BETA

Πνευματικά Δικαιώματα και πειρατεία μέσα από ένα κόμικ

Εικόνα Maria

Δεν είναι μόνο η τέχνη της παραπλάνησης που ανθεί στην εποχή μας κάτω από τον όγκο συνεχούς ροής πληροφοριών, μα και η παράνοια στην χρησιμοποίησή τους, καθώς αυτό γίνεται κατά το δοκούν, ανάλογα τις περιστάσεις και την χρονική περίοδο.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι άνθρωποι έχουν σχηματίσει λαθεμένες και συγκρουόμενες απόψεις, σχετικά με πολλά θέματα. Ένα από αυτά και τα πνευματικά δικαιώματα, μα και οι πατέντες που αν και δεν είναι ίδια ακριβώς, στην ουσία επιφέρουν αντίστοιχα αποτελέσματα..
Κατά βάση, οι ίδιοι άνθρωποι που ανήκουν στην κατηγορία «εγώ-δεν-έχω-τίποτα-να-κρύψω», είναι και οι ίδιοι που λένε: «ναι-μα-για-τον-δημιουργό-δεν-λέτε-κάτι».
Πιο απλά, είναι οι άνθρωποι που δεν κατανοούν τι σημαίνει η ανθρώπινη ελευθερία τους, και την άμεση σύνδεση τόσο ανάμεσα στην επιβολή του μονοπωλίου των πατεντών και στην μαζική παρακολούθηση, όσο και ανάμεσα στην μαζική παρακολούθηση και στην έλλειψη της Ελευθερίας του Λόγου.
Πρακτικά και σύμφωνα με τα ισχύοντα νομοθετικά πλαίσια, είναι αδύνατο να συνυπάρχουν ελευθερία του λόγου, μαζί με το μονοπώλιο των πνευματικών δικαιωμάτων.
Αυτό, δεν χρειάζεται πολύ λογική για να το διακρίνει ο/η οιοσδήποτε. Παρατηρήστε καλύτερα τι συμβαίνει στο διαδίκτυο, μα και σε φυσικές καταστάσεις. Νομίζετε πως το μονοπώλιο των πνευματικών δικαιωμάτων μπορεί να επιβληθεί χωρίς την μαζική επιτήρηση / παρακολούθηση;
Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να μάθεις τι λέγεται σε μια ιδιωτική συνομιλία η οποία διεξάγεται μέσα σε ένα ψηφιακό περιβάλλον από το αρχείο ήχου που μεταφέρεται (και προστατεύεται από το μονοπώλιο των πνευματικών δικαιωμάτων), αν δεν κοιτάξεις - κοινώς, παρακολουθήσεις - τι μεταφέρεται. Από εκεί πέρα, το απόρρητο της αλληλογραφίας έχει σπάσει και έχει παρεισφρήσει η μαζική παρακολούθηση [δείτε σχετικά: Βιομηχανία Copyright και NSA].

Απλό παράδειγμα, είναι οι αλγόριθμοι. Έχετε παρατηρήσει ποτέ, σε - υποτίθεται - ιδιωτικές σας συνομιλίες με «προσωπικά» μηνύματα στο Facebook, πως ανάλογα το τι λέτε, ορισμένες φορές, σας εμφανίζει και κάποιες σχετικές με το θέμα της «προσωπικής» συζήτησής σας διαφημίσεις;
Και για να γίνει πιο κατανοητό αυτό, ορίστε ένα προσωπικό παράδειγμα, από μια «προσωπική» συζήτηση (με μηνύματα) που το θέμα ήταν οι κρέπες. Αμέσως, έσκασε στο πλάι, μια διαφήμιση για αυτό:

Με αυτό, θέλουμε να πούμε το πόσο εύκολο είναι η παρακολούθηση. Αυτό συμβαίνει παντού άλλωστε. Αν μη τι άλλο, τα e-books αποτελούν ένα πολύ καλό παράδειγμα.

Η βιομηχανία του copyright είναι μια επιχείρηση όπως οποιαδήποτε άλλη. Ανταγωνίζεται για χρήματα, βασισμένη σε αυτό που προσφέρει.
Δεν έχει το δικαίωμα να διαλύει τις ατομικές ελευθερίες, ακόμη και αν δεν μπορεί να βγάλει λεφτά με άλλον τρόπο, και ίσως ειδικά αν δεν μπορεί να βγάλει λεφτά με άλλον τρόπο. Για κάποιον λόγο, η βιομηχανία του copyright
έχει ξεφύγει κάνοντας ακριβώς αυτό: διαλύοντας τις ατομικές ελευθερίες.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι αρχές κατάσχουν domains στο διαδίκτυο χωρίς καμία απολύτως νόμιμη διαδικασία, σπάζοντας τον χώρο του DNS. Αυτό δεν περιορίζει απλώς την ελευθερία του λόγου και τον πολιτικό λόγο – δημιουργεί επίσης ένα σενάριο υποκλοπών, καθώς μπορούν να δούνε ποιος επισκέφθηκε κάποιον συγκεκριμένο τομέα. Και οι δύο αυτές ενέργειες κανονικά απαιτούν την έκδοση εντάλματος, το οποίο αν ήμουν πρόεδρος δικαστηρίου, δεν θα χορηγούνταν ποτέ. Αλλά οι αρχές εγκρίνουν τέτοιες ενέργειες δεχόμενες απλά την άποψη της βιομηχανίας του copyright.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα δικαστήρια δίνουν το δικαίωμα στον εαυτό τους να σπάσουν το Διαδίκτυο λογοκρίνοντας ορισμένα ονόματα χώρων. Δίνουν ακόμα και ειδικές εντολές σε Παρόχους Διαδικτύου να χρησιμοποιούν το προ-εγκατεστημένο φίλτρο παιδικής πορνογραφίας προκειμένου να εντοπίσουν παραβιάσεις του μονοπωλίου copyright. Βλέπετε; Υπάρχει λόγος που η βιομηχανία του copyright αγαπά τόσο πολύ την παιδική πορνογραφία.
Αν ψάξετε για την αντίστοιχη σουηδική λέξη στην σουηδική ιστοσελίδα Netopia του λόμπι του copyright, θα βρείτε 62 άρθρα. Αν κάποιος δεν γνώριζε τον λόγο για αυτήν την πολύ ισχυρή συσχέτιση με την βιομηχανία του copyright, θα ήταν πράγματι πολύ προβληματισμένος.

[Rickard Falkvinge]

Οι πατέντες, copyrights, πνευματικά δικαιώματα, είναι ο ορισμός της απόλυτης παράνοιας και σαν τρίτος, μόνο ηλίθιος άνθρωπος θα μπορούσες να χαρακτηριστείς.
Είτε μιλάμε για «παράνομο» download, για «πειρατεία» λογισμικού, είτε οτιδήποτε παρεμφερές, όπως για παράδειγμα, οι διατροφικές πατέντες, περιλαμβάνουν όχι απλά χλεύη της νοημοσύνης, μα ισοπέδωσής της και δείγμα του πώς οι πολυεθνικές θέλουν να είναι ο άνθρωπος. Αλλιώς, τι άλλο να πεις, όταν βλέπεις πως κάποιοι πάνε να κατοχυρώσουν με πνευματικά δικαιώματα μια λέξη; Ή ακόμα πιο γραφικές περιπτώσεις, όπως επί παραδείγματι, αυτή με τα μίξερ ή την άλλη με τα κοτόπουλα; Και η λίστα φυσικά δεν έχει τελειωμό και μαζί της και ο ξεπεσμός της νοημοσύνης, ίσως και της ίδιας της αξιοπρέπειας.

Η φεουδαρχία, η αποικιοκρατία και ο μερκαντιλισμός είναι η ρίζα όλου αυτού. Αυτό που οι πολυεθνικές δηλώνουν ευθαρσώς, μέσω των νομικών τους συμβούλων, πως:

Τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας είναι εδώ για να παραμείνουν.

Δεν απέχει από την επικρατούσα «λογική» του 17ο αιώνα που σαν κοινή λογική θεωρούνταν:

Η δουλεία είναι εδώ για να παραμείνει.

Ένας πακτωλός χρημάτων και μιας ακαταγάστης προπαγάνδας με προσχήματα, γνωστές ευαίσθητες χορδές χειραγώγησης της μάζας, όπως «τρομοκρατία», «πορνογραφία» και άλλα συναφή, ανάλογα την περίσταση, έχουν καταστήσει σαν ακραίο και επικίνδυνο ή, αν όχι αυτό, σαν γραφικό, όποιον άνθρωπο τολμήσει να εκφέρει την απλή άποψη:

Γιατί έχουμε τις πατέντες και ποιος στο καλό είναι ο λόγος ύπαρξής τους; Δεν θα ήμασταν καλύτερα χωρίς αυτές;

Το Ελεύθερο Λογισμικό είναι μία σαφής περίπτωση για την κατάργηση των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και ως εκ τούτου και ο κύριος υπερασπιστής αυτής της κατάργησης. Αλλά το Ελεύθερο Λογισμικό είναι μία μόνο πτυχή, αν και ταυτόχρονα είναι και σημαντική κινητήρια δύναμη, της αλλαγής που βρίσκεται στο προσκήνιο. Ζούμε την αυγή μιας νέας εποχής στον τομέα της τεχνολογίας (ειδικά στο λογισμικό), μιας μαζικής μετακίνησης από την έλλειψη, στην αφθονία των ψηφιακών αγαθών˙ παρόμοια με τις μεγάλες ασυνέχειες που συνέβησαν στην ιστορία, της ίδιας τάξης μεγέθους με την μετάβαση από το κυνήγι και την συλλογή, στην γεωργία ή από τα μη βιομηχανικά και τα χειροποίητα αγαθά, στην εκβιομηχανισμένη και αυτοματοποιημένη παραγωγή αγαθών.
Οι νεοφερμένοι διαταράκτες, έχουν το εξής κοινό: θέλουν να απαλλαγούμε από το υπάρχον σύστημα, αφαιρώντας τα εργαλεία που διατηρούν την υφιστάμενη κατάσταση, η αφίσα της οποίας είναι το σύστημα διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι σημερινοί παράγοντες που διαταράσσουν το status quo, μιλούν μαζικά ενάντια στις πατέντες λογισμικού [δείτε σχετικά: Κατάργηση των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας: Πάρα πολύ νωρίς ή πολύ αργά;].

Έχουν άραγε, αναρωτηθεί όλοι αυτοί οι σύγχρονοι «φιλελεύθεροι» και υπέρμαχοι των πατεντών και πνευματικών δικαιωμάτων, το γιατί η ακαδημαϊκή έρευνα, κατάντησε να γίνει «πειρατική»;
Άραγε, είναι τόσο δύσκολο να κατανοηθεί το ολοφάνερο; Πως τα πνευματικά δικαιώματα ποινικοποιούν την σκέψη;
Ευτυχώς βέβαια, δεν σκέφτονται όλοι έτσι και ακόμα περισσότερο, δεν κάθονται άπραγοι. Δείτε την περίπτωση του Aaron Swartz που παρά το γεγονός ότι αντιμετώπιζε ποινή φυλάκισης 35 ετών και 1 εκατομμύριο δολάρια πρόστιμο, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο να «πάρει» μία τέτοια απόφαση.

Η πληροφορία είναι δύναμη. Όμως, όπως κάθε δύναμη, υπάρχουν εκείνοι που θέλουν να την κρατήσουν για τον εαυτό τους. Ολόκληρη η παγκόσμια επιστημονική και πολιτιστική κληρονομιά, η οποία δημοσιεύθηκε στην διάρκεια των αιώνων σε βιβλία και περιοδικά, ολοένα ψηφιοποιείται και κλειδώνεται από μια χούφτα ιδιωτικές εταιρείες.
Θέλετε να διαβάσετε τις δημοσιεύσεις που έχουν τα πιο διάσημα αποτελέσματα των επιστημών;
Θα πρέπει να στείλετε τεράστια ποσά σε εκδότες, όπως η Reed Elsevier.

Υπάρχουν εκείνοι που αγωνίζονται για να αλλάξει αυτό.
Το Κίνημα Ανοικτής Πρόσβασης έχει αγωνιστεί γενναία για να διασφαλιστεί ότι οι επιστήμονες δεν μεταβιβάζουν τα πνευματικά δικαιώματά τους αλλά, αντί αυτού, εξασφαλίζεται ότι η εργασία τους δημοσιεύεται στο Διαδίκτυο, σύμφωνα με όρους που επιτρέπουν σε όλους να έχουν πρόσβαση.
Αλλά ακόμη και κάτω από τα καλύτερα σενάρια, το έργο τους θα είναι διαθέσιμο μόνο για τα πράγματα που δημοσιεύονται στο μέλλον. Τα πάντα μέχρι τώρα έχουν χαθεί.
Αυτό είναι πάρα πολύ υψηλό τίμημα.
Ο εξαναγκασμός των ακαδημαϊκών να πληρώνουν χρήματα για να διαβάσουν το έργο των συναδέλφων τους;
Σαρώνουν ολόκληρες βιβλιοθήκες, αλλά μόνο για όσους επιτρέπει το Google να τα διαβάσουν;
Παρέχουν επιστημονικά άρθρα σε ελίτ πανεπιστήμια στον Πρώτο Κόσμο, αλλά όχι στα παιδιά του Παγκόσμιου Νότου;
Είναι εξωφρενικό και απαράδεκτο.

Μανιφέστο Αντάρτικου Ανοιχτής Πρόσβασης

Το νομοσχέδιο CFAA είναι ήδη εδώ. Οι διακρατικές συμφωνίες TTIP / TTP, ήδη τίθενται σε ισχύ.
Αν τα δείτε, η κατάργηση των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών πάνε χέρι-χέρι με τις πατέντες και τα πνευματικά δικαιώματα.

Το θέμα λοιπόν, είναι το τι κάνουμε ή θα πρέπει να κάνουμε ως άνθρωποι, επειδή το σύστημα ΔΕΝ χτυπιέται εκ' των έσω [δείτε περισσότερα για τις πατέντες / πνευματικά δικαιώματα].

Το μικρό comic που ακολουθεί, έχει τίτλο:

Copyright Warnings

δηλαδή:

Προειδοποιήσεις πνευματικών δικαιωμάτων

Και πρόκειται για πολύ έξυπνη σάτιρα όλης αυτής της παράνοιας, μα και που εμμέσως πλην σαφώς καταδεικνύει την δυσκολία του να καταπολεμηθεί απόλυτα αυτό που ονομάζεται ως «πειρατεία».

Είναι από τον Peter Chiykowski, και δείχνει όλον αυτόν τον παραλογισμό με την πολεμική ενάντια στην πειρατεία, από την βιομηχανία του Χόλιγουντ.
Το πρότυπο είναι στα αγγλικά, εμείς το δημιουργήσαμε στα ελληνικά και το μεταφέρουμε:


  • Σχόλια

2 Comments:

  1. Εικόνα Pragma_linux
    Pragma_linux (χωρίς επαλήθευση)Μάιος 09, 2016 23:21 ΜΜ

    Επειδή και εγώ κατά καιρούς έχω πονέσει με το θέμα αφού είχα ιδέες για πατεντάρισμα, έχω καταλάβει τα εξής: Ο μηχανισμός πατεντοποίησης και όλη η διαδικασία μέχρι να φτάσει στον καταναλωτή εξυπηρετεί κατά βάση την βιομηχανία και τον μηχανισμό marketing. Αυτό που μεσολαβεί μέχρι να φτάσει μια ιδέα στον καταναλωτή είναι η παραγωγή του προ'ι'όντος και αυτό δεν μπορεί ο δημιουργός να το ελέγξει τις περισσότερες φορές. Δηλαδή έχω μια ιδέα αλλά δεν έχω την ικανότητα (οικονομική) να προσφέρω τελικό προ'ι'όν. Απ'τη στιγμή που θα βγω να το φωνάξω καραδοκούν άλλοι να αντιγράψουν με μικρές διαφορές, να με απειλήσουν με χρεοκοπία και αν καταφέρω τελικά να πουλήσω ίσως και να καταχωνιαστεί σε ένα υπόγειο η ιδέα. Η διαδικασία όμως αυτή ίσως με εντάξει σε ένα γκρουπ "ταλέντων" που θα εργάζεται σε ένα όμιλο ή εταιρεία οπότε πάλι σε τελική ανάλυση γίνομαι μέρος της αλυσίδας παραγωγής - κατανάλωσης που ακούει σε νόμους αγοράς.
    Παρόμοιοι μηχανισμοί υπάρχουν όχι μόνο στην πληροφορική αλλά και στην επιστήμη. Οι επιστήμονες σταδιακά ,λόγω γενικότερης ένδοιας των κρατικών φορέων θα αναζητήσουν εταιρείες και ομίλους για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους και έτσι, σιγά σιγά στρατιές επιστημόνων δουλεύουν για τον ιδιωτικό τομέα. Όλες αυτές οι εταιρέιες π.χ που παράγουν όπλα και διαστημικά προ'ι'όντα σίγουρα έχουν επιστήμονες που θα είχαν εξαφανίσει πολλά πρακτικά προβλήματα της ζωής του ανθρώπου.

  2. Εικόνα grekoudine
    grekoudine (χωρίς επαλήθευση)Μάιος 14, 2016 21:28 ΜΜ

    Τα νέα τα μάθατε?
    ο ΑΝΤ1 απαγόρευσε την αναμετάδοση στιγμιοτύπων του προγράμματός του στα άλλα κανάλια χωρίς άδεια KAI AMOIBH λόγω "πνευματικής ιδιοκτησίας" και τα υπόλοιπα κανάλια θα "απαντήσουν" αντίστοιχα!!!
    Το μεγαλείο του φιμώματος!
    Αφού όλοι αυτοί οι μεγάλοι γουστάρουν τόοοσο πολύ την "πνευματική ιδιοκτησία" και τα "δικαιώματα" που μάλιστα αποκομίζουν κέρδη, γιατί άραγε η τόσο σοφή κυβέρνησή μου επιβάλει ΕΝΦΙΑ στον "δικαίωμα υψούν"(=τον αέρα του σπιτιού μου που δεν μπορώ και δεν πρόκειται να χτίσω ΠΟΤΕ) και δεν επιβάλει ΕΝΦΙΑ και στον όποιο αντένα
    Αλλά ξέχασα, είμαστε με την νέα εποχή και τάξη ΜΟΝΟ όπου ΜΑΣ συμφέρει!!!
    Επι τη ευκαιρία συγνώμη που μίλησα και χρησιμοποίησα την λέξη κεραία(αντένα) χωρίς να ζητήσω την άδεια του έχοντος του trademark! XAXAXA!
    Αντε βρέ να πατεντάρουμε και το "Μήτσος" ...να σταματήσουν να με φωνάζουνε!!!

Scroll to Top