BETA

Πειρατεία και Ηθική

Εικόνα Maria
Tags: 

pracy is ethical

Διακρίνω μία στροφή, τώρα τελευταία, από τους ανθρώπους της βιομηχανίας του θεάματος ή είναι η ιδέα μου; Με το Hollywood να καλεί Hollywood για την Πειρατεία, με σκηνοθέτες και κινηματογραφιστές να παραδέχονται πως οι ίδιοι χρησιμοποιούν ιστοσελίδες πειρατικές, επιδίδονται στο torrent-κατέβασμα και να διατυμπανίζουν ότι η πειρατεία θίγει μόνον τα περίφημα golden boys ή fat cats του Χόλυγουντ και πως η χασούρα που διεκδικούν οι γραβατοφόροι της MPAA επηρεάζει μόνον την ελίτ του Χόλυγουντ.
Στην τελική,

είναι ηθική η πειρατεία;

Από την μια οι πειρατές λογισμικού και από την άλλη όσοι προσπαθούν να προστατεύσουν τις πατέντες λογισμικού˙ και οι δύο πλευρές προσεγγίζουν την ηθική της πειρατείας, μα από δύο διαφορετικές οπτικές γωνίες. Δύο αντίθετες απόψεις περί ηθικής όσον αφορά το ζήτημα της πειρατείας˙ και οι δύο έχουν τα επιχειρήματά τους.

Η Πειρατεία είναι Ηθική

Κάποιοι θεωρούν ότι δεν υπάρχει τίποτα κακό στην πειρατεία λογισμικού και δεν βλέπουν κανένα πρόβλημα ή φραγμό. Πιστεύουν στην Ελευθερία της Πληροφόρησης και της Έκφρασης. Σύνθημά τους:

Η πληροφορία χρειάζεται να είναι Ελεύθερη.

Πιστεύουν πως, το να αντιγράφουν το λογισμικό είναι αποδεκτό και ηθικό αφού θεωρούν αναφαίρετο δικαίωμά τους την πρόσβαση στις πληροφορίες που εμπεριέχονται στο λογισμικό. Υποστηρίζουν την αναπαραγωγή και διανομή του λογισμικού ως εύλογη χρήση στο πλαίσιο του νόμου περί πνευματικών δικαιωμάτων.
Κάποιοι πειρατές μάλιστα επικαλούνται τα δικαιώματά τους σύμφωνα με την πρώτη τροπολογία του Συντάγματος που θέσπισε την συνταγματική εγγύηση της ελευθερίας του Τύπου (και την ελευθερία έκφρασης εν γένει). Ισχυρίζονται ότι από την στιγμή που η πληροφορία δημοσιεύονται σε ηλεκτρονική μορφή, προστατεύεται από την πρώτη τροπολογία. Ως εκ τούτου, η διανομή παράνομου λογισμικού είναι άσκηση των δικαιωμάτων της αυτο-έκφρασης και δεν πρέπει να παραβιάζεται.

Άλλοι πιστεύουν ότι η πειρατεία λογισμικού δεν βλάπτει κανέναν˙ κάτι σαν έγκλημα χωρίς θύματα. Θεωρούν ότι, με την αύξηση των τιμών του λογισμικού, οι κατασκευαστές λογισμικού δεν ζημιώνονται δα και τόσο από τους πειρατές που δημιουργούν παράνομα αντίγραφα των προγραμμάτων τους. Σκέφτονται πως, μιας και -ούτως ή άλλως- δεν είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν για το λογισμικό, δεν πειράζει να το αποκτήσουν δωρεάν.

Το πιο σύνηθες ίσως επιχείρημα είναι πως

το λογισμικό, δεν αξίζει τα χρήματά του.

Πιστεύουν μάλιστα πως, δεδομένου ότι το λογισμικό είναι προβληματικό (έχει bugs), δεν μπορεί να θεωρείται εγκληματική η διανομή ελαττωματικών προϊόντων.

Τέλος, υπάρχουν και αυτοί που ισχυρίζονται ότι

Απλά, θέλουμε να δοκιμάσουμε το λογισμικό˙ και αν μας αρέσει, τότε ναι, να πληρώσουμε για να το αποκτήσουμε.

Ή προβάλλουν την κοινή δικαιολογία:

μα αυτό το πρόγραμμα απλά το έχω στον σκληρό μου δίσκο˙ σχεδόν ποτέ δεν το χρησιμοποιώ.

Η Πειρατεία είναι Ανήθικη

Ας δούμε τώρα και την άλλη όψη του νομίσματος˙ τι αντιτάσσουν όλοι αυτοί που προασπίζονται τις πατέντες και θεωρούν ανήθικη την παραβίαση των πνευματικών δικαιωμάτων.
Υποστηρίζουν μετά βδελυγμίας ότι η πειρατεία κάθε άλλο παρά έγκλημα χωρίς θύματα είναι. Λόγω της πειρατείας λογισμικού, η βιομηχανία βλέπει να χάνονται περίπου 12 δισεκατομμύρια δολάρια και πάνω από 100.000 θέσεις εργασίας. Η έλξη της πειρατείας οφείλεται στην ανωνυμία της μα και στην ευκολία με την οποία μπορούν να δημιουργηθούν παράνομα αντίγραφα λογισμικού και, εν συνεχεία, να διανεμηθούν. Ωστόσο, ο κάθε ένας που κάνει παράνομα αντίγραφα, συμβάλλει στις οικονομικές απώλειες που επιφέρει η πειρατεία.

Η αλήθεια είναι πως

δεν υπάρχει λόγος η πληροφορία να είναι ελεύθερη.

Οι άνθρωποι που γράφουν το λογισμικό έχουν δικαίωμα να επωφεληθούν από αυτό˙ όπως ακριβώς και οι συγγραφείς βιβλίων που έχουν το αποκλειστικό δικαίωμα να τα πουλάνε. Η αντιγραφή του λογισμικού στερεί τους νόμιμους ιδιοκτήτες του από το να πληρωθούν για τον κόπο τους. Και πρόκειται για χρήματα που τα κέρδισαν με το σπαθί τους.

Η πειρατεία λογισμικού δεν μπορεί να προστατεύεται από την πρώτη τροπολογία, επειδή η πρώτη τροπολογία δεν καλύπτει τις παράνομες δραστηριότητες.

Δεν στέκει ο ισχυρισμός ότι, μιας και το λογισμικό είναι προβληματικό (έχει bugs), οι πειρατές έχουν το δικαίωμα να κάνουν χρήση παράνομων αντιγράφων λογισμικού. Αλλά ούτε και έχουν λογική επιχειρήματα τύπου, επειδή είναι υπερτιμημένο ή αφού δεν χρησιμοποιείται συχνά από τον πειρατή, έχει και δικαίωμα να το αποκτήσει παράνομα -μη σεβόμενος τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών-. Είναι σαν να λέμε ότι κάποιος μπορεί να θεωρεί πως η Rolls-Royce είναι πάρα πολύ ακριβή και δεν αξίζει τα χρήματά της˙ αυτό, όμως, δεν του δίνει το δικαίωμα να την κλέψει. Ή, ας πούμε, ότι δεν βλέπετε τηλεόραση σχεδόν ποτέ˙ αυτό, όμως, δεν σας δίνει το δικαίωμα να κλέψετε μια τηλεόραση.

Το κόστος της πειρατείας λογισμικού έχει αντίκτυπο σε όλους μας. Δεδομένου ότι δεν πωλούνται πολλά αντίγραφα λογισμικού, οι κατασκευαστές λογισμικού αναγκάζονται να αυξήσουν τις τιμές. Αυτό σημαίνει ότι οι νόμιμοι χρήστες επιβαρύνονται με υψηλότερο κόστος˙ και αυτό, εξαιτίας της πειρατείας.

Εν ολίγοις, φαίνεται πως, η πειρατεία δεν είναι ένα έγκλημα που δεν θρηνεί «θύματα. Όλοι τραυματίζονται (θίγονται) από την πειρατεία˙ οι προγραμματιστές λογισμικού, οι διανομείς και, εν τέλει, οι τελικοί χρήστες.

Και οι πειρατές που πωλούν το πειρατικό λογισμικό τους;

Την σήμερον ημέρα, δεν είναι δύσκολο να σκεφτεί κάποιος να αποκτήσει πειρατικό λογισμικό. Είναι μάλιστα φορές που ίσως δεν το σκεφτόμαστε καν˙ θέλουμε κάτι και μπορούμε να το αποκτήσουμε; Το παίρνουμε χωρίς δεύτερη σκέψη.
Εδώ όμως μπαίνει και μια άλλη παράμετρος. Η πειρατεία έχει καταστεί τόσο εύκολη στις μέρες μας που είναι (?) αναμενόμενο να υπάρχουν και κάποιοι που επιδιώκουν να βγάλουν κέρδος από το πειρατικό λογισμικό. Σκεφτείτε κάποιον που αντιγράφει μια εφαρμογή -η οποία αναπτύχθηκε από μια μεγάλη εταιρεία- και αποφασίζει ότι το προϊόν αυτό είναι υπερτιμημένο και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να είναι διαθέσιμο σε πολύ χαμηλότερη τιμή. Με αυτό κατά νου, ο πειρατής αρχίζει να δημιουργεί και να διανέμει αντίγραφα της εφαρμογής -φυσικά- με νέα, προσαρμοσμένη τιμή. Ηλίου φαεινότερον, τέτοιου είδους δραστηριότητες είναι παράνομες δεδομένου ότι μιλάμε για μεταπώληση υλικού με πνευματικά δικαιώματα, τα οποία έχουν αντιγραφεί παράνομα. Υπάρχει ηθική στην εν λόγω πειρατεία;
Ο πειρατής πιθανότατα το θεωρεί ηθικά σωστό, με την λογική ότι παρέχει στους ανθρώπους ένα προϊόν στην τιμή που -αυτός πιστεύει πως- θα πρέπει να πωλείται. Ίσως να φαντάζει και σαν «ιππότης» αφού, στο φινάλε, τον καταναλωτή προστατεύει˙ σωστά;
Τώρα θα μου πείτε, ότι αν όντως το κίνητρό του είναι τόσο «αθώο», γιατί δεν επικοινωνεί με την εταιρεία και δεν προσπαθεί να πετύχει κάποιου είδους συμφωνία; Αλλά ακόμα και αν έμπαινε σε μία τέτοια διαδικασία, μήπως η εταιρεία θα έκανε «πίσω» ή θα μείωνε τις τιμές; Αφού τόσο το κοστολογεί το προϊόν της˙ παρακάτω γιοκ.
Από την άλλη, εάν από αλτρουισμό καταφεύγει στην πειρατεία για να δώσει στον καταναλωτή αυτό που χρειάζεται σε προσιτή τιμή, γιατί -εν συνεχεία- δεν δίνει τα χρήματα στον δημιουργό/εκδότη; (Τι λέω, εεε…;)

Τώρα, εδώ μπαίνει και ένας ακόμα παράγοντας. Δεν μπορεί η -εκάστοτε- εταιρεία να μην έχει πάρει χαμπάρι την πώληση πειρατικού λογισμικού. Πώς, λοιπόν, αυτές οι καταστάσεις διαιωνίζονται; Είναι τα δικαστικά έξοδα ο λόγος που κάνει τα στραβά μάτια; Είναι το γεγονός ότι έτσι γίνεται περισσότερο γνωστό το λογισμικό της και, στην πορεία, ο καταναλωτής -πιθανότατα- θα αγοράσει κάποιο άλλο προϊόν της; Και είναι ηθικό αυτό εκ μέρους της εταιρείας -που εν γνώσει της διαιωνίζεται η πώληση πειρατικών προϊόντων- και ανήθικο για τον πειρατή που πειρατή που διαπράττει το εν λόγω… έγκλημα;

Δεοντολογία

Πριν κάτι χρόνια, μια συνάδελφος μου έστειλε στο μέιλ μου, το βιβλίο «Το Νησί».
Ήταν ανήθικο που έκανα χρήση πειρατικού προϊόντος; Μήπως δεν θα έπρεπε να το διαβάσω; Είμαι κι εγώ μία κλεπταποδόχος, σύμφωνα με τους νόμους περί πειρατείας στο Διαδίκτυο;

Μα, αν κλέψω κάτι, αυτομάτως αυτό σημαίνει ότι το στερώ από τον ιδιοκτήτη του.
Εγώ, όμως, δεν το στέρησα από κανέναν.
Βέβαια, στέρησα από τον δημιουργό τα κέρδη από την αγορά του. Και, αν παίρνουμε δωρεάν ό,τι πωλείται, τότε οι δημιουργοί θα πρέπει να κερδίσουν τα προς το ζην κάνοντας κάτι άλλο˙ οπότε, όλοι, θα είναι χαμένοι.

Η Ηθική Καταδίκη

Χάρη στην άνοδο του διαδικτύου, η πρόσβαση σε πειρατικό υλικό είναι κυριολεκτικά παιχνιδάκι. Το να αποκτήσουμε για παράδειγμα κάποιο αντίγραφο παιχνιδιού είναι τόσο εύκολο, αν όχι και περισσότερο, όσο το να αγοράσουμε ένα νόμιμο αντίγραφό του.
Βλέπετε, υπερισχύει η άποψη:

Αφού μπορώ να το έχω δωρεάν, γιατί να το πληρώσω;

Αν, βέβαια, αυτή η αντίληψη γίνει στάτους κβο, τότε μπορούμε να φτάσουμε και στο άλλο άκρο:

Αφού μπορώ να κλέψω ό,τι θέλω, γιατί να δουλέψω για να το αποκτήσω;

Μαύρο ή άσπρο; Και οι δύο πλευρές δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να πολώνονται και να υποστηρίζουν ακραίες απόψεις.
Και ο μόνος κερδισμένος στην τελική είναι το σύστημα, οι εταιρείες˙ με δυο λόγια η ελίτ. Αυτοί που -θέλουν να- αποφασίζουν για το ποιος έχει δικαίωμα να βιώσει την εμπειρία ενός παιχνιδιού, να ωφεληθεί από μία υπηρεσία, να αξιοποιήσει τις δυνατότητες ενός λογισμικού, να έχει δικαίωμα στην Γνώση.

Τα πνευματικά δικαιώματα είναι ο νόμος που δημιουργείται και εφαρμόζεται αποκλειστικά και μόνο για να υποστηρίξει ένα συγκεκριμένο επιχειρηματικό μοντέλο:
Έτσι, έχουμε μία βιομηχανία πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, χτισμένη γύρω από ένα επιχειρηματικό μοντέλο. Μία βιομηχανία η οποία βασίζεται σε νόμους που θα είχαν ισχύ σε μια διαφορετική τεχνολογική εποχή. Και όμως, προσπαθούν να εφαρμόσουν αυτό το μοντέλο στα ψηφιακά αγαθά. Δεν υπάρχει κανένας βάσιμος λόγος γιατί ο κάθε ενημερωμένος καταναλωτής θα πρέπει να σέβεται ένα τέτοιο επιχειρηματικό μοντέλο˙ γι’ αυτό άλλωστε και οι νεότερες γενιές απλά δεν το κάνουν.
Είναι σαν να αποφασίζει ο ιδιοκτήτης/δημιουργός/εταιρεία, αυθαίρετα, ποιος μπορεί να αποκτήσει το προϊόν του και ποιος όχι. Σκεφτείτε λίγο αυτό περί ανακλητής άδειας. Ενώ αγοράζετε το νόμιμο πακέτο, δεν έχετε το δικαίωμα να το δείξετε σε άλλον. Μα και στην ουσία, δεν είναι δικό σας αφού μπορεί ανά πάσα στιγμή να σταματήσει η υποστήριξή του. Είναι σαν να λέμε ότι αγοράσατε ένα σπίτι και δεν έχετε δικαίωμα να καλέσετε φίλους σας για να το δουν. Άσε που μπορεί, όποτε το θελήσει, αυτός που σας το πούλησε να… αποφασίσει ότι δεν σας ανήκει πλέον και να το γκρεμίσει. Μιλάμε για οριακή σχιζοφρένεια.
Θέλουν να έχουν και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο.

Ασπίδα ο ακτιβισμός

Όπως και να έχει, η λογική

εγώ θα χρησιμοποιήσω τα κατάλληλα μέσα για να εκφράσω την διαφωνία μου με τις εν λόγω πρακτικές

δεν είναι μόνο στα λόγια πλέον. Στις μέρες μας όλο και περισσότεροι συνειδητοποιούν πως η πολιτική ανυπακοή και ο ακτιβισμός είναι η ασπίδα εναντίον όλων αυτών των νόμων που σηματοδοτούν την φραγή των αντιφρονούντων και της έκφρασης με την χρήση κατάλληλων μεθόδων.

ch1

Με όλα τα παραπάνω είδαμε και τις δυο πλευρές του νομίσματος, με την επικρατούσα κατάσταση (κοινωνική, νομοθετική, πολιτική). Αναρωτιέμαι όμως, αν μας διαφεύγει κάτι βασικό: η πειρατεία υπήρχε ανέκαθεν. Στα video-clubs, στους υπαίθριους πωλητές και στα καταστήματα. Υπάρχει ακόμα. Άρα μάλλον δεν είναι το θέμα στην καταπολέμηση της πειρατείας, τουλάχιστον ως επίκεντρο. Ο έλεγχός της ίσως και κατά συνέπεια και ο έλεγχος των ανθρώπων με συλλογή προσωπικών δεδομένων, για διαφημιστική χρήση στην αρχή και τα γνωστά (κατασταλτικές υπηρεσίες) στην συνέχεια.

  • Σχόλια

11 Comments:

  1. Εικόνα Maria
    MariaΙουλ 12, 2014 04:21 ΠΜ

    Όντως δεν ξέρουμε από πού να το πρωτοπιάσουμε Χάρη.
    Βλέπεις, γι' ¨αυτούς¨ δεν είμαστε παρά εγκληματίες, κλεπταποδόχοι και πάντως σίγουροι παράνομοι.
    Ποιοι είναι αυτοί; Οι νομοθέτες, οι εταιρείες, οι κατασταλτατικές υπηρεσίες και όλοι όσοι κρύβονται πίσω από το πρόσχημα της -ποινικοποίησης της- πειρατείας.

  2. Εικόνα Haris
    HarisΙουλ 12, 2014 04:09 ΠΜ

    Μα είναι πάρα πολλά τα θέματα Μαρία, από που να το πρωτοπιάσεις δεν ξέρω. Ας πω πως υπάρχουν μουσικά κομμάτια που δεν πωλούνται πια ούτε σε δίσκους ούτε σε mp ούτε πουθενά, για διάφορους λόγους. Τώρα δεν είναι δυνατόν να εξαφανίζονται από προσώπου Γης επειδή οι εταιρίες αποφάσισαν πως δεν συμφέρει να τα ξαναβγάλουν σε cd. Στο θέμα αυτό, τα torrents προσφέρουν υπηρεσία στον πολιτισμό, βγάζοντας πάλι τα κομμάτια. Οι άνθρωποι εκτελούν ένα λειτούργημα στην περίπτωση αυτή.

  3. Εικόνα Maria
    MariaΙουλ 12, 2014 03:47 ΠΜ

    Να σου πω ένα παράδειγμα, pclosgr.
    Έχω φτιάξω cds (για όλες τις τάξεις που έχω δουλέψει, από δημοτικό μέχρι λύκειο) με αγγλικά τραγουδάκια που βρει στο Youtube. Πηγαίνω νωρίτερα στην τάξη και βάζω το cd να παίζει, με το τραγουδάκι από το αντίστοιχο γραμματικό φαινόμενο με το οποίο θα ασχοληθούμε εκείνη την ημέρα. Πέραν του ότι το τραγούδι πάντα ηρεμεί τα παιδιά, το μαθαίνουν στο άψε σβήσε, απομνημονεύοντας έτσι εκφράσεις ολόκληρες, μαθαίνουν με διασκεδαστικό τρόπο το εκάστοτε γραμματικό φαινόμενο -πχ: αν κάνουμε τον Απλό Ενεστώτα, θα επαναλαμβάνονται μέσα στο τραγούδι οι ερωτήσεις, αρνήσεις, τα questions tags και πάει λέγοντας με αυτόν τον χρόνο˙ Does he…? He doesn’t. What about you? Do you…? I Don’t. - (είναι αυτό που λέμε, το τερπνόν μετά του ωφελίμου˙ η μάθηση μπορεί και πρέπει να είναι διασκεδαστική).

    Και τώρα το κρίσιμο ερώτημα: παρανομώ, ε; Βλέπεις, η αντιγραφή σε cd/dvd είναι έγκλημα.
    Έχει καμία σημασία αν τα παιδιά ωφελούνται τα μεγιστα αφού μαθαίνουν διασκεδάζοντας; Μπααααα…

  4. Εικόνα pclosgr
    pclosgr (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 12, 2014 12:33 ΜΜ

    ...και για να το ολοκληρώσω λίγο , επειδή πιστεύω ότι σε ορισμένα πράγματα μπορεί η λύση να βρίσκεται αλλού απ'όπου πιστεύουμε:
    Τι θα σκεφτόταν και πως θα αντιδρούσε ο "καταναλωτής" εάν για παράδειγμα συμφωνα με τους θεσμούς , για να αναγνωριστεί το copyright στα παράθυρα, θα έπρεπε και θα οφειλε μόλις αγοράσει το pc, να έχει πιστωτική κάρτα, να του κρατείται νόμιμο αντιτιμο για το μίσθιο και η μικρομαλακή να οφειλε (για χάρη του copyright παντα) να έχει μηχανισμό κλειδώματος εάν δεν εξοφληθούν οι δόσεις
    Νά ξερα δηλ ότι και πληρώνω μιά ζωη (εστω και 10λ/μηνα ) κι αν δεν πληρωσω κλειδώνει
    και το ίδιο απο cd μέχρι βιβλίο(δανειστική βιβλιοθήκη ενα πράμα)?

  5. Εικόνα Haris
    HarisΙουλ 13, 2014 23:26 ΜΜ

    Η λύση υπάρχει αλλά για λόγους που ξέρουν οι ίδιοι δεν θέλουν να την χρησιμοποιήσουν. Συγκεκριμένα υπάρχουν hardware locks με USB sticks και ισχυρούς αλγόριθμους, που κλειδώνουν προγράμματα πάνω στο hardware του συγκεκριμένου μηχανήματος. Ένας από τους λόγους για μένα είναι ο ψυχολογικός. Η όλη ιστορία ενισχύει πολύ την εικόνα της εξάρτησης και του περιορισμού, προφανώς αυτό θα έδιωχνε πολύ κόσμο προς άλλα ελεύθερα Λ/Σ και λογισμικό.

  6. Εικόνα pclosgr
    pclosgr (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 12, 2014 12:14 ΜΜ

    Καλημέρα!
    κι αφού άναψε η κουβέντα να πώ ότι έβαλα σκόπιμα το ερώτημα που έβαλα γιατί ΤΟ ΘΕΜΑ Η ΣΤΡΕΒΛΗ ΜΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑ(=κοινη γνώμη πολιτεία κλπ) ΟΦΕΙΛΕ ΝΑ ΤΟ "ΠΙΑΣΕΙ" νομίζω ΑΝΑΠΟΔΑ:
    το να πουλήσω παπόυτσι abibas (τα θυμάστε?) αποτελει σίγουρα εξαπάτηση και πειρατία (σήματος σχεδίου κλπ)
    ΑΛΛΑ το να δω ενα τραπεζάκι στο μαγαζί του "μήλου" και να το βάλω στην καφετέριά μου(ακομα και να σκέφτομαι αν θα πρέπει να εκφέρω τη λέξη "μηλο" στα αγγλικα?
    Και το να ακούσω ενα τραγούδι και να το τραγουδήσω ή να πω μια ιστορία που άκουσα τι είναι?
    Ας το ξαναδουμε όμωςαρχίζοντας απο την αναποδη:
    Αν εχω μια πληροφορία(βιβλίο/ τραγούδι /"συνταγή") κλειδωμένη στο συρτάρι μου για μένα, είναι αντικοινωνικό είναι παράλογο είναι... (το ψάχνουμε μετά αυτό) αλλα έχω το δικαιωμα απο την "πολιτεία"(παλιές ιδεες...πάνε!) να με προστατευσει στην ιδιωτικότητά μου!
    Αν όμως σου πώ ενα μυστικό(τραγούδι,ιστορία κλπκλπ) ΕΙΝΑΙ ΑΝΗΘΙΚΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΟΓΟ να αξιώνω απο την πολιτεία να μειώσει τη δική σου ελευθερία πάνω σε κάτι που εγώ σου παρείχα και να μη σου επιτρέπει μεχρι , ΑΚΟΥΣΟΝ, να το μεταβιβάσεις (χωρίς αντιγραφή) ή να του αλλάξεις χρήση (αυτό λέγεται εκμίσθωση υπο όρους όχι πώληση θα τρελαθούμε?)

    ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ Σ'ΑΥΤΟ? (μάλλον όχι!)

    Παρακάτω, εάν πραγματικά κάτι κοπίασα για να το ανακαλύψω τότε ας το αποτιμήσω σε χρήμα (τεχνοικον μελέτη), να το καταθέσω σε "ανεξάρτητη αρχή"(ποσο γουστάρω τη Νέα Τάξη τη Νέα Ομιλία....κλπ) και μόλις "αποσβεστεί" οφείλει να είναι ελευθερο (νομίζω?)

    αλλα μη κοροϊδευόμαστε, ζούμε στην εποχή του τέλους της λογικής (και μας "πειράζοτουν τα συγχωροχάρτια του μεσαιωνα)

    απλά ας αναλογιστούμε απο την πατέντα του Καραγκιόζη στην Τουρκία μεχρι το να πατεντάρει κάποιος την Ελληνική γλώσσα και να ζητάει δικαιώματα για κάθε πράγωγό της στην Αγγλική

    πλησιάζουμε στο reboot (ως "πολιτισμός") νομίζω!....

  7. Εικόνα Haris
    HarisΙουλ 13, 2014 23:46 ΜΜ

    Ρε παιδιά, ας το δούμε κατάματα, οι τύποι τουλάχιστον στα Λ/Σ θέλουν την πειρατεία. Αν δεν υπήρχε, δεν θα διαδίδονταν και δεν θα καθιερώνονταν τα Win. Τουλάχιστον τα 2/3 των μηχανημάτων θα ήτανε με μια διανομή Linux. Μην σου πω πως και η Apple κάνει τον κινέζο με τα Hackintosh μηχανήματα, αφού θέλει την διάδοση του Mac OSX.

  8. Εικόνα pclosgr
    pclosgr (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 12, 2014 02:12 ΠΜ

    Νομίζω ότι η σημερινή κοινωνία (όπως και σε όλα τα υπολοιπα κρίσιμα ζητήματα αλλωστε) , λόγω της ΥΠΕΡπληροφορίας έχει ζαλιστει κι έχει χάσει τη μπάλα:
    Το ερώτημα που τίθεται ως πρώτο "η πειρατεία..." είναι εξ'ορισμού παραπλανητικό για τον συζητητή (η "κλοπή" εμπεριέχεται στον ορισμό ΑΡΑ ΠΑΡΑΠΛΑΝΑ)
    Το πρώτο ίσως ερώτημα που θά πρεπε να θέσουμε είναι: 1/Έχει κάποιος το δικαίωμα την πληροφορία-γνώση που έχει αποκτήσει ή δημιουργήσει να τη διαδίδει επιλεκτικά έναντι ανταλλάγματος και μάλιστα ανα αντίτυπο?
    κι ας αρχίσουμε απο τα πιό "στοιχειώδη": 1α/Το reverse engineering είναι ποτε δυνατό να απαγορευεται?
    Εάν ναι , φανταστείτε γέλιο που θα έκαναν με τις ιδέες των απογόνων τους,οι πρώτοι άνθρωποι οι οποίοι "αντέγραψαν" το τσούλημα της πέτρας πάνω σε κύλινδρο-τροχό ή...ακόμα ακόμα και οι χιμπατζήδες που (δεν θυμάμαι σε ποιό μέρος) αντέγραψαν κι έμαθαν ο ένας απο τον άλλο τη συνήθεια να πλένουν την τροφή τους!
    Σταματάω εδώ για να μην μονοπολώ και συνεχίζω αν υπάρξει ενδιαφέρον....

  9. Εικόνα Haris
    HarisΙουλ 12, 2014 04:01 ΠΜ

    Θα διαφωνήσω στο πρώτο σκέλος, όσον αφορά την αντιγραφή σε συνδυασμό με το πούλημα. Άλλο η απλή αντιγραφή, και άλλο να το αντιγράφει κάποιος και να το πουλά.

    Στο δεύτερο θέμα του reverse engineering πιστεύω πως δεν πρέπει να απαγορεύεται. Διότι το reverse engineering βοηθά την τελειοποίηση, την καινοτομία και την πρόοδο. R/E έκαναν σχεδόν όλοι. Αν πάρεις ένα παράδειγμα της αυτοκινητοβιομηχανίας. Είμαι σίγουρος πως η τάδε μάρκα μελετούσε όλες τις κατασκευές από τις άλλες μάρκες, και στη συνέχεια κατασκεύαζε το επόμενο μοντέλο της τελειοποιώντας διάφορα στοιχεία.

    Ακόμα, στους εφευρέτες βλέπεις πως εκείνος ο εφευρέτης τελειοποίησε την ατμομηχανή, το ηλεκτρικό μοτέρ, το αεροπλάνο, το οτιδήποτε. Για να το κάνει αυτό όμως, μελέτησε τα μηχανήματα των άλλων, και στη συνέχεια προχώρησε σε βελτιώσεις. Δεν είναι δυνατόν ο Έντισον να κατοχύρωνε με πατέντα τον λαμπτήρα, και συνεπώς ποτέ να μην φτάναμε σήμερα στις λάμπες φθορισμού.

    Όλες αυτές οι τελειοποιήσεις προφανώς έγιναν στα μουλωχτά από μηχανικούς που έκαναν R/E ο ένας τις κατασκευές του άλλου. Μ' αυτό τον τρόπο συντελέστηκε και η πρόοδος.

  10. Εικόνα Haris
    HarisΙουλ 13, 2014 23:40 ΜΜ

    Με την δική μου οπτική, το cloud μέχρι στιγμής δεν έχει πιάσει. Αίτια είναι ο συγκεντρωτισμός εξουσιοδοτήσεων στις υπηρεσίες που διαχειρίζονται clouds, και που οι ίδιες ότι ώρα θέλουν κατεβάζουν τον διακόπτη, είτε τους τον κατεβάζουν άλλοι λόγω χρεών και λοιπών. Ο ίδιος ο χρήστης για λόγους ιδιωτικότητας, ταχύτητας και άλλων, δεν αρέσκεται στην ιδέα cloud. Προτιμά τα προγράμματα αλλά και τα αρχεία του να βρίσκονται κάτω από τον δικό του αποκλειστικό έλεγχο. Δεν αντιλέγω πως η ιστορία remote computing ίσως πιάσει στο μακρινό μέλλον, μέχρι τότε όμως θα έχει αλλάξει όλο το computing.

  11. Εικόνα simon
    simon (χωρίς επαλήθευση)Ιουλ 13, 2014 20:23 ΜΜ

    Οι βιομηχανίες θα ξεπεράσουν αυτό το πρόβλημα όταν μεταφέρουν τα υποψήφια προς πειρατεία προγράμματα από τον υπολογιστή του χρήστη στο cloud. Ο χρήστης για να χρησιμοποιεί ένα πρόγραμμα θα συνδέεται μέσω της αναγκαστικά πολύ ταχύτερης σύνδεσης στο (quantum?) cloud τις εταιρείας.

    Με τον τρόπο αυτό λύνεται το παράδοξο του να μην χρησιμοποιώ εργαλεία τα οποία έχω στο σπίτι μου, εγκατεστημένα σε μια συσκευή που έχω άδεια χρήσης.

    Θα μετατοπιστεί δηλαδή η φύση του χρήστη και των αντικειμένων του. Δεν θα σου δίνουν πια την ευκαιρία να εγκαθιστάς ένα πρόγραμμα στον υπολογιστή σου. Αλλά θα αγοράζεις την πρόσβαση στην υπηρεσία. Όχι όπως το netflix που η υπηρεσία είναι να βλέπεις κάτι που φυσικά μπορείς να αντιγράψεις, αλλά κάτι σαν online photoshop ενισχυμένο σε ταχύτητα και εργαλεία.

    Θα διαχωριστεί δηλαδή ακόμα περισσότερο η διάκριση της χρήσης "πνευματικών αντικειμένων" από την κατοχή των "πνευματικών αντικειμένων". Το θέμα δεν είναι τόσο η περιοχή όσο η πρόσβαση σε αυτή.

Scroll to Top