BETA

Σαφές κοινωνικό μήνυμα: Σας Γ@μ@με Όλους [Who Am I - Kein System ist sicher]

Εικόνα Maria

Ο λόγος για την ταινία-θρίλερ του 2014, Who Am I - Kein System ist sicher, με θέμα της το hacking και τον Κυβερνοχώρο. Κεντρικός ήρωας της ταινίας ο Μπέντζαμιν, ένας νεαρός Γερμανός, παιδί θαύμα στους υπολογιστές. Καλείται να ενταχθεί σε μια ομάδα χάκερ που θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο.
Αυτή η ομάδα παράτολμων νεαρών χάκερ στο Βερολίνο προσπαθούν να κερδίσουν την αναγνώριση στην underground κοινότητα των χάκερς και να καταλάβουν μία θέση στο παγκόσμιο προσκήνιο, κάνοντας αυτό που ξέρουν καλύτερα…

Ο Benjamin, ένας κλασικός νέος computer nerd έχει ένα και μοναδικό κοινό σημείο με τον δημοφιλή και χαρισματικό Max: το «χακάρισμα». Μαζί θα σχηματίσουν την ανατρεπτική ομάδα χάκερ, CLAY (Clowns Laughing @ You). Οι CLAY, με στόχο να διαταράξουν την δημόσια τάξη, διεισδύουν σε διάφορα συστήματα ασφαλείας. Για πρώτη φορά στην ζωή του ο Benjamin θα αισθανθεί πως ανήκει κάπου, όταν όμως οι CLAY γίνουν αντικείμενο προσοχής και έρευνας της Γερμανικής Μυστικής Υπηρεσίας και της Europol, θα έρθει αντιμέτωπος με τις συνέπειες των πράξεών του.

Ο Μπένγιαμιν είναι ο Αόρατος Άθρωπας. Όχι επειδή δεν τον βλέπει κανείς· αλλά επειδή είναι τόσο αδιάφορος, που περνάει απαρατήρητος. Η ζωή είναι αφόρητη, θέλει και αυτός να ερωτευτεί, να παντρευτεί, να κάνει μικρά ενοχλητικά παιδιά που θα ενοχλούν τους πάντες και αυτός θα λέει: «Μα παιδιά είναι». Δεν του κάθεται όμως αυτό. Εκείνο όμως που του κάθεται, είναι οι υπολογιστές.
Ο Benjamin είναι Χάκερ τζίνιους.
Έχει ίνδαλμα έναν άλλον χάκερ, τον MRX. Ο οποίος είναι ένας και καλά σούπερ χάκερ, μπαίνει όπου θέλει, κάνει ό,τι θέλει και κανείς δεν τον παίρνει χαμπάρι.

Η ταινία ξεκινά με τον Μπένγιαμιν να πηγαίνει στην Γιουροπόλ (European Police / Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία) και να ζητά την Επιθεωρητή Λίντμπεργκ, παρότι ξέρει πως εκείνη είναι σε διαθεσιμότητα. Και... παραδίδεται! Όχι στα ανώμαλα θέλγητρά της αλλά γενικώς, καθότι είναι καταζητούμενος Σούπερ Χάκερ.
Οπότε, όπως είναι φυσικό, θα γίνει ανάκριση, και θα τα ξεράσει όλα.

Συμπεριλαμβανομένης και της φάσης που ξανάδε τον κρυφό του έρωτα από το δημοτικό, παραδίδοντάς της πίτσα.
Η κοπέλα, που φοιτά στην Νομική, προλαβαίνει να πει ότι θα ήθελε να έχει τα θέματα των εξετάσεων.
Ιππότης ο Benjamin, πάει στην σχολή να συνδεθεί με το σύστημα και να πάρει τα θέματα, για να τα προσφέρει στην αιθέρια ύπαρξη.
Τον πιάνουν όμως και καταδικάζεται σε 50 ώρες κοινωνικής προσφοράς να μαζεύει σκουπίδια από τον δρόμο. Εκεί συναντά τον Μαξ. Εξωστρεφής και πλακατζής, γοητευτικός και κοινωνικός, είναι το ακριβώς αντίθετο του Μπένγιαμιν.
Ο Μάξ, επίσης Χάκερ περιοπής, τον γνωρίζει στους δυο κολλητούς του - στον Στεφάν, Αντρέναλιν τζάνκι Χάκερ τύπος, και στον Πώλ, χοντροκουλτουριάρη της Αριστεράς, αλλά Μαγκαϊβερικός, που φτιάχνει σέρβερ με τέσσερις Οχταπύρηνους Xeon.
Μαζί θα γίνουν οι CLAY, (Clowns Laughing At You) με έμβλημα την Μάσκα των Anonymous.

Αρχίζουν να Χακάρουν. Ενοχλούν διάφορους, όπως το «NBD» (το Γερμανικό εθνικιστικό πολιτικό κόμμα NPD / Nationaldemokratische Partei Deutschlands, την Γερμανική Χρυσή Αυγή), φαρμακευτικές εταιρείες, μεγάλες πολυεθνικές, με σκοπό να προκαλέσουν την προσοχή και - γιατί όχι - τον θαυμασμό του Ινδάλματός τους, του MRX, χωρίς να υπολογίζουν ότι το ίνδαλμά τους - παρά το μυαλό του - παίζει να είναι ενας 15χρονος νεαρός.

Ο MRX όμως έχει άλλες διασυνδέσεις και δεν ασχολείται μ' αυτούς. Ηγείται πλέον μια ομάδος Χακεριστών, των FR13NDS, η οποία έχει «σοβαρούς» στόχους, και διασυνδέσεις με την Ρωσική «Ψηφιακή» Μαφία. Αυτοί δέν αστειεύονται! Σου σπάνε τα ψηφιακά σου δάχτυλα και σου βγάζουν τα ψηφιακά σου άντερα και τα ρίχνουν στους ψηφιακούς υπονόμους στο πίτς ψηφίλι.

Ξεκινάει το νταβαντούρι, οι CLAY αποφασίζουν να την πέσουν στην BND. (Bundesnachrichtendienst), την Γερμανική ΕΥΠ. Όχι για κάποιον απώτερο σκοπό, αλλά για να αποδείξουν στον MRX ότι είναι οι καλύτεροι.
Εκεί όμως, τα πράματα αρχίζουν και περιπλέκονται· και πηγαίνουν λάθος... ΠΟΛΥ λάθος...

Το έργο, αν δεν το καταλάβατε, είναι Γερμανικό και μιλάνε γερμανικά (στο λινκ που δίνουμε, για να δείτε την ταινία, είναι με ελληνικούς υπότιτλους φυσικά).
Ο δε σκηνοθέτης, είναι Ελβετός.
Έχουμε ένα θρίλερ επιπέδου, που χαιρετίστηκε από τους Γερμανούς ως το πρώτο Θρίλερ από την δεκαετία του Ογδόντα!!!
Πρόκειται για την ταινία που τα δικαιώματά της έχουν ήδη αγοραστεί από την Warner Bros. και το Αμερικάνικο ριμέικ είναι ήδη στα σκαριά.

Η πλοκή είναι γραμμική, δεν είναι μπερδεμένη ούτε σε πηγαίνει μπρος πίσω όπως άλλα θρίλερ. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι ενδιαφέρουσα. Ίσα-ίσα. Έχουμε ένα μπλέξιμο πρώτης, διαπλοκές διαδικτυακές και μη, σε σημείο να μην ξέρεις αν ο άλλος τελικά υπάρχει ή όχι.
Χαρακτήρες, ρόλοι, ατάκες και δράση μπλέκονται με την φυσική και διαδικτυακή τους υπόσταση, και το θρίλερ κορυφώνεται.
Από κάτι που αρχίζει ως πλάκα και μαγκιά, καταλήγει σε κάτι που ενέχει πραγματικό κίνδυνο για την ζωή τους.
Ο Σκηνοθέτης, με μεγάλες ικανότητες να σε κρατάει και απασχολημένο και να σου δίνει να καταλάβεις ακριβώς ό,τι πρέπει. Χωρίς μικρά πλανάκια που παίζει να μην έχεις δει ή ατάκες που πέρασαν τόσο γρήγορα που δεν τις κατάλαβες.

Σαφές κοινωνικό μήνυμα: 

Σας Γ@μ@με όλους!

Όλοι οι υπόλοιποι χαρακτήρες, εκτός του Benjamin, δεν αποκλίνουν των συμπεριφορών που έχουν οριστεί γι αυτούς. και ενώ αυτό, ίσως για κάποιους φανεί ρηχό και άτεχνο, έχει λόγο ύπαρξης, που θα εξηγηθεί προς το τέλος. Απλά δεν πρέπει να ξεχνάς, ότι όλα όσα βλέπουμε, είναι μια αφήγηση του πρωταγωνιστή. Φυσικά βέβαια, το ξεχνάς, και σε παίρνει μέσα η υπόθεση, αλλά αυτό είναι το θέμα.
Τα πάντα, εκτός των τελευταίων δύο τριών σκηνών, είναι η αφήγηση του Μπένγιαμιν, οπότε ενδεχομένως είναι απλά το πώς παρουσιάζει τα πάντα, παρά το πώς είναι στην πραγματικότητα. Ελλείψει άλλων στοιχείων, το δέχεσαι αδιαμφισβήτητα φυσικά, και εκεί είναι και το ωραίο των αφηγήσεων.

Έχεις δει στην αρχή της ταινίας, όταν παραδίδεται ο Μπένγιαμιν, το τέλος. Αλλά το ξεχνάς καθ οδόν γιατί τότε δεν σου είπε τίποτα, και δεν ξέρεις τι γίνεται. Καθ' οδόν, θα το θυμηθείς, αλλά θα έχεις μπει σε άλλο τρυπάκι. Δεν ξέρεις αν είναι αλήθεια.
Και μετά μαθαίνεις αν είναι αλήθεια, αλλά σου μπαίνουν άλλες αμφιβολίες.
Και φτάνεις σε ένα φινάλε, όπου υποτιθέμενα σου εξηγούνται όλα, αλλά είσαι ακόμα στο τρυπάκι αλήθειας ή μη.
Και ουσιαστικά αυτό που βλέπεις, δεν έχεις ιδέαν αν πρέπει να το πιστέψεις ή όχι ως πραγματικό.
Το Σενάριο σε μπλέκει στο φινάλε επίτηδες, ΟΧΙ με το να σου αφήσει αναπάντητα ερωτήματα, ίσα-ίσα, στα εξηγεί όλα, αλλά με μια δόση αμφιβολίας - προφανώς για να αφήσει το απαιτούμενο κενό για ένα σήκουελ, που αξίζει να γίνει.

Η Γερμανική αυτή, ορίτζιναλ βερσιόν, έχει μάστορα σκηνοθέτη που, σκηνοθετικά και αισθητικά, έχει κάνει ένα πολύ καλό και πολύ μοντέρνο θρίλερ, με πολλή μουσική τύπου Γερμανικού ρεηβοτέκνο.
Το θέμα του θρίλερ είναι ο Κυβερνοχώρος, και ο Αληθινός κόσμος σε σχέση με αυτόν!

TRAILER:

>>> ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΟ Who Am I - Kein System ist sicher

  • Σχόλια

0 Comments:

Scroll to Top