BETA

Σχετικά με το Web Of Trust (WOT) και εναλλακτικά του

Εικόνα Helen

Ο ορισμός του τι είναι διαδίκτυο αποτελεί έναν συνεχώς μεταβαλλόμενο όρο που η τελική μορφή την οποία παίρνει με τα σημερινά δεδομένα όχι μόνο απέχει, μα είναι και η εντελώς αντίθετη από εκείνη που είχε στο ξεκίνημά του. Το σημερινό διαδίκτυο έχει σαν υπόβαθρο την συνεχώς αυξανόμενη φοβικότητα. Φόβος για παραβιάσεις, φόβος για «hackers», φόβος για το ένα, φόβος για το άλλο και πλέον οι καθημερινές τεχνολογικές ειδήσεις εμπεριέχουν σωρεία τέτοιων ειδήσεων, οι οποίες στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ανόητες, clickbaits και στην καλύτερη αληθοφανείς (μα όχι αληθείς). Βέβαια, αυτή η αυξανόμενη καταστροφολογία κατάφερε αρκετά πράγματα, όπως για παράδειγμα την εδραίωση τυχάρπαστων εταιρειών «ασφαλείας», ενώ συγχρόνως αποδήμησε την ιδιωτικότητα και την πραγματική έλλειψη ασφαλείας στο θέμα της καταγραφής των δεδομένων μας (ας είναι καλά οι πρόθυμοι ηλίθιοι που «δεν έχουν τίποτα να κρύψουν»).

Το web, κάτω από την ψευδαίσθηση της ελευθερίας και της διάχυσης της πληροφορίας, δεν διαφέρει στο ελάχιστο από την κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα και διαστρωμάτωση. Ο βασικός έλεγχος ανήκει σε ελάχιστες πολυεθνικές που με την σειρά τους ελέγχουν, εξαγοράζουν και καθορίζουν άμεσα ή έμμεσα τα πάντα κάτω από αυτές.
Μιλάμε δηλαδή, για την μορφή ενός τεράστιου εμπορικού κέντρου όπου κάμερες καταγράφουν τις κινήσεις των επισκεπτών / καταναλωτών και τις αγοραστικές / ψυχαγωγικές τους συνήθειες, προκειμένου να καθορίσουν τις στρατηγικές τους κινήσεις για ακόμα περισσότερο κέρδος. Από όποια πλευρά και αν το δεις, αυτό είναι έλεγχος. Και όταν ελέγχεις, έχεις και εξουσία, καθορίζεις ανάγκες και επιθυμίες και τελικά τον τρόπο ζωής. Ο καπιταλισμός, μέχρι τώρα, τα έχει καταφέρει λαμπρά σε αυτό το θέμα, με την σχέση εξάρτησης ανάμεσα στο (κακό κατά τ' άλλα) κράτος και πολυεθνικές.

H περίπτωση του Web Of Trust (WOT):

Εδώ έχουμε μια περίπτωση που δεν θα πρέπει να μας προκαλεί έκπληξη, ούτε είναι η πρώτη και σίγουρα όχι η τελευταία που συμβαίνει. Πρόκειται για κάτι που έγινε γνωστό και που στην ουσία είναι απλά μια κορυφή του παγόβουνου. Ή, για να το πούμε ρεαλιστικά, κάτι που ήδη υποπτευόμασταν, μα επιμελώς προσπαθούσαμε να το ξεχάσουμε, λέγοντας πως ίσως είναι κάτι που δεν θα μας απασχολήσει σε προσωπικό επίπεδο.
Ας τα πάρουμε όμως με την σειρά.

Τι είναι το Web Of Trust (WOT):

Πρόκειται για μια ιστοσελίδα η οποία παρέχει πληροφορίες για την «εμπιστότητα» των ιστοσελίδων. Αν δηλαδή αυτές είναι ασφαλείς, αν περιέχουν υλικό ακατάλληλο για παιδιά, βία κλπ. Αν θυμάμαι καλά, ξεκίνησε κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 2000, σύντομα έγινε addon αρχικά για τον Firefox και στην πορεία για όλους τους μεγάλους browsers. Τα δε στατιστικά του - όπως αναφέρουν οι δημιουργοί του - βασίζονται στις προτιμήσεις και «ψήφους» των χρηστών και όλα κάτω από ανωνυμία ή έστω μη προσωποποιημένα στατιστικά. Με τo crowdsourced σύστημα της ιστοσελίδας του, το γεγονός πως είναι δωρεάν, το καλοφτιαγμένο, ελαφρύ και απολύτως κατανοητό στις ενδείξεις περιβάλλον του, δεν άργησε να γίνει ένα από τα πιο δημοφιλή πρόσθετα και να υπάρχει στους browsers εκατομμυρίων χρηστών παντού στον κόσμο, έχοντας μάλιστα και πολύ καλή φήμη. Κάτι, δυστυχώς, λογικό, αφού το web, όμοια με τον «φυσικό κόσμο», κατάντησε να είναι ένα μη ασφαλές μέρος.

Τι συνέβη:

Μιλάμε για ένα λογισμικό με πάνω από 140 εκατομμύρια χρήστες, οπότε μπορείτε να αναλογιστείτε τόσο την αξία του, όσο και την δύναμη που διαθέτει στην διαμόρφωση απόψεων. Αυτό το τελευταίο, άρχισε να φαίνεται κάπου μέσα στο 2012 και στην συνέχεια, όταν ήταν παραπάνω από εμφανές πως το WOT καταδείκνυε ορισμένες σελίδες ως μη έμπιστες, ιδιαίτερα σε Marketplaces και Classifieds sites. Ήταν ολοφάνερο πως γινόταν κάποιο αλισβερίσι σε αυτές τις περιπτώσεις, μα και πάλι όσον αφορά τα υπόλοιπα, μάλλον το WOT έκανε καλή δουλειά.

Όμως, σύμφωνα με μια έρευνα της γερμανικής NDR (Google Translate link) η οποία δημοσιεύτηκε αρχικά από το γερμανόφωνο Spiegel Online (Google Translate link) την Παρασκευή, 4/11/2016, το WOT έκανε ακόμα μεγαλύτερες μπίζνες και αυτές (πέστε από τα σύννεφα), είχαν να κάνουν με τα προσωπικά δεδομένα όλων αυτών των εκατομμυρίων χρηστών του addon. Και τι είδους προσωπικά δεδομένα ήταν αυτά;

- Όνομα Λογαριασμού ή και πλήρες ονοματεπώνυμο
- Διεύθυνση e-mail
- Αγοραστικές συνήθειες
- Πλάνα Ταξιδίων
- Πιθανές αρρώστιες
- Σεξουαλικές προτιμήσεις
- Ολόκληρο το ιστορικό από τις σελίδες που έχει επισκεφτεί
- Προσωπικά χόμπι
- Ηλικία
- Τα ονόματα των φίλων (σχετιζόμενων ανθρώπων)

και άλλα, καθώς όλες αυτές οι πληροφορίες θα μπορούσαν να συσχετιστούν, μπορώντας να φτάσει ακόμα και σε πληροφορίες για το αν κάποιος έχει προβλήματα με τον νόμο.

Αντιδράσεις:

Όπως ήταν αναμενόμενο το θέμα πήρε φωτιά και οι συζητήσεις πολλές (πχ, αυτή εδώ στο Reddit). Αρκετοί ήταν αυτοί που έσπευσαν να το επεξηγήσουν στην αρχή, λέγοντας πως το WOT παρέχει μερική ανωνυμία, μα όλοι αυτοί μάλλον «ξεχνάνε» πως «μερική ανωνυμία» ισοδυναμεί με καθόλου ανωνυμία. Αυτό ειπώθηκε επειδή μερικά από αυτά τα στοιχεία θα μπορούσαν να έχουν κρυμμένα σε μακροσκελείς διευθύνσεις URL όταν οι χρήστες ήταν συνδεδεμένοι σε έναν λογαριασμό ή έκαναν αναζήτηση με συγκεκριμένες λέξεις κλειδιά. Ωστόσο τα URLs μπορούν να καθαρίζονται αρκετά εύκολα, και προφανώς αυτό θα έπρεπε να αποτελεί βασική ρουτίνα σε μια εταιρεία που σχετίζεται με την εμπιστοσύνη (trust).

Για το πόσο σοβαρό μπορεί να είναι αυτό, μάλλον η αντίδραση της Mozilla του Firefox - λέγοντας ότι παραβίασε σοβαρά τις κατευθυντήριες γραμμές τους για διαφάνεια - δίνει μια σαφή απάντηση, καθώς το πρόσθετο αποτελεί παρελθόν από την σελίδα των addons του Firefox, ενώ το πρόσθετο έχει απομακρυνθεί τόσο από το κατάστημα του Chrome, όσο και από τις addons σελίδες άλλων browsers.
Και βέβαια έχει ακολουθήσει η απεγκατάστασή του μαζικά από εκατομμύρια χρήστες που πληροφορήθηκαν το συμβάν. Κάτι που προτείνεται να κάνουν άμεσα όσες και όσοι το έχουν εγκατεστημένο.

Εναλλακτικά;

Αυτή είναι η πρώτη ερώτηση που θα προκύψει μετά από αυτό. Μακάρι να αρκούσε μια απάντηση όπως:

απλή λογική

Κοιτώντας όμως, όχι μόνο το web, μα και την όλη κοινωνική / πολιτική κατάσταση γύρω μας, γίνεται αντιληπτό πως κάτι τέτοιο αποτελεί ουτοπία.
Επομένως ας δούμε ορισμένα εναλλακτικά που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν.

ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ: Κανένα από αυτά δεν είναι προτεινόμενο από εμάς. Είμαστε άλλωστε, υπέρμαχοι του πιο πάνω. Όλα όσα ακολουθούν είναι απλά λύσεις που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σαν εναλλακτικά του WOT. Δεν ξέρουμε - και ούτε μας ενδιαφέρει, είναι η αλήθεια - για το ποιο είναι «καλύτερο». Αυτό που ξέρουμε είναι πως όσο πιο πολλά δεδομένα έχει ένας τρίτος στην διάθεσή του, τόσο πιο ισχυρός γίνεται, και η κατάληξη είναι λίγο-πολύ γνωστή. Επίσης, τρέφουμε απέχθεια και θεωρούμε ως καθαρό malware τα λογισμικά των famous εταιρειών «ασφαλείας».

- Η λίστα λοιπόν, είναι η εξής (αν έχετε οποιαδήποτε άλλη πρόταση, αφήστε την στα σχόλια):

Traffic Light: Πρόκειται για ένα λογισμικό της ρουμάνικης εταιρείας «Bitdefender» που είναι κατά την γνώμη μας και το πλησιέστερο στο WOT. Διαθέτει browsers-addons, ασχέτως λειτουργικού συστήματος και μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του: Bitdefender TrafficLight.

Webutation: Αρκετοί είναι αυτοί που το προτείνουν και πρόκειται επίσης για ένα δημοφιλές, από παλιά addon. Παρόλα αυτά, έχει να ενημερωθεί σχεδόν έναν χρόνο, μα όπως λεγεται, θα κάνει ένα update. Διαθέτει πρόσθετα για Firefox, Chrome (που προφανώς θα δουλέψουν και σε αρκετούς παράγωγους browsers), μα και bookmarklet για οποιονδήποτε browser. Θα τα βρείτε στην σελίδα του: Webutation.

Τα πιο πάνω είναι και τα πιο κοντινά στο WOT, κάνοντας αντίστοιχη δουλειά. Επιπλέον, προτείνονται και κάποια λογισμικά από εταιρείες με antivirus, τα οποία όμως, επικεντρώνονται κυρίως στην ασφάλεια των links και των αρχείων που κατεβάζετε. Είναι τα εξής:

- Dr.Web Link Checker (με πρόσθετα για αρκετούς browsers)
- Avira Browser Safety: (με πρόσθετα για αρκετούς browsers)

Δίνουν επίσης και ιστοσελίδες, μέσω των οποίων θα μπορείτε να κάνετε τον έλεγχο. Είναι αυτές:

- URLVoid
- AVG Internet Security
- Safeweb-Norton
- ScanURL
- LinkExtend (αυτό διαθέτει και Firefox addon).

Θα μπορούσε βέβαια, να χρησιμοποιηθεί και κάποιο λογισμικό Parental Control.


Εν' κατακλείδι:

Δεν αμφιβάλλουμε πως όλοι αυτοί οι νέοι άνθρωποι (οι περισσότεροι έστω) που ξεκίνησαν κάποιο πρότζεκτ κάποτε, είχαν τις καλύτερες των προθέσεων και οραματίζονταν κάτι καλύτερο. Αυτό όμως, τις περισσότερες φορές στην πορεία άλλαξε αφού στον παραλογισμό αυτής της κοινωνίας τα πάντα διαφεντεύονται με γνώμονα το χρήμα, το κέρδος και τον πλουτισμό.
Η ζάλη του χρυσού στην σημερινή εποχή μας είναι τα προσωπικά δεδομένα. Ανωνυμία ούτως ή άλλως δεν υπάρχει πλέον και τα πράγματα με κάθε μήνα που περνάει θα γίνονται ακόμα χειρότερα. Και όσον αφορά όλο αυτό το αλισβερίσι των personal-data από εταιρείες και κυβερνήσεις είναι προφανές πως θα συνεχιστεί καθώς οι προφάσεις πάντα θα υπάρχουν.
Όπως έχουμε πει και άλλες φορές έχει χαθεί όχι μόνο η μάχη για ένα ελεύθερο web μα και αυτή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η ιδιωτικότητα και το απόρρητο θα αποτελούν άγνωστες έννοιες για τις μελλοντικές γενιές, όπως και η ασφάλεια, ασχέτως αν οι πολυεθνικές εταιρείες ασφαλείας θα κάνουν χρυσές δουλειές. Στην πραγματικότητα θα χαθούν ανθρώπινα δικαιώματα και το μέλλον θα είναι πολύ μα πολύ πιο δυστοπικό.

Στο φινάλε, για σκεφτείτε το εξής απλό και αποδεδειγμένο πολλάκις:

Την εμπιστοσύνη - όχι μόνο στο web, μα σε ολόκληρη την ζωή μας - ποιος την έχει κατακερματίσει;
Μήπως όλες αυτές οι κραταιές πολυεθνικές, τα λαμπρά brand-names; H περίπτωση Yahoo, μας το θύμισε αυτό.

Άραγε, η δημιουργία αναγκών και χρεών μέσα σε μια ψευδαίσθηση δημοκρατικής και εύπλαστης καταναλωτικής ελευθερίας, πόσο απέχει από το Matrix;

[το άρθρο είναι συνεργατικό]

  • Σχόλια

1 Comments:

  1. Εικόνα ok
    ok (χωρίς επαλήθευση)Νοε 10, 2016 11:12 ΠΜ

    ευχαριστουμε για την ενημερωση

Scroll to Top