BETA

Σύγχρονη Τεχνολογία, Καπιταλισμός και Αναρχισμός!

Εικόνα Maria

Screenshot Όπως έχει πει ο Καναδός επικοινωνιολόγος Marshall McLuhan:

Η νέα ηλεκτρονική αλληλεξάρτηση αναδημιουργεί τον κόσμο δίνοντάς του την εικόνα ενός παγκόσμιου χωριού.

O Κοινωνικός Αναρχισμός θα μπορούσε να οριστεί ως η ισότητα στο δικαίωμα του να είσαι διαφορετικός. Υπό αυτήν την έννοια, αναρχία θεωρείται η κοινωνία όπου υφίσταται η πλήρης Ελευθερία και Ισότητα. Γιατί, στην πραγματικότητα, η πρώτη είναι προϋπόθεση της δεύτερης. Δεν μπορούν, δηλαδή, να υπάρξουν ελεύθερες σχέσεις παρά μόνο μεταξύ ίσων. Με άλλα λόγια, είναι η γενικευμένη εναλλακτική λύση ως προς τα ιεραρχικά πρότυπα της κοινωνίας. Ο Μπακούνιν αντιλαμβανόταν την ελευθερία ως κοινωνικό προϊόν:

Η κοινωνία απέχει πολύ από το να υποβαθμίζει ... την ελευθερία των ανθρώπων˙ τουναντίον, την γεννά. Η κοινωνία είναι η ρίζα, το δέντρο και η ελευθερία είναι ο καρπός του. Συνακόλουθα, σε κάθε εποχή, ο άνθρωπος πρέπει να αναζητά την ελευθερία του όχι στην αρχή, αλλά στο τέλος της ιστορίας του. Δεν μπορώ να είμαι και να νιώσω ελεύθερος παρά μόνο μπροστά σε άλλους ανθρώπους και σε σχέση με αυτούς. Είμαι αληθινά ελεύθερος μόνον στο μέτρο που είναι εξίσου ελεύθερα όλα τα ανθρώπινα όντα που με περιβάλλουν. Η ελευθερία των άλλων, δεν αποτελεί περιορισμό ή υποβάθμιση της δικής μου. Το ακριβώς αντίθετο˙ είναι αναγκαίος όρος και επιβεβαίωσή της.

Oι αναρχικοί θεωρητικοί περιορίστηκαν στο να προτείνουν την χρησιμότητα κάθε εύχρηστου οργανισμού της παλαιάς κοινωνίας στην κατεύθυνση της δημιουργίας μίας νέας. Διέβλεψαν την γενίκευση των πρακτικών και των τάσεων που ήδη βρίσκονταν σε ισχύ. Το γεγονός ότι η αυτονομία, η αποκέντρωση και η ομοσπονδιοποίηση είναι περισσότερο πρακτικές εναλλαγές στον κρατισμό προϋποθέτει ότι, αυτά τα τεράστια οργανωτικά δίκτυα που εκπληρώνουν τώρα τις κοινωνικές λειτουργίες, είναι προετοιμασμένα να αντικαταστήσουν την παλαιά χρεοκοπημένη υπερσυγκεντρωτική μηχανή.

Σύγχρονη Τεχνολογία και Αναρχισμός

Η διαφωνία τους με τους μαρξιστές ήταν πως οι αναρχικοί υποστήριξαν ότι το κράτος εξαρτά την οικονομία από τους δικούς του σκοπούς και την υποτάσσει στα δικά του κίνητρα. Το οικονομικό σύστημα, που κάποτε αντιμετωπίζονταν ως προϋπόθεση για την υλοποίηση του σοσιαλισμού, χρησιμεύει τώρα για την ενίσχυση της κυριαρχίας της άρχουσας τάξης. Η ίδια η τεχνολογία, που θα μπορούσε πλέον να ανοίξει νέους δρόμους στην ελευθερία, επίκειται και αυτή σε ένοπλα κράτη με τρομερά όπλα ικανά να εξαφανίσουν κάθε ίχνος ζωής του πλανήτη. Μόνο η κοινωνική επανάσταση μπορεί να ξεπεράσει τα εμπόδια για την καθιέρωση της Ελεύθερης κοινωνίας. Ωστόσο, το κίνημα για την απελευθέρωση απειλείται πολύ περισσότερο από την δεινή πολιτική, οικονομική και κοινωνική δύναμη και τις τεχνικές πλύσης εγκεφάλου των κυρίαρχων τάξεων. Καθήκον μας, λοιπόν, είναι να σφυρηλατήσουμε ένα επαναστατικό κίνημα, που να εμπνέεται από τις αναρχικές ιδέες˙ αυτός θα πρέπει να είναι ο στόχος μας. Για να γίνει η επανάσταση θα πρέπει να κεντρίσουμε και να διεγείρουμε το επαναστατικό πνεύμα των ανθρώπων και να τους πείσουμε πως, τελικά, η επανάσταση θα αναμορφώσει τον κόσμο και θα δούμε ένα αύριο που θα ανταποκρίνεται στις φιλοδοξίες μας. Οι επαναστάσεις είναι ενθουσιώδεις αν έχουμε την πεποίθηση ότι μπορούν να πραγματοποιήσουν τα ιδανικά μας. Ένα μεγάλο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση είναι να καταγράψουμε τον βαθμό στον οποίο η δυνατότητα της απελευθέρωσης του δυναμικού της σύγχρονης τεχνολογίας αποτελεί μια ρεαλιστική, πρακτική εναλλακτική λύση στο μονοπώλιο και στην κατάχρηση της εξουσίας. Με αυτό, δεν υπονοούμε ότι ο αναρχισμός, ως εκ θαύματος, θα θεραπεύσει όλα τα δεινά της κοινωνίας. Ο αναρχισμός είναι ένας οδηγός δράσης του εικοστού αιώνα που βασίζεται σε ρεαλιστικές αντιλήψεις της κοινωνικής ανασυγκρότησης. Ο αναρχισμός δεν είναι μια απλή φαντασίωση. Η θεμελιώδης εποικοδομητική αρχή του, που δεν είναι άλλη από την αμοιβαία βοήθεια, βασίζεται στο αναμφισβήτητο γεγονός ότι η κοινωνία είναι ένα τεράστιο αλληλένδετο δίκτυο συνεταιριστικής εργασίας η ύπαρξη της οποίας εξαρτάται από την εσωτερική της συνοχή. Είναι επιτακτική ανάγκη να χειραφετηθούμε από τα αυταρχικά όργανα που ελέγχουν την κοινωνία των πολιτών και από τον απολυταρχισμό των εταιρειών. Ο Πέτρος Κροπότκιν, που διατύπωσε την κοινωνιολογία του αναρχισμού, έγραψε ότι

Ο αναρχισμός δεν είναι ουτοπία. Οι αναρχικοί «χτίζουν» τα οράματά τους για το μέλλον της κοινωνίας, παρατηρώντας την ζωή στην παρούσα στιγμή.

Αν θέλουμε να οικοδομήσουμε μία νέα κοινωνία, ιδού η ευκαιρία.

Αποκέντρωση

Όταν ο Κροπότκιν το 1899, έγραψε το Factories and Workshops (Εργοστάσια και Εργαστήρια) ήθελε να δείξει πόσο καίριας σημασίας είναι τόσο η αποκέντρωση της βιομηχανίας, προκειμένου να επιτευχθεί μια μεγαλύτερη ισορροπία, όσο και η ενοποίηση της αγροτικής και αστικής ζωής. Τότε, βέβαια, οι ιδέες του αυτές απορρίφθηκαν από πολλούς ως πρόωρες για την εποχή. Ωστόσο, σήμερα, δεν αμφισβητείται ότι το πρόβλημα του να διατίθενται τα τεράστια οφέλη της σύγχρονης βιομηχανίας ακόμη και στις πιο μικρές κοινότητες, σε μεγάλο βαθμό, έχει λυθεί με την σύγχρονη τεχνολογία. Ακόμα και αστοί οικονομολόγοι, κοινωνιολόγοι και διαχειριστές όπως ο Peter Drucker, ο John Kenneth Galbraith, ο Gunnar Myrdal, ο Daniel Bell και άλλοι συνηγορούν πλέον στην αναγκαιότητα της αποκέντρωσης. Και αυτό, όχι γιατί ξαφνικά έγιναν αναρχικοί αλλά κυρίως επειδή η τεχνολογία έχει καταστήσει τις αναρχικές μορφές οργάνωσης ως «λειτουργικές ανάγκες»˙ μια πιο αποτελεσματική μηχανορραφία για να εξασφαλίσουν την συνεργασία των μαζών σε μια οικιοθελή υποδούλωση. Ο Peter Drucker γράφει ότι:

Η αποκέντρωση έχει γίνει εξαιρετικά δημοφιλής στις αμερικανικές επιχειρήσεις. Οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται από τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα και όχι από τους υψηλόβαθμους. Είναι σημαντικό να δοθεί έμφαση στην έννοια της λειτουργικής αποκέντρωσης. Όσον αφορά την ανάδειξη των πολύ καταρτισμένων τεχνικών, μηχανικών, εκπαιδευτικών και λοιπών επιστημόνων, τους οποίους ο Drucker αποκαλεί ως εργαζομένους της γνώσης, επισημαίνει ότι:  Πρέπει να τους αφήσουμε να διαχειρίζονται τις δικές τους κοινότητες. (The New Society, σελίδες 256 & 357)

Ο δε John Kenneth Galbraith, στην σελίδα 111 του The New Industrial State (Το Νέο Βιομηχανικό Κράτος), γράφει:

Στις γιγαντιαίες βιομηχανικές επιχειρήσεις, η αυτονομία είναι αναγκαία για να μπορούν να παίρνουν τις μεγάλες (αλλά και τις μικρές) αποφάσεις σε θέματα πολιτικής. Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της ατομικής και μοριακής ενέργειας για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας αποφασίζονται από μία ευρεία κλίμακα επιστημονικών, τεχνικών, οικονομικών και προγραμματικών αποφάσεων. Μόνο μία επιτροπή ή, για ακρίβεια, ένας συνδυασμός από επιτροπές που θα συνεργαστούν μπορούν να συνδυάσουν την γνώση και την εμπειρία που πρέπει να εφαρμοσθεί. Είναι εμφανή τα αποτελέσματα της άρνησης της αυτονομίας και της αδυναμίας της τεχνοδομής (εταιρική κεντρική βιομηχανία, SD) που είχαν ως συνέπεια την ανεπάρκεια των οργανισμών. Όσο πιο μεγάλοι και πιο σύνθετοι είναι οι οργανισμοί, τόσο περισσότερο θα πρέπει να αποκεντρωθούν.

Ο μηχανικός εμπειρογνώμονας Ρόμπερτ Ο’ Μπράιαν (Life Publications, 1985) εξηγεί πως:

Επειδή η ηλεκτρική ενέργεια μπορεί να διοχετευθεί σχεδόν οπουδήποτε, μέσα από τις γραμμές υψηλής τάσης που περνάνε από βουνά, ερήμους και πάσης φύσεως φυσικά εμπόδια, τα εργοστάσια δεν χρειάζεται πλέον να βρίσκονται κοντά στις πηγές ενέργειας. Ως εκ τούτου, μπορούν να «μετακινηθούν» κατά βούληση.

Το ακόλουθο απόσπασμα από το Understanding Media του Marshall McLuhan, λέει σχεδόν τα ίδια που ισχυρίστηκε και ο Κροπότκιν στο Factories and Workshops (που αναφέραμε πιο πάνω).

Η ηλεκτρική ενέργεια αποκεντρώνεται, κάτι που δίνει την δυνατότητα σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου να γίνει το επίκεντρο. Δεν χρειάζεται πλέον να υπάρχει συσσώρευση πηγών ενέργειας. Αυτό το μοτίβο αποκέντρωσης εμφανίζεται σε διάφορες μορφές, στο σύνολο του τομέα της ηλεκτρικής επανάστασης.

Οι πόλεις που κάποτε ήταν η καρδιά της βιομηχανίας, τώρα μοιάζουν με εγκαταλελειμμένες πόλεις-φαντάσματα. Οι εγκαταστάσεις χάλυβα, αυτοκινήτων, γεωργικών μηχανημάτων, τα ορυχεία, οι ηλεκτρονικές μονάδες αλλά και άλλες φεύγουν εκτός πόλεων. Και παρόλα αυτά, οι βιομηχανικές επιχειρήσεις συνεχίζουν να δουλεύουν μια χαρά. Απλά, μετέφεραν τις εγκαταστάσεις τους, δημιουργώντας νέες μονάδες στο εξωτερικό ή ακόμα και εδώ στις ΗΠΑ σε απομακρυσμένες, μη-βιομηχανικές περιοχές. Κατά το παρελθόν, σχεδόν τα πάντα κατασκευάζονταν στις Ηνωμένες Πολιτείες ενώ τώρα γίνονται στο εξωτερικό, ακόμη και σε χώρες του «τρίτου κόσμου» όπως το Μεξικό, η Βραζιλία, η Νιγηρία, η Κορέα, παρότι πολλές από αυτές τις χώρες δεν διαθέτουν τους βασικούς φυσικούς πόρους. Για παράδειγμα, η Ιαπωνία παρόλο που έχει πολύ λίγους φυσικούς πόρους είναι, ωστόσο, μια πρώτης τάξεως βιομηχανική εξαγωγική δύναμη και ανταγωνίζεται τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και άλλες βιομηχανικές χώρες στην παραγωγή σιδήρου και χάλυβα, στα αυτοκίνητα, στα ηλεκτρικά προϊόντα και σε άλλα αγαθά.

Ξεριζώνοντας την Γραφειοκρατία

Η γραφειοκρατία είναι μια μορφή οργάνωσης στην οποία οι αποφάσεις λαμβάνονται στην κορυφή, τηρούνται από τις παρακάτω τάξεις και μεταδίδονται μέσα από μια αλυσίδα διοίκησης, ό,τι δηλαδή γίνεται και στον στρατό. Ένα γραφειοκρατικό καθεστώς δεν είναι μια πραγματική κοινότητα, που να μπορεί να διέπεται από μία σχέση όπου οι αποφάσεις παίρνονται από κοινού και όπου, όπως θα έπρεπε, οι άνθρωποι είναι ίσοι μεταξύ τους. Ένα σημαντικό εμπόδιο για την δημιουργία μιας ελεύθερης κοινωνίας είναι ο απανταχού γραφειοκρατικός μηχανισμός του κράτους και των βιομηχανικών, εμπορικών και χρηματοπιστωτικών επιχειρήσεων που de facto (εκ των πραγμάτων) ασκούν έλεγχο επί των λειτουργιών της κοινωνίας. Αν θέλουμε να περιγράψουμε με μια πρόταση την γραφειοκρατία, θα μπορούσαμε κάλλιστα να πούμε πως είναι ένας απόλυτα παρασιτικός θεσμός. Το καταρτισμένο προσωπικό από επιστήμονες, εμπειρογνώμονες της τεχνολογίας, οικονομολόγους και άλλους ακαδημαϊκούς, που δέχθηκαν την γραφειοκρατία ως μια δυσάρεστη αλλά απαραίτητη αναγκαιότητα, τώρα συμφωνούν ότι ο βυζαντινός γραφειοκρατικός μηχανισμός μπορεί πλέον να αποσυναρμολογηθεί χάρη στην σύγχρονη ηλεκτρονική τεχνολογία. Οι απόψεις τους (να είστε σίγουροι, ασυνείδητα) απεικονίζουν την πρακτική σημασία των αναρχικών εναλλακτικών λύσεων που προτείνει ο αναρχισμός έναντι των αυταρχικών μορφών οργάνωσης. Στο σημαντικό του έργο Future Shock (Ο Κλονισμός του Μέλλοντος), ο Alvin Toffler, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι:

Στην γραφειοκρατία, ως επί το πλείστον, οι άνθρωποι εκτελούν εργασίες ρουτίνας και οι επιχειρήσεις -ειδικά εκεί που τα πάντα είναι αυτοματοποιημένα και μπορούν να λειτουργήσουν μέσω του υπολογιστή- διαθέτουν αυτορυθμιζόμενα μηχανήματα. Όλος αυτός ο αυτοματισμός μπορεί να κλείσει την πληγή της γραφειοκρατίας, εκεί όπου κάποιοι γραφειοκράτες, θεωρώντας πως έχουν την απόλυτη εξουσία, αισθάνονται λες και κρατάνε ένα μαστίγιο υπό την απειλή του οποίου χειρίζονται τους ανθρώπους.

Ο καθηγητής William H. του Πανεπιστημίου McGill, σε δοκίμιό του, γράφει:

Ένα αποτελεσματικό μέτρο για την αντιμετώπιση του προβλήματος συντονισμού σε μια μεταβαλλόμενη κοινωνία θα βρεθεί στο νέο καθεστώς που θα σπάσει απότομα την γραφειοκρατική παράδοση.

Ο δε William A. Faunce, καθηγητής στην Σχολή Βιομηχανικών και Εργασιακών Σχέσεων στο Πανεπιστήμιο Michigan State University, προβλέπει ότι:

Το γεγονός ότι η επεξεργασία των πληροφοριών κατέστη δυνατή από τους υπολογιστές, θα εξαλείψει την ανάγκη ύπαρξης σύνθετων οργανισμών που είναι ίδιον της γραφειοκρατίας.

Ο Faunce βλέπει σύγκρουση μεταξύ των επαγγελματιών και των διαχειριστών της γραφειοκρατίας. Οι εργαζόμενοι δεν χρειάζονται «προϊσταμένους». Είναι απόλυτα ικανοί να χειρίζονται οι ίδιοι την επιμέλεια και την εργατικότητά τους. Ο ίδιος υποστηρίζει την εργατική αυτοδιαχείριση, όχι επειδή είναι μια ριζοσπαστική ιδέα αλλά, κυρίως, επειδή η αυτο-διαχείριση είναι πιο αποτελεσματική από το τετριμμένο σύστημα της γραφειοκρατίας.

Η Βιομηχανία Οργανώνεται Καλύτερα Αναρχικά

Η ελευθεριακή αρχή της αυτοδιαχείρισης δεν θα ακυρωθεί από την μεταβαλλόμενη σύνθεση του εργατικού δυναμικού ή από την φύση της ίδιας της εργασίας. Με ή χωρίς την αυτοματοποίηση, η οικονομική δομή της Ελεύθερης κοινωνίας πρέπει να βασίζεται στα άτομα που εμπλέκονται άμεσα στις οικονομικές λειτουργίες. Υπό την αυτοματοποίηση, εκατομμύρια άριστα εκπαιδευμένοι τεχνικοί, μηχανικοί, επιστήμονες, εκπαιδευτικοί και πλήθος επαγγελματικών που είναι ήδη οργανωμένοι σε τοπικές, περιφερειακές, εθνικές και διεθνείς ομοσπονδίες θα διαμοιράζονται Ελεύθερα τις πληροφορίες, βελτιώνοντας έτσι συνεχώς τόσο την ποιότητα όσο και την διαθεσιμότητα των προϊόντων και των υπηρεσιών, προωθώντας με αυτόν τον τρόπο την ανάπτυξη νέων προϊόντων για τις νέες ανάγκες της σύγχρονης τεχνολογικής εποχής την οποία διανύουμε. Κάθε χρόνο εξήντα εκατομμύρια σελίδες επιστημονικών-τεχνολογικών πληροφοριών παρέχονται και διαμοιράζονται Ελεύθερα σε όλο τον κόσμο! Και αυτές οι εθελοντικές οργανώσεις είναι μη-ιεραρχικές. Πολλοί εργαζόμενοι στον τομέα της επιστήμης και της τεχνολογίας είναι δυσαρεστημένοι. Αρκετοί παραπονιούνται ότι τίποτα δεν είναι τόσο εξοργιστικό όσο το να μην βλέπουν πουθενά φως για βοήθεια ενώ ταυτόχρονα κάποιοι που δεν ξέρουν τι τους γίνεται και που δεν καταλαβαίνουν καν την γλώσσα της επιστήμης, υπαγορεύουν τις κατευθυντήριες γραμμές της έρευνας και της ανάπτυξης. Εξοργίζονται ακόμα περισσότερο βλέποντας την κατάρτιση και την δημιουργικότητά τους να αξιοποιούνται για το σχεδιασμό και την βελτίωση των ολοένα πιο καταστροφικών όπλων που στοχεύουν στους πολέμους και σε κάθε είδους άλλων αντι-κοινωνικών μέτρων. Συχνά υποχρεώνονται, υπό την δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης, να εκτελούν μονότονα καθήκοντα χωρίς να είναι ελεύθεροι να εφαρμόσουν και να αξιοποιήσουν τις γνώσεις τους. Αυτοί οι απογοητευμένοι επαγγελματίες εργαζόμενοι παλεύουν καθημερινά να πλασάρουν τις ιδέες τους στους ανειδίκευτους μεν, κουστουμαρισμένους δε, γραφειοκράτες που δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Βέβαια, υπάρχουν και πολλοί που θα είναι δεκτικοί στις ιδέες τους, εάν τους τις παρουσιάσουν έξυπνα και ρεαλιστικά. Ακόμη και οι αστοί ακαδημαϊκοί όπως ο Joseph A. Raffaele (Καθηγητής Οικονομικών στο Drexel Institute of Technology) γράφουν, ακούσια και ασυνείδητα, όπως οι αναρχικοί! Συγκεκριμένα ο Raffaele γράφει: Οδεύουμε προς μία κοινωνία της οποίας η εσωτερικές δυνάμεις αγοράς θα είναι ίσες. Όλοι θα συνεργάζονται επί ίσοις όροις, σβήνοντας έτσι την διαχωριστική γραμμή μεταξύ του ηγέτη και των εργαζομένων. Ο δε Bernard Muller-Thym, σύμβουλος διαχείρισης, τονίζει ότι:

Στο χέρι μας είναι να δημιουργήσουμε ένα είδος παραγωγής που θα παραμείνει ζωντανή έχοντας ως εφόδιά της την λογική και τις πληροφορίες, έτσι ώστε να είναι απόλυτα ευέλικτη σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η πρόοδος της νέας κοινωνίας θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από το κατά πόσον οι αυτοδιοικούμενες μονάδες της θα είναι σε θέση να επιταχύνουν την επικοινωνία˙ να κατανοήσουν τα προβλήματα του άλλου και έτσι να συντονίζουν όσο το δυνατόν πληρέστερα τις δραστηριότητές τους. Χάρη στην σύγχρονη τεχνολογία των επικοινωνιών, οι προσωπικοί υπολογιστές, τα κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης και τηλεφώνου, οι δορυφόροι επικοινωνίας καθώς και μια πληθώρα άλλων συσκευών καθιστούν άμεσα διαθέσιμη την επικοινωνία σε όλους. Ακόμα και ασύρματη επικοινωνία με το φεγγάρι μπορούμε να έχουμε! Άλλο παράδειγμα: ένας αυτοκινητιστής που βρίσκεται κάπου απομονωμένος, σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης που χρειαστεί βοήθεια, μπορεί να επικοινωνήσει με τους αντιπροσώπους της Ford μέσω του δορυφόρου της Ford Motor Company. Ο Marshall McLuhan καταλήγει στο συμπέρασμα ότι:

Η πρόοδος στην τεχνολογία εκτύπωσης έχει φτάσει σε ένα σημείο όπου ο κάθε άνθρωπος μπορεί να γίνει ο εκδότης των έργων του.

Όλο αυτό προστίθεται στην λειτουργική προεπισκόπηση μιας Ελεύθερης κοινωνίας που βασίζεται στην άμεση δημοκρατία και στην ελεύθερη ένωση. Οι αυτοδιοικούμενες μονάδες που θα συνθέτουν την νέα κοινωνία δεν θα είναι μικρά κρατίδια. Σε μια κοινοβουλευτική δημοκρατία οι πραγματικοί άρχοντες είναι οι επαγγελματίες πολιτικοί που οργανώνονται σε πολιτικά κόμματα. Στην θεωρία, υποτίθεται ότι εκπροσωπούν τον λαό. Στην πραγματικότητα μπορούν ανά πάσα στιγμή να αποφανθούν εις βάρος τους, ελεύθεροι να αποφασίζουν για τη μοίρα των εκατομμυρίων. Ο αναρχικός διανοητής Προυντόν, έναν αιώνα πριν, όρισε την κοινοβουλευτική δημοκρατία ως:

Έναν βασιλιά με εξακόσια κεφάλια.

Το δημοκρατικό σύστημα είναι στην πραγματικότητα μια δικτατορία που ανανεώνεται περιοδικά κατά την προεκλογική περίοδο. Η οργάνωση της νέας κοινωνίας δεν θα είναι από «πάνω προς τα κάτω», όπως συμβαίνει στις αυταρχικές κυβερνήσεις ή στις εταιρικές σχέσεις, για τον απλό λόγο ότι δεν θα υπάρχει καμία κορυφή. Σε αυτό το είδος της ελεύθερης, ευέλικτης οργάνωσης, η εξουσία θα ακολουθεί την φυσική ροή. Θα ρέει με τον τρόπο που κυκλοφορεί το αίμα˙ σε όλο το κοινωνικό σώμα, ανανεώνοντας συνεχώς τα κύτταρά του. Η δάδα της αισιοδοξίας, την οποία άναψαν οι φιλελεύθερες δυνατότητες της σύγχρονης τεχνολογίας, δεν πρέπει να μας παραπλανήσει και να υποτιμήσουμε τις τεράστιες δυνάμεις που μπλοκάρουν τον δρόμο προς την Ελευθερία. Οι δυνάμεις αυτές δεν είναι άλλες από την ολοένα αυξανόμενη τάξη των υψηλόβαθμων του κράτους, των τοπικών, επαρχιακών και εθνικών γραφειοκρατών. Επιστήμονες, μηχανικοί, τεχνικοί και πλήθος ανθρώπων από άλλα επαγγέλματα απολαμβάνουν ένα πολύ καλύτερο βιοτικό επίπεδο από τον μέσο εργαζόμενο. Μια τάξη της οποίας το προνομιακό καθεστώς εξαρτάται από την αποδοχή και την υποστήριξη του αντιδραστικού κοινωνικού συστήματος που ενισχύει αφάνταστα την «δημοκρατική», «ευημερία» και το κράτος του καπιταλισμού με τις ποικίλες «σοσιαλιστικές» εκφάνσεις του. Εκθειάζουν τα περίφημη οφέλη της εξοικονόμησης εργασίας που έχει επιφέρει η τεχνολογική επανάσταση. Αλλά προτιμούν να αγνοούν το γεγονός ότι η ίδια τεχνολογία επιτρέπει τώρα στο κράτος να καθορίσει τι είναι˙ ένα, ουσιαστικά, εθνικοποιημένο πτωχοκομείο, όπου τα εκατομμύρια των τεχνολογικά ανέργων έχουν ξεχαστεί και έχουν πεταχτεί σαν απρόσωπα απόβλητα. Και όλα αυτά, βέβαια, χάρη στην… δημόσια «ευημερία» που θα πρέπει να φαίνεται για να παραμείνουν οι απόκληροι, σιωπηροί και χωρίς να τολμούν να αντιδράσουν. Προτιμούν να αγνοούν επιδεικτικά ότι η δύναμη των ηλεκτρονικών υπολογιστών αυξάνει κατά κόρον την δύναμη του κράτους υποβάλλοντας το άτομο σε στρατιωτική πειθαρχία και εξαλείφει τις πραγματικές ανθρώπινες αξίες. Όλοι τους επαναλαμβάνουν σαν ηχώ τα συνθήματα της αυτοδιαχείρισης και της ελεύθερης ένωσης αλλά δεν τολμούν να σηκώσουν το μεσαίο δάχτυλο στο κράτος και γίνονται πάλι το ιερό τόξο του κράτους. Δεν δείχνουν το παραμικρό σημάδι ότι αντιλαμβάνονται το προφανές˙ ότι η εξάλειψη της αβύσσου που χωρίζει τους εντολοδόχους από τους εντολείς -και όχι μόνον στο κράτος, αλλά σε κάθε επίπεδο- είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για την υλοποίηση της αυτοδιαχείρισης και της ελεύθερης ένωσης. Η απαλοιφή αυτού του χάσματος μπορεί να γίνει η καρδιά και η ψυχή της Ελεύθερης κοινωνίας.

Τεχνολογία, Καπιταλισμός και Αναρχισμός

Καπιταλισμός είναι η εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο˙ το μόνο σίγουρο. Εδώ, το είχε πει ως ακόμα και ο Ουίνστον Τσώρτσιλ:

Το βασικό μειονέκτημα του καπιταλισμού: η άνιση κατανομή των αγαθών. Το βασικό πλεονέκτημα του σοσιαλισμού: η ίση κατανομή των στερήσεων.

Η τεχνολογία έχει μια προφανή επίδραση στην ατομική ελευθερία, με άλλους τρόπους την βοηθάει και με άλλους πάλι την περιορίζει. Ωστόσο, δεδομένου ότι ο καπιταλισμός είναι ένα κοινωνικό σύστημα που βασίζεται στις ανισότητες της εξουσίας, είναι μια αυταπόδεικτη αλήθεια το γεγονός ότι η τεχνολογία θα αντανακλά αυτές τις ανισότητες, δεδομένου ότι δεν αναπτύσσεται σε ένα κοινωνικό κενό. Καμία τεχνολογία δε εξελίσσεται και δεν εξαπλώνεται παρά μόνον εάν υπάρχουν άνθρωποι που επωφελούνται από αυτήν και διαθέτουν επαρκή μέσα για να την διαδώσουν. Σε μια καπιταλιστική κοινωνία, οι τεχνολογίες που είναι χρήσιμες στους πλούσιους και στους ισχυρούς είναι και αυτές που εξαπλώνονται. Προσπαθούν να μετατρέψουν κάθε έναν εργαζόμενο σε… κάτι περιττό. Με τον τρόπο αυτό η καπιταλισμός ελπίζει να στερήσει από τους εργαζομένους την δυνατότητα να έχουν τον έλεγχο της εργασίας τους αλλά και της αμοιβής που λαμβάνουν γι’ αυτήν τους την εργασία. Έτσι, όπως ήταν αναμενόμενο, μέσα σε μια ιεραρχική κοινωνία η τεχνολογία τείνει να επιβάλλει εκ νέου την ιεραρχία και την κυριαρχία. Οι διευθυντές/καπιταλιστές θα επιλέξουν την τεχνολογία που όχι μόνον θα προστατεύει αλλά και θα αυξάνει την εξουσία τους (και τα κέρδη τους βεβαίως-βεβαίως) και που, πάντως, σίγουρα δεν θα τους αποδυναμώνει. Έτσι, ενώ συχνά ισχυρίζονται πως η τεχνολογία είναι «ουδέτερη», αυτό δεν ισχύει και δεν μπορεί, δηλαδή, ποτέ να ισχύσει. Με απλά λόγια, η «πρόοδος» μέσα σε ένα ιεραρχικό σύστημα θα αντικατοπτρίζει τις δομές εξουσίας του συστήματος. Ο David Noble είχε πει πως:

η τεχνολογία είναι πολιτική.

θέλοντας να τονίσει πως δεν εξελίσσεται ανεξάρτητα ούτε από τον άνθρωπο και τις κοινωνικές σχέσεις του αλλά ούτε και από τις δομές εξουσίας. Ο δε George Reitzer, στο έργο του System of Economical Contradictions, στην σελίδα 202, τονίζει πως:

Στο πλαίσιο ενός ιεραρχικού συστήματος, η τεχνολογική καινοτομία σύντομα οδηγεί σε αυξημένο έλεγχο και στην αντικατάσταση της ανθρώπινης με την μη ανθρώπινη τεχνολογία. Στην πραγματικότητα, η αντικατάσταση της ανθρώπινης με την μη ανθρώπινη τεχνολογία πολύ συχνά υπαγορεύεται από την επιθυμία για μεγαλύτερο έλεγχο, και η οποία φυσικά με την σειρά της υπαγορεύεται από την ανάγκη για μεγιστοποίηση του κέρδους. Η μεγάλη πηγή αβεβαιότητας και αστάθειας, σε οποιοδήποτε σύστημα εξορθολογισμού, είναι οι άνθρωποι που αναζητούν τα μέσα προκειμένου να ασκήσουν αυξανόμενο έλεγχο τόσο στους εργαζόμενους όσο και στους πελάτες τους.

Για τον Reitzer, το κύριο χαρακτηριστικό του καπιταλισμού είναι ο «παραλογισμός του ορθολογισμού» και όλη αυτή η διαδικασία ελέγχου έχει ως αποτέλεσμα ένα σύστημα που συνθλίβει την ατομικότητα και την ανθρωπιά των ανθρώπων που ζουν και εργάζονται γι’ αυτό το σύστημα. Και καθώς οι εταιρείες ανταγωνίζονται μεταξύ τους, μοναδικό στόχο τους έχουν να αντιγράψουν τις πιο «αποτελεσματικές», δηλαδή αυτές που θα μεγιστοποιήσουν το κέρδος τους, τεχνικές παραγωγής που θεσπίστηκαν από τους υπολοίπους προκειμένου να παραμείνουν κερδοφόρες˙ ασχέτως πόσο απάνθρωπες μπορεί να είναι αυτές οι τεχνικές παραγωγής για τους εργαζόμενους. Η σύγχρονη βιομηχανία έχει συσταθεί για να εξασφαλίσει ότι οι εργαζόμενοι δεν θα γίνουν ποτέ οι «αφέντες» της δουλειάς τους˙ τουναντίον, θα ακολουθούν πειθήνια τις εντολές της διοίκησης. Η εξέλιξη της τεχνολογίας είναι οι σχέσεις εξουσίας μέσα στην κοινωνία. Όπως τονίζει και ο David Noble, στην σελίδα 63 του έργου του Progress without People (= Πρόοδος χωρίς τον Λαό), αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι:

η βιωσιμότητα ενός σχεδίου δεν είναι απλώς κάποια τεχνική ή ακόμα και μία οικονομική αξιολόγηση, αλλά είναι πολιτική. Μια τεχνολογία θεωρείται βιώσιμη αν είναι σύμφωνη με τις υπάρχουσες σχέσεις. Αυτή η διαδικασία του ελέγχου και του περιορισμού, είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό του καπιταλισμού.

Ο Προυντόν στην σελίδα 189 του έργου του System of Economical Contradictions, παραθέτει τα λόγια κάποιου άγγλου βιομηχάνου που είχε αναφέρει ότι: Η ανυπακοή των εργατών μας, μας έδωσε την ιδέα να τους καταστήσουμε περιττούς. Καταβάλλαμε κάθε δυνατή προσπάθεια να αντικαταστήσουμε τις υπηρεσίες των ανθρώπων με τα εργαλεία που είναι πιο υπάκουα˙ και έχουμε επιτύχει τον στόχο μας.

Ο Αναρχισμός και οι Πολιτικές Πεποιθήσεις της Τεχνολογίας

Οι σύγχρονες αναρχικές πρακτικές εμφανίζουν μία έντονη αμφιθυμία προς την τεχνολογία, με την ενεργό αντίσταση να συνυπάρχει με την εκτεταμένη χρήση και την ανάπτυξη. Η ευρεία αναρχική πολιτική της τεχνολογίας μπορεί να ευθύνεται γι’ αυτές τις διαφορετικές εκφράσεις, μέσα σε ένα συνεκτικό πλαίσιο. Πολλοί σύγχρονοι αναρχικοί πιστεύουν ότι η τεχνολογία δεν είναι εγγενώς καλή ή κακή, αλλά ότι πρέπει να αποτελεί αντικείμενο ενδελεχούς μελέτης και να εφαρμόζεται με έναν κοινωνικά υπεύθυνο τρόπο έτσι ώστε να εξυπηρετεί καλύτερα εκείνους που την χρησιμοποιούν καθώς και εκείνους στους οποίους επιδρά. Εξετάζοντας, στην αναρχική βιβλιογραφία, τις δύο κυριότερες ανταγωνιστικές προσεγγίσεις για την τεχνολογία, που είναι ο Προμηθεϊκός αντικαπιταλισμός (η προμηθεϊκή διάσταση ενσαρκωμένη στη μορφή του καινοτόμου βιομηχάνου που εφαρμόζει τα πορίσματα της επιστήμης και προωθεί την βιομηχανική ανάπτυξη) και η πρωτογονιστική κριτική του πολιτισμού, διαφαίνονται ο περιορισμοί και των δύο προσεγγίσεων. Ο Langdon Winner αλλά και άλλοι σημαντικοί θεωρητικοί της τεχνολογίας υιοθετούν την ενύπαρξη των κοινωνικών σχέσεων στον τεχνολογικό σχεδιασμό και στην ανάπτυξη. Αυτή η οπτική δίνει στους αναρχικούς το έναυσμα να κρίνουν τις τεχνολογίες, ανάλογα με την προώθηση των ιεραρχικών ή μη ιεραρχικών κοινωνικών πρακτικών τους, οδηγώντας τους σε τρεις επιλογές δράσης: την κίνηση κατάργησης των άδικων νόμων, την συγκρατημένη έγκριση και την ενεργό προώθηση. ch1 H κοινωνία είναι ένα πελώριο αλληλοσυνδεόμενο διαδίκτυο συνεργατικής εργασίας και όλοι αυτοί οι βαθιά ριζωμένοι θεσμοί που λειτουργούν τώρα θα συνεχίσουν κατά κάποιο τρόπο να λειτουργούν˙ για τον απλό λόγο ότι η ύπαρξη της ανθρωπότητας εξαρτάται από αυτήν την εσωτερική συνοχή. Aυτό, δεν έχει αμφισβητηθεί από κανέναν. Aυτό που χρειάζεται είναι η χειραφέτηση εναντίον των εξουσιαστικών θεσμών πάνω στην κοινωνία καθώς και από τις σχέσεις εξουσίας μέσα στις διάφορες οργανώσεις αυτές καθαυτές. Πάνω απ’ όλα, θα πρέπει να εμποτιστούμε από επαναστατικό πνεύμα και εμπιστοσύνη στις δημιουργικές ικανότητές μας. Όσο ο καπιταλισμός αδυνατεί να γεμίσει τα στόματα των κατώτερων τάξεων, έστω και υποτυπωδώς, τόσο η αστική δημοκρατία θα αποσύρεται στο παρασκήνιο. Εν τέλει, θα εγκαινιαστεί η εποχή των εντάσεων και των ταραχών. Πόσο δίκιο είχε ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι όταν έλεγε:

Η αδράνεια εξασθενίζει την δύναμη του νου.

Όντως˙ όλα τα πράγματα είναι δύσκολα, προτού γίνουν εύκολα. Δεν μπορώ να πω με σιγουριά ότι τα πράγματα θα διορθωθούν αν αλλάξουν. Είμαι σίγουρη όμως ότι για να διορθωθούν, πρέπει να αλλάξουν. Βλέπετε, στην Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Μόνο καναπέδες. Το θέμα δεν είναι να βλέπεις πως το ποτάμι είναι βρώμικο˙ το ζήτημα είναι το καθαρίζεις.

  • Σχόλια

63 Comments:

  1. Εικόνα dion
    dion (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 09, 2014 20:29 ΜΜ

    Σορρυ κωσταντινε αλλά.
    Απάντηση άμεση πρακτικη απάντηση για να μην μας κλεβουν τον πλούτο που παράγουμε η αστοι και πεθάνουμε στην πείνα δεν μου δώσατε.
    Χωρίς παρεξήγηση τα λογια που λέτε τα λένε και στην εκκλησία. Αμην

  2. Εικόνα Αυτεξούσιος
    Αυτεξούσιος (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 07, 2014 22:57 ΜΜ

    @Ουίνστον Τσώρτσιλ: Το βασικό μειονέκτημα του καπιταλισμού: η άνιση κατανομή των αγαθών.
    Το βασικό πλεονέκτημα του σοσιαλισμού: η ίση κατανομή των στερήσεων.

    Αν και καταλαβαίνω πως το λέει υπάρχουν και αριστερές
    μπριζόλες.

  3. Εικόνα sabodog
    sabodog (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 07, 2014 23:14 ΜΜ

    Ενδιαφέρον κείμενο, ποιός το έχει γράψει ; Επίσης θα μπορούσες να προσθέσεις τις πηγές;

  4. Εικόνα Maria
    MariaΦεβ 07, 2014 23:28 ΜΜ

    sabodog, πρόκειται για έρευνα. Όταν δεν βάζουμε πηγή, σημαίνει ότι δεν είναι από κάπου (εννοώ, δεν είναι μετάφραση/μεταφορά κάποιου κειμένου).
    Οι πηγές είναι τα βιβλία/έργα που αναφέρω, κάνοντας παραπομπή και στις συγκεκριμένες σελίδες.
    Από εκεί και πέρα είναι άρθρο άποψης (στο οποίο προσπάθησα να συμπεριλάβω όσο το δυνατόν διάφορες οπτικές) που (όπως φαίνεται :P ) το έγραψα εγώ.

    ΥΓ: Σ' ευχαριστώ πάντως για το

    ενδιαφέρον κείμενο

    :D

  5. Εικόνα Haris
    HarisΦεβ 10, 2014 11:08 ΠΜ

    Ωραίο είναι Μαρία το άρθρο, αλλά υπάρχουν φλέγουσες ερωτήσεις. Και η δική μου κυρίως, επάνω στην αναρχική θεωρία, έχει να κάνει με την έλλειψη ηγεσίας. Παραδείγματος χάρη εσύ ως καθηγήτρια, είναι καθ+ηγήτρια, ηγείται δηλαδή του μαθήματος.

    Και μόνον η λέξη φανερώνει αυτό, την ηγεσία. Θα ήθελα να έβλεπα τη σκηνή, αν έλεγες στα παιδιά "Λοιπόν παιδιά, αυτοοργανωθείτε, αυτονομηθείτε, εγώ φεύγω, δεν είναι σωστό να υπάρχει ηγεσία, να σας καταπιέζω κιόλας". Δεν νομίζω ότι θα τα καταφέρναν μόνοι τους.

    Και δεκαπενταμελές να κάνανε, θα βγάζανε πρόεδρο του 15μελούς. Άρα πάλι ηγεσία στη μέση. Στις ορχήστρες, να το δούμε μουσικά, υπάρχει το πρώτο βιολί. Τα υπόλοιπα βιολιά παρακολουθούν το πρώτο βιολί, αλλιώς αποσυντονίζεται η ορχήστρα.

  6. Εικόνα Maria
    MariaΦεβ 10, 2014 20:01 ΜΜ

    Χάρη, καταρχάς σε ευχαριστώ που μου δίνεις την ευκαιρία να μιλήσω για το ποιος θεωρώ (τουλάχιστον εγώ) πως είναι ο ρόλος μου ως καθηγήτρια.

    Θα κάνω, όμως, μια μικρή παρένθεση πρώτα και θα μιλήσω για την εννοιολογική σημασία της λέξης.
    Η λέξη καθηγητής προέρχεται από το καθηγέομαι (κατά + ἡγέομαι) που σημαίνει: οδηγώ, πηγαίνω μπροστά και δείχνω τον δρόμο.
    [Η λέξη κατά σημαίνει: σύμφωνα με την γνώμη κάποιου &
    η λέξη ἡγέομαι, εκτός από ηγούμαι και καθοδηγώ, σημαίνει ΚΑΙ πιστεύω, νομίζω, θεωρώ]

    Πέραν τούτου, η λόγια λέξη ήταν δάσκαλος και η αρχική της σημασία ήταν οδηγός.
    Και σε αυτό το σημείο, κλείνω την μικρή :P μου παρένθεση και επανέρχομαι στο τι πιστεύω εγώ.

    Για μένα, λοιπόν, όλοι όσοι ασχολούμαστε με τα παιδιά και στόχος μας είναι να τους διεγείρουμε την σκέψη και να αναπτύξουμε τις δεξιότητές τους, είμαστε δάσκαλοι.
    [Ούτε καν το πτυχίο μου γράφει πουθενά καθηγήτρια αγγλικών. Συγκεκριμένα λέει: Απόφοιτος της Σχολής Φιλοσοφικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, τμήμα Αγγλικό. Ναι, ξέρω, στην χαρτούρα που συμπληρώνουμε για την υπηρεσία, το Υπουργείο κλπ, κλπ, αναγράφομαι ως καθηγήτρια.]
    Όλοι μας λοιπόν, είμαστε ή τουλάχιστον πρέπει να είμαστε δάσκαλοι, παιδαγωγοί. Γιατί, πάνω από όλα, θα πρέπει να δώσουμε αγωγή στα παιδιά που οι γονείς τους μας τα εμπιστεύονται.

    Τώρα, για να μιλήσουμε επί της ουσίας, εγώ δεν θεωρώ πως ηγούμαι καμίας τάξης και κανενός μαθήματος.
    Καθοδηγώ, ναι, όσο καλύτερα μπορώ. Αλλά, πίστεψέ με, ΑΚΟΥΩ κιόλας. Αν δεν «ακούσεις» τι σου λένε τα παιδιά -ακόμα και όταν δεν μιλάνε- και συνεχίζεις απτόητος το μάθημά σου έτσι όπως το έχεις σχεδιάσει (lesson plan) πριν πας στο σχολείο, δεν θα έχεις κανένα αποτέλεσμα. Ή μάλλον θα έχεις˙ κάπου 25 παιδιά στο τέλος κάθε ώρας, να έχουν γίνει κουδούνια και να έχουν ξεχάσει τα πάντα πριν καν προλάβουν να φτάσουν σπίτι τους.
    Και φυσικά δεν φεύγω από την τάξη και δεν λέω στα παιδιά «κάντε μόνα σας το μάθημα», αφού αυτός είναι ο ρόλος μου˙ να τα καθοδηγώ ώστε να μάθουν κάποια πράγματα τα οποία θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν και εξελίξουν και μόνα τους.

    Επί του πρακτικού, τώρα, «μου την δίνει» οτιδήποτε «φωνάζει» αρχηγιλίκι.
    Για παράδειγμα, η έδρα της τάξης για μένα είναι ένα άχρηστο και κακόγουστο ντεκόρ. Δεν είμαι, δεν θέλω να είμαι ο μπαμπούλας που θα τους επιτηρώ μην τυχόν και… (βάζω αποσιωπητικά, γιατί είναι αμέτρητα τα πράγματα που θα μπορούσαν να κάνουν τα χρυσούλια μου). Αν δεν έχω καταφέρει να τους κεντρίσω το ενδιαφέρον με το μάθημα, ώστε να έχω την αμέριστη προσοχή τους, καμία έδρα δεν θα το καταφέρει.
    Προσωπικά, δεν έχω καθίσει παρά ελάχιστες φορές στην έδρα και αυτό όταν χρειαστεί να γράψω κάτι. Προτιμώ να καθίσω δίπλα τους, στη θέση κάποιου παιδιού που λείπει και αν είναι όλοι παρόντες, παίρνω κάποιο καρεκλάκι και κάθομαι ανάμεσά τους. Μέσα στην τάξη, θα με βρεις κάπου εκεί δίπλα τους˙ να πηγαινοέρχομαι για να εντοπίσω πού έχει κολλήσει ο καθένας (σε κάτι που τους έχω δώσει να κάνουν), να δω αν έχουν πάρει τον σωστό δρόμο για να λύσουν κάποια άσκηση, να προλάβω πριν κάνουν το λάθος, γιατί τότε θα είναι αργά αφού και θα απογοητευθούν αλλά και θα έχουν σπαταλήσει όλη την προσπάθειά τους σε κάτι ανώφελο.
    Όσο μπορώ να εξηγήσω μέσα σε ένα σχόλιο, αυτός θεωρώ πως είναι ο ρόλος μου ως δασκάλα˙ ως καθηγήτρια, αν θες, να καθοδηγώ.

    Ξέρεις, όμως πόσες φορές άκουσα την δική τους καθοδήγηση που μας έφερε -από άλλα μονοπάτια- στο ίδιο αποτέλεσμα; Και αν ήταν λάθος το μονοπάτι που είχαν διαλέξει, και πάλι -όλοι μαζί- σαν ομάδα ανταλλάξαμε απόψεις γιατί αυτό και όχι το άλλο. Και τα ίδια τα παιδιά είναι πολύ καλοί κριτές -χωρίς να έχουν ίχνος εγωισμού πάνω τους- αν σε δουν ως βοηθό τους.

  7. Εικόνα Haris
    HarisΦεβ 11, 2014 15:38 ΜΜ

    Από αυτά που διάβασα μάλλον είσαι υπόδειγμα καθηγήτριας Μαρία, ευχόμουν να ήταν όλοι έτσι τον καιρό που ήμουνα στην δευτεροβάθμια. Υπήρχαν καθηγητές και καθηγητές, και πολλές φορές θυμάμαι σκηνές απείρου κάλλους, βέβαια οι άνθρωποι είχαν να κάνουν με "θηριοτροφείο", εκείνη την εποχή.

    Το θέμα του άρθρου ήταν πολύ προχωρημένο, διάβασα πολύ ωραία μηνύματα και έμαθα πράγματα που δεν τα ήξερα, όπως από ένα μήνυμα του nihilist, στο θέμα της ισορροπίας της βίας. Ξέρεις αυτό δεν το είχα αντιληφθεί, ότι το φαινόμενο αυτό ήταν κάτι σαν τα συγκοινωνούντα δοχεία, όταν δηλαδή αυξάνεται το υγρό στο ένα και ανοίξει η στρόφιγγα πάει απότομα στο άλλο, ότι οι απολύσεις η καταπίεση στην εργασία είναι έκφανση της κοινωνικής βίας.

    Ένα άλλο σημείο που επίσης με εντυπωσιάζει είναι η υπομονή όσων γράφουν, να αναπτύξουν ολοκληρωμένα την άποψή τους χωρίς να υπολογίζουν τον χρόνο ή την κούραση.

    Ε, και τέλος για το site τι να πει κανείς; Τεχνικό site που να συνδυάζει την τεχνολογία, με την πολιτική σκέψη και τις καλές τέχνες...αξίζουν συγχαρητήρια για μια ακόμα φορά.

  8. Εικόνα Maria
    MariaΦεβ 11, 2014 19:34 ΜΜ

    Σ’ ευχαριστώ πολύ Χάρη για τα καλά σου λόγια μα ειλικρινά δεν πιστεύω πως κάνω κάτι αξιόλογο. Κάνω απλά αυτό που πιστεύω˙ και το κάνω έτσι όπως το νιώθω.
    Και μην νομίζεις ότι και σήμερα τα παιδιά δεν είναι «θηριάκια». Ίσως μάλιστα πολύ περισσότερο αφ’ ενός μεν λόγω του ότι πολλές φορές έρχονται κουβαλώντας από το σπίτι όλες αυτά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όλοι μας και κάπου πρέπει/θέλουν να ξεσπάσουν, αφ’ ετέρου έχουν πολύ περισσότερα ερεθίσματα λόγω της ψηφιακής εποχής την οποία διανύουμε.
    Ούτως ή άλλως όμως, ασχέτου εποχής, το παιδί (και όχι μόνο -πάρε παράδειγμα από εμάς τους ενήλικες-) έχει στο «αίμα» του την αντίδραση. Και πολύ καλά κάνει δηλαδή. Αλίμονο αν έτρωγε αμάσητο ό,τι του δίναμε.
    Το «κλειδί» είναι να μετατρέψεις αυτό το «θηριοτροφείο» σε περιβάλλον δημιουργικότητας. Να αξιοποιήσεις αυτήν την αντίδραση (αυτό το «όχι» που είναι από τις πρώτες λέξεις ενός μωρού ακόμα) ως κίνητρο για έρευνα και ανάπτυξη δεξιοτήτων.
    Πραγματικά, χαίρομαι κάθε φορά που κάποιο παιδί μου φέρνει «αντίρρηση» σε κάτι και του ζητάω να με/μας (όλη την τάξη˙ μια ομάδα είμαστε και πρέπει να συνεργαστούμε) πείσει με επιχειρήματα.
    Θα σου φέρω ένα απλοϊκό παράδειγμα:
    Κάποια στιγμή μου έτυχε μαθητής που δεν ήθελε να κάνει την άσκηση που τους έβαλα (ας όψεται η ύλη) γιατί… δεν του άρεσε!
    Συμφώνησα αμέσως μαζί του και, εξηγώντας του ότι σίγουρα πρέπει να κάνουμε κάποια εξάσκηση ώστε να κατανοήσουν το γραμματικό φαινόμενο, του πρότεινα αν θέλει να μας φτιάξει ο ίδιος μια άσκηση για να την κάνουμε. Μέσα σε 5 λεπτά το παιδί «έχτισε», από το μηδέν, μια άσκηση κάτσε καλά. Τύφλα να έχουν οι επίσημοι εκδότες :P !
    Παρεμπιπτόντως, να σου πω ότι ο συγκεκριμένος δεν ανήκε σε αυτούς που κάποιος θα αποκαλούσε «καλούς» μαθητές.
    Γι’ αυτό και λέω πως δεν υπάρχουν καλοί και καλοί μαθητές (όχι με την έννοια που είθισται να χρησιμοποιείται). Υπάρχουν δάσκαλοι που τους δίνουν (ή όχι) εναύσματα για να αξιοποιήσουν τις δυνατότητές τους.

    Τώρα όσον αφορά αυτό που λες:

    Ένα άλλο σημείο που επίσης με εντυπωσιάζει είναι η υπομονή όσων γράφουν, να αναπτύξουν ολοκληρωμένα την άποψή τους χωρίς να υπολογίζουν τον χρόνο ή την κούραση.

    Αυτό είναι από τα ωραιότερα πράγματα σε ένα άρθρο. Το γεγονός ότι, από τα σχόλια, ξαναγράφεται ένα καινούριο (του κουτιού όμως ;) ) άρθρο.

    ΥΓ: Αυτάαααα… :D

    ΥΓ2: Ααααα και για το άλλο που είπες:

    Ε, και τέλος για το site τι να πει κανείς; Τεχνικό site που να συνδυάζει την τεχνολογία, με την πολιτική σκέψη και τις καλές τέχνες…αξίζουν συγχαρητήρια για μια ακόμα φορά.

    Δεν έχουμε παρά να... ροδίσουμε :D .

  9. Εικόνα sabodog
    sabodog (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 07, 2014 23:21 ΜΜ

    Προς Αυτεξούσιος:

    Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ πέρα από κάτι τέτοιες εξυπνάδες δεν έλεγε και τίποτε άλλο. Το άσχημο της υπόθεσης είναι ότι άνθρωποι από κοινωνική τάξη με εντελώς διαφορετικά συμφέροντα από αυτά του Τσώρτσιλ και των ομοίων του υοθέτησαν αυτές τι εξυπνάδες.

  10. Εικόνα Αυτεξούσιος
    Αυτεξούσιος (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 08, 2014 13:21 ΜΜ

    @sabodog Όταν κάποιος πει μια αλήθεια ανήκεις δεν ανήκεις στον ίδιο χώρο πολιτικό,ιδεολογικό,κοινωνικό .....
    πρέπει να την σεβαστείς ακόμα και αν είναι ο τρελός του χωριού.Γνώμη μου βέβαια είναι αυτή.

  11. Εικόνα Haris
    HarisΦεβ 09, 2014 05:57 ΠΜ

    Θα συμφωνήσω Αυτεξούσιε, εξάλλου και γι' αυτό τον λόγο βλέπει κανείς οι χώροι της αριστεράς να μην συμφωνούν 100% μεταξύ τους, το αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν πολλοί ιδεολογικοί χώροι και ο καθένας να τραβάει την δική του ρότα. Γίνονται προσεγγίσεις, συζητήσεις επί συζητήσεων για να καταλήξουν πως τελικά διαφωνούν.

    Ας μην στενοχωριόμαστε. Στην φύση υπάρχει και απόλυτο και σχετικότητα. Από την μία μια το απόλυτο, ότι σε ένα τρίγωνο το άθροισμα των γωνιών είναι πάντα 180 μοίρες, και από την άλλη το σχετικό ο χρόνος και η ταχύτητα του φωτός.

    Η στενοχώρια είναι όταν μπαίνει και ο δογματισμός στην μέση. Όταν σε έναν χώρο μπορεί να συμφωνείς κάπου σε ένα ποσοστό, αλλά περιμένουν να συμφωνείς σε όλα και να ενταχθείς. Ε, και εξακολουθούν να σου λένε ότι μόνο οι δικές μας θέσεις είναι οι σωστές και επιμένουν. Λες κάτι διαφορετικά, α, όχι δεν το λες σωστά, το σωστό είναι μπλα μπλα μπλα.

  12. Εικόνα Αυτεξουσιος
    Αυτεξουσιος (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 17, 2014 00:13 ΠΜ

    Καλα τα λες και ξερεις την καραμελα αν εχεις διαφορετικη αποψη φασιστας εισαι φασιστας.Σημεια των καιρων.

  13. Εικόνα alexandros
    alexandros (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 08, 2014 00:35 ΠΜ

    παιδιά καλά όλα αυτά τα άρθρα αλλά το osarena δεν είναι το filosofia.gr...... πρέπει να ανεβάζει ποιο συχνά τεχνικά θέματα ...

  14. Εικόνα Μανος
    Μανος (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 11, 2014 01:11 ΠΜ

    Δηλαδη @alexandros, να τους στερησουμε τον λογο η να παμε με την δικη σου την α-λογικη; Δεν σας καταλαβαινω ειλικρινα ολους εσας. Αν δεν σας αρεσει ρε μαγκες μην το διαβαζετε, δικαιωμα σας. Δεν εχετε ομως κανενα δικαιωμα να κανετε υποδειξεις του τι θα πρεπει να πει καποιος. Αυτα τα εκαναν ο Χιτλερ, ο Μουσολινι, ο Σταλιν, και λοιποι φασιστες.
    Απο την αλλη μηπως ειναι κατι που δεν βρηκες στο osarena απο τα οσα ηθελες; Αν ναι, μπορεις ειτε να ερθεις να τα γραψεις εσυ, ειτε να πας να διαβασεις αλλες ιστοσελιδες των "φιλησυχων" κυρ-Παντεληδων (που δεν θα βρεις ουτε το 1/100 της εδω θεματολογιας να εχουν). Για βρες μια μερα που η σελιδα αυτη να μην εχει αμεσα τεχνολογικα αρθρα (γινατε ολοι hackers τεχνοφρικια & developers μαλλον.)
    Ειδες και μονος σου πως σε γραψαν απαντες, μα παθαινω παρακρουση πλεον απο τα ζακια της φαιστικης ηθικης στο διαδικτυο και στην ζωη μου.

    Και αυτο το περι filosofia.gr που λες και της θεματολογιας του αρθρου αναδεικνυει ποσο κυρ Παντελης εισαι και εσυ. Φιλησυχε αστε.

  15. Εικόνα dion
    dion (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 08, 2014 02:49 ΠΜ

    Ωραία τα λες αλλά πως θα εξαφανιστει το κράτος απο την μια στιγμη στην αλλη; πως θα γίνουν όλοι οι άνθρωποι Αναρχικοί για να γίνει επανασταση.ποιος θα καθοδηγεί την επανασταση και την αυτοδιαχείριση; για το καλό του κοινωνικού συνόλου;
    Τι θα κανεις με τα αλλά καπιταλιστικα κρατη που θα πέσουν να σε φάνε αν δεν εχεις κράτος(στρατό,αστυνομία)

  16. Εικόνα Eleftherios
    Eleftherios (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 08, 2014 11:48 ΠΜ

    Βασικά θα πρέπει να ανοίξεις το "αλεξίπτωτο" φίλε. Και χωρίς παρεξήγηση. Το κράτος δεν είναι = στρατός,αστυνομία. Ή τουλάχιστον δεν είναι μόνο αυτό. Και μην ξεχνάς ότι ο στρατός και η αστυνομία δεν έχουν στην πραγματικότητα την αρμοδιότητα που τους έχει δοθεί στη σύγχρονη εποχή, δηλαδή "βίαιη καταστολή της ελευθερίας(από όπου κι αν προέρχεται)"...τα υπόλοιπα θα τα πω όταν θα έχω λίγο περισσότερο χρόνο.

  17. Εικόνα dion
    dion (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 08, 2014 12:22 ΜΜ

    Ο στρατός και η αστυνομία λειτουργουν προς όφελος των εξουσίαστων παντα. Σε μια αναρχική κοινωνία (πχ στην Ελλάδα ) χωρίς κράτος πως θα αντιμετωπίσεις την επιθεση εχθρικών αλλων χωρών.
    Αυτοι που θα χάσουν τα εργοστάσια τους τι θα κανουν; Δεν θα αντιδράσουν; δεν θα εχουν συμμαχους; πως θα τους αναγκασεις χωρις οργανα καταστολής;
    Εκτός και γίνει ξαφνικα σε όλο τον πλανήτη, αναρχία, σε μια μερα. οποτε για να γίνει αυτό πρεπει να βρείτε κάποιο μαγικό φίλτρο.

  18. Εικόνα Haris
    HarisΦεβ 08, 2014 21:15 ΜΜ

    Πάντως σε μια εγκυκλοπαίδεια θα δει κάποιος ότι "ο κόκκινος στρατός νίκησε τον φασισμό". Τώρα εγκυκλοπαιδικά ας το πάρουμε το πράγμα...διότι και ο Λεονίτ Μπρέζνιεφ στολή φόραγε...

  19. Εικόνα John
    JohnΦεβ 08, 2014 14:23 ΜΜ

    Βασικά αυτό που ονομάζεις μαγικό φίλτρο εγώ το λέω συνείδηση. Πιο σύντομα απ' όσο νομίζεις, η νέα οξεία αντίφαση του καπιταλισμού, η καταστροφή του Περιβάλλοντος θα φέρει όλο και περισσότερους ανθρώπους προ των ευθυνών τους. Μία απόφαση θα πρέπει να πάρει ο καθένας ή υπομένει αυτό το σύστημα που καταστρέφει τη ζωή στη γη (και τον ίδιο), ή μάχεται εναντίον του. Μόνο αυτή η ευρεία διάχυση της συνειδητοποίησης σε παγκόσμιο επίπεδο μπορεί να αποδώσει καρπούς. Αλλά δεν είναι εύκολο. Ούτως ή άλλως αντίθετα με τις μαλθακές αξίες του σύγχρονου πολιτισμού η ζωή είναι πόλεμος επιβίωσης και μόνο αν ζεις αγωνιζόμενος βιώνεις τη ΖΩΗ.
    Μαρία εξοχο άρθρο. Διαφωνώ σε πολλά, αλλά ωραίο κατ εμέ είνναι αυτό που μου δίνει νέες γνώσεις και σκέψεις ακόμα και αν είναι να ισχυροποιήσω την αρχική μου θέση μέσω της διαλλεκτικής, όχι αυτό που συμφωνώ.
    Συνεχίστε έτσι κρατήστε ψηλά το επίπεδο.

  20. Εικόνα Maria
    MariaΦεβ 08, 2014 14:49 ΜΜ

    Σ' ευχαριστούμε πολύ... διαρρήκτη!!! (Έμπνευση που την είχες όμως όταν διάλεξες το nick σου! Άπαιχτο... :D )
    Όπως και η ατάκα σου βέβαια, που είναι και η αδιαμφισβήτητη αλήθεια:

    Ούτως ή άλλως αντίθετα με τις μαλθακές αξίες του σύγχρονου πολιτισμού η ζωή είναι πόλεμος επιβίωσης και μόνο αν ζεις αγωνιζόμενος βιώνεις τη ΖΩΗ.

  21. Εικόνα dion
    dion (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 08, 2014 15:37 ΜΜ

    Παιδια αυτα που λετε ειναι ουτοπια.
    Ο Λενιν λεει πως το αστικο κρατος το τσακιζεις και το καινουργιο κρατος του προλεταριου θα μαραθει για να παμε στην κομμουνιστικη κοινωνια(αναρχια).
    Αυτο το κανει η πρωτοπορία του λαου. Δεν γινεται ξαφνικα ολοι οι λαοι μεσα στον καπιταλισμο να αποκτήσουν αναρχικη συνειδηση. Οπως μας εχει διξει και ιστορικη πειρα παρισινή κομμουνα και οκτωβριανη επανασταση.
    Εν κατακλείδι αυτο που λετε μπορει να γινει την δευτερα παρουσια και αυτο που λενε οι κομμουνιστες ειναι ρεαλιστικο μπορεί να γινει χθες.

  22. Εικόνα nihilist

    Για να μην τα μπλέκουμε. Πρώτα απ' όλα ας πούμε τι είναι ο λαός. Ποιος ανήκει στο λαό; Σίγουρα, θα μου πείτε, δεν ανήκουν οι κυβερνώντες πολιτικοί, ή , ίσως και όλοι οι πολιτικοί. Καλώς. Στον λαό ανήκουν οι μπάτσοι και οι καραβανάδες; Ο ΔΙΑΣ της γειτονιάς σου παιδί του λαού δεν είναι; ο ρουπακιάς; Ας μη τους αφαιρούμε χειρουργικά από εκεί που ανήκουν: τους μπάτσους, τους στρατιωτικούς, τους δικαστές, τα αφεντικά κάθε έναν και κάθε μία στη τελική που είναι στυλοβάτης αυτού του συστήματος συνειδητά, και το γουστάρει.

    Αυτό που επιδιώκουν οι αναρχικοί δεν είναι να ξυπνήσει κανένας λαός, ούτε καμιά ολόκληρη κοινωνία. Είναι το να πολώνουν το κοινωνικό κλίμα έτσι ώστε όλοι να πάρουν, τελικά, θέση σε έναν πόλεμο ο οποίος υπάρχει από τις απαρχές του καπιταλισμου (για να μην το πάμε βαθύτερα και μιλήσουμε για ιδιοκτησία). Έτσι κάποιος από ουδέτερος θα ταχθεί σε ένα από τα δύο -όσο πιο αφαιρετικά "δομημένα" στρατόπεδα γίνεται- : Α) Ή αυτό της συντήρησης του υπάρχοντος εξουσιαστικού συστήματος Β) ή αυτού που μάχεται για την καταστροφή του πρώτου έχοντας απλώς κάποιες βασικές αξίες: 1) μάχεται για αυτό χωρίς αρχηγούς 2) μακριά από θεσμούς 3) αδιαμεσολάβητα (δηλαδή ο καθένας παίρνει τη δικιά του ζωή στα χέρια του, και δεν αναθέτει αυτόν τον ρόλο σε κάποιον άλλο) 4) αλληλέγγυα (δηλαδή ο καθένας στοχεύει και στην απελευθέρωση του διπλανού του. η ατομική ελευθερία είναι μισή, όταν ο διπλανός είναι σκλάβος).

    Το ζήτημα είναι απλό. Το σύμπαν κάποτε θα καταστραφεί, αυτός ο κόσμος δεν θα χρειάζεται τότε κανένα οικονομικοπολιτικό σύστημα, ούτε κανένα μοντέλο κοινωνικής οργάνωσης. Αγωνιζόμενος όμως με κάθε τρόπο για την ελευθερία... για την ατομική και συλλογική απελευθέρωση. ΠΡΩΤΟΝ κανεις τις ζωές αυτών που σαδιστικά πατάν πάνω στη δικιά σου, πολύ πιο δύσκολες ΔΕΥΤΕΡΟΝ ίσως η επανάσταση τελικά να γίνει, ίσως η απελευθέρωση να έρθει.

    ΑΛΛΑ το να ψάχνουμε το αν σε μια αναρχική κοινωνία θα μπορούμε να πολεμήσουμε με τα εχθρικά καπιταλιστικά κράτη είναι λεπτομέριες που όποιος θέλει απαντήσεις ας διαβάσει βιβλία πολέμου. Ας μάθει τι εστί ασύμμετρη απειλή, ας μάθει τι εστί ανταρτοπόλεμος. Κι ας δει τι έγινε στο Βιετνάμ. (χωρίς να παίρνω απόλυτη θέση υπέρ των βιετκογκ).

    ΛΥΣΣΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

  23. Εικόνα Haris
    HarisΦεβ 08, 2014 19:50 ΜΜ

    Ρε παιδί μου να σου πω πως το βλέπω, υπάρχουν μπάτσοι και μπάτσοι, στρατιωτικοί και στρατιωτικοί.
    Μέσα μου τα διαχωρίζω τα πράγματα. Άλλο δηλαδή αν εγώ ή εσύ πάρουμε ένα πλακάτ και κατέβουμε σε μια διαδήλωση επειδή είμαστε άνεργοι, διεκδικούμε το δίκιο μας, και μας βαράνε, αυτό είναι καταστολή.

    Άλλο όμως εκείνοι οι μπάτσοι και άλλο όταν γίνει ένα έγκλημα και εκεί ψάχνουνε έναν εγκληματία. Άλλο το ποινικό δηλαδή. Θέλω να καταλήξω ότι δεν είναι δυνατόν όλοι οι μπάτσοι να είναι φασίστες. Δηλαδή στην ταινία Σέρπικο (που έκανε τη μουσική ο Θεοδωράκης), ο μπάτσος αυτός (Ο Αλ Πατσίνο) ήταν φασίστας; Δεν ήταν, ήταν ένας άνθρωπος με ιδανικά.

    Θες να πάρεις τους στρατιωτικούς, και πάλι δεν μπορώ να ταυτίσω όλους τους στρατιωτικούς με τους φασίστες. Και ο Τσε στρατιωτικός δεν ήταν; Τέλος πάντων δεν ήθελα να εκφέρω γνώμη, αλλά στο θέμα αυτό η άποψη μου δεν είναι ακραία.

  24. Εικόνα Haris
    HarisΦεβ 09, 2014 09:44 ΠΜ

    Έχω αφήσει στο forum στις ταινίες μια ταινία του Φελλίνι το Πρόβα ορχήστρας. Λοιπόν βλέπεις πως ο μαέστρος είναι καταπιεστικός και δεσποτικός. Όμως όσο είναι εκεί απωθεί το χάος. Όταν οι μουσικοί αποφασίζουν να τον αποβάλλουν, και να αυτοργανωθούν, η χαοτική κατάσταση που "περίμενε", τους καταστρέφει. Και μέσα σ' όλα αυτά σκοτώνεται η αρπίστα (απώλειες).

    Στο τέλος, μετά την κατάρρευση, και μέσα στα ερείπια, επανέρχεται ο μαέστρος.

    Βλέπεις και ο Φελλίνι το είδε καλλιτεχνικά. Πίκρα...αλλά τελικά δεν μπορούσαν να λειτουργήσουν μόνοι τους.

  25. Εικόνα dion
    dion (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 08, 2014 19:06 ΜΜ

    δεν ειναι ευκολο να συζητήσεις για την ρεαλιστικότητα του αναρχισμού ή οχι μεσα απο chat.
    Πρακτικα και αμεσα πως μπορούμε να περασουμε απο τον καπιταλισμο στον αναρχισμο σημερα πριν παιθανουμε απο την πεινα?

    και γιατι ειναι λαθος οι κομμουνιστες που λενε πως πρεπει να γινει πρωτα σοσιαλιστικό κρατος που θα καταπιεζει τους αστους και μετα σιγα σιγα με την ωρίμανση των κομμουνιστικων σχεσεων θα εξαφανιστει το κρατος??

  26. Εικόνα Haris
    HarisΦεβ 08, 2014 19:29 ΜΜ

    Να σου πω εγώ τι ξέρω. Στην ΕΣΣΔ υπήρχαν τα κολχόζ δηλαδή οι συνεταιρισμοί, κοινότητες. Αυτοί είχαν κοινά τρακτέρ και μηχανήματα. Τώρα κάθε κοινότητα εξέλεγε έναν εκπρόσωπο στο τοπικό σοβιέτ. Στη συνέχεια τα τοπικά σοβιέτ εξέλεγαν έναν εκπρόσωπο που πήγαινε στο ανώτατο σοβιέτ. Με τη σειρά του το ανώτατο σοβιέτ εξέλεγε τον γενικό γραμματέα. Υπήρχε δηλαδή μια ιεραρχία. Γι' αυτό είπα και σε ένα άλλο μήνυμα μου ότι και σε linux υπάρχει ο root (που δίνει και το sudo su)

    Στον αναρχισμό όμως, όπως το αντιλαμβάνομαι, είναι μόνο η αυτοοργάνωση των κοινοτήτων. (Με λίγα λόγια όλοι δίνουμε sudo su).

    (Καλά μη βαράτε, έναν παραλληλισμό έκανα) :-)

  27. Εικόνα nihilist

    Γεια σου Χάρη, και ωραίος παραλληλισμός πρώτα και κύρια. Άλλο αναρχισμός -και δη αναρχική οργάνωση- κι άλλο κομουνισμός και η αντίστοιχη ιεραρχική οργάνωση. Απλά διακρίνω δύο φάουλ. Προφανώς υπάρχουν μπάτσοι και μπάτσοι, όπως και στρατιωτικοί και στρατιωτικοί (μου άρεσε που για τους δικαστές δεν είπες κουβέντα, οι τύποι είναι συνειδητά καθάρματα). Απλά κανείς δεν κρίνει κανέναν, οπότε δν μπορώ να κρίνω κανένα μπάτσο σαν οικογενειάρχη. μπορεί να είναι ο καλύτερος πατέρας, ή ο καλύτερος φίλος για την παρέα του. Ούτε μιλάω για πλακάτ και διαδηλώσεις. Καταστολή υπάρχει σε αυτό το σύστημα ΟΥΤΩΣ Η ΑΛΛΩΣ, η κάμερα στο δρόμο, ο μπάτσος στη γωνία που κάνει εξακριβώσεις, η εργασία έτσι όπως δομεί το σύστημα κ.ο.κ. είναι οι εκφάνσεις της ίδιας καταστολής και της ίδιας βίας, καμία φορά αυτή η βία από τη συνθήκη ισορροπίας στην οποία βρίσκεται, μπορεί να εκτονωθεί και πιο άμεσα, βλ απολύσεις, πνίξημο διαδηλώσεων στα χημικά, εισβολές της αστυνομίας σε σπίτια αναρχικών κλπ. Τοτε -ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΟΤΕ- η βία αυτή οφείλει να αντισταθμιστεί. Τότε λοιπόν (εδώ το πρώτο φάουλ -κατ εμέ-) ο μπάτσος και οποιοσδήποτε που θα σταθεί απέναντι, είναι εχθρός της ελευθερίας, είτε ειναι φασίστας (προφανώς τότε) , είτε είναι δημοκράτης (το κοινωνικό αυτό έκτρομα) . Τότε λοιπόν (και εδώ το δεύτερο φάουλ) ή οδεύοντας προς τότε, ίσως κάποιοι να εγκλημάτισαν βάση του κυρίαρχου αστικού κώδικα... η αντιτρομοκρατική υπηρεσία δημιουργήθηκε πάνω στην ανάγκη της πάταξης κάποιου εγκλήματος και της απονομής ασφάλειας. και σε ρωτάω λοιπόν χάρη. και κάθε έναν που διαβάζει αυτό το σχόλιο: Τους έχεις ανάγκη;
    ΚΙ άντε τώρα να εξηγήσεις σε κάθε περαστικό που έτυχε να βρεθεί μπροστά σε μια πορεία, πως...οι τράπεζες δεν είναι λαϊκή περιουσία, πως δεν τις έχουμε ανάγκη. Άντε να τους εξηγήσεις πως θα έπρεπε να τους ενδιαφέρει το ότι ο ελληνικός στρατός τα τελευταία χρόνια εκτελεί ασκήσεις πάνω στη διαχείριση εξεγερμένου πλήθους. Άντε να τους μιλήσεις για πραγματικές ανθρώπινες σχέσεις.
    Άντε να εκφράσεις σε λόγια τις μέρες του Δεκέμβρη του 2008. Άντε να τους πεις για τις φυλακές, για τις απομονώσεις, για τους βασανισμούς.

    ΛΥΣΣΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ

  28. Εικόνα Haris
    HarisΦεβ 09, 2014 07:28 ΠΜ

    Ευχαριστώ για την απάντηση. Όλα αυτά δεν μου δείχνουν παράλογα, εξάλλου πολλά από αυτά τα ζούμε στην καθημερινότητα μας όπως σωστά λες. Την εκμετάλλευση, την απόλυση, την ανεργία, το χάσιμο των ονείρων του καθενός, και πιο πολύ των νέων.

    Ας το εκλάβω τότε ως εξής, ότι ο dion, εγώ ή άλλοι, δεν έχουμε την ευρύτητα πνεύματος που χρειάζεται για να κατανοήσουμε την δομή και την λειτουργία μιας αναρχικής κοινωνίας. Πες ότι έχουμε μια περιορισμένη ευρύτητα σκέψης. Ή δεν έχουμε την τόλμη να προχωρήσουμε πέρα από τον τρόπο σκέψης μας. Δεν μπορούν ίσως όλοι να συλλάβουν την κατάσταση που υπήρχε στην φύση πριν από το Big Bang, ούτε πως είναι μέσα στη μαύρη τρύπα. Μερικοί θέλουν να μένουν στην ασφάλεια της κλασσικής φυσικής, αφήνοντας τα δύσκολα για τους φυσικούς επιπέδου Stephen Hawking.

    Τουλάχιστον προσπαθούμε, θέλοντας όμως να παραμείνουμε μέσα στην "σιγουριά" αυτής της προσπάθειας. Είναι ένα βήμα. Έστω, είμαστε πολιτίκ, αριστεροί, εργαζόμενοι, προλετάριοι και λαικοί. Μπορεί να μην έχουμε "το τσαγανό" να περάσουμε σε μια απέναντι όχθη.

    Πάρτο μουσικά, μπορεί να έχω την δυνατότητα να κατανοήσω την τζαζ, αλλά δεν έχω τις διανοητικές δυνατότητες που απαιτούνται για να κατανοήσω την φρη τζαζ. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως την απορρίπτω...

  29. Εικόνα dion
    dion (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 09, 2014 12:27 ΜΜ

    Εγώ δεν πήρα απαντηση . Να το ξαναπω. Οι κομμουνιστές λένε .. Όταν υπάρξει επαναστατική κατασταση (1917 Ρωσσία 1944 Ελλάδα κ.α ) το κομμουνιστικό κομμα θα καθοδηγήσει την εργατική τάξη και τους συμμάχους της και θα πάρει την εξουσία τσακίζοντας το κράτος των αστών και δημιουργοντας το κράτος της εργατικής τάξης.
    Κάθε αντίσταση των βιομηχάνων εφοπλιστών και συμμάχων τους θα κασταλθει με την δικτατορία του προλεταριάτου.

    Το πρακτικο άμεσο σχεδιο των αναρχικών ποιο είναι;;

  30. Εικόνα constantinos
    constantinosΦεβ 09, 2014 14:14 ΜΜ

    Προφανώς για να κάνεις τέτοια ερώτηση δεν έχεις καταλάβει τι είναι Αναρχία. Το πως η Αναρχία είναι το μόνο κίνημα που εξακολουθεί να έχει πολιτικούς κρατούμενους σε αναρίθμητες φυλακές των «δημοκρατικών» γκουλάγκ σε όλο τον κόσμο, λέει πολλά. Ο αναρχισμός είναι εκείνο το σύνολο των αρχών, των κανόνων και των πρακτικών που βρίσκονται σε άμεση συνάφεια και λογική αλληλεξάρτηση μεταξύ τους και των οποίων το συνδυασμένο αποτέλεσμα είναι η εξάλειψη της αντίθεσης ανάμεσα στην ατομική ελευθερία και την ελευθερία της κοινότητας. Από αυτό το σώμα αρχών, αντλούμε και την μεθοδολογία σύμφωνα με την οποία διαμορφώνουμε και κατευθύνουμε την πολιτική μας δραστηριότητα για να φέρουμε σε πέρας την Αναρχία ως ζώσα κοινωνική πραγματικότητα.
    Η Αναρχία είναι ο στόχος, ο αναρχισμός σε όλες τις εκφάνσεις του είναι η κοινωνική δύναμη που αγωνίζεται για την πραγμάτωση αυτού του στόχου.

  31. Εικόνα Μανος
    Μανος (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 09, 2014 21:59 ΜΜ

    @dion η απαντηση ειναι μια χαρα. Η διαφορα ειναι σε αυτο που ειπωθηκε πως δεν κατανοεις την εννοια της αναρχιας και την πραξη αυτης.
    Δεν υπαρχουν αρχηγοι, δεν υπαρχουν εξουσιες κ.α
    Αν περιμενεις να παρεις απαντηση σε ενα chat για την πραξη της αναρχιας, το μονο βεβαιο ειναι πως αυτα που λες ειναι ακριβως τα ιδια με τα οσα λενε οι αστοι που στηριζουν το συστημα.
    Ριξε μια ματια στις διαμοφουμενες καταστασεις απο αναρχικους στο παρον (Βραζιλια, Τουρκια), δες δρασεις του εδω αναρχικου κινηματος και θα καταλαβεις.
    Δεν θα σε σωσουν αλλοι φιλε, αυτο ειναι αστικος μυθος. Αλλοι περιμενουν τον Πουτιν και το ξανθο γενος να τους σωσουν και αλλοι πιστευουν πως ο αναρχισμος θα τους σβησει τα χρεη απο τις τραπεζες.
    Απο συμμετοχη ομως, τι;
    Σε καταπιζει ο συστημα, το θεωρεις αδικο; Ελα εξω στον δρομο να το τσακισουμε.

  32. Εικόνα Haris
    HarisΦεβ 10, 2014 10:44 ΠΜ

    Πάνω κάτω εγώ τα κατάλαβα. Αυτό που είναι πολύ δύσκολο να καταλάβω στην πράξη, όχι θεωρητικά, είναι το πως θα λειτουργήσει αυτή η κοινωνία. Διότι το να υπάρχει κάποιος μπροστάρης είναι αποτυπωμένο στην φύση. Δηλαδή, δεν μπορεί να λειτουργήσει η κυψέλη χωρίς την βασίλισσα μέλισσα.

    Δεν μπορεί να πετάξει το σμήνος των πουλιών χωρίς το πρώτο πουλί. Βέβαια το πρώτο πουλί εναλλάσσεται με άλλο στην πορεία. Αλλά από ότι διάβασα είναι απαραίτητο να υπάρχει διότι κάνει με τα φτερά του ορισμένες δίνες αέρα, χωρίς τις οποίες δεν μπορούνε να προσανατολίζονται τα υπόλοιπα πουλιά. Στα ψάρια το ίδιο, δεν πάει σμήνος χωρίς το πρώτο ψάρι, αλλά και στις αγέλες βλέπεις πρώτο βουβάλι. Ακόμα και οι κοινότητες των ινδιάνων είχαν τον πρώτο ινδιάνο, ή το "Μεγάλο Φτερό" πως τον λέγανε.

    Το ερώτημα που έθεσε ο dion είναι ερώτημα. Τι γίνεται όταν γειτονικά κράτη σου επιτεθούν. Διότι τα κομμουνιστικά κράτη οργανώθηκαν, εξοπλίστικαν, και αντιμετώπισαν την εξωτερική απειλή. Η ΕΣΣΔ θα μπορούσε να την έβγαζε με ανταρτοπόλεμο; Είναι πολύ δύσκολο να το πιστέψει κανείς.

    Και εντάξει βρε παιδί μου, θυμάμαι απο την δεκαετία 80' αυτή την Στουρνάρα την είχανε "πεθάνει" στα μολότωφ. Δηλαδή τα κομπιουτεράδικα; Μα είναι τα κομπιουτεράδικα τα μαγαζιά μέρος του συστήματος; Εσείς το PC σας απο κομπιουτεράδικο δεν το πήρατε;

    Τώρα ίσως είναι και εντελώς χαζές οι ερωτήσεις μου...αλλά σίγουρα θα τις έχουν κι' άλλοι. Ρε παιδιά εντάξει η θεωρία καλή είναι, αλλά και την σκοτεινή ύλη με θεωρία την έχουνε βγάλει. Την ψάχνουνε τόσα χρόνια πρακτικά αλλά δεν την βρίσκουνε.

  33. Εικόνα dion
    dion (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 10, 2014 01:03 ΠΜ

    μερικες καταληψεις σε καποια κτιρια ασημαντα στο συστημα. Καταληψεις σε μεσα παραγωγης ? εργοστασια λιμανια? που ειναι οι αναρχικοι.

    Σε ενα συστημα που το κρατος του ειναι παντοδυναμο, που κανει πλυση εγκεφαλου στον λαο απο την ωρα που θα γεννηθει δεν γινεται να αλλάξεις συνειδήσεις ξαφνικα σε ολο τον πλανητη, οσο σαπιο και καταπιεστικο κι αν ειναι.

    Το αστικο κρατος τσακίζετε, το καινουργιο κρατος της ταξης μας, μαραίνετε μεχρι την κομμουνιστικη αταξικη κοινωνια

    Δεν θα με σωσει κανεις. Αλλα θελω ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ αρχηγο και δημοκρατικό κομμα για με καθοδηγησει.
    Εσεις οι αναρχικοι πρεπει να παλεψετε με τα κομμουνιστικα κομματα στην ανατροπή και τσακισμα του αστικου κρατος (εχουν το know how βλ 1917). Μετα την επανασταση το συζητάμε αν χρειαζετε δικτατορια του προλεταριατου ή αν γινεται να παμε κατευθείαν σε αταξικη κοινωνια.

  34. Εικόνα constantinos
    constantinosΦεβ 10, 2014 21:04 ΜΜ

    Κατ' αρχάς σ' ευχαριστώ που με αποκαλείς αναρχικό, μα δεν θεωρώ πως είμαι. Είναι κάτι πολύ σπουδαίο για να μπορέσω να ονομάσω ετσι τον εαυτό μου, προσπαθώ όμως καθημερινά, μέσα από από τις πράξεις μου στον δρόμο και στο διαδικτυο.
    Όμως, δεν έχεις εντοπίσει την ουσια των καταλήψεων, στα "ασήμαντα κτίρια" που λες, τα οποία όπως είδαμε τα τελευταία δυο χρονια τσακίζει στο σύστημα.
    Όταν κάποιοι σύντροφοι μας που σαπίζουν στις φυλακές χτυπήσαν τράπεζες τους είπατε τρομοκράτες.
    Θα ήθελα να σε παρακαλέσω όμως το εξής: Αν είσαι Αθήνα, πέρνα μια Κυριακή απόγευμα από την Βίλα Ζωγράφου. Αν είσαι γονιός και έχεις παιδιά παρτα μαζί, έχει σπουδαίες και συναρπαστικές παιδικές εκδηλώσεις. Αν είσαι Πάτρα, δυστυχώς μόνο το Προκάτ στο Πανεπιστήμιο μας έμεινε. Πέρνα μια βόλτα, πες πως έρχεσαι από εμάς, αν ντρέπεσαι να πας στο ντούκου. Δες, μίλησε και μετά σχημάτισε κατακριτέα άποψη. Ηλιαχτίδες μέσα στην καταχνιά είναι οι καταλήψεις. Φράγματα αλληλεγγύης και κοινωνικής αντίστασης. Εκεί μέσα πάντα, ακομα και βρεθώ σε μια κατάληψη για πρώτη φορά, άμεσως νοιώθω άνετα, νοιώθω ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ.

  35. Εικόνα Haris
    HarisΦεβ 10, 2014 21:42 ΜΜ

    Ή την κατάληψη της ΕΡΤ από τους απολυμένους εργαζόμενους. Ήταν το μεγαλύτερο πολιτιστικό γεγονός που διήρκεσε 6 μήνες. Μέσα σ' αυτό το εξάμηνο ο κόσμος απόλαυσε δωρεάν συναυλίες σχεδόν από όλους τους μουσικούς και τα σχήματα. Μέρα και νύχτα. Τα βράδια έρχονταν ζευγάρια αγκαλιασμένοι, οικογένειες, γίνονταν ομιλίες, συνεντεύξεις, εκδηλώσεις.

    Ήταν ένα τρανό παράδειγμα αυτοδιαχείρισης. Σήμερα οι απολυμένοι έχουν φτιάξει πολύ ωραία αυτοδιαχειριζόμενα ραδιόφωνα. Έχουν εκπομπές ομιλίας και κουλτούρας. Πλέον βρίσκονται εξόριστοι στο απέναντι κτίριο και συνεχίζουν την προσπάθεια.

  36. Εικόνα MaUpMyMi

    Κανείς δεν απορρίπτει την ηγεσία.Εξάλλου και στο αναρχικό κίνημα υπάρχει ηγεσία.Η ηγεσία είναι μια φυσική κατάσταση,όταν σε μια ομάδα ατόμων,με φυσικό τρόπο ένα ή πολλά άτομα ξεχωρίζουν και ηγούνται αυτής της ομάδας.Άλλος όμως ηγεσία και άλλο καθοδήγηση,εξουσία,ιεραρχία κτλπ...
    Το γιατί οι αναρχικοί λένε πως είναι λάθος η θεωρία του σοσιαλιστικού κράτους και της δικτατορίας του προλεταριάτου είναι γιατί στον σοσιαλισμό υπάρχει εξουσία,υπάρχει καθοδήγησ,υπάρχει ιεραρχία.Υπάρχει επίσης και καταπίεση,κατά βάση στους αστούς αλλά εν μέρη και στην ατομικότητα του κάθε ατόμου ή σε εργάτες και επαναστάτες οι οποίοι δεν ακολουθούν πιστά της γραμμής της ηγεσίας-καθοδήγησης-κόμματος.
    Εξ άλλου οι αναρχικοί δεν αναγνωρίζουν τις τάξεις που χωρίζουν τους ανθρώπους,όπως τις αναγνωρίζουν οι κομμουνιστές.Λένε ότι είναι ένα κατασκεύασμα τις εκάστοτε ελίτ-εξουσίας (γιατί τάξεις υπήρχαν και πριν τον καπιταλισμό) για να διαχωρίζει τους ανθρώπους.Στην κοινωνία που ονειρεύονται η αναρχικοί θα υπάρχει ισότητα για όλους,εργάτες,μικροαστούς και αστούς.
    Τώρα στο "τι θα γίνει την επόμενη μέρα σε ένα αναρχικό κράτος,πως θα προστατευτεί" κτλπ πραγματικά δεν μπορεί να απαντήσει κανείς αναρχικός.Καταρχάς να διευκρινίσω πως ο όρος που έγραψα "αναρχικό κράτος" είναι λάθος,γιατί η αναρχία δεν αναγνωρίζει κράτη [τα θεωρεί μάλιστα πηγή εκμετάλευσης και όχι μέσο εκμετάλευσης όπως τα θεωρούν οι κομμουνιστές και πιστεύει πως με την κατάλυση του κράτους σπάει και η εκμετάλευση και η σκλαβιά(μία από τις διαφωνίες μου μαζί τους,για αυτό άλλωστε και δεν με ονομάζω αναρχικό,πάντως είμαι πολύ πιο κοντά σε αυτούς παρά στους κομμουνιστές)].
    Η αναρχία δεν είναι μια κλασσική ιδεολογική-πολιτική-κοινωνική-οικονομική-επιστημονική θεωρία που λέει πως ο κόσμος είναι έτσι και έτσι,αυτά πρέπει να γίνουν για να αλλάξει και πρέπει να γίνουν έτσι,ώστε μετά να γίνει αυτό...
    Η αναρχία έχει έναν βασικό άξονα,"ο άνθρωπος υπάρχει για να είναι ελεύθερος και ίσος με τους συνανθρώπους του".Σε αυτήν την αναζήτηση για τα 2 παραπάνω,φτιάχτηκαν όλες οι αναρχικές θεωρίες.
    Όσο για το τι κάνουν πρακτικά οι αναρχικοί,και πως μερικές καταλήψεις δεν αλλάζουν κάτι...Το αναρχικό κίνημα στο Ελλάδα,ειδικά τα τελευταία χρόνια,κάνει πολλά περισσότερα από οποιονδήποτε άλλος,δυστυχώς,λέω δυχτυχώς γιατί οι άλλοι πλέον δεν κάνουν σχεδόν τίποτα (σε αντίθεση π.χ. με την δεκαετία του `80 που το αριστερό και το κομμουνιστικό κίνημα έκανε πολλά ενώ αντίθετα οι αναρχικοί λίγα,ήταν "ανώριμοι" ας πούμε).Οι αναρχικοί έχουνε έμπρακτα κάνει πολλά τα τελευταία χρόνια,πορείες για καταστολή-εργασιακά,καταλήψεις σε κτήρια και χρησιμοποίησή τους ως αυτοοργανωμένους χώρους,συνελεύσεις,συζητήσεις,προβολές ταινιών,θεατρικές παραστάσεις,μουσικές συναυλίες,καλέσματα σε γειτονιές,συσσίτια,αντιφασιστικές δράσεις (πορείες,περιπολίες,συζητήσεις,ταινίες,live),στήριξη στους απεργούς και σε καταλήψεις μέσων παραγωγής,κατάληψη σε εργοστάσια και αυτοδιαχείρηση...
    Οι αναρχικοί ιστορικά έχουνε παλέψει με κομμουνιστικά κόμματα για την επανάσταση,έχουνε δεχτεί τον σοσιαλισμό καθώς είχανε μικρότερη δύναμη από τους κομμουνιστές και έχουνε κυνηγηθεί-φυλακιστεί-σκοτωθεί στο σοσιαλιστικό κράτος γιατί εξέφραζαν διαφωνίες (βλέπε Σοβιετική Ένωση).Αντίθετα σε επαναστάσεις που οι αναρχικοί είχαν μεγαλύτερη δύναμη οι κομμουνιστές δεν συμμετείχαν με αποτέλεσμα να αποτύχουν (βλέπε Ισπανία).

    Υ.Γ.1 Σε σημεία που χρησιμοποιώ φράσεις "οι αναρχικοί λένε",σαφώς δεν εκπροσωπώ όλους τους αναρχικούς,καθώς εξ ορισμού οι αναρχικοί (αν-αρχή,χωρίς εξουσία) δεν λένε όλοι τα ίδια,γιατί και η εξουσία του να προσαρμόζεις τις απόψεις σου με βάση σε ποιο χώρο ανήκεις πολιτικά εξουσία είναι και αυτή.Απλώς σε αυτά τα σημεία γράφω κάποια πράγματα που σε όλες τις αναρχικές συλλογικότητες-ομάδες θεωρούνται κοινά,χωρίς να σημαίνει ούτε ότι όντως είναι 100% έτσι ούτε ότι ισχύει για όλα τα άτομα αυτών των συλλογικοτήτων.
    Υ.Γ.2 Θα έγραφα το ίδιο υστερόγραφο και για τους κομμουνιστές,αλλά αυτοί αντίθετα από τους αναρχικούς προσαρμόζουν την άποψή τους με βάση το κόμμα στο οποίο ανήκουν(δεν το γράφω σαν κατηγορία,εξάλλου οι κομμουνιστές δέχονται κάποιες εξουσίες,την εξουσία του κόμματος στον λαό,της εξουσία των εργατών στους αστούς...),οπότε πάνω-κάτω έχουν κοινή άποψη σχεδόν σε όλα.Αν μου ξέφυγε κάπου κάποιο λάθος όμως ζητώ συγνώμη.
    Υ.Γ.3 Δεν θα κατανοήσει κανείς ούτε καν τον κομμουνισμό(που θεωρητικά είναι εύκολος και χειροπιαστός),πόσο μάλλον την αναρχία διαβάζοντας άρθρα και απόψεις στο ίντερνετ.Διάβασε κάποια αναρχικά βιβλία να πάρεις μια γεύση θεωρητικά,κατέβα στον δρόμο,πήγαινε σε κάποια συλλογικότητα,πήγαινε σε κάποιες δράσεις...Έτσι καταλαβαίνεις τι είναι αναρχία και αποκτάς συνείδηση.

  37. Εικόνα Haris
    HarisΦεβ 10, 2014 16:10 ΜΜ

    Η απάντηση σου είναι ολοκληρωμένη, και προσωπικά με καλύπτει σε πολλά. Ελπίζω και άλλους. Ευχαριστώ, και για τον χρόνο που αφιέρωσες για την ανάλυση αυτή.

  38. Εικόνα antonis
    antonis (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 12, 2014 17:09 ΜΜ

    Μαρία προκαταβολικά συγγνώμη για την αδιακρισία της ερώτησης μου...Είσαι καθηγήτρια στο δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα?

  39. Εικόνα constantinos
    constantinosΦεβ 12, 2014 17:30 ΜΜ

    Δε μπορώ να καταλάβω που αποσκοπεί αυτή η ερώτηση/προσωπικό δεδομένο που ζητάς να μάθεις και τον σκοπό, όπως και την όποια σύνδεσή του με το άρθρο.

  40. Εικόνα antonis
    antonis (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 12, 2014 22:46 ΜΜ

    Δεν θεωρώ ότι είναι προσωπικό δεδομένο καθώς δεν ζητώ λεπτομέρειες και δεν με ενδιαφέρουν..Εγώ εργάζομαι στον ιδιωτικό τομέα και θεωρώ πως το που εργάζεται κάποιος δείχνει τη νοοτροπία του και το πόσο συνεπής είναι με τα λεγόμενα και με την ιδεολογία του.Αν για παράδειγμα η κυρία Μαρία εργάζεται στο δημόσιο δείχνει τρόπο σκέψης..ποιος είναι αυτός; Μα να βολευτούμε όλοι στο δημόσιο! Και διευκρινίζω πως αυτό ισχύει ακόμα και αν κάποιος έχει διοριστεί αξιοκρατικά εκεί. Πως θα σου φαινόταν αν σου έλεγα πως είμαι αθεος αλλά εχω κάνει θρησκευτικό γάμο και βάφτισα το παιδί μου στην εκκλησία? Αυτό από μόνο του είναι μια αντίφαση και θα έδειχνε το ότι μάλλον είμαι ανισόρροπος καθώς η ιδεολογία μου δεν συμβαδίζει με τις πράξεις μου..Δεν έχω σκοπό να κρίνω κανέναν φυσικά απλά θέλω να αναδείξω μια κατά τη γνώμη μου μάστιγα της σύγχρονης επόχης η οποία δεν είναι άλλη από τον αντιφατικό τρόπο ζωής που δικρίνει τους πολλούς...Με λίγα λόγια δεν μπορεί κάποιος να είναι κομμουνιστής, να έχει iphone και να οδηγεί bmw ούτε κάποιος ναζιστής και να έχει μαύρη σύζυγο!

  41. Εικόνα Haris
    HarisΦεβ 16, 2014 22:26 ΜΜ

    Θα διαφωνήσω Αντώνη. Πιστεύω ότι η νοοτροπία είναι προσωπική του καθενός μας και διαμορφώθηκε στην πορεία της ζωής μας. Το θέμα είναι οι προσωπικές αντιστάσεις, διότι υπάρχουν συνάδελφοι που προσπαθούν να σε χαλάσουν, για να μην τονίζεται ο δικός τους χαλασμός.

    Και στον δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό τομέα υπάρχουν υπέρ και κατά. Μην ξεχνάς ότι στον δημόσιο, μια υπηρεσία πρέπει να λειτουργεί, πες ένα νοσοκομείο, ή μια εφορία. Για να λειτουργήσει σίγουρα κάποιοι δουλεύουν πολύ. Αν μερικοί δεν δουλεύουν, τα φορτώνονται οι άλλοι, οι οποίοι και αυτοθυσιάζονται. Υπάρχουν παραδείγματα ανθρώπων που όχι μόνο την βγάζουν με τον μισθάκο, βγάζουν παραπάνω δουλειά, και μην σου πω φέρνουν και αναλώσιμα απο την τσέπη τους όταν δεν υπάρχουν.

    Αναλογίσου τις ουρές, και την υπομονή που έχουν ορισμένοι που έχουν χάσει και την υγεία τους στις δημόσιες, χωρίς εξειδίκευση μπαίνουν σε βαθιά νερά, αντιμετωπίζουν ελλείψεις σε υλικό άψυχο και έμψυχο, βρίσκονται αντιμέτωποι με την γραφειοκρατία, και σημείωσε ότι δεν υπάρχει και εξέλιξη. Στον ιδιωτικό, επίσης υπάρχουν λουφατζήδες, αυτό δεν είναι προνόμιο του δημοσίου.

    Υπάρχει η μαύρη εργασία, καταπάτηση ωραρίων και υπέρβαση καθηκόντων. Ο ιδιωτικός δεν λειτούργησε ποτέ εδώ σωστά, είμαι σίγουρος. Γι' αυτό τον απέφευγε ο κόσμος, ήξερε από πριν την διάθεση για εκμετάλλευση.

  42. Εικόνα Haris
    HarisΦεβ 17, 2014 16:51 ΜΜ

    Εγώ ξυνόμουν να απαντήσω γιατί ήταν σημαντικό το θέμα που έθεσες, και με το iphone δηλαδή "πως εσύ που είσαι ΚΚ έχεις iphone", εντάξει ρε συ Αντώνη, δούλεψε το παιδί μεροκάματα και το αγόρασε... Εγώ πήρα μια CPU Phenom II X 4, ε δούλεψα και την πήρα. Ορίστε, δεν πήρα Intel, κράτησα την αντίστασή μου... Τώρα εγώ φταίω που δεν βγάλανε οι ρώσοι επεξεργαστή; Ας βγάζανε.

  43. Εικόνα Μανος
    Μανος (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 12, 2014 23:33 ΜΜ

    @antonis, εισαι ενας φιλελες δηλαδη. Προφανως θα σπουδασες και σε ιδιωτικα σχολεια-πανεπιστημια και το ιδιο θα κανουν και τα παιδια σου, οπως αντιλαμβανομαι με τα οσα λες.
    Δεν θα σταθω στους παραλληλισμους που κανεις, καθως ειναι αστειοι και ακυροι. Ουτε θα μπω στην λογικη να σου αναφερω αλλα σχετικα παραδειγματα. Θα σου θυμισω ομως πως το 70 με 75% της πανεπιστημιακης μορφωσης ειναι στο δημοασιο. ΕΙλικρινα ελπιζω και εγω να απολυθουν ολοι, ωστε ολοι ερσεις τα golden-boys να αναγκαστειτε να μοιραστειτε τον μισθο σας μαζι τους, καθως το μονο βεβαιο ειναι πως οι περισσοτεροι απο αυτους δεν προκειται αν μεινουν ανεργοι.

    Το ερωτημα μου ομως εινια, το τι θες να αποδειξεις; Σε εξαπατησε καπου η Μαρια; Σου μιλαει πιο πανω για την ιδεολογια της; Που;
    Ειμαι καθημερινος αναγνωστης εδω και εχω δει 3-4 με τετοια "επιχειρηματα" να προσπαθουν να αποδειξουν τι;
    Πως σας εξαπαταει η σελιδα, οι συντακτες και αλλα τετοια;
    Με ποιον τροπο; Σου πουλαει κατι; Σε αναγκαζει σε κατι;

    Που θες να καταληξεις με ολα αυτα, δεν εχω καταλαβει.
    Δεν θα μπω ουτε καν στην διαδικασια να σου εξηγησω περι παλης των ταξεων, επαναστατημενων μαζων και αλλα τετοια. Οτι και να εξηγησεις απο αυτα σε εναν φιλελε και στην προκειμενη σε εναν με πονηρες βλεψεις, ειναι ασκοπο.
    Ομως που στα κομματια θες να καταληξεις;

  44. Εικόνα Haris
    HarisΦεβ 16, 2014 22:34 ΜΜ

    Φιλέλες; Αυτή είναι καινούργια λέξη. Θα την προσθέσω στο λεξικό :-) Και εσύ όμως Μάνο είσαι απόλυτος σε αυτό, διότι δεν πάνε μόνο τα πλουσιόπαιδα στην ιδιωτική εκπαίδευση. Πάνε και εργαζόμενοι χαμηλόμισθοι που τα δίνουν από το μισθό τους και κόβουν από άλλα για να τα πληρώνουν. Σε μερικά από αυτά δίνει μέρος ο ΟΑΕΔ. Στην ελληνοαμερικάνικη έχει το Red Hat Linux που είναι φοβερό course...θα έκανα κρα για να το παρακολουθήσω, αλλά λόγω ανεργίας αδύνατον. Πάντως οι πιο πολλοί μαθητές είναι μισθοσυντήρητοι σε όλα αυτά τα ΙΕΚ.

  45. Εικόνα Haris
    HarisΦεβ 16, 2014 22:46 ΜΜ

    (και για να μην μου πεις για ελληνοαμερικανική, θα σου θυμίσω την πολύ σωστή απάντηση της Αλέκας, τη στιγμή λέει που δεν έχει γίνει λαϊκή κυριαρχία και όλα αυτά δεν προσφέρονται δωρεάν και λαϊκά, δεν υπάρχει άλλη λύση...) Θέλω να σου πω, όταν γίνει λαϊκή σχολή Linux και εγώ σ' αυτήν θα πάω... Χαζός είμαι να πληρώνω, και μάλιστα απ το μισθό, κάτι που η πολιτεία οφείλει να διδάξει δωρεάν :-)

  46. Εικόνα antonis
    antonis (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 12, 2014 23:52 ΜΜ

    Καταρχήν σε δημόσιο σχολείο πήγαινα και σπούδασα πληροφορική στο ΤΕΙ Αθήνας. Τώρα τα περι golden boy δεν θα τα σχολιάσω, απλά θα σου πω πως τον βασικό μισθό παίρνω και χωρίς να πληρώνομαι τις υπερωρίες...Φυσικά και δεν με εξαπάτησε κανείς και δεν έχω κάτι τέτοιο στο μυαλό μου..Αν διαβάσεις προσεχτικά όσα λέω θα καταλάβεις τι θέλω να πω..Νομίζω πως είναι επιπόλαιη η κριτική σου για μένα..Το μόνο που επιδίωξα είναι ένα διάλογο και πήρα αφορμή από αυτό το άρθρο..Κι επειδή την "αναρχία" την έχω φάει με το κουτάλι στα νιάτα μου και είδα από μέσα καταστάσεις που εσένα ούτε μπορούν να σου περάσουν απο το μυαλό, κι επειδή τον κουμουνισμό μου τον έχουν εξηγήσει φίλοι μου Ρώσοι που τον έζησαν στην πράξη κι όχι στην θεωρία και στα βιβλία, κι επειδή τον καπιταλισμό τον παιρνω και θα τον παίρνω "από πίσω" για πολλά χρόνια το μόνο που έχω να σου πω είναι να προσπάθησεις να βάλεις μια τάξη στο μυαλό σου γιατί αυτά που αναφέρεις είναι ασύνδετα πράγματα και καταστάσεις...Το ότι κάποιος προσπαθεί να ζήσει μια ζωή που εσύ πίστεψεμε δεν μπορείς να αντέξεις ούτε 1 μήνα μέσα σε αυτή τη σαπίλα που επικρατεί κοιτα να τον επαινείς κι όχι να τον απαξιώνεις..Σε κάθε περίπτωση αν ακόμα έχεις απορίες και συνεχίζεις να προσβάλεις με χαρακτηρισμούς θεωρώ πιο ανδρείο να βρεθούμε όπου θέλεις και να κάνουμε από κοντά την ωραία μας συζήτηση...

  47. Εικόνα Μανος
    Μανος (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 13, 2014 00:10 ΠΜ

    Απο τα λεγομενα σου εκρινα, δεν μπορω να καταλαβω που ειδες επιθεση και αλλα τετοια. Εσυ λες, πως οποιος ετυχε και ειναι ενας επιταγμενος εκπαιδευτικος των 700 ευρω ειναι βολεμενος και παροτρυνει ολους σε αυτο.
    Εσυ κρινεις αδελφε, και αυτα τα:
    "την “αναρχία” την έχω φάει με το κουτάλι στα νιάτα μου και είδα από μέσα καταστάσεις που εσένα ούτε μπορούν να σου περάσουν απο το μυαλό, κι επειδή τον κουμουνισμό μου τον έχουν εξηγήσει φίλοι μου Ρώσοι που τον έζησαν στην πράξη κι όχι στην θεωρία και στα βιβλία"
    καταλαβαινει φυσικα πως δεν λενε κατι νεο.
    Μα μονο και μονο το οτι λες ειναι απολιτικ και χωρις ιχνος φερεγγυοτητας. Μπερδευεις τον κομμουνισμο και τον σταλινισμο και προφανως αδυνατεις να καταλαβεις την διαφορα (μονος τα λες). Και πανω απ' ολα προφανως δεν γνωριζεις την αποσταση του κομμουνισμου απο τον αναρχισμο.

    Το πως ζω εγω και ο καθενας, ουτε αυτο ξερεις και οπως ξαναβλεπεις, εσυ κρινεις. Ουτε σου αναφερε κανεις εδω πρoσωπικες μαχες, επιτευγματα και προσκλησεις σε επανασταση.

    Εξακολουθω ομως να μην καταλαβαινω που θες να καταληξεις με τα οσα λες:
    Οσοι εχουν μια δουλεια ειναι καταπτυστοι;
    Επαναστημενοι πρεπει να ειναι οι αστεγοι και οι εξαθλιωμενοι μονο;
    Θα σε ικανοποιουσε δηλαδη μια τετοια κοινωνια; Αν ναι, μην ανησυχεις, την ζουμε ηδη.

  48. Εικόνα Haris
    HarisΦεβ 16, 2014 23:06 ΜΜ

    Σ' αυτούς τους ρώσους όμως Αντώνη μπορεί να μην άρεσε, σε άλλους όμως που γνώρισα και μίλησα, άρεσε η εκεί κατάσταση. Εξαρτάται τι θες στη ζωή σου, αν το δούμε ρεαλιστικά δεν είχαν να πληρώνουν στεγαστικό, είχαν σπίτι, δουλειά, σύνταξη στα 55, ελεύθερο χρόνο, γάμος δωρεάν, τη στιγμή που εδώ σκέφτεται κάποιος ακόμα και τα έξοδα γάμου.

    Πιστεύω και ότι η τεχνολογία δεν θα τους έλειπε, από ότι έχω διαβάσει μάλιστα είχαν στα σκαριά πολύ δυνατό σοβιετικό επεξεργαστή, ανάλογο αν θυμάμαι καλά του Power PC. Απλώς με τις εξελίξεις το project εγκαταλείφθηκε.

  49. Εικόνα antonis
    antonis (χωρίς επαλήθευση)Φεβ 13, 2014 00:23 ΠΜ

    Αυτό που θέλω να τονίσω είναι πως επειδή επανάσταση χωρίς πόλεμο δεν γίνεται κι επειδή πόλεμο οι νεοφλώροι επαναστάτες δεν θα κάνουν ποτέ η μόνη ουσιώδης επανάσταση στις μέρες μας είναι ο τρόπος ζωής του καθενός. Εκεί είναι η αντίσταση..Ακόμα και το που εργάζεσαι είναι επιλογή..το ίδιο είναι να εργαζεται κάποιος στην microsoft και το ίδιο είναι να εργάζεται για το ελεύθερο λογισμικό? Δεν λέω ότι αυτό είναι εύκολο..Ίσως είναι παρα πολύ δύσκολο αλλά εκεί έιναι το κλειδί! Φτιάξε τη ζωή σου με τέτοιο τρόπο που να απορρίπτει σε μεγάλο βαθμό την αδικία και την καταπίεση..Σχετικά με το δημόσιο λοιπόν μάθε ότι είναι μία από τις σημαντικές αιτίες που καταστράφηκε αυτή η χώρα..Πέρα από τη νοοτροπία του να εργάζεται κάποιος στο δημόσιο, με ότι συνεπάγεται αυτό, είναι και κάτι το οποίο δεν παράγει έργο!
    Τώρα σχετικά με τον κομμουνισμό έχω πολλά παραδείγματα πέραν του Στάλιν να σου παραθέσω αλλά δεν χρειάζεται να πλατιάσουμε..Κομμουνισμός και φασισμός στα μάτια μου είναι το ίδιο πράγμα..Αυτό δίδασκει η ιστορία!

  50. Εικόνα constantinos
    constantinosΦεβ 13, 2014 13:51 ΜΜ

    Και σαν ποιους ορίζεις: "νεοφλώροι επαναστάτες";
    Δηλαδή εσύ περιμένεις κάποιους άλλους να πάνε μπροστά και να γκρεμίσουν σύστημα και αφεντικά, για εσένα, μα χωρίς εσένα;
    Αυτοί που χτυπάνε τις τράπεζες, την ρίζα του κακού, που τους κατατασσεις; Αυτοί που μάχονται στον δρόμο, τι είναι; Τραμπούκοι, αναρχικοί, κωλόπαιδα που διασάλευσαν την ησυχία του καθώς πρέπει εντίμου αστού;
    Τους ανθρώπους τους κρίνεις όπως λες πιο πάνω, από την ορθογραφία τους και όχι από την αστική ανορθογραφία της ζωής μας;

    Οι υπάλληλοι, οι άνθρωποι, φταίνε για το χάλι του δημοσίου, ή οι εξουσιαστές που πότε δεν το ήθελαν αποτελεσματικό, ούτως ώστε να οργιάζουν οι ημέτεροι ιδιώτες; Οι συνάνθρωποι σου είναι το πρόβλημα δηλαδή; Είναι δυνατό να τσουβαλιάζεις ετσι τα πάντα πως όποιος εργάζεται σε έναν συγκεκριμενο χώρο είναι άχρηστος και τεμπέλης που εξ' αιτίας του βούλιαξε η χώρα;

    Απέχεις πολύ από αυτό που ονομάζεται αλληλεγγύη, κοινωνική συνοχή και είναι καποια εκ' των οποίων πρεσβεύουν οι αναρχικοί και ο αναρχισμός.
    Ξεχνάς πως ιστορικά, μέρος της επαναστατημένης μάζας προέρχεται από εύπορες οικογένειες, από ανθρώπους που γνωρίσαν το σύστημα και δεν το άντεξαν. Εμένα πάντως, αν ήμουν ένας "έντιμος κυρ-Παντελής", αυτό θα ήταν που θα με ανησυχούσε περισσότερο απ' όλα.

  51. Σελίδες

Scroll to Top