετακινήσεις των μελών της. Τώρα η άποψη που επικρατεί είναι πως η Κοινότητα του fedora αν και ανοιχτή, είναι μάλλον πιο “κλειστό club” υπό την έννοια προώθησης. Ομοίως όπως η Κοινότητα του openSUSE χρησιμοποιεί ένα συγκεντρωτικό forum με πλήθος πληροφοριών στην Αγγλική γλωσσά και με sub-forums των χωρών. Ακόμα χρησιμοποιεί και αυτή πολύ καλά εργαλεία όπως οι mailing lists και το IRC. Στη πραξη ομως και στις κατά τόπους κοινωνίες, είναι ηλίου φαεινότερο πως κάτι δεν πάει καλά με την προώθηση της διανομής συγκριτικά με αυτή του Ubuntu η του εντελώς κοινοτικού Linux Mint. Εννοώντας πως σε καμιά περίπτωση δεν μπορείς να έχεις επιτυχία σε νέους και αρχάριους χρήστες και προερχόμενους από άλλα λειτουργικά, προσφέροντας υποστήριξη μέσω ληστών και irc.
Εδώ κάποιοι λένε πως είναι σνομπισμός, άλλοι πως το fedora είναι μια χαρά ετσι και δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω. Υποθέτω πως και οι μεν και οι δε θα έχουν τα επιχειρήματα τους. Δεν θα συμμεριστω όμως σε καμία περίπτωση αυτούς που λένε ότι το fedora είναι μια κακή διανομή. Αυτό ίσχυε για το τότε λειτουργικό που ανέπτυσσε απ’ ευθείας η Redhat, μα όχι για το σημερινό fedora του 2011.
Και κάπου εδώ είναι που πρέπει να βάλω τη προσωπική μου γνώμη. Αυτό που έχω εισπράξει σε διάφορες εκθέσεις και συνέδρια που έχω επισκεφθεί όλα αυτά τα χρόνια σε ολόκληρη την Ευρώπη (σχεδόν) μα και στην Ελλάδα είναι πως και οι δυο διανομές, έχουν υπέροχες παρουσιάσεις, πανέμορφα και εντυπωσιακά περίπτερα που τραβάνε κόσμο μα και το ενδιαφέρον. Αυτό που έχω εισπράξει επίσης είναι ότι το 90-95% των επισκεπτών αυτών των συνεδρίων είναι άνθρωποι “υποψιασμενοι” και τέλος πάντων έμμεσα η άμεσα έχουν κάποια σχέση με τον χώρο. Να το πω πιο απλά? Είναι αυτό που ευρύτερα είναι γνωστό σαν: “Ο πόλεμος των Booth“. Κοινώς το περίπτερο ποιας διανομής θα είναι καλύτερο από της άλλης.
-Ubuntu:
Η Canonical ακολούθησε μια διαφορετική τακτική. Άφησε την ανάπτυξη των Κοινοτήτων στα ελεύθερα και ανεξάρτητα πλαίσια των κατά τόπο χρηστών και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να ανθίσουν πολυπληθείς κοινότητες σε όλες τις χώρες. Και εδώ βέβαια υπάρχει μια υποτυπώδης πυραμίδα όπου υπάρχει η συμμετοχή (μέσω των συναντήσεων -Ubuntu Developrs Summit- αμέσως μετά τη κυκλοφορία μιας έκδοσης, ωστε να παρθούν οι αποφάσεις για την επόμενη. Βέβαια σε καμία περίπτωση δε χωράει αμφιβολία πως και εδώ τον τελικό λόγο τον έχει η canonical.
Η Canonical που είναι πιο φειδωλή στις παροχές της, συγκριτικά με τις δυο παραπάνω, μα σαφώς και στέλνει υλικό στις απανταχού Κοινότητες. Όπως και να έχει η πραγματικότητα είναι πως τη μεγαλυτερη προσέλευση νέων χρηστών την έχει το Ubuntu μα δε χωράει αμφιβολία πως στο KDE η διανομή που φαίνεται να έχει τα “πρωτεία” είναι το openSUSE μα και η προσέλευση νέων χρηστών στο fedora μέσω του Gnome 3. Άλλωστε αν θελουμε να το δούμε “ωμά” το Gnome 3 κατά κύριο λόγο είναι δημιούργημα των RedHat/fedora.
Τώρα βέβαια θ’ αναρωτηθείτε γιατί έγραψα όλα αυτά. Όπως είπα και στην αρχή ήταν ένα άρθρο που ήθελα να κάνω, έστω όχι ετσι ακριβώς, μα αφορμή υπήρξε μια συζήτηση που ξεκίνησε πρόσφατα στο forum της Ελληνικής Κοινότητας Ubuntu. Και πόσο μάλλον όταν το θέμα αυτό το άνοιξε ένας άνθρωπος με εμπειρία και από την προσωπική μας επαφή, ξέρω πως είναι ακριβοδίκαιος ο Σίμος Ξενιτέλης.
Η ιστορία ξεκίνησε από καποιο άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Linux Inside τ’ οποίο υπογράφει ο Νίκος Ρούσσος, επίσης ένας άνθρωπος που είναι πολλά χρόνια στον χώρο ενεργά και έχει μια σεβαστή εμπειρία. Παρ’ ολ’ αυτά η αλήθεια είναι ότι η γεύση που αφήνει αυτό το άρθρο είναι μάλλον μεροληπτική.
Τι λέει αυτό το άρθρο εν τάχει?:
Ο τίτλος του είναι: «Επίσημη (πιστοποιημένη) διανομή Linux για την Ελλάδα (μέρος 2ο)» [Τεύχος 3-σελίδα 18] και μπορειτε να το δείτε Ε Δ Ω.
Προσωπικά το πρώτο που εισπράττω είναι η προφανής έλλειψη χώρου για πιο σωστή και τεκμηριωμένη ανάπτυξη του άρθρου και την προσπάθεια του συντάκτη να τα χωρέσει όλα με συνοπτική μορφή σε σχεδόν μια σελίδα. Ίσως και αυτό να είναι ένας από τους πιο σημαντικούς λόγους που το άρθρο δείχνει έλλειπες ως προς την τεκμηρίωση του και δημιουργεί το αίσθημα της μεροληψίας.
Από την άλλη όλο αυτό μ’ έκανε να σιγουρευτώ για μια άποψη που είχα σχηματίσει εδώ και καποιο καιρό και πολύ συνοπτικά την δίνει και ο The_eye, ένας εκ των συντονιστών της σελίδας του Ελληνικού Ubuntu:
Nα σημειώσουμε ότι ο Νίκος Ρούσσος είναι Ambassador του Fedora.
Αυτό που λέει ο the_eye πάντως το εισέπραξα έκπληκτος την προηγούμενη εβδομάδα και μάλιστα από φίλο που είναι επίσης Ambassador διανομής καθως μιλάγαμε για κάποια θέματα του χώρου, όπου έχοντας το θάρρος του είπα: “Σταμάτα ρε συ τις φανατιλες…”
-Τώρα στο συγκεκριμένο topic που ξεκίνησε ο Σίμος στο forum του Ελληνικού Ubuntu, έχοντας βέβαια και την άνεση του ιντερνετικου χώρου, το τεκμηρίωσε επίσης συνοπτικά, μα με σαφήνεια και εμπεριστατωμένα:
Στο άρθρο έκανε «συνοπτικές αναλύσεις» (χρησιμοποιείται ο όρος «συνοπτική ανάλυση» στο άρθρο, οπότε βάζω εισαγωνικά) για 3 διανομές, Debian, Ubuntu και Fedora.
Για το κομμάτι του Ubuntu έγραψε μια σειρά από ανακρίβειες. Παραθέτω την «συνοπτική ανάλυση» για το Ubuntu, με σχολιασμό.
Απόσπασμα άρθρου του Νίκου Ρούσσου με τίτλο «Επίσημη (πιστοποιημένη) διανομή Linux για την Ελλάδα (μέρος 2ο)» έγραψε:Ubuntu: Είναι η διανομή με τους περισσότερους χρήστες παγκοσμίως, αναπτύσσεται από την Canonical και το χαρακτηριστικό που την έκανε πιο γνωστή, ήταν η φιλικότητά της. Γράφω «ήταν», γιατί πλέον η διαφορά δεν είναι τόσο μεγάλη με άλλες διανομές (ακόμη και συγκριτικά με το Debian).
Αρκεί να ακούσουμε τους νέους χρήστες που δοκιμάζουν πρώτη φορά μια διανομή. Στο φόρουμ μας ακούμε χρήστες που δοκιμάζουν για πρώτη φορά και αναφέρουν τα σχολιά τους. Τα σχόλιά τους για φιλικότητα είναι γενικά υπέρ του Ubuntu σε σχέση με άλλες διανομές που δοκίμασαν. Και για το θέμα του Debian, στην αμέσως προηγούμενη παράγραφο του άρθρου αναφέρει «Δεν είναι τυχαίο ότι για πολλούς χρήστες του Debian είναι μία διανομή που προορίζεται περισσότερο για servers παρά για το desktop, κάτι που καθρεφτίζεται και στην έλλειψη κάποιων desktop “αυτοματισμών”, που σε άλλες διανομές είναι αυτονόητοι.». Αυτό το σχόλιο αναιρεί και τη σύγκριση Ubuntu με Debian που προσπαθεί να κάνει εδώ.
Απόσπασμα άρθρου του Νίκου Ρούσσου με τίτλο «Επίσημη (πιστοποιημένη) διανομή Linux για την Ελλάδα (μέρος 2ο)» έγραψε:Δυστυχώς όμως, το μοντέλο ανάπτυξης του Ubuntu έχει αρκετά μειονεκτήματα. Κατ’ αρχάς, δεν είναι βιώσιμο. Η εταιρεία που το αναπτύσσει, δεν έχει καταφέρει ακόμα να βγάλει κέρδη από το Ubuntu, κάτι που από μόνο του καθιστά αμφίβολη ακόμη και την ύπαρξη της διανομής σε μερικά χρόνια.
Κατά το άρθρο «A Software Populist Who Doesn’t Do Windows (2009)» η Canonical, η εταιρία που είναι πίσω από το Ubuntu, καταφέρνει να τα βγάλει πέρα, με έσοδα που προσεγγίζουν τα έξοδα ($30m).
Σε κάθε επένδυση προσβλέπεις στην ανάπτυξη της επιχείρισης και η διανομή Ubuntu φαίνεται να είναι η δημοφιλέστερη στον κόσμο.
Το να γίνονται σχόλια περί βιωσιμότητας είναι FUD (Fear, Uncertainty, Doubt), και είναι ειρωνικό να πέφτει FUD σε έργο ΕΛ/ΛΑΚ.
Απόσπασμα άρθρου του Νίκου Ρούσσου με τίτλο «Επίσημη (πιστοποιημένη) διανομή Linux για την Ελλάδα (μέρος 2ο)» έγραψε:Η κοινότητα του Ubuntu παγκοσμίως δεν φημίζεται για την ενεργητικότητά της. Και ο λόγος είναι ότι οι περισσότεροι φίλοι του Ubuntu είναι χρήστες και όχι contributors.
Αν μια διανομή έχει τους περισσότερους χρήστες, τότε είναι πράγματι σωστό ότι οι περισσότεροι φίλοι του Ubuntu είναι χρήστες. Και είναι εντάξει να είναι κάποιος χρήστης. Στο φόρουμ θέλουμε να έχουμε χρήστες που χρησιμοποιούν το Ubuntu και απλά κάνουν τη δουλειά τους.
Θέλουμε να δούμε για ενεργητικότητα; Ας δούμε στην Ελλάδα. Γνωρίζουμε την κοινότητά μας Ubuntu-gr και την υποστήριξη που παρέχουμε. Ακόμα, συμμετέχουμε σε έργα και κάνουμε πολλά.
Απόσπασμα άρθρου του Νίκου Ρούσσου με τίτλο «Επίσημη (πιστοποιημένη) διανομή Linux για την Ελλάδα (μέρος 2ο)» έγραψε:Εδώ έχουν παίξει ρόλο και κάποιες κινήσεις της Canonical, οι οποίες έχουν τύχει αρκετών επικρίσεων. Κατ’ αρχάς, όποιος θέλει να δώσει στο Ubuntu έστω και την παραμικρή βελτίωση κώδικα, θα πρέπει να υπογράψει μία συμφωνία με την Canonical, με βάση την οποία αποποιείται το copyright στον κώδικά του. Αυτή είναι μία πρακτική που αποθαρρύνει αρκετούς developers να συνεισφέρουν στο Ubuntu και έχει δημιουργήσει αρκετές τριβές με την κοινότητα ΕΛ/ΛΑΚ. [1]
Αν πραγματικά διαβάσει κάποιος τη σελίδα Canonical’s contributor agreement διαπιστώ ότι ο προγραμματιστής ΔΕΝ χάνει το Copyright από τον κώδικά του. Για τα πακέτα που αναφέρει η παραπάνω σελίδα (είναι έργα που ξεκίνησε η Canonical), ο προγραμματιστής που θέλει να προσφέρει σε αυτά τα έργα ΕΛ/ΛΑΚ μοιράζεται το Copyright με την Canonical. Και για να είμαστε σαφείς· με τη συμφωνία, οι προσθήκες που κάνει ένας προγραμματιστής στα πακέτα έχουν Copyright τον ίδιο τον προγραμματιστή και την Canonical.
Έχει μόνο η Canonical αυτά τα Contributor Agreement; Βιβλιοθήκη Qt Contribution Agreement, Fedora Project Individual Contributor License Agreement, The Apache Software Foundation Individual Contributor License Agreement (“Agreement”) V2.0.
Απόσπασμα άρθρου του Νίκου Ρούσσου με τίτλο «Επίσημη (πιστοποιημένη) διανομή Linux για την Ελλάδα (μέρος 2ο)» έγραψε:Είναι η ίδια εσφαλμένη πολιτική που ακολουθεί και η Oracle, κάτι που συνέλαβε στο fork του LibreOffice.
Αυτό που συνέβει με την Oracle (και πρώην Sun) είναι ότι η προγραμματιστική ομάδα της εταιρίας (StarDivision→Sun→Oracle) δεν είχε τη διάθεση να δεχθεί βοήθεια από την κοινότητα. Παρακολουθώ τις λίστες εδώ και χρόνια και είναι ολοφάνερο. Και με το LibreOffice, τα πρώτα πρώτα πράγματα που έγιναν είναι να αφαιρέσουν τα γερμανικά σχόλια που είχαν απομείνει, και οι τύποι της StarDivision→Sun→Oracle δε δεχόντουσαν να βγάλουν!
Δεν υπάρχει καν δυνατότητα σύγκρισης Canonical με την Oracle. Και το πρόβλημα δεν ήταν καν με την Oracle όσο με τους βασικούς προγραμματιστές του OpenOffice, που πλήρωνε η Oracle. Και πριν η Sun. Και πριν η StarDivision.
Απόσπασμα άρθρου του Νίκου Ρούσσου με τίτλο «Επίσημη (πιστοποιημένη) διανομή Linux για την Ελλάδα (μέρος 2ο)» έγραψε:Ενα δεύτερο στοιχείο είναι η προσθήκη κλειστού λογισμικού στα επίσημα repositories (π.χ., Skype) και η δυνατότητα αγοράς (!) κλειστού λογισμικού μέσα από το Software Center που θα προστεθεί σε επόμενες εκδόσεις. Αυτό έχει οδηγήσει αρκετούς επικριτές της Canonical, μεταξύ αυτών και το Free Software Foundation, να χαρακτηρίσουν το Ubuntu Open-Core και όχι open-source. [2]
Πιστεύω ότι είναι καλό να υπάρχει επιλογή, ακόμα και για κλειστό λογισμικό. Το λογισμικό δεν εγκαθίσταται μόνο του, πρέπει να το επιλέξει ο χρήστης.
Και για την ευρύτερη χρήση του Ubuntu στην εκπαίδευση και το δημόσιο σε χώρες του κόσμου, μπορεί να χρειαστεί να γίνουν τέτοιες παραχωρήσεις.
Η άσχημη συμπεριφορά που βλέπω από το παραπάνω απόσπασμα άρθρου είναι η προσπάθεια να δώσει την εντύπωση ότι πολλοί είναι δήθεν κατά του Ubuntu, είναι επικριτές, κτλ. Αυτή η συμπεριφορά είναι απαράδεκτη, και δεν αρμόζει σε μέλος κοινότητας ΕΛ/ΛΑΚ.
Το άρθρο συνεχίζει με μια «συνοπτική ανάλυση» για τη διανομή Fedora, όπου ως διανομή εμφανίζεται ιδανική.
Και ο αρθρογράφος καταλήγει με
Απόσπασμα άρθρου του Νίκου Ρούσσου με τίτλο «Επίσημη (πιστοποιημένη) διανομή Linux για την Ελλάδα (μέρος 2ο)» έγραψε:Αν και νομίζω πως είναι αρκετά σαφές προς ποια διανομή κλίνω και ποια θεωρώ ιδανική για χρήση σε desktop υπολογιστές του Δημοσίου, θα παραμείνω απλώς στις παραπάνω συνοπτικές αναλύσεις. Σε επόμενο τεύχος ίσως μπούμε σε πιο τεχνικά μονοπάτια.
Πιστεύω ότι δεν έγινε ανάλυση, και πιθανή χρήση διανομής στο δημόσιο δίχως σωστή μελέτη θα είναι επιβλαβής για τη χώρα μας.
>>>Διαβάστε ολόκληρη την συζήτηση στο forum του Ελληνικού Ubuntu.
Άρα?
Άρα καταλήγουμε και πάλι από εκεί που ξεκινήσαμε: Στις εταιρείες που έμμεσα η άμεσα βρίσκονται πίσω από τις διανομές.
Είναι κακές οι εταιρείες δηλαδή? Όχι σε καμία περίπτωση δεν είναι κακές ούτε κακό να ρέει χρήμα στον χώρο η να έχει έντιμα κέρδη κάποια εταιρεία. Άλλωστε μη ξεχνάμε πως και το ίδιο το ίδρυμα GNU του οποίου ηγείται ο κύριος Σταλλμαν έχει τεράστιες επιχορηγήσεις κάθε χρόνο και σε αυτές οφείλει μεγάλο μέρος της διάδοσης του. Άρα το ξεκαθαρίζουμε πως οι εταιρείες και το χρήμα στον χώρο δεν είναι κάτι κακό. Και οι εταιρείες βέβαια θέλουν να είναι κερδοφόρες και σαφώς θα προσπαθούν να γαλουχήσουν τα μέλη της κοινότητας και δη του Ambassadors. Το θεμα ειναι οι Ambassadors σαν υγιως σκεπτομενοι ανθρωποι να σχηματίζουν δική τους άποψη και τέλος πάντων να φροντίσουν ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ να βάζουν πιο συχνά την λέξη LINUX δίπλα στ’ όνομα της διανομής τους όταν γράφουν η λένε γι’ αυτήν. Και να πιέζουν και τις εταιρείες να το κάνουν (ακούς Canonical?)
Η δική μου η γνώμη είναι πως αν αρχίσουμε και συμπεριφερόμαστε με τάσεις οπαδισμού και για τις διανομές είναι ανόητο και καταστροφικό. Δηλαδή δε βλέπουμε γύρω μας το τι συμβαίνει? Που προσπαθούν να διασπάσουν τον λαό σε ομάδες που η μια να είναι αντιμέτωπη στην άλλη και με αποτέλεσμα, να βρισκομαστε στη κατάσταση που βρισκομαστε τώρα σαν χώρα και σαν άνθρωποι.
Με εξαίρεση μια και μοναδική φορά πριν αρκετά χρόνια που ασχολήθηκα με την Κοινότητα του PCLinuxOS και καποιο διάστημα σχεδόν ενός χρόνου που σαν απλό μέλος είχα περάσει από τον Hellug, δεν ασχολήθηκα ποτέ υπέρ κάποιας Κοινότητας η συλλόγου. Και στις δυο περιπτώσεις αποχώρησα επειδή δεν μου άρεσαν τα μυστικά και οι διχόνοιες.
Για μένα το Linux είναι ένα και πιστεύω ότι αν το δούμε ρεαλιστικά οι επιλογές του χρήστη δεν είναι η διανομή, μα το γραφικό περιβάλλον: Gnome 3, KDE, Unity η κάποια από τα πιο ελαφριά XFCE, LXDE, E17, κλπ…
Σε κάθε περίπτωση ο Νίκος εκφράζει τη γνώμη του και ο Σίμος κάνει πολύ σωστά που παίρνει θέση ωστε να διευκρινίσει τα πράγματα και από την άλλη σκοπιά και με το ύφος του δεν υπάρχει αμφισβήτηση πως κρατάει το επίπεδο και δεν ξεκινάει ένταση η flame.
Από την άλλη το περιοδικό απευθύνεται κατά κύριο λόγο, σύμφωνα με την ύλη του σ’ εταιρείες, μα δε πιστεύω πως κάποια εταιρεία θα αποφασίσει από κάποιο άρθρο ενός περιοδικού και μόνο.
Pingback: Linux, διανομές, Ανοιχτός Κώδικας, όλ’ αυτά που έψαχνες μα δεν έβρισκες!