Αψήφησε τους κανόνες της αναδυόμενης τάξης της Πληροφορίας

Η ψύξη στους desktop υπολογιστές (μέρος 1ο)

Αναδρομή στην εμφάνιση των μεθόδων ψύξης υπολογιστικών συστημάτων και περιγραφή της εξέλιξής τους στον χρόνο, στο πρώτο μέρος της σειράς.

Σε αυτή τη σειρά άρθρων θα προσπαθήσουμε να καλύψουμε το θέμα της ψύξης στον desktop υπολογιστή. Πρόκειται για ένα μεγάλο κεφάλαιο, και για αυτό θα αναλυθεί σε τρία μέρη. Θα συζητηθεί μόνο το θέμα της αερόψυξης, καθώς η υδρόψυξη είναι πιο εξειδικευμένη και χρειάζεται μεγαλύτερη εμπειρία. Όσον αφορά τα laptops, θα υπάρχει μόνο μια μικρή αναφορά, αφού ο χρήστης δεν μπορεί να κάνει πολλές παρεμβάσεις στην ψύξη τους.

Ξεκινώντας το πρώτο μέρος της σειράς, ας δούμε μερικές βασικές έννοιες και μια μικρή ιστορική διαδρομή για την ψύξη στο desktop.

Αίτια ανάπτυξης της θερμότητας σε αγωγούς και ηλεκτρονικά εξαρτήματα

Η θερμότητα είναι μια μορφή ενέργειας. Θερμότητα αναπτύσσεται σε καλούς αγωγούς του ηλεκτρικού ρεύματος, σε αντιστάσεις και σε ηλεκτρονικά εξαρτήματα. Ο λόγος, εξηγεί η Φυσική, είναι οι προσκρούσεις των ελεύθερων ηλεκτρονίων των μετάλλων πάνω στα άτομα του μεταλλικού πλέγματος κατά τη ροή τους.

Η παραγόμενη θερμότητα έχει κάποιες παραμέτρους σε σχέση με τους αγωγούς ή τα εξαρτήματα. Έτσι, ανάλογα με το φορτίο του ρεύματος που περνά μέσα από έναν αγωγό και το υλικό του αγωγού, θα πρέπει αυτός να έχει την κατάλληλη διατομή ούτως ώστε να αντέχει το ίδιο το ρεύμα αλλά και την εκλυόμενη θερμότητα. Αυτό μπορεί να το δει κανείς σε καλώδια κουζίνας, πλυντηρίου ή θερμοσίφωνα που είναι πιο παχιά, καθώς οι συσκευές απαιτούν πολλά amperes1 για να λειτουργήσουν.

Γενικότερα, χαμηλές τάσεις σε volts2 με υψηλά ρεύματα σε amperes προκαλούν μεγαλύτερη έκλυση θερμότητας από τον αντίστροφο συνδυασμό. Εξ ου και η μεταφορά του ηλεκτρισμού σε μεγάλες αποστάσεις γίνεται με υψηλή τάση, προκειμένου να αποφευχθούν απώλειες ενέργειας.

Κανένας καλός αγωγός του ηλεκτρισμού δεν είναι τέλειος, και βέβαια δεν υπάρχει πλήρης αγωγιμότητα. Περισσότερη θερμότητα εκλύεται σε αντιστάσεις, οι οποίες είναι επί τούτου λιγότερο αγώγιμες, σε ημιαγωγούς (π.χ. transistors) ή ακόμα και σε πυκνωτές. Άλλα εξαρτήματα, όπως οι σταθεροποιητές τάσης, έχουν ειδική οπή και μεταλλικό έλασμα για να βιδώνεται επάνω μικρή ψύκτρα. Αυτές οι ψύκτρες αποκαλούνται «ψυγεία» και είναι διαθέσιμες σε διάφορα μεγέθη και σχήματα.

Ανάγκη για απομάκρυνση της θερμότητας

Είναι λογικό πως, για να εξακολουθήσουν τα εξαρτήματα να λειτουργούν ομαλά, θα πρέπει η παραγόμενη θερμότητα να αποβάλλεται. Εάν αυτό δε συμβαίνει, η θερμοκρασία τους θα αυξάνεται συνεχώς, έως ότου ξεπεράσει το κρίσιμο όριο όπου το εξάρτημα σταματά να λειτουργεί ή καταστρέφεται. Θα πρέπει λοιπόν να υπάρχουν μέθοδοι απαγωγής της θερμότητας, ούτως ώστε να διατηρείται ασφαλής θερμοκρασία λειτουργίας.

Διαφορετικά εξαρτήματα έχουν από κατασκευής αντοχή σε συγκεκριμένη θερμοκρασία. Θα αντιληφθούμε πως αυτή είναι μεγάλη αν σκεφτούμε πως ένας μέσος επεξεργαστής έχει θερμική ισχύ3 95 watts4, η οποία ισοδυναμεί περίπου με έναν λαμπτήρα πυρακτώσεως ισχύος 100 watts.

Τρόποι μετάδοσης της θερμότητας

Η θερμότητα μπορεί να μεταδοθεί με τρεις βασικούς τρόπους, όπως θα δούμε παρακάτω:

  • Αγωγή θερμότητας, που πραγματοποιείται μέσω της μάζας ή των μορίων στερεών
  • Συναγωγή θερμότητας, που συμβαίνει μόνο στα ρευστά που παρουσιάζουν μικρή θερμική αγωγιμότητα
  • Θερμική ακτινοβολία μεταξύ σωμάτων που βρίσκονται σε απόσταση μεταξύ τους

Όπως υπάρχουν καλοί και κακοί αγωγοί του ηλεκτρισμού, ανάλογα έχουμε και αγωγούς της θερμότητας στην ύλη. Καλός αγωγός της θερμότητας είναι για παράδειγμα ο χαλκός. Έτσι, αν θερμάνει κάποιος τη μια άκρη ενός χάλκινου σύρματος και έπειτα αγγίξει την άλλη, θα διαπιστώσει πως η θερμότητα μεταδίδεται μέσα από το μέταλλο. Αντίθετα, κακοί αγωγοί ή μονωτές είναι υλικά σώματα στα οποία η θερμότητα δε μεταδίδεται ή μεταδίδεται με μεγάλη δυσκολία (όπως το πλαστικό).

Ψύξη, τέλος, ονομάζεται η μέθοδος ή το σύνολο μεθόδων που χρησιμοποιούμε για την απομάκρυνση της θερμότητας από υλικά.

Ας κρατήσουμε όλους αυτούς τους βασικούς ορισμούς, καθώς χρειάζονται για να επεξηγηθούν αργότερα οι μέθοδοι ψύξης στους υπολογιστές.

Η ιστορία της ψύξης στους desktop υπολογιστές

Οι πρώτοι επιτραπέζιοι υπολογιστές είχαν επεξεργαστές Intel 8086 ή Intel 8088 στη μορφή κλασικών ολοκληρωμένων κυκλωμάτων παραλληλόγραμμου σχήματος. Αυτοί βρίσκονταν πάνω σε μια βάση τοποθέτησης IC και δεν απαιτούσαν ψύξη. Στην πραγματικότητα θερμαίνονταν ελάχιστα ή καθόλου. Ανάλογα, δε χρειαζόταν καθόλου ψύξη η κάρτα ελεγκτή δίσκων, η κάρτα γραφικών VGA και η κάρτα ήχου. Ήταν πρώιμες υλοποιήσεις χαμηλής ισχύος.

Ανεμιστηράκι ψύξης από την Intel

Όμως, το σύνολο των εξαρτημάτων (μητρική πλακέτα, δίσκος, οδηγοί δισκετών, κάρτες επέκτασης και επεξεργαστής) αντλούσε υπολογίσιμη ποσότητα ρεύματος από το τροφοδοτικό, και έτσι το τελευταίο εφάρμοζε μια στοιχειώδη ψύξη με έναν ανεμιστήρα 80mm σε αργές στροφές.

Η εξέλιξη έφερε τους επεξεργαστές 286 και 386 -που επίσης δεν απαιτούσαν ψύξη– και αργότερα τους SX, DX και τους μαθηματικούς συνεπεξεργαστές, ενώ τα περιφερειακά παρέμειναν ως είχαν.

Η ψύξη ξεκινά

Η κατάσταση άλλαξε με την έλευση του Intel 486. Πράγματι, οι πρώτοι χρήστες που αγόρασαν ένα τέτοιο μηχάνημα και έτυχε να ανοίξουν το κουτί, παρατήρησαν πως πάνω στον επεξεργαστή υπήρχε μια μικρή μεταλλική ψύκτρα, που συνοδευόταν από ένα ανεμιστηράκι 60mm. Χωρίς αυτήν τη διάταξη, προφανώς, ο επεξεργαστής κινδύνευε να καταστραφεί από υπερθέρμανση.

Τα πράγματα σοβάρεψαν ακόμα περισσότερο με τους ισχυρότερους 486 των 66MHz, 80ΜΗz και 100 MHz από την AMD. Εδώ ξεκίνησαν και κάποιες πρώτες προσπάθειες overclocking5 από εξειδικευμένους χρήστες, που με τη σειρά τους έπρεπε να τοποθετήσουν μεγαλύτερα ψυκτράκια και πιο δυνατούς μίνι ανεμιστήρες στις CPUs. Μικρές ψύκτρες (αλλά χωρίς ανεμιστήρες), μπορούσε να δει κάποιος κολλημένες στα chipsets των μητρικών, καθώς τα τελευταία ξεκινούσαν να γίνονται πιο ισχυρά και να θερμαίνονται.

Το overclocking

Οι εξελίξεις με την εμφάνιση των Pentium, Pentium Pro και Pentium MMX έφεραν το θέμα της ψύξης στο προσκήνιο, αφού οι επεξεργαστές αυτοί ήταν αρκετά ισχυροί για την εποχή τους και θερμαίνονταν πολύ. Την ίδια περίοδο προέκυψε και η ανάγκη καλύτερης ψύξης των chipsets της μητρικής πλακέτας.

Ταυτόχρονα, το θέμα του overclocking άρχισε να σοβαρεύει, εφόσον τα χρόνια εκείνα οι επεξεργαστές ήταν ακριβοί αλλά και οι υπολογιστές στο σύνολο τους είχαν απαγορευτικές τιμές. Θα έπρεπε λοιπόν οι ενδιαφερόμενοι χρήστες να βρουν ασφαλείς τρόπους ψύξης, προκειμένου να μπορέσουν να ανεβάσουν μερικές δεκάδες MHz τον χρονισμό λειτουργίας χωρίς να καταστρέψουν τις CPUs.

Κάπως έτσι αναδύθηκε μια νέα αγορά, αυτή των συστημάτων ψύξης επεξεργαστή. Διάφορες εταιρείες, εξειδικευμένες στον τομέα των περιφερειακών, κατασκεύαζαν ψύκτρες καλής ποιότητας από αλουμίνιο ή χαλκό, ενώ τα ανεμιστηράκια είχαν μεγαλύτερο αριθμό πτερυγίων και διαστάσεις που αυξήθηκαν σε 60mm ή ακόμα και 80mm.

Παράλληλα, εξέλιξη σημειώθηκε και στις κάρτες γραφικών. Οι πρώτες VGAs χωρίς ανάγκη ψύξης αντικαταστάθηκαν σταδιακά από κάρτες με «παραθυρικούς» επιταχυντές, που -ως πιο ισχυρές- απαιτούσαν ψύξη. Εμφανίστηκαν λοιπόν μικρές ψύκτρες στις κάρτες γραφικών με ανεμιστηράκια 60mm.

Το σύστημα ψύξης αυτό ήταν συνήθως κολλημένο πάνω στις κάρτες και δεν υπήρχαν βίδες για αλλαγή της όλης διάταξης (μόνο στο ανεμιστηράκι). Μερικές καλύτερες υλοποιήσεις πρόσθεσαν μικρές βίδες ακόμα και στην ψύκτρα γραφικών, για τυχόν επιθυμία του χρήστη να αλλάξει τη διάταξη ψύξης ή να κάνει συντήρηση της θερμοαγώγιμης πάστας στο chip γραφικών.

Αεριοστρόβιλοι στον υπολογιστή

Η ψύξη στο desktop έφτασε σε κομβικό σημείο με την εμφάνιση των sockets 370 από την Intel και 462 από την AMD. Ο χρονισμός των επεξεργαστών αυξήθηκε σημαντικά και μπορεί να συνοδεύονταν από τις stock ψύκτρες τους αλλά τι γινόταν με τους gamers και τους overclockers;

Οι τελευταίοι βρίσκονταν σε αναζήτηση δραστικών λύσεων, καθώς οι εταιρίες παραγωγής ψυκτρών δε μεγάλωναν το μέγεθός τους. Πράγματι, οι ψύκτρες ήταν ακόμα μικρές, με επεκτάσιμα σχήματα στα πτερύγια (οι γνωστές «βάρκες»). Σημειώνεται πως οι ψύκτρες με αγωγούς χαλκού με υγρό (σωληνάκια) δεν κυκλοφορούσαν ακόμα. Έτσι, τα καταστήματα ειδών Πληροφορικής, βλέποντας τη μεγάλη ζήτηση για είδη ψύξης επεξεργαστή, ξέφυγαν από την πεπατημένη και απευθύνθηκαν σε ειδικές βιομηχανίες κατασκευής ισχυρών ανεμιστήρων στα 60mm ή 80mm.

Counter-rotating ανεμιστήρες της Sanyo Denki

Δυνατοί ανεμιστήρες, που προορίζονταν κυρίως για βιομηχανικές εφαρμογές, έγιναν διαθέσιμοι σε ειδικά ράφια για «ψαγμένους». Τα καλύμματα που τους περιέκλειαν ήταν μεγαλύτερα σε μήκος, θυμίζοντας μικρές τουρμπίνες, και τα πτερύγια ήταν ειδικά για να προσδίδουν πολύ μεγάλη ροή αέρα. Οι κινητήρες ήταν ισχυροί και πολύ θορυβώδεις, ενώ έπρεπε να τοποθετούνται προστατευτικές γρίλιες, καθώς οι υψηλές στροφές και η ισχύς των ανεμιστήρων μπορούσαν να προκαλέσουν ατύχημα.

Η κορύφωση της υπερβολής ήρθε με τους «counter-rotating fans». Ήταν διατάξεις που περιλάμβαναν δύο ανεμιστήρες πολύ υψηλών στροφών, περικλειόμενους από θήκη τύπου τουρμπίνας. Αυτοί περιστρέφονταν σε αντίστροφη φορά (όπως στα ελικοφόρα διπλής προπέλας), κάτι που δημιουργούσε πολύ ισχυρή στήλη συμπιεσμένου αέρα πετυχαίνοντας ταυτόχρονα και ροή. Εξυπακούεται πως ήταν σπάνιοι και αρκετά ακριβοί.

Το τέλος της φασαρίας και η ηρεμία στο δωμάτιο

Η χρονολογική περίοδος αυτή τελείωσε με την εμφάνιση των μεγάλου μεγέθους ψυκτρών για επεξεργαστές. Οι εταιρίες συστημάτων ψύξης εφηύραν μια σειρά από ογκώδεις και αποτελεσματικές ψύκτρες, με μεγάλο βάρος, κατασκευασμένες από καλά υλικά. Αυτές είχαν για πρώτη φορά τους γνωστούς πλέον θερμοαπαγωγούς σωλήνες χαλκού. Ήταν πολύ αποτελεσματικές και έφεραν ανακούφιση στα αυτιά των χρηστών. Οι παλιότεροι, θορυβώδεις ανεμιστήρες υψηλών στροφών αντικαταστάθηκαν από αθόρυβους στα 120mm. Οι τελευταίοι μπορούσαν, με χαμηλότερες στροφές, να προσφέρουν την ίδια ροή αέρα λόγω του μεγέθους τους.

Τα νέα μοντέλα επεξεργαστών επέτρεπαν την πρόσδεση μεγάλης ψύκτρας -για όποιον δεν καλυπτόταν από την προεπιλεγμένη- αλλά και οι stock που συνόδευαν τις CPUs δεν ήταν κακές. Intel και AMD έκαναν καλούς σχεδιασμούς με αεροδυναμικά πτερύγια και ειδικούς ανεμιστήρες.

Τότε είδαμε για πρώτη φορά και τους ακροδέκτες 4-pin για τον έλεγχο των στροφών του ανεμιστήρα της CPU από το λειτουργικό σύστημα αλλά και της παρακολούθησής του από το BIOS. Αν συνέβαινε κάτι, όπως παύση του ανεμιστήρα, ο υπολογιστής προειδοποιούσε με ήχους ή έλεγχε τις στροφές ανάλογα με τη θερμοκρασία του επεξεργαστή. Στη χειρότερη περίπτωση, αν ο επεξεργαστής έμενε χωρίς ψύξη, σταματούσε τη λειτουργία του για να προστατευθεί από υπερθέρμανση. Δόθηκε επίσης ειδική βαρύτητα στο τμήμα παρακολούθησης της υγείας του συστήματος, με προστατευτικές δικλείδες για τις θερμοκρασίες μητρικής και CPU, και έλεγχο των στροφών ακόμα και των ανεμιστήρων του κουτιού.

Ενεργειακά αποδοτικοί επεξεργαστές και μικρότερες ψύκτρες

Πλησιάζοντας στη σύγχρονη εποχή, Intel και AMD πήραν πλέον στα σοβαρά την υπόθεση της ψύξης των επεξεργαστών και -κάτω από την πίεση του ανερχόμενου «πράσινου» κινήματος-αποφάσισαν να προχωρήσουν σε δραστικές λύσεις. Ενσωμάτωσαν ειδικά θερμόμετρα-ελεγκτές στους επεξεργαστές για τον έλεγχο των θερμοκρασιών τους και εφάρμοσαν δικλείδες ασφαλείας παύσης της λειτουργίας σε περίπτωση υπερθέρμανσης.

Όμως, το πιο σημαντικό ήταν η εξοικονόμηση ενέργειας και η μείωση της θερμότητας. Για αυτόν τον σκοπό εφευρέθηκαν ειδικά κυκλώματα ελέγχου του φορτίου του επεξεργαστή, που χαμήλωναν τον χρονισμό του όποτε βρισκόταν σε κατάσταση ηρεμίας, εκλύοντας λιγότερη θερμότητα. Τα λειτουργικά συστήματα φρόντισαν επιμελώς από την πλευρά τους να υλοποιήσουν τέτοιες μεθόδους. Προσέφεραν μάλιστα ειδικά σενάρια στις ρυθμίσεις τους, ώστε οι χρήστες να επιλέγουν εκείνο που τους εξυπηρετεί. Φυσικά, τα παραπάνω ήταν ακόμα πιο προσεγμένα στους φορητούς υπολογιστές για εξοικονόμηση της μπαταρίας.

Όλα αυτά εφαρμόστηκαν σε επεξεργαστές δύο και περισσότερων πυρήνων. Οι σειρές Core 2 Duo, Core 2 Quad και όλες οι μετέπειτα διέθεταν τα παραπάνω πλεονεκτήματα. Οι CPUs αποκαλούνταν πλέον «energy efficient» και σε αυτό το σημείο οι χρήστες διαπίστωσαν μεγάλη πρόοδο. Τα κουτιά υπολογιστών στα γραφεία δεν έκαιγαν πια αλλά διατηρούνταν κρύα. Οι εταιρείες κατασκευής υπολογιστών τόνιζαν τις δυνατότητες εξοικονόμησης ενέργειας, αφού ειδικά σε εταιρικά περιβάλλοντα πολλών σταθμών εργασίας αυτό έπαιζε σημαντικό ρόλο.

Σημείωση
Μεγάλο μέρος από τις παλιότερες, γιγαντιαίες και βαριές ψύκτρες παραμένει σε χρήση από αμετανόητους gamers που κατέχουν ισχυρές CPUs. Είναι χρήστες που επιμένουν στην αερόψυξη και δεν κατέφυγαν σε λύσεις υδρόψυξης.

Οι οικιακοί χρήστες, καθώς και οι «power users», είδαν πως οι ευμεγέθεις ψύκτρες της προηγούμενης περιόδου άρχισαν να εκλείπουν και τη θέση τους έπαιρναν μικρότερες, με καλύτερη σχεδίαση στα πτερύγια ή περισσότερους θερμαγωγούς σωλήνες χαλκού. Αυτό επέτρεψε την παρουσίαση μικρότερων κουτιών PC, που ονομάζονταν «multimedia desktop».

Νέος πονοκέφαλος για gamers, power users και bitcoin miners

Θα περίμενε κανείς πως όλη αυτή η περιπέτεια τελείωσε οριστικά. Όμως όχι. Οι μπελάδες συνεχίστηκαν στο desktop, καθώς εμφανίστηκε μια σοβαρή πρόκληση. Οι κάρτες γραφικών είχαν μεγάλη εξέλιξη, ως αποτέλεσμα της απαίτησης των gamers και των bitcoin miners. Παρουσιάζονταν συνεχώς νέες, ολοένα ισχυρότερες GPUs που απελευθέρωναν αυξημένη ποσότητα θερμότητας. Οι συγκεκριμένοι επεξεργαστές γραφικών απαιτούσαν μεγάλες ποσότητες ενέργειας και είχαν αντίστοιχα μεγάλη ισχύ σε watts.

Οι εταιρείες κατασκευής τους βρίσκονταν μπροστά σε ένα πρόβλημα. Ο σχεδιασμός της ψύκτρας της κάρτας γραφικών έπρεπε να είναι οπτικά ελκυστικός και, ταυτόχρονα, απόλυτα λειτουργικός με μικρό μέγεθος. Λόγω της κλειστής αυτής διάταξης, σε στυλ ορθογώνιου παραλληλόγραμμου κουτιού, το σύστημα ανέπτυσσε πολύ υψηλή θερμοκρασία. Τόσο ώστε να υπάρχουν ακόμα και προειδοποιητικά μηνύματα για τυχόν εγκαύματα.

Τα μικρά ανεμιστηράκια αδυνατούσαν να διώξουν τόσο μεγάλες ποσότητες θερμότητας. Έτσι, εφευρέθηκαν διάφοροι τρόποι, όπως το αγκαζάρισμα διπλής θέσης με γρίλιες εξαερισμού στο κουτί. Εφαρμόστηκαν επίσης ειδικοί εξαεριστήρες τύπου ventilateur. Αλλά ακόμα και αυτά δεν καταφέρναν πολλές φορές να πετύχουν την απαιτούμενη ψύξη.

Μια εναλλακτική λύση ήταν οι πλαϊνές οπές στο κουτί (με κατεύθυνση προς την κάρτα γραφικών), όπου τοποθετούνταν πρόσθετοι ανεμιστήρες. Άλλη -καλύτερη- ήταν η δημιουργία ειδικού τμήματος ψύξης των VGAs. Εδώ επιστρατεύθηκαν μεγάλες ψύκτρες, με αρκετούς θερμαγωγούς σωλήνες έξυπνης σχεδίασης. Αυτές συνοδεύονταν από μεγάλους ανεμιστήρες των 120mm (ακόμα και δύο ή τρεις ανά κάρτα) και έκαναν πολύ καλή δουλειά αφαιρώντας έως και 150 watts ισχύος σε θερμότητα.

Όμως, ο χρήστης θα έπρεπε να αποσυναρμολογήσει την stock ψύκτρα με την «έξαλλη» σχεδίαση, να αλλάξει πάστα και να εφαρμόσει προσεκτικά την ισχυρή ψύκτρα που θα αγόραζε επιπρόσθετα. Χρειαζόταν, πέρα από τις εξειδικευμένες γνώσεις, να διαθέσει ένα σοβαρό χρηματικό ποσό, αφού οι εταιρείες κατασκευής έθεταν υψηλές τιμές, ως συνέπεια της αυξημένης ζήτησης.

Προκλήσεις και λύσεις

Η ψύξη των υπολογιστών είναι ένας αρκετά σημαντικός τομέας, με συνεχείς εξελίξεις και νέες απαιτήσεις να εμφανίζονται κατά καιρούς. Παραμένει δυσεπίλυτο το πρόβλημα του σχεδιασμού ενός συστήματος που θα είναι ισχυρότερο από τα προηγούμενα αλλά, την ίδια στιγμή, περισσότερο ενεργειακά αποδοτικό και με χαμηλότερη θερμοκρασία λειτουργίας.

Όλα αυτά θα τα δούμε αναλυτικότερα στα επόμενα μέρη, όπου θα εξετάσουμε ξεχωριστά τα εξαρτήματα που χρήζουν ψύξης. Προς το παρόν θα επισημάνουμε πως η ανάγκη για καλή ψύξη στο desktop σύστημα είναι επιβεβλημένη σήμερα.

2
Μοιραστείτε μαζί μας τις σκέψεις σας

avatar
1 Νήματα σχολίων
1 Απαντήσεις νήματος
0 Ακόλουθοι
 
Σχόλιο με τις περισσότερες αντιδράσεις
Πιο ενδιαφέρον νήμα
2 Σχολιαστές
ΧάρηςElfo Πρόσφατοι σχολιαστές
  Εγγραφή  
νεότερο παλιότερο περισσότερο ψηφισμένο
Ειδοποίηση για
Elfo
Επισκέπτης
Elfo

Πάντως εδώ χωρίς να αναφέρομαι ειρωνικά στον Κυρίτση αναφέρει μετά από δική του μελέτη ότι η υδρόψυξη διαφέρει μόνο κατά 2 βαθμούς C στην μέγιστη ισχύ λειτουργίας του επεξεργαστή ενώ είναι χειρότερη στην αδράνεια από την αερόψυξη. Και είναι και πιο ακριβή και αργά ή γρήγορα θα υπάρξει μάλλον διαρροή. Στο θέμα θορύβου λέει υπάρχει και αερόψυξη με χαμηλά db.
https://www.youtube.com/watch?v=hg-S_dIJvgo

Σας ενημερώνουμε ότι η ιστοσελίδα μας ακολουθεί ειδικό πρόγραμμα διατροφής και μασουλάει φρεσκοψημένα cookies Καλά μωρέΘέλω να μάθω περισσότερα