Αψήφησε τους κανόνες της αναδυόμενης τάξης της Πληροφορίας

Editorial Σεπτεμβρίου 2018

Σχολεία, ήρωες, εξαγορές, Microsoft και Linux

Φθινόπωρο στο ημερολόγιο αλλά ακόμα καλοκαίρι για εμάς. Με σκέψεις και προβληματισμούς για τις αλλαγές που έρχονται και για όσα παραμένουν ίδια και απαράλλαχτα.

Σεπτέμβρης, ο μήνας που ξεκινούν τα σχολεία, μαζί με το άγχος παιδιών, γονιών και εκπαιδευτικών. Άγχος φυσικά για την οικονομική αφαίμαξη που περιλαμβάνεται στη «δωρεάν παιδεία», που παραδοσιακά συνοδεύεται από τις γνωστές παροτρύνσεις περί «στόχων», «αριστείας», «διαβάσματος» και, τέλος πάντων, περί «σωστού μαθητή».

Άραγε πόσοι γονείς και δάσκαλοι θα διαφοροποιηθούν από αυτά, δίνοντας στα παιδιά άλλες παροτρύνσεις; Όπως το να μην κοροϊδεύουν τον παχύσαρκο, τον κοντό, το μη αρτιμελή συμμαθητή τους; Να μη βλέπουν ως κάτι κακό και επικίνδυνο το διαφορετικό χρώμα συμμαθητών τους που βρέθηκαν εκεί όχι επειδή το ήθελαν μα επειδή αναγκάστηκαν να ξεριζωθούν από τον τόπο τους για συμφέροντα που πότε τους δε θα κατανοήσουν. Να μη συμμετέχουν σε κινήσεις που ως στόχο έχουν τον εξευτελισμό κάποιου παιδιού και την προσβολή του. Ακόμα και αν αυτοί που το κάνουν είναι φίλοι τους. Να καταλάβουν πως πάντα υπάρχει η δυνατότητα να αναθεωρήσουν για τους φίλους και τις παρέες τους. Πως πιο σημαντικό είναι να νοιώθουν συν + μαθητές παρά σωστοί μαθητές.

Θα πρέπει οι δάσκαλοι να καταλάβουν πως τα παιδιά που βγαίνουν στη ζωή εκεί έξω, αφήνοντας τις σχολικές αυλές, δε φοβούνται την ανεργία, μα αντίθετα φοβούνται την εργασία. Τη δουλειά που έχει μετατραπεί σε σύγχρονη δουλεία. Τα σχολεία δεν πρέπει να βγάζουν «νομοταγείς φορολογούμενους ψηφοφόρους» αλλά ανθρώπους που θα σκέφτονται, θα αμφισβητούν, θα απορρίπτουν και θα δημιουργούν.

Πρέπει επιτέλους να μάθουμε στα παιδιά πως «ήρωες» δεν υπάρχουν, και αν υπάρχουν σίγουρα δεν είναι ανόητοι καραβανάδες που ψάλλουν το «Τη Υπερμάχω» ή πιλότοι που κατέπεσαν λόγω δικού τους λάθους. Δε δημιουργούνται ήρωες από βλακεία ή εργατικό ατύχημα, πώς να το κάνουμε; Ήρωες δεν είναι τα μοντέλα, οι ακριβοπληρωμένοι αθλητές και τα βουτυρόπαιδα με τα λεφτά του μπαμπά. Πως ο «ηρωισμός» που διδάσκονται στα βιβλία της Ιστορίας είναι κατασκευασμένη απάτη και αυταπάτη. Πως υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν «απλά» σπουδαίες πράξεις εμπνέοντας άλλους. Επειδή το πιστεύουν. Τέτοιοι σπουδαίοι άνθρωποι δεν είναι υποχρεωτικά οι «ηρωικές προσωπικότητες» της παραχαραγμένης Ιστορίας (πιθανότατα, δε, στα μελλοντικά βιβλία θα αναφέρονται ως ήρωες οι Κουκλατζής, Μητρετώδης, Μπαλταδώρος κλπ.).

Ίσως να είναι πιο σημαντικό τα παιδιά, αντί για τον τάδε «Τουρκοφάγο» ή τον οποιοδήποτε «-κτόνο», να μαθαίνουν για τον άγνωστο λευκό άντρα που βρισκόταν στη 2η θέση του βάθρου των 200 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού το 1968. Αναφερόμαστε στον Peter Norman, που τερμάτισε ανάμεσα στους «μαύρους» Tommie Smith και John Carlos. Που στάθηκε δίπλα τους όταν αυτοί ανέβηκαν στο βάθρο χωρίς παπούτσια και ύψωσαν τις γροθιές τους για να τονίσουν την ταξική και τη ρατσιστική πλευρά των πλούσιων Η.Π.Α. Ενός ανθρώπου που ρίσκαρε τα πάντα και που τα έχασε, αφού η χώρα του, η ρατσιστική «Λευκή Αυστραλία», τον τιμώρησε αφήνοντάς τον στην αφάνεια και μόλις το 2012, μετά θάνατον και κάτω από την πίεση κάποιων ανθρώπων, το επίσημο κράτος αναγκάστηκε να τον αναγνωρίσει.

Άνθρωποι σαν τον Norman δεν είναι ήρωες ούτε επεδίωξαν κάτι τέτοιο. Έκαναν όμως κάποιες σπουδαίες πράξεις, ακόμα και αν εκείνη τη στιγμή δεν το αντιλαμβάνονταν. Βλέπετε, οι σπουδαίες πράξεις γίνονται λόγω των αξιών που έχουν οι άνθρωποι, ενώ ο «ηρωισμός» κατά κανόνα προκύπτει από βλακεία, άγνοια ή και τα δυο.

Θα πρέπει να καταρριφθεί και ο μύθος των «προτύπων». Είναι λανθασμένη ολόκληρη αυτή η «κοσμοθεωρία», όταν ως πρότυπα νοούνται άνθρωποι σαν τους Bill Gates, Steve Jobs, Hugh Hefner και αντίστοιχοι.

Αν όμως προσπαθήσουμε να σκεφτούμε ρεαλιστικά τις αλλαγές που χρειάζονται να συμβούν προκειμένου το χρήμα να μη θεωρείται αξία, θα αντιληφθούμε πως, για τους αιώνες που ακολουθούν, τα πράγματα μόνο προς το χειρότερο θα πάνε. Ενώ πάντα, στο βάθος του μυαλού των περισσότερων, θα υπάρχει η απορία του πώς γίνεται τέτοια «χάρτινα» κατασκευάσματα να αντέχουν και να διαμορφώνουν στο απόλυτο τις απόψεις και τις ίδιες τις ζωές μας.

H Microsoft χρησιμοποιεί Linux. Νίκησε λοιπόν ο Linus;

Σκοπός μας όμως δεν είναι να σας μαυρίσουμε και άλλο τα σώψυχα, οπότε ελάτε να κάνουμε ένα άλμα και να προσγειωθούμε στη σημερινή τεχνολογική πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που είναι κάπως ιδιαίτερη για όλους όσους ασχολούμαστε με Linux και ΕΛ/ΛΑΚ.

Και αυτό επειδή πλέον έχει επαληθευτεί η δήλωση του Linus, πολλά χρόνια πριν:

Αν η Microsoft φτιάξει ποτέ εφαρμογές για Linux, αυτό θα σημαίνει ότι κέρδισα.

Σήμερα, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, η Microsoft όχι μόνο χρησιμοποιεί Linux σε αρκετές τεχνολογίες της, μπορώντας μάλιστα αυτό να τρέχει ακόμα και μέσα στα Windows, μα έχει προχωρήσει ακόμα παραπέρα, επενδύοντας στον Ανοιχτό Κώδικα. Και μιλάμε για επένδυση χωρίς εισαγωγικά, αφού ξεκάθαρα τέτοια είναι. Δεν εξαγόρασε για παράδειγμα το GitHub για 7,5 δισ. δολάρια επειδή ήθελε να κάνει πλούσιο τον Chris Wanstrath ούτε επειδή ένιωσε τύψεις για τα παρελθόντα χρόνια, θέλοντας έτσι να επανορθώσει προσφέροντάς μας κάτι.

Με δεδομένο πως η MS έχει αρχίσει να ρίχνει πολύ βάρος σε cloud και εφαρμογές, προφανώς η συγκεκριμένη εξαγορά φαντάζει επακόλουθη και λογική. Ακόμα και οι μέτοχοι της πολυεθνικής δε φαίνεται να ανησυχούν με τέτοιες «σπατάλες», αφού έτσι κι αλλιώς ούτε για πλάκα δεν επηρεάζουν τα «ταμειακά διαθέσιμά» της που είναι τεράστια.

Νομίζετε πως τέτοια και ακόμα μεγαλύτερα ποσά είναι τόσο σημαντικά για εκείνους όσο φαίνονται σε εμάς; Εταιρείες όπως οι Microsoft, Apple, Google, Facebook, έχουν την οικονομική δύναμη να αγοράσουν ακόμα και ολόκληρες χώρες.

Συνεπώς, τέτοιες τεχνολογικές (και όχι μόνο) εξαγορές δεν αποτελούν έκπληξη ούτε στα χρηματιστήρια ούτε στις «αγορές» και τα «αόρατα χέρια τους». Έτσι, μάλλον δεν θα εκπλήξει ιδιαίτερα αν τελικά η Valve εξαγοραστεί και αυτή από τη Microsoft, όπως λένε οι φήμες.

Ο νυν διευθύνων σύμβουλος της MS, Satya Nadella, και οι υφιστάμενοί του, κάνουν πολύ καλή δουλειά για την εταιρεία και τους μετόχους της, αν δούμε τα οικονομικά αποτελέσματα και την πορεία της μετοχής της. Η Micorosoft έχει καταφέρει να εισπράττει ένα ποσό για κάθε συσκευή με Android που πωλείται παγκοσμίως (λόγω κάποιας πατέντας που απέκτησε μετά από εξαγορά). Κάτι που σημαίνει πολύ μεγάλα έσοδα, χωρίς να χρειάζεται να κάνει κάτι.

Συμπέρασμα

Ο Linus δεν κέρδισε. Ή μάλλον η Microsoft όχι απλά δεν έχασε αλλά κέρδισε περισσότερο. Ίσως και λόγω του Linux!

Το που θα οδηγήσει όλο αυτό δεν το ξέρουμε, μα ούτε και ενδιαφέρει ιδιαίτερα αν αναλογιστούμε τη σημερινή, απόλυτα εμπορευματοποιημένη τεχνολογία και την κατάσταση του Διαδικτύου. Άλλωστε, για ιδιόκτητα λογισμικά μιλάμε κι εμείς λεγόμαστε «καταναλωτές». Έτσι δεν είναι;

Ίσως, σε βάθος χρόνου, το Ελεύθερο και Ανοιχτό Λογισμικό να χαθεί έμμεσα, με την αλλοίωσή του και το ανακάτεμα με κλειστό λογισμικό. Όπως όταν εμφανίζεται ένα νέο είδος σε μια περιοχή και επικρατεί δολοφονώντας τα γηγενή, ακριβώς το ίδιο θα ισχύει και σε αυτήν την περίπτωση.

Εμείς παρόλα αυτά συνεχίζουμε το καλοκαίρι μας και μας τη δίνουν αφάνταστα οι «καλοχειμωνάκηδες», ενώ ακόμα βρίσκουμε τα βήματά μας στη νέα εποχή του os.arena και, ειλικρινά, καταβάλλουμε μεγάλη προσπάθεια για να μείνουμε «καθαροί» σε ένα χώρο που δρα ρουφιάνικα, κακόβουλα, έχοντας χάσει ακόμα και τα τελευταία ίχνη του «fair».

4
Μοιραστείτε μαζί μας τις σκέψεις σας

avatar
2 Νήματα σχολίων
2 Απαντήσεις νήματος
0 Ακόλουθοι
 
Σχόλιο με τις περισσότερες αντιδράσεις
Πιο ενδιαφέρον νήμα
2 Σχολιαστές
Comm EnterΧάρης Πρόσφατοι σχολιαστές
  Εγγραφή  
νεότερο παλιότερο περισσότερο ψηφισμένο
Ειδοποίηση για
Χάρης
Επισκέπτης
Χάρης

Διαβάζω μερικές φορές σε δευτερεύουσες ειδήσεις, για τον τραμπουκισμό στα σχολεία. Αυτό υπήρχε και στην δική μου σχολική ζωή, και πιστεύω πως υπήρχε πάντα. Από τις δικές μου μνήμες, ο τραμπουκισμός δεν υπήρχε στο δημοτικό. Ξεκίναγε από το γυμνάσιο. Στόχος ήταν κυρίως ήσυχοι μαθητές, που βρίσκονταν έξω από κλίκες. Όσοι δεν ανήκαν στα γνωστά ενδιαφέροντα των αγοριών, μπάλα, μοτοσυκλέτα, γκόμενες, ροκ, και τσιγάρα. Στιγματισμός υπήρχε ακόμα και αν δεν άκουγες Iron Maiden αλλά Police. Ακόμα υπήρχαν έντονοι καυγάδες με ξύλο ανάμεσα σε μέλη από κλίκες, η μεμονωμένους, απορώ πως δεν γίνονταν σοβαροί τραυματισμοί, και πως δεν είχε σπάσει κανείς το… Διαβάστε περισσότερα »

Χάρης
Επισκέπτης
Χάρης

Eίναι αινιγματικό, το που το πάει η Μ/Σ, τουλάχιστον τα σημεία μου δείχνει όσον αφορά το WAS (Windows As a Service), η τελική και τελευταία έκδοση των Windows 10, τουλάχιστον πως προσανατολίζεται στο σύννεφο (cloud), και από ένα σημείο και πέρα, ελπίζει πως εφαρμογές όπως Office, θα γίνονται προσβάσιμες μόνο μέσω νέφους. Με αυτόν τον τρόπο θα προωθήσει τους δικούς της εξυπηρετητές και data centers και για αποθηκεύσεις αρχείων. Ξέρει πως το 2025, οπότε λήγει η υποστήριξη στα Win 10, οι συσκευές θα έχουν γίνει πιο ισχυρές, ειδικά οι φορητές, οπότε η πρόσβαση στις εφαρμογές μέσω νέφους θα είναι εφικτή.… Διαβάστε περισσότερα »

Σας ενημερώνουμε ότι η ιστοσελίδα μας ακολουθεί ειδικό πρόγραμμα διατροφής και μασουλάει φρεσκοψημένα cookies Καλά μωρέΘέλω να μάθω περισσότερα