Όπως όλοι γνωρίζουμε το γραφικό περιβαλλον του Unity στο Ubuntu, έφερε μεγάλες αντιδρασεις ως προς την χρηστικότητα του. Υπήρξαν αυτοί που το αποδέχτηκαν με την μια, υπήρξαν αυτοί που εντόπισαν και σχολίασαν τα υπέρ και τα κατά του, υπήρξαν και αυτοί που δεν το συμπάθησαν καθόλου και φυσικά δεν ασχολήθηκαν μαζί του, γυρνώντας σε άλλες διανομές και κατά κύριο λόγο στο Mint.
Η αλήθεια είναι πως όταν πρωτοπαρουσιάστηκε στο Unity, στην έκδοση 11.04 ήταν παραπάνω από δοκιμαστικό και αυτό αλλωστε ήταν κάτι που παραδέχτηκαν και από την Canonical, εξηγώντας πως το ονομάζουν beta, λόγω της κυκλοφορίας της νέας έκδοσης, μα στην ουσια ήταν κάτι που βρισκοταν σε alpha κατάσταση.
Βέβαια η Canonical βγάζει και τις σταθερές εκδόσεις με υποστήριξη μακράς διαρκείας (LTS) και έτσι οι χρήστες Ubuntu, μπορούσαν (και μπορούν) να χρησιμοποιούν την έκδοση 10.10 η οποία και είναι τέτοια και από την άλλη βασίζεται στο κλασσικό Gnome 2x.
Όπως και να έχει τα δεδομενα είναι πως η Canonical είναι αποφασισμένη να υποστηρίξει και να προωθήσει το προιόν της (Unity) τ’ οποίο μαλιστα πρέπει να περάσει σε σταθερή κατάσταση, λόγω της επικείμενης έκδοσης 12.04 η οποία και θα είναι LTS.
-Για την ιστορία εδώ, οφείλω ν’ αναφέρω πως τους προηγούμενους μήνες χρειάστηκε να σεταρω ένα επαγγελματικό μηχάνημα, τ’ οποίο και είναι πληρως παραγωγικό.
Η λυση των Windows απορρίφθηκε για τεχνικούς λόγους και λογούς νομιμότητας, καθώς δεν υπήρχε γνήσιο αντίγραφο και η αγορά ενός τέτοιου αντιγράφου, δεν συζητιόταν καν (η κρίση, βλέπετε). Από την άλλη τα προγράμματα που χρειαζόταν (πχ CAD) και πάλι ήταν πανάκριβα και έτσι έπρεπε να βρεθεί μια λυση άμεσα.
Αποφάσισα να του περάσω Ubuntu 11.04 με τα επαγγελματικά προγράμματα CAD (Briscard και DraftSight). Μετά από καποιες δοκιμές, βάζοντας ανθρώπους από τον συγκεκριμένο επαγγελματικό χωρο να το δοκιμασου, ειδα πως η καθαρή λυση Unity ήταν αντιπαραγωγική, καθώς είχαν χάσει τα αυγά και τα πασχάλια.
Μιλάμε πάντα για ανθρώπους κάποιας ηλικίας και κάποιας νοοτροπίας που η σχέση τους με τους υπολογιστές ήταν τυπική και όλα άρχιζαν και τελείωναν στο mouse και στα κλικ-κλικ>next, κλπ (ασχέτως αν πχ οι μηχανικοί δεν αντιμετώπιζαν τη παραμικρή δυσκολία με τα προγράμματα CAD που ανέφερα και ήταν πληρως ικανοποιημένοι με αυτά).
Έτσι πολύ απλά, έβαλα ως προεπιλεγμένο το κλασσικό Ubuntu, με ένα dock από κάτω και τα προβλήματα λύθηκαν και όλοι ήταν ικανοποιημένοι και με το παραπάνω.
Και για να επανέλθουμε στο θέμα μας, όπως ειδαμε πριν ελάχιστα 24ωρα η Canonical ανακοίνωσε το HUD, τ’ οποίο και αντικαθιστά τα μενού εφαρμογών, τα πτυσσόμενα μενού δηλαδή που εμφανίζονται στο πάνω μέρος του παραθύρου της εφαρμογής (ή στην αριστερή πλευρά του πάνελ αν έχουμε ενεργοποιημένο το global menu του unity) (δείτε σχετικά).
και πάλι πήραν φωτιά τα αρθρα και τα σχετικά σχόλια, σχετικά με αυτό.
Αν θελουμε να είμαστε ειλικρινείς, είχαμε και εδώ συγκεκριμένες μερίδες που το σχολίασαν ανάλογα. Από τη μια τα fan-boys με τα mackbooks που θέλουν ένα Ubuntu με σούπερ-ντουπερ εμφάνιση (χωρίς να νοιάζονται για τα υπόλοιπα), από την άλλη οι πιο σκεπτόμενοι που είδαν τα υπέρ και τα κατά του και τις πιθανότητες βελτίωσης του HUD και μια τρίτη κατηγορία που δεν διαφέρει από τη πρωτη που ήταν άκρως αρνητικοί, χωρίς καν να το τεκμηριώσουν.
Οι λογικές απόψεις έλεγαν πως εμμέσως πλην σαφώς το HUD είναι όντως βελτίωση, μα παράλληλα δείχνει το κενό που υπάρχει στο Unity. Ανάμεσα στα άλλα υπάρχει και η άποψη, ότι το HUD δεν είναι φιλικό προς τη νέα γενιά μηχανημάτων που θα κατακλύσει την αγορά, τα tablets και είναι σε αντίθεση με αυτή τη λογική.
Το πρόβλημα είναι πως όλα τα σχετικά δημοσιεύματα, ήταν η στα πλαίσια του φαν-μπουισμου η στο εντελώς αντίθετο άκρο της κατακραυγής και της αντίθεσης.
Σε καμία περίπτωση από τα δημοσιεύματα που διάβασα έστω, δεν είδα κάτι πιο αναλυτικό και πιο επεξηγηματικό που να τεκμηριώνει την μια η την άλλη άποψη.
-Ίσως η πιο εμπεριστατωμένη, αν και σύντομη γνώμη που διάβασα είναι αυτή του Αλέξανδρου Μίττου, συνιδρυτή του osarena:
Από τη μία είναι καλή ιδέα, από την άλλη δεν ξέρω πόσοι θυμόμαστε απ’ έξω τις εντολές στο μενού της κάθε εφαρμογής. Αλλά υποθέτω πως ένα παραπάνω feature δεν κάνει ποτέ κακό…
-Επίσης τεκμηριωμένη και η άποψη-επεξήγηση του Κωνσταντίνου Τόγια, ενός εκ των πρωτεργατών της Ελληνικής Κοινότητας Ubuntu:
Η ιδέα πίσω από το HUD στηρίζεται βασικά σε 2 σενάρια:
1. Έχω κάνει μια ενέργεια πολλές φορές σε μια εφαρμογή και θυμάμαι το λεκτικό του μενού που χρησιμοποιώ γι αυτή , π.χ. Εργαλεία -> Web Developer -> Cookies -> Εκκαθάριση Cookies συνεδρίας. Αντί να αναπτύσσω ένα-ένα τα μενού και υπομενού μέχρι να φτάσω σε αυτό που θέλω απλά αρχίζω να πληκτρολογώ “Εκκαθάριση” και εμφανίζεται πρώτο πρώτο το “Εργαλεία -> Web Developer -> Cookies -> Εκκαθάριση Cookies συνεδρίας” από κατω, από τον τρίτο κιόλας χαρακτήρα. Πατάω Enter και τέλος.
2. Χρησιμοποιώ πρώτη φορά την εφαρμογή και θέλω να σβήσω τα cookies. Δεν ξέρω ποιο μενού κάνει τη δουλειά, άλλα αρχίζω να πληκτρολογώ “Cookies” και τρίτο στη λίστα βγαίνει το “Εργαλεία -> Web Developer -> Cookies -> Εκκαθάριση Cookies συνεδρίας”, οπότε το επιλέγω και τέλος. Την επόμενη φορά θα αρχίζω να πλητρολογώ “Cookies” το “Εργαλεία -> Web Developer -> Cookies -> Εκκαθάριση Cookies συνεδρίας” θα είναι πρώτο στη λίστα και θα μπορώ να το ενεργοποιήσω απλά με enter. Δηλαδή για μια εφαρμογή που ξέρω πανω κάτω τι λειτουργίες έχει, δεν χρειάζεται να ψάχνω στα μενού, αλλά απλά περιγράφω τη λειτουργία και μου βγαίνουν τα μενού που ταιρίαζουν.
Οι 2 αυτές περιπτώσεις είναι πολύ συχνότερες από την περίπτωση που είμαι σε μια νέα εφαρμογή, δεν γνωρίζω τις δυνατότητες και λειτουργίες της και την εξερυνώ μέσω των μενού – υπομενού της. Σίγουρα πάντως θα υπάρχει η δυνατότητα ενεργοποίσης του κλασσικού μενού γι’ αυτή την περίπτωση.
Εδώ οφείλουμε να προσθεσουμε πως δεν αλλάζει κάτι στα χαρακτηριστικά του Unity, μα απλά υπάρχει και η προσθήκη του HUD.
-Και για να τελειώσω την μεγάλη, μα αναγκαία εισαγωγή, θα έρθω σε μια πιο τεκμηριωμένη αντίθετη άποψη που διάβασα και μαλιστα σε Ελληνική σελιδα που ασχολείται με τεχνολογία.
Ο συντάκτης μόνο άσχετος δεν είναι, καθώς έχει θητεία σε μεγάλα περιοδικά του χώρου σαν συντάκτης, είναι geek εκ γενετής και η πρωτη λέξη που είπε μόλις γεννήθηκε ήταν: πι-τσι (ακα: πι-σι)!
-Η δημοσίευση αυτή εγινε στη σελιδα του unregistered.gr και ο συντάκτης του άρθρου, Οδυσσέας Κουράφαλος, λέει τα εξής:
Tο Ubuntu παρουσιάζει το HUD – ο κόσμος γελάει
Δεν ξέρω τι θα μπορούσα να πω για το HUD, τη νέα πρόταση της Canonical για το “περιβάλλον εργασίας” του Ubuntu, που έχει πάψει από καιρό να θυμίζει τυπικό desktop. Πρώτα είχαμε το απαράδεκτο Unity, που όχι μόνο πρόδιδε πως κανείς “εκεί μέσα” δεν ήξερε πού πάνε τα τέσσερα όσον αφορά στην χρηστικότητα, την εμφάνιση, τη λειτουργικότητα, αλλά και που… τόλμησε να ενσωματώσει ως “βασικό περιβάλλον εργασίας” στο Ubuntu ενώ αυτό δεν ήταν καν έτοιμο (και χάρη τους κάνουμε που το χαρακτηρίζουμε απλά ως “beta”). Τώρα, η Canonical επιστρέφει για να προσθέσει… εφιαλτικές “πρωτοποριακές” ιδέες στο ήδη ελεεινό κατασκεύασμα της. Γνωρίστε… Όχι, λάθος… Θαυμάστε το HUD:
Πάμε, τώρα, να αποδομήσουμε το “γιατί είναι ένα μαύρο χάλι”;
Ομορφιά και ουζαμπίλιτυ
Η πρώτη επαφή του χρήστη με έναν υπολογιστή είναι η θέα της “επιφάνειας εργασίας” (δεν μετράμε το “παίζω κωλοντούτυ στο πισί του ξαδέλφου” ως “πρώτη επαφή με τους υπολογιστές” – άλλο τα παιχνίδια). Το HUD προσπαθεί να… την κρύψει. “Δεν θα τη βρείς ποτέ! Δες τι ωραία εικονούλα, όμως, έχει ως background το desktop! Καλή; Ε; Καλή; Πήρε στο Μιχάλη 3 ολόκληρες ώρες να τη σχεδιάσει στο GIMP” (άαααλλο απαράδεκτο πρόγραμμα από εκεί).
Στην ίδια ακριβώς όχθη (επίσης… ναυαγός), ο “μέσος” χρήστης, που ήξερε να κάνει πέντε-δέκα πράγματα “ψάχνοντας στα μενού”, τώρα θα πρέπει να έχει… τυπωμένο manual για ΚΑΘΕ εφαρμογή. Γιατί; Ω, μα διότι τα… σαίνια της Canonical θεώρησαν πολύ πιο εύχρηστο να ΚΡΥΨΟΥΝ όλα τα μενού των εφαρμογών. Και όπως είδατε στο βιντεάκι, όλες οι καταχωρήσεις τους είναι, πια, προσβάσιμες από το HUD. Ω, τι ευχρηστία, πόσο βολική εφεύρεσης! Έτσι, δεν θα χρειάζεται πια να κουράζεται κανείς κουνώντας το βελάκι με το ποντικάκι επάνω από το μενουδάκι με ένα κατανοητό ονοματάκι. Βέβαια, βέβαια, γιατί να έχει κανένας έναν εύκολο τσελεμεντέ με καμιά διακοσαριά συνταγές; Γιατί να έχει ένα μπλοκάκι με τηλέφωνα από καμιά τριακοσάρα γνωστούς του; Γιατί να παιδεύεται όταν μπορεί απλά να τα αποστηθίσει και να τα θυμάται; Να μου το θυμηθείτε, η Canonical θα είναι η πρώτη που θα ασχοληθεί με ένα νέο τύπο hardware, σαν αυτόν που είδαμε στο Deus Ex, φέρνοντας στο προσκήνιο τις πρώτες επεκτάσεις μνήμης για ανθρώπους.
Εεεεπιπλέον, ενώ (υποτίθεται πως) το Unity έδειξε μια στροφή στη σχεδίαση του περιβάλλοντος έτσι ώστε να είναι εύχρηστο και σε οθόνες αφής (μεγάααλα εικονίδια, εξαφάνιση “ενοχλητικών μικρών πλήκτρων” και συγκεκριμένα τα “άβολα” minimize και maximize), το HUD κάνει… στροφή 180 μοιρών και απαιτεί… εμ… πληκτρολόγηση; Μπορείτε, παρακαλώ, να αποφασίσετε ποιά εκ των δυο αντιδιαμετρικά αντίθετων προσεγγίσεων θέλετε; Ένα περιβάλλον “εύκολο στη χρήση με αφή”, ή ένα που “αγνοεί τα οπτικά στοιχεία και δίνει έμφαση στην πληκτρολόγιση”;
Να αναφέρω το άλλο τραγικό, το “αντί να κάνω ένα κλικ στο όνομα μιας εφαρμογής chat σε μια μπάρα και μετά κλικ στο μενουδάκι που λέει `πού είσαι ωρέ παλουκάρι;` και μετά ένα τρίτο κλικ στο `την έχω κάνει διακριτικά, δεν είμαι εδώ για μπλαμπλά`” -φάνηκε πολύ, μα αν το μετρήσετε είναι ΤΡΙΑ κλικ- θα έχουμε το εξής “πιο εύκολο”: κλήση του HUD (υποθέτω, ένα shortcut), πληκτρολόγηση του ονόματος της εφαρμογής (πάτημα 4-15 πλήκτρων, ανάλογα με το όνομα και το “αν τη μάντεψε σωστά το HUD”), επιλογή της με τα βελάκια αν δεν την διάλεξε ως πρώτη (σημείωση: αν την έχει εμφανίσει καν, και δεν είχε κάποιο κουλό όνομα – π.χ. “mixer”, έχω… δυο-τρια να βόσκουν στο Arch μου), πάτημα του enter, ξανα-μανα κλήση του HUD με το που θα εμφανιστεί το παράθυρο, πληκτρολόγηση του “away”, ελπίδα πως το HUD “θα μιλήσει σωστά” στο πρόγραμμα chat, και ΤΣΟΥΠ! Άλλαξε το status σας σε “away”! Είδατε τι εύκολο που είναι; Ε; Ε; Τα παράπονα σας στα τζιμάνια της Canonical.
Αλλά μετά, εγώ είμαι ο κακός που θάβει το Linux και που δεν ξέρω τι λέω. Εξάλλου, ΦΕΤΟΣ “θα είναι η χρονιά του στο desktop”, όπως και πέρυσι, και πρόπερσι, και τα τελευταία είκοσι χρόνια. Μόνο που, χάρη στην Canonical, το “desktop” θα είναι ταυτόσημο με την “wallpaper”, και όλα τα στοιχεία του θα αντικατασταθούν από μια μεγάαααλη και διάφανη κονσόλα. Εμ, βέβαια… Σου λέει “αφού δεν καταφέραμε να την ξεφορτωθούμε τόσο καιρό, ας την χώσουμε στη μέση, φάτσα-κάρτα, να τελειώνουμε”.
(η σχετική ανάρτηση στο Unregistered).
-H δική σας γνώμη και άποψη, ποια είναι στο θέμα Unity και HUD?
Σημειώστε πως το HUD, μαζί με τα υπόλοιπα νέα χαρακτηριστικά και βελτιώσεις του Unity, θα είναι ενσωματωμένο στην επερχόμενη έκδοση 12.04-Precise Pangolin.
