Αψήφησε τους κανόνες της αναδυόμενης τάξης της Πληροφορίας

Editorial Οκτωβρίου 2018

Ήρθε ο Οκτώβριος, κρύο στον αέρα μα και στην κοινωνία εκεί έξω, ενώ παράλληλα προβληματιζόμαστε για την άρρωστη κατάσταση του Διαδικτύου.

Το μέλλον συμβαίνει τώρα και το κάθε «τώρα» θα αποτελεί μόνιμα παρελθόν. Αυτό ακριβώς ισχύει πλέον με την τεχνολογία, έχοντας πια περάσει εκείνη την απροσδιόριστη γραμμή ανάμεσα σε «πραγματικό» και «επιστημονική φαντασία». Το δυστοπικότερο όμως σενάριο σε αυτήν τη «φαντασία» είναι η συναίσθηση πως επαληθεύτηκαν όλοι εκείνοι οι φόβοι που ήθελαν την τεχνολογία να λειτουργεί ως απόλυτη μορφή ελέγχου και εξουσίας, ενώ ως παραδοξότητα να αποτελεί συγχρόνως και κάτι σαν θρησκεία. Με μια συνεχώς μεταβαλλόμενη «θεότητα», επικεντρωμένη όμως πάντα στο «εγώ» του ανθρώπου/καταναλωτή/εργάτη/υπαλλήλου. Μα, καθώς θα βρισκόμαστε στο μικρόκοσμό μας, θα είναι αδύνατο να διακρίνουμε ολόκληρη την εικόνα. Τουλάχιστον μέχρι να το βιώσουμε ως καθημερινότητα.

Με μια τεχνολογία τύπου «Mall», εστιασμένη στην εγωιστική και αυτάρεσκη πλευρά του καθημερινού ανθρώπου, οι κοινωνίες των «likes» δεν είναι και τόσο μακριά.

Το πρόσωπο στον καθρέφτη της κοινωνίας

Και όλα αυτά σε έναν κόσμο που συνεχώς φλέγεται από «παρακμιακούς», «αντικοινωνικούς» ανθρώπους, πυρπολώντας τη συνείδηση ή την «ηθική» και τη βολή μας. Ανάλογα βέβαια με την πλευρά της κοινωνίας στην οποία βρισκόμαστε. Δεν είναι ούτε απόλυτα ταξικό, ούτε απόλυτα ρατσιστικό σε κάποια σημεία όλο αυτό που γίνεται στον κοινωνικό ιστό των «ανθρώπων της διπλανής πόρτας».

Αν δηλώνεις gay, οροθετικός ή ναρκομανής, προσβάλλεις την ηθική των -όχι υποχρεωτικά έντιμων ή και ηθικών- «πολιτών». Αν όμως δηλώνεις πούστης, κοκάκιας, διάσημος και ευκατάστατος, οι ίδιοι ακριβώς «πολίτες» σε αναγάγουν σε προσωπικότητα, σε κάνουν δήμαρχο/βουλευτή/υπουργό. Αν έχεις άκρες, οπαδούς και κύρος, μπορείς να γίνεις τα πάντα. Από καναλάρχης και μεγαλοεπιχειρηματίας μέχρι ίσως και υπουργός, ακόμα και αν σπρώχνεις τόνους πρέζας. Πάντα υπό την προστασία ενός κράτος και μιας αστικής δικαιοσύνης που αντιμετωπίζουν τον άρρωστο σαν εγκληματία, εξωθώντας τον έτσι στο «έγκλημα».

Ένα μικρό, πραγματικό συμβάν...
Τα παρακάτω συνέβησαν παλιότερα σε ένα χωριό της Αλβανίας και αντλήθηκαν από σχόλιο κάπου στο Διαδίκτυο:

«Το καλοκαίρι του 1986 σε ένα γειτονικό χωριό γινόταν ένας γάμος. Κατά τα έθιμα, είχε μαζευτεί εκεί όλο το χωριό. Ακόμα και οι νυχτοφύλακες. Ένας νέος, εκμεταλλευόμενος την απουσία των φυλάκων, πήγε τη νύχτα στον υπαίθριο χώρο όπου η κολεκτίβα συγκέντρωνε το σιτάρι και φόρτωσε δύο γαϊδούρια. Κάποιος όμως τον είδε και τον κάρφωσε. Έτσι, τον έπιασαν.

Την άλλη μέρα το πρωί τον περιέφεραν στους δρόμους του χωριού, φορτωμένο με τα κλοπιμαία. Όλοι τον έφτυναν, τον έβριζαν, τον χτυπούσαν. Οι ίδιοι οι συγχωριανοί του, που μέχρι χθες ήταν αδέρφια. Στη δίκη που ακολούθησε επικαλέστηκε την ανέχεια της οικογένειάς του, η οποία ανέχεια λέει τον έσπρωξε να κλέψει. Δεν είχαν να φάνε. Οι δικαστές και οι χωριανοί όμως, στο άκουσμα αυτών, εξαγριώθηκαν ακόμη περισσότερο.

Τότε ο μικρός δεν κρατήθηκε και είπε ότι αυτό είναι ένα απάνθρωπο καθεστώς και όσοι του είναι πιστοί είναι το ίδιο κτήνη. Εκεί τον άρπαξε το πλήθος και τον έκανε του αλατιού. Έμεινε δεκατέσσερις μέρες σε κώμα μέχρι να συνέλθει. Η ετυμηγορία του λαϊκού δικαστηρίου ήταν 19 χρόνια φυλάκιση, στην πλέον διαβόητη φυλακή της Αλβανίας. Κατηγορήθηκε, εκτός από προπαγάνδα εναντίον του καθεστώτος, και για κλοπή του ιδρώτα του λαού και της περιουσίας των νοικοκυραίων (ναι, έκπληξη, τον χρησιμοποιούσαν και οι κομμουνιστές τον όρο αυτόν). Άντε, γιατί πολλές μαλακίες διαβάζω εδώ και δύο μέρες.»

Είναι λίγο πιο εμφανές τώρα το (άμεσο) μέλλον; Οι τάσεις της τεχνολογίας, της δικαιοσύνης και όλων όσων αφορούν την κοινωνική πραγματικότητα που αντιμετωπίζουμε όλοι; Για εμάς, «ήρωες» είναι οι σημαδεμένοι, οι κατηγορούμενοι, οι δακτυλοδεικτούμενοι, οι καταδικασμένοι πριν ακόμα γεννηθούν, με ταμπέλες και αριθμούς αντί για ονόματα. Είναι οι άνθρωποι που πυρπολούν τις συνειδήσεις μας και φουντώνουν την οργή μας.

Μικρές απορίες, μεγάλα διλήμματα

Αυτά και πολλά ακόμη που συμβαίνουν γύρω μας μας αγγίζουν ως ανθρώπους, κάνοντάς μας όμως συγχρόνως -ευρισκόμενοι στο μικρόκοσμό μας, όπως όλοι – να αναρωτιόμαστε:

Στο νέο ξεκίνημα του os.arena, θα πρέπει να μοιραζόμαστε τέτοιες σκέψεις και απόψεις, έστω και στο μηνιαίο editorial, καθότι είμαστε αμιγώς τεχνολογική σελίδα; Θα πρέπει να πολιτικοποιούμε την τεχνολογία;

Γενικότερα, γίνεται ολοένα και πιο εμφανές πως το Διαδίκτυο των «πραγμάτων» -και δε μιλάμε για το «Intenet of Things» μα για τα «αντικείμενα» που είμαστε όλοι εμείς μέσα στο αχανές διαδικτυακό τοπίο- έχει περάσει σε μια διαμετρικά αντίθετη κατεύθυνση από αυτή στην οποία ξεκίνησε. «Αχανές» είπαμε; Το ερώτημα είναι «μέχρι πότε;». Επειδή, κακά τα ψέματα, το Διαδίκτυο έχει συρρικνωθεί. Ακόμα και τα ΜΜΕ ανακυκλώνουν υλικό που κυκλοφορεί στα «κοινωνικά δίκτυα», την ίδια στιγμή που εκατομμύρια άνθρωποι «ενημερώνονται» καθημερινά από τα ίδια αυτά δίκτυα και κυρίως το Facebook.

Το περιορισμένο Διαδίκτυο

Σελίδες που εύκολα μπορούν να καταμετρηθούν, συγκεντρώνουν πολύ μεγάλους αριθμούς από κλικ και «likes» με τις «ειδήσεις» που κυκλοφορούν. Η κατακόρυφη αύξηση των hoaxes και των κατασκευασμένων ειδήσεων είναι αδιάψευστος μάρτυρας. Το ίδιο και οι διάφορες συζητήσεις στις ομάδες και τις σελίδες των socials. Όμως, με κάτι τέτοια ο «κυρ-Παντελής» αισθάνεται καλύτερα και, τέλος πάντων, του είναι πιο εύκολο επειδή δεν απαιτεί επιχειρηματολογία, ούτε καν σκέψη. Απλοϊκά, δοσμένα για την ευχαρίστηση της μη συναίσθησης.

Συγχρόνως, αυτό που συμβαίνει είναι πως νέες σελίδες και ομάδες δημιουργούνται συνεχώς στα «κοινωνικά δίκτυα», καθώς είναι πολύ πιο εύκολο από το να στήσεις κάποια αξιόλογη, δεν απαιτεί ούτε καν άλλο κλικ, σύνδεση κλπ. Είσαι στο Facebook, μένεις εκεί, έχεις τους «ακόλουθούς» σου και την όποια άλλη διαδραστικότητα επιτρέπεται από τους όρους χρήσης του.

Ναι, πλέον ο «μέσος χρήστης» βαριέται ακόμα και κάποια κλικ να κάνει. Και αυτό το ξέρετε καλά.

Άρα; Για ποιο «αχανές» Διαδίκτυο λέμε; Ή μάλλον, για ποιο και τι είδους δια-δίκτυο; Όλες αυτές οι «δημοφιλείς», mainstream, εμπορικές σελίδες (επιχειρήσεις), με τα εύπεπτα «άρθρα» τους, έχουν καταντήσει δυσανάγνωστες και κουραστικές με το πλήθος των διαφημίσεων, των αναδυόμενων παραθύρων που πάντα κάτι πουλάνε, των autoplay videos και με τη γενικότερη αλλοίωση της πληροφορίας. Συν εκείνες που δε σου δείχνουν καν περιεχόμενο αν χρησιμοποιείς adblock. Σε ό,τι και αν αναφέρονται αυτές. Πολιτική, οικονομία, ειδησεογραφία, τεχνολογία και ούτω καθεξής. Επειδή και η τεχνολογία είναι απόλυτα mainstream πλέον. Σχεδόν τα ίδια δε λένε και όλες οι τεχνολογικές σελίδες και ομάδες που «ακολουθείτε» άλλωστε;

Περί Facebook μα και δεοντολογίας του Linux

Κλείνοντας, θα θέλαμε να σημειώσουμε δύο ειδήσεις από το χώρο της τεχνολογίας που σχεδόν συνέπεσαν χρονικά και μάλλον τελικά πέρασαν στα ψιλά.

Η μια είναι η (για μια ακόμα φορά) διαρροή λογαριασμών από το Facebook. Μιλάμε για περίπου 90 εκατομμύρια χρήστες που τα δεδομένα τους εκτέθηκαν στους πέντε διαδικτυακούς ανέμους. Όχι πως ίδρωσε και κανενός το αυτί βέβαια, μα άξιο θαυμασμού είναι το πώς κατάφερε ο Zuckerberg και επέβαλε το «τουμπεκί» επί του θέματος. Μπράβο του, όχι, μπράβο του.

Η άλλη αφορά τον κώδικα δεοντολογίας του πυρήνα Linux. Τελικά, πρόκειται για τη μάστιγα της «πολιτικής ορθότητας» ή για υπενθύμιση στοιχειωδών κανόνων ανθρώπινης συμπεριφοράς; Και, τέλος πάντων, η «επιβολή» ενός κώδικα δεοντολογίας μπορεί να αλλάξει τη συμπεριφορά και το λεξιλόγιο κάποιου;

Έχει άραγε σημασία για τα παραπάνω η αποχώρηση του Linus, προκειμένου να «αναλογιστεί» όπως είπε, λόγω αυτού του κώδικα δεοντολογίας και της ως τώρα συμπεριφοράς του; Το πρώτο μάλλον είναι υποκειμενικό, μα όσον αφορά το δεύτερο η απάντηση υπάρχει και είναι ξεκάθαρα «όχι». Ακόμα και η ενδεχόμενη οριστική αποχώρηση του δημιουργού του πυρήνα Linux δε θα έχει τον παραμικρό αντίκτυπο στο έργο. Άλλωστε, ο ρόλος του εδώ και καιρό ήταν καθαρά διεκπεραιωτικός και, εκτός αυτού, ο πυρήνας, καλώς ή κακώς, βρίσκεται στο επίκεντρο της τεχνολογίας που χρησιμοποιούμε αλλά και αυτής που δημιουργείται. Οι εταιρείες έχουν πλέον στραφεί στην λύση «Linux», χρηματοδοτώντας και συνεισφέροντας στην ανάπτυξή του, στους τομείς που τις ενδιαφέρουν.

Με αυτές τις σκέψεις συνεχίζουμε στον τρίτο μήνα της επαναλειτουργίας του os.arena, ανησυχώντας για όλα αυτά που το μέλλον θα φέρει…

5
Μοιραστείτε μαζί μας τις σκέψεις σας

avatar
1 Νήματα σχολίων
4 Απαντήσεις νήματος
0 Ακόλουθοι
 
Σχόλιο με τις περισσότερες αντιδράσεις
Πιο ενδιαφέρον νήμα
4 Σχολιαστές
afrosoNemosconstantinosTwilight0 Πρόσφατοι σχολιαστές
  Εγγραφή  
νεότερο παλιότερο περισσότερο ψηφισμένο
Ειδοποίηση για
Twilight0
Επισκέπτης
Twilight0

Τώρα αν πω εγώ ότι προσωπικά δεν διαβάζω osarena μόνο και μόνο για την πολιτική διάσταση των θεμάτων, θα είμαι ψεύτης. Αλλά επειδή υπάρχει και η τεχνολογική υπόσταση, αυτό για μένα είναι συν, επομένως μου αρέσει όπως είστε, συνεχίστε καθώς προσφέρετε κάτι παραπάνω από «τροφή για σκέψη». Εμένα προσωπικά με προβληματίζει πολύ τελευταία πως φτάσαμε στο σημείο να θεωρούνται έγκλημα οι διάφορες σκέψεις και στάσεις ορισμένων απέναντι σε διάφορες «μειονότητες». Από την άλλη, ειδικά στον προγραμματιστικό κόσμο, μάλλον θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει αποκλειστικά οι ποιότητα του κώδικα κάποιου και όχι η σεξουαλική προτίμηση. Το μότο ήταν ανέκαθεν «show me… Διαβάστε περισσότερα »

Σας ενημερώνουμε ότι η ιστοσελίδα μας ακολουθεί ειδικό πρόγραμμα διατροφής και μασουλάει φρεσκοψημένα cookies Καλά μωρέΘέλω να μάθω περισσότερα