BETA

Editorial Ιουλίου 2014: Στην πλάνη της Κανονικότητας

Εικόνα Evi

Screenshot

To πρόβλημα είναι ακριβώς εκεί. Στην δοθείσα και γαλουχημένη σκέψη, της κανονικότητας ως φυσιολογικού τρόπου ζωής. Η αδικία και η ανισότητα είναι κανονικότητα, η σεξουαλική εκμετάλλευση, η δουλεία, η επιβολή βίας, οι πόλεμοι, η κυριαρχία του ισχυρού, ο εργασιακός εξαναγκασμός, η καταστροφή του περιβάλλοντος, η εξολόθρευση μορφών ζωής, όλα αυτά είναι κανονικότητα.

Έτσι δεν είναι; Με αυτά δεν ζούμε; Με αυτά δεν μας χειραγωγούν καθημερινά τα ΜΜΕ, οι ολιγάρχες εξουσιαστές πολιτικοί, ακόμα και το εκπαιδευτικό σύστημα;

 

Κανονικότητα είναι να είμαστε ηθελημένα δέσμιοι με τις πιο ισχυρές χειροπέδες που εφευρεθήκαν ποτέ: με το χρήμα. Κανονικότητα είναι να θεωρούμε φυσιολογικές τις κοινωνικές ανισότητες. Είναι κανονικότητα ο άστεγος και αδέσποτος σαν σκιές την νύχτα κάτω από τις φωτισμένες βιτρίνες. Είναι φυσιολογικό στο σύνολο του παγκόσμιου πληθυσμού να υπάρχουν μόλις τρεις (3) άνθρωποι που έχουν εισόδημα μεγαλύτερο από το ΑΕΠ των 48 λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών.
Είναι κανονικότητα να ζούμε την πλάνη των εκλογών και του κυρίαρχου λαού, όταν καλά γνωρίζουμε πως ο σύγχρονος ορισμός της δημοκρατίας είναι η επιλογή 151 ολιγαρχιών (τόσοι αρκούν για να αποφασίσουν για τα σχεδόν 12 εκατομμύρια πληθυσμού) και μη αποδεκτό το να μην αποφασίζουν οι πολλοί τι να κάνουν για αυτούς οι λίγοι (ως εκτελεστικά όργανα της πλειοψηφικής βούλησης).
Είναι κανονικότητα η αποδοχή της ψυχοσύνθεσης του μη φυσιολογικού (επειδή δεν μπορεί να είναι φυσιολογικός κάποιος που θέλει να αποφασίζει κυρίαρχα και καθολικά για όλους). Είναι η κανονικότητα των ειδήσεων και γεγονότων που έχει κάνει φυσιολογικό το ντου των μπάτσων ενάντια στην μάνα με τρία παιδιά που της έκαναν έξωση.
Είναι η κανονικότητα του νόμου. Σωστά; Και πόσο ως φυσιολογικό έχουμε δεχτεί το πως: 3 πλούσιοι = 48 χώρες, ενώ μια από τις πιο πλούσιες σε υπέδαφος και φυσικό πλούτο, ήπειρος (Αφρική), ζει όχι απλά στην ανέχεια, μα στην απόλυτη εξαθλίωση (βασικά δεν ζει, μα απλά υπάρχει).
Είναι μια δεδομένη κανονικότητα, πως όποιος δεν έχει τον τρόπο να έχει πρόσβαση στο μέσο υποδούλωσής του, το χρήμα, να μην έχει ρεύμα, νερό, φαΐ. Να μην έχει ζωή. Και αυτό είναι κανονικότητα. Φυσιολογικά αποδεκτό.
Κανονικότητα θεωρείται και αυτή η φράση:

Οι φτωχοί δεν πρέπει να καθοδηγούνται από αισθήματα μίσους και να φθονούν τους πλούσιους. Το γεγονός πως οι άνθρωποι είναι απ’ τη φύση ίσοι, δε σημαίνει πως πρέπει να έχουν και την ίδια σειρά στην κοινωνία... Οι φτωχοί δεν πρέπει να υποβλέπουν τους πλούσιους ούτε να ξεσηκώνονται εναντίον τους, σαν οι πλούσιοι να είναι κλέφτες.

 

Τι; Πως όχι; Μα δεν το είπε ο οιοσδήποτε αυτό. Το είπε ένας άνθρωπος που θεωρείται φυσιολογικό να έχει το αλάθητο και να θεωρείται άγιος. Ήταν η επεξήγηση του πάπα Βενέδικτου 15ου, καταγγέλλοντας τα αίτια που κατά τη γνώμη του προκάλεσαν τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο.
Μην προβάλετε αντίρρηση σε αυτό, θα θεωρηθείτε ασεβείς και θα ανησυχήσετε την εξουσία πως δεν πιάνουν καλά τα ναρκωτικά που μας ποτίζουν και θα έρθουν, νόμιμα και σωστά, οι μπάτσοι να σας συλλάβουν. Ορίστε:

Όσοι είναι υπό ζυγόν δουλείας, ας νομίζουσι τους κυρίους αυτών αξίους πάσας τιμής, διά να μη δυσφημήται το όνομα του θεού και η διδασκαλία. Οι δε έχοντες πιστούς κυρίους, ας μη καταφρονούσι αυτούς, διότι είναι αδελφοί, αλλά προθυμότερον ας δουλεύωσι.

Παύλος (βοήθειά μας): Α΄Τιμόθ., στ΄, 1

 

Δυο αιώνες (200 χρονια) πριν, ο Τόμας Τζέφερσον, έλεγε:

Η διαρκώς αυξανόμενη ισχύς των τραπεζικών ιδρυμάτων και των συνενώσεων του πλούτου* θα οδηγήσει στην αρπαγή όλων των εξουσιών απ' τον λαό και στην ουσιαστική κατάλυση όλων των δημοκρατικών διακηρύξεων και κατακτήσεων, προς ολοκληρωτικό όφελος των ανώτερων τάξεων.

*προπομποί των σημερινών πολυεθνικών εταιρειών και μονοπωλίων.

 

Όπως και συνέβη, καθώς η παραπάνω ρήση, περί:

των συνενώσεων του πλούτου

είναι μια πραγματικότητα (και... κανονικότητα), αφού σήμερα μόλις πεντακόσιες (500) πολυεθνικές ελέγχουν πάνω από το 73% του παγκόσμιου εμπορίου, ενώ διακόσιες (200) πολυεθνικές κατέχουν περισσότερο από το 1/4 του παγκόσμιου πλούτου και με αυξητικές τάσεις. Δηλαδή κατέχουν εισοδήματα που είναι μεγαλύτερα από το ΑΕΠ, μεγάλων και ισχυρών χωρών.
Αυτές οι συνενώσεις του πλούτου έχουν υπερκερδία και, όπως είναι ευνόητο και φανερά πεπραγμένο, δημιουργούν κράτη ελεγχόμενα και προτεκτοράτα της "αυτοκρατορίας τους". Μα και αυτό είναι κανονικότητα. Το λένε και τα ΜΜΕ άλλωστε. Και οι νόμοι. Και οι λίγοι που αποφασίζουν για τους πολλούς. Και ποιος να τα αμφισβητήσει; Είναι μια κανονικότητα άλλωστε...

Αυτή η αποδοχή και δοθείσα καθημερινότητα είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός συστήματος όπου τα κέρδη ιδιωτικοποιούνται και οι κίνδυνοι κοινωνικοποιούνται. Το χειρότερο του καπιταλισμού και του κομμουνισμού σε συνδυασμό. Κανονικότητα είναι οι φύλακες και τα ψυχιατρεία που στέκουν σαν δαμόκλειος σπάθη επάνω από κάθε ελεύθερο άνθρωπο. Υπάρχουν για να εμπεδώνεται η εξουσία μέσα από το φόβο και την τιμωρία. Ο νόμος ενάντια στο έγκλημα ήρθε για να νομιμοποιήσει την φυλακή, και όχι το αντίθετο.

Τι όχι, ξανά;

 

Ποιος ξεσηκώθηκε, ποιος βγήκε στους δρόμους ενάντια στην ποινικοποίηση της φτώχειας; Θεωρήθηκε κανονικό η ύπαρξη φυλακών διαφορών τύπων και η φυλάκιση ανθρώπων που δεν έχουν χρήματα και αυτών που αντιστέκονται σε αυτή την κανονικότητα; Mα εδώ θα μπορούσε να πει κάποιος, αποδίδουμε στην φεουδαρχία παρελθοντική έννοια και δεχόμαστε ως κανονικό την νεο-τεχνοφεουδαρχία που προελαύνει μέσω των πολυεθνικών.
Οι ουρανοξύστες και τα γυαλιστερά φουτουριστικά κτίρια των εταιρειών, δίπλα σε εξαθλιωμένες γειτονιές και παραγκουπόλεις, με στρατιές πεινασμένων και απελπισμένων, με γειτονιές γκέτα πλουσίων και φυλαγμένων από ιδιωτικές εταιρείες (που ολοένα και αποκτούν αστυνομική εξουσία στην καθημερινότητά μας), κρατώντας έξω τους... κολασμένους, όπως άστεγες μάνες και παιδιά, είναι μια υπαρκτή κοινωνική και φυσιολογική αποδοχή.

Πόσες φορές πρέπει να σ’ το πω, ότι η δουλειά δεν πρόκειται να σε κάνει πλούσιο; Πόσες φορές πρέπει να σου υπενθυμίζω πως πλούσιος γίνεσαι στον ελεύθερο από την δουλειά- δουλεία χρόνο.

Κιοσάκι Ρ.

Eat the rich. Athens, Greece. Wednesday 4th April 2012.

Τα βιβλία της επιστημονικής φαντασίας, όμοια με την cyber-punk, έχουν κάποια κοινά βασικά κοινά:

  • Δυστοπικές κοινωνίες,
  • Την ύπαρξη συνθετικών ναρκωτικών και άλλων χαπιών, με τα οποία είναι εξαρτημένη σχεδόν όλη η ανθρωπότητα,
  • Μόνιτορ σε τεράστια μεγέθη και εξάρτηση από την τηλεόραση,
  • Την κατάλυση των κρατών και την εξουσία των εταιρειών.

 

Οι εταιρείες, ξεπροβάλλουν ως παντοδύναμες οντότητες, μα αυτό δεν είναι ούτε τόσο επιστημονική φαντασία, ούτε φαντάζει και τόσο μακρινό πλέον, ενώ έχει και υποστηρικτές οι οποίοι έχουν όνομα και "επιχειρηματολογία" που την ακούτε όλο και πιο συχνά τελευταία: "νεο-φιλελευθερισμός" (για δείτε, πώς φαντάζονται την όχι και τόσο μακρινή κοινωνία).
Η ταινία Rolleball του 1975, δείχνει τι θα μπορούσε να συμβεί σε ένα όχι και τόσο μακρινό μέλλον (40-50 χρόνια από σήμερα), όπου σε ένα αυριανό φουτουριστικό πλανήτη, έχουν αναλάβει τον έλεγχο οι εταιρείες, οι οποίες αν και εξόχως ανταγωνιστικές μεταξύ τους, έχουν κοινά συμφέροντα και ο κόσμος έχει χωριστεί σε επικράτειες και περιοχές ελέγχου.Με οργουελικές προεκτάσεις έχοντας εξαλειφθεί η βία, έχει δημιουργήσει ένα παιχνίδι απολύτως βίαιο (η μόνη επιτρεπτή βία).
Ο λόγος απλός: να "εκτονώνονται" οι υποταγμένοι στην εξουσία οπαδοί με έναν τρόπο ανώδυνο για το σύστημα και μάλιστα ταυτιζόμενοι με τις επιτυχίες των ομάδων τους, που καθεμία από αυτές αντιπροσωπεύει και μια κυρίαρχη εταιρεία.
Κι έτσι, σ' ένα βαθύτερο επίπεδο, ο αποκοιμισμένος θεατής ταυτίζεται με την εταιρεία στην οποία ανήκει η ομάδα του, σ' έναν κόσμο διανεμημένο σε ελεγχόμενα φέουδα, ανταγωνιστικά μεταξύ τους και με κοινά συνάμα συμφέροντα [αν την δείτε, επιλέξτε αυτήν του 1975 και όχι το remake της].

Χμμμ, ομάδες, εταιρείες, θέαμα... Κάτσε να δεις, τι μου θυμίζει αυτό....

 

Ο κεντρικός ήρωας της ταινίας αποφάσισε να δείξει ανυπακοή. Πολιτική ανυπακοή στην προκειμένη, καθώς έδρασε ενάντια στην θέληση των εταιρειών. Ίσως εκεί να βρίσκεται το κλειδί: στην ανυπακοή και στην κοινωνικότητα (αλληλεγγύη + αγάπη) προσπαθώντας να επιβάλλουμε την πραγματική κανονικότητα και όχι την την δοσμένη η οποία μάλιστα προσπαθεί (και τα καταφέρνει) να διεγείρει τις αισθήσεις μας στο όνομα της στέρησης ατομικών και κοινωνικών ελευθεριών.
Μήπως, στο περιγιάλι το στραβό και μαύρο σαν καλιακούδα, πήραμε την ζωή μας λάθος και πρέπει ν' αλλάξουμε ζωή;

Ποιος θα ξαναδώσει ζωή στις βίαιες δίνες της φωτιάς αν όχι εμείς που θεωρούμαστε αδέρφια; Ελάτε λοιπόν! Νέοι σύντροφοι: αυτό θα σας αρέσει. Δε θα δουλέψουμε ποτέ, ώ δίνες της φωτιάς! Αυτός ο κόσμος μέλει να εκραγεί. Αυτό είναι το μονοπάτι του στ΄ αλήθεια. Εμπρός, στην πορεία.

Αρθούρ Ρεμπώ

 

[βασισμένο σ' ένα άρθρο του "Ένοικου" που είχαμε δει στο indymedia και με την μεγάλη συμβολή της Έλενας και του Κωνσταντίνου]

Συμπαράσταση και αλληλεγγύη στον αγώνα και την απεργία πείνας των φυλακισμένων.

  • Σχόλια

17 Comments:

  1. Εικόνα Αὐγουστῖνος
    Αὐγουστῖνος (χωρίς επαλήθευση)Ιουν 30, 2014 15:30 ΜΜ

    Ἐξαιρετικό!

  2. Εικόνα Gianna
    Gianna (χωρίς επαλήθευση)Ιουν 30, 2014 20:18 ΜΜ

    Δυνατό και "εξοργιστικά" αληθινό...

  3. Εικόνα Haris
    HarisΣεπ 09, 2014 20:20 ΜΜ

    Υπάρχει ένα video στα ισπανικά, μια ομιλία του Ούγκο Τσάβες για τον Κροπότκιν. Αν ξέρει κάποιος ισπανικά περίπου ας μας πει τι λέει. Από λίγες λέξεις όμως και από τις ερωτήσεις που θέτει, και προσπαθεί ο ίδιος να τις απαντήσει, χωρίς να μπορέσει να βρει απαντήσεις, μου φαίνεται πως τελικά απορρίπτει τον Κροπότκιν.

    http://www.youtube.com/watch?v=XyROe_k_lkU

  4. Εικόνα Soulrain
    Soulrain (χωρίς επαλήθευση)Σεπ 09, 2014 21:12 ΜΜ

    Από όσα βρήκα σε ένα σάιτ στα αγγλικά, λέει ότι ο Τσάβες στην αρχή αναφέρει τις τρεις τελευταίες παραγράφους αυτής εδώ της επιστολής http://dwardmac.pitzer.edu/anarchist_archives/kropotkin/kropotlenindec203.html την οποία είχε στείλει το 1920 ο Κροπότκιν στο Λένιν και στην οποία τον κριτίκαρε για την πορεία της "επανάστασης", λέγοντας μεταξύ άλλων ότι η Ρωσία έχει γίνει Σοβιετική Δημοκρατία μόνο κατ' όνομα και ότι (όπως μεταφράζω από τα αγγλικά της επιστολής) αντί να υπάρξει οργάνωση από τη βάση προς τα πάνω, τα πάντα ελέγχονται από το "κόμμα".
    Απ' ό,τι λένε, εδώ ο Τσάβες συμφωνεί με τον Κροπότκιν και προσπαθεί να εμφανιστεί ως αντι-γραφειοκράτης. Στη συνέχεια λέει διάφορα για τη Βενεζουέλα.
    Ειρήσθω εν παρόδω, από μια συζήτηση που έτυχε να έχω κάποτε με μια Βενεζουελανή, υπέφεραν με τη διοίκηση του Τσάβες (όχι ότι τώρα είναι καλύτερα βέβαια).

  5. Εικόνα akounadis
    akounadis (χωρίς επαλήθευση)Σεπ 09, 2014 18:43 ΜΜ

    ..."όταν γεννιόμαστε και λίγο πριν φύγουμε μας ταΐζουν"...
    Περιμένουμε κάποιο πείραμα με τις αποδείξεις του; Το αναρχικό μοντέλο που μελετάνε στα μεγάλα πανεπιστήμια; Πρόκειται να γίνει κάποια αναφορά στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ - Νταβός σχετικά με το μοντέλο αυτό;
    Να κάνω ένα βήμα μπροστά ή να σταθώ εδώ στα γνώριμα λημέρια;
    Αναρχία είναι ο αντιεξουσιαστής, ο αντισυμβατικός, ο αντικαθεστωτικός ή αυτό το Ον που αρχίζει από Αν και είναι ο Άνθρωπος χωρίς Αρχές;

    Τι στο π*ύτσ* να κάνω;
    Να καλλιεργήσω αντί να ζητιανεύω ένα κομμάτι ψωμί;
    Μπορώ να ανοίξω το παράθυρο να πάρω λίγο αέρα;
    Μπορώ να κοιτάξω το γείτονα, το συνάνθρωπο στα μάτια και όχι στην ταμπέλα;
    Μπορώ να μην προκαλώ την ανάγκη παρακολούθησης;

    Τι να κάνω; Να ζήσω ή να πέσω να ποθάνω ;

    ΥΓ Χωρίς τρολ spam trojan και κάλμα...δεν θέλω κατά βάθος να ενοχλήσω. Αν έχουμε προβλήματα και έχουμε βρει τις λύσεις πάω πάσο.
    Evi μπράβο για το άρθρο σου.

  6. Εικόνα Haris
    HarisΣεπ 09, 2014 20:02 ΜΜ

    Πιστεύω πως δυστυχώς ορισμένα πράγματα όσον αφορά την επιβολή δεν αποφεύγονται εύκολα. Θα σας θυμίσω την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, όπου είχαν νομοθεσία για ένα παιδί μόνο και σύνθημα "Για την ευτυχία της Κίνας κάντε μόνο ένα παιδί". Αν λοιπόν ένα ζευγάρι έκανε δεύτερο, έπεφτε πρόστιμο, αν έκανε τρίτο οι συνέπειες αυξάνονταν. Για μένα ήταν σωστό το μέτρο.

    Όσο και αν ήταν ανελεύθερο, εξυπηρετούσε το σύνολο και τον λαό της Κίνας. Εάν το άφηναν, η παράδοση ήταν να κάνουν παιδιά συνεχώς μέχρι να αποκτήσουν τουλάχιστον δύο αγόρια (για λόγους γηροκόμησης των γονέων και εργασίας). Ένα άλλο που βλέπω, είναι πως οι λαϊκές δημοκρατίες, όσα αρνητικά και να είχαν, είχαν προοδεύσει, και πως δεν υπήρχε η εκμετάλλευση και η απανθρωπιά στην εργασία που ξεκίνησε στον δυτικό κόσμο, ειδικά μετά την έλλειψη της ΕΣΣΔ.

    Διότι ελλείποντας η ΕΣΣΔ και οι σοσιαλιστικές χώρες, δεν υπάρχει το παγκόσμιο σύστημα προστασίας των εργασιακών δικαιωμάτων. Πιστεύω πως δεν ήταν κατάρρευση, ήταν αντεπανάσταση που λειτουργούσε στα ενδότερα.

  7. Εικόνα Soulrain
    Soulrain (χωρίς επαλήθευση)Σεπ 09, 2014 20:33 ΜΜ

    Η αναρχία, δυστυχώς ίσως, ούτε εφαρμόστηκε ποτέ πραγματικά, ούτε και πρόκειται να εφαρμοστεί. Ίσως αν κάποτε "ρομποτοποιηθούμε" και καταφέρουμε να εξαλείψουμε τα αρνητικά χαρακτηριστικά της ανθρώπινης φύσης. Εδώ δε μπορούμε να είμαστε καλοί με το συνάνθρωπο και μιλάμε για οριζόντια διοίκηση (και πάλι διοίκηση θα είναι όμως) και κοινωνική ισότητα; Καλά είναι όλα στα λόγια και φαντάζουν ιδανικά αλλά από τα λόγια μέχρι την εφαρμογή είναι μακρύς ο δρόμος.
    Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν πρέπει να αλλάξει τίποτα. Ταπεινή μου γνώμη, ας προσπαθήσουμε όλοι να εφαρμόσουμε τις αλλαγές που οραματιζόμαστε πρώτα στη δική του ζωή ο καθένας και στο εύρος που αυτή επηρεάζει τους γύρω μας και ίσως κάποτε καταφέρουμε από το μερικό να αλλάξουμε το γενικό.

  8. Εικόνα Haris
    HarisΣεπ 09, 2014 19:34 ΜΜ

    Κοίτα, θα ξεκινήσω από την εξής ερώτηση. Έστω πως γίνεται μια αναρχική κοινότητα, και κάποιος άνθρωπος αρρωσταίνει, ή έχει μια πάθηση. Χρειάζεται λοιπόν ένα φάρμακο, αυτό θα πρέπει να το παράξει ένα εργοστάσιο. Εκτός και αν αυτό το εργοστάσιο είναι αναρχικό, αλλά αν είναι πάλι οι εργαζόμενοι υποτίθεται θα έχουν το ελεύθερο να προσέρχονται ή όχι. Το σχέδιο κατασκευής του φαρμάκου θα χρειαστεί, δηλαδή να κάνουν ένα project για να το βγάλουν. Το ένα πάλι θα φέρει το άλλο, δηλαδή δεν θα πρέπει να υπάρχει και νοσοκομείο; Που θα τον πάνε τον άρρωστο; Βλέπω λοιπόν πως ξεκινά μια ανάγκη οργάνωσης και αυτή η οργάνωση θα απαιτήσει και ένα είδος διοίκησης.

  9. Εικόνα cocos
    cocos (χωρίς επαλήθευση)Σεπ 09, 2014 20:17 ΜΜ

    Ισως ενα συστημα εθελοντισμου που θα δουλευει παραλληλα με το υπαρχον συστημα να ειχε επιτυχια. Αλλωστε και τα torrents οφειλουν την επιτυχια τους σε εθελοντες.

  10. Εικόνα Zero
    Zero (χωρίς επαλήθευση)Σεπ 09, 2014 14:48 ΜΜ

    Με τετοιο σκεπτικο και λογο να μην σας φαινεται παραξενο που το αναρχικο κινημα ειναι 3 και ο κουκος. Τι εισαι εσυ αλλος ενας εκλεχτος ο One (Neo).

  11. Εικόνα Haris
    HarisΣεπ 09, 2014 18:33 ΜΜ

    Όχι, δεν είναι στην Σουηδία, στη Δανία είναι. Αυτή εδώ είναι, βάλε Κριστιάνια στην Wikipedia να διαβάσεις. Ξέρεις από που την θυμάμαι εγώ, επειδή έγινε στην δεκαετία του 70, διάβαζα τότε τις εφημερίδες. Μου είχε κάνει εντύπωση. Σε κάποια στιγμή είχε γίνει και θέμα γιατί κυκλοφορούσε πολύ μαριχουάνα λέει, και κάνανε επέμβαση από τη δίωξη ναρκωτικών.

  12. Εικόνα Haris
    HarisΣεπ 09, 2014 18:10 ΜΜ

    Μια περίπτωση που είχα διαβάσει για μια αναρχική πόλη, ήταν η Cristiania. Νομίζω την είχαν κάνει στη Σουηδία; Ήταν ένα μοντέλο αυτόνομης πόλης. Δεν είχα παρακολουθήσει τις εξελίξεις, αλλά τελικά βγήκε πως απέτυχαν; Άλλη περίπτωση αυτόνομης κοινότητας είναι οι κοινότητες μοναχών σε σκήτες.

  13. Εικόνα cocos
    cocos (χωρίς επαλήθευση)Σεπ 09, 2014 17:26 ΜΜ

    Ναι αλλα δεν μας λενε πως θα εφαρμοστει η αναρχια στην πραξη? Εχει δοκιμαστει καποιο αναρχικο μοντελο σε μικρη κλιμακα για να δουμε αν δουλευει? Υπαρχει πειραματικη αποδειξη της αναρχιας στην καθημερινη ζωη? Πως θα γινει η οριζοντια διοικηση? Με την βοηθεια της τεχνολογιας? Και ποια τεχνολογια θα ειναι αυτη?

  14. Εικόνα Evi
    EviΣεπ 09, 2014 15:51 ΜΜ

    @centosusr, προφανώς δεν κατάλαβες, πως σαν πλάνη της κανονικότητας, νοείται το εκλέγειν και όλο το εκλογικό σύστημα. Αυτό έχει εμπεδωθεί σαν την "δύναμη του κυρίαρχου λαού" και άλλα τέτοια, κάνοντάς σε να πιστεύεις πως αν ψηφίσεις τον "σωστό" τότε θα έχεις μια "σωστή" εξουσία. Όμως εκεί είναι το θέμα: στην εξουσία. Άλλωστε αν ερμηνεύσεις την ετυμολογία της λέξης κόμμα, προέρχεται από το ρήμα κομματιάζω (διασπώ). Και ποιους κομματιάζουν/διασπούν; Μα φυσικά τις κοινωνίες.
    Δεν μπορεί να μιλαμε με τίποτα για κάθετες εξουσίες και "ανωτάτους άρχοντες", αυτό ΔΕΝ είναι φυσιολογικό. Η διοίκηση πρέπει να είναι οριζοντια, χωρίς αρχές και εξουσίες.

  15. Εικόνα centosusr
    centosusr (χωρίς επαλήθευση)Σεπ 10, 2014 17:08 ΜΜ

    @Evi Καμιά πλάνη.... απλά για να γίνει αυτό που λες, η μετάβαση από την κάθετη στην οριζόντια διοίκηση, θα πρέπει να αλλάξει τουλάχιστον η υπάρχουσα νομοθεσία και η παιδεία των πολιτών (φαντάζομαι πως συμφωνούμε σε αυτό).

    Αν απορρίψουμε το επιχείρημα της εξέγερσης - επανάστασης με κονσερβοκούτια κτλ ως αποτυχημένο γιατί δεν προσφέρει ούτε παιδεία ούτε αποκέντρωση εξουσίας, δεν βλέπω τι άλλο μένει παρά μόνο η __σταδιακή__ εξέλιξη της νομοθεσίας προς την πλήρη εκδημοκράτηση (άμεση δημοκρατία, 3ο κύμα δημοκρατίας κτλ - υπάρχουν στοιχεία που υποστηρίζουν την εξέλιξη των θεσμών της κοινωνικής εξουσίας προς αυτήν την κατεύθυνση )

    Αν ισχύει αυτό, τότε προφανώς χρειάζεται να ψηφίζουμε ότι πιο δημοκρατικότερο υπάρχει διαθέσιμο μέσα στην βουλή, φυσικά όχι για να ζήσουμε εμείς την ουτοπία άλλα ως το επόμενο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση.

    Εν ολίγοις αυτό που ζητάς προϋποθέτει ανθρώπους κοινωνικά πιο εξελιγμένους από ότι είμαστε εμείς τώρα. Ψηφίζουμε το σωστό, πράττουμε το σωστό όμως δεχόμαστε τις συνθήκες της ιστορικής περιόδου στην οποία γεννηθήκαμε.

  16. Εικόνα centosusr
    centosusr (χωρίς επαλήθευση)Σεπ 09, 2014 12:10 ΜΜ

    "Είναι κανονικότητα να ζούμε την πλάνη των εκλογών και του κυρίαρχου λαού"

    όμως η δημοκρατία μαζί με το δικαίωμα της επιλογής, σου φορτώνει και την ευθύνη να διαλέξεις το σωστό από το λάθος, τι φταίει η δημοκρατία δηλαδή άμα εσύ είσαι χριστιανοταλιμπάν και θεσμοθετείς την αδικία ψηφίζοντας επί 40 χρόνια το συμφέρον της αριστοκρατίας?

  17. Εικόνα cocos
    cocos (χωρίς επαλήθευση)Σεπ 09, 2014 19:25 ΜΜ

    Προς το παρον η αναρχια ειναι ενα συστημα επιστημονικης φαντασιας. Δεν ξερω αν μπορει να εφαρμοστει στην πραξη. Βεβαια το κατεβασμα δωρεαν μουσικης, ταινιων και software ειναι μια επιτυχημενη μορφη αναρχιας αλλα αυτο ειναι μονο ενα κομματι του τριτογενη τομεα παραγωγης. Στους υπολοιπους τομεις πως θα εφαρμοστει?

Scroll to Top