Αψήφησε τους κανόνες της αναδυόμενης τάξης της Πληροφορίας

Στους λεφτάδες του Forbes αρέσει το Ubuntu

Συντάκτης του περιοδικού ανακαλύπτει τη διανομή και η καρδιά μας πεταρίζει από χαρά για την εξάπλωση του Linux. Ή μήπως δεν είναι ακριβώς έτσι;

Το Forbes είναι ένα αμερικάνικο περιοδικό, σύμβολο του καπιταλισμού. Ως μότο έχει το «The Capitalist Tool» και ασχολείται κυρίως με την οικονομία, την επένδυση, την βιομηχανία και το εμπόριο, όμοια με τα δυο ανταγωνιστικά του περιοδικά, τα Fortune και Bloomberg Businessweek.

Με απλά λόγια, είναι η χαρά του κάθε φιλελέ βδελύγματος. Στην ύλη του επίσης βρίσκουν θέση θέματα που αφορούν την τεχνολογία, την επικοινωνία, την επιστήμη και τον νόμο. Από την οπτική του Forbes βέβαια. Βρίσκουμε επιπλέον και άλλα εξαιρετικά θέματα, όπως «τα πιο ακριβοπληρωμένα μοντέλα στον κόσμο», την λίστα με τους πλουσιότερους Ελληνες, τους πιο ακριβοπληρωμένους DJs, τους πιο top 30άρηδες και άλλα τέτοια….

Όπως αντιλαμβάνεστε, σαφώς επηρεάζει την «κοινή γνώμη», ασκεί -ανάλογα με την εποχή- πολιτικές και εταιρικές πιέσεις και τέλος πάντων υπερασπίζεται τα δικαιώματα των αδικημένων πλουσίων και υπέρ-πλουσίων άριστων που κινδυνεύουν από την πλέμπα.

Φυσικά, με την έλευση του διαδικτύου απέκτησε και αυτό δικτυακή μορφή, όπου η θεματολογία διευρύνεται σε περισσότερους τομείς, χωρίς βέβαια να χάνει την καπιταλιστική του ταυτότητα (στην Ελλάδα συνεργάζεται με το Capital.gr). Και για να μην μπερδευόμαστε, το Forbes, δικτυακό και μη, είναι μια πολύ μεγάλη επιχείρηση που και αυτή συμβάλλει «για έναν καλύτερο (καπιταλιστικό) κόσμο», αρκεί να υπάρχουν ΕΣΠΑ, κρατικές επιχορηγήσεις, νόμο-φόρο-ασυλία κλπ-κλπ…

Έτσι λοιπόν, χωρίς καμία έκπληξη, είδαμε άρθρο με τον τίτλο «5 Reasons You Should Switch From Windows To Linux Right Now», όπου ο συντάκτης παρακινεί τα πλουσιόπαιδα να δοκιμάσουν το Ubuntu στα πανάκριβα laptops τους, όπως ακριβώς θα τους πρότεινε να δοκιμάσουν το τάδε ή το παρατάδε game.

Τον Ιούλιο του 2018 που λέτε, ο συντάκτης Jason Evangelho ανακάλυψε πως το Linux δεν χρειάζεται γραμμή εντολών προκειμένου να γίνουν τα πάντα, πως εμφανισιακά δεν βρίσκεται στην δεκαετία του ’90, πως υπάρχει Κέντρο Λογισμικού και εγκατάσταση με ένα κλικ, τα μη σπασομπαλάδικα updates με τις αυτόματες επανεκκινήσεις μα και την δωρεάν (χμμμ) βοήθεια που παρέχεται από την κοινότητα. Όπως χαρακτηριστικά διευκρινίζει:

[…] Κοιτάζοντας βαθύτερα, βρίσκετε μια απροσδόκητα εξυπηρετική ομάδα ανθρώπων σε όλες τις γωνιές του διαδικτύου που είναι πρόθυμοι να επενδύσουν το χρόνο τους για να βοηθήσουν ανθρώπους ακριβώς όπως εγώ να κάνουν τη μετάβαση. Εντάξει, δεν έχω ξοδέψει τόσο πολύ χρόνο στην επαφή με αυτήν την κοινότητα αλλά μου έκαναν πολύ θετική πρώτη εντύπωση. Έχω ακούσει άτομα να τους αποκαλούν σέχτα, αλλά αν συναντήσω σοβαρό εμπόδιο αισθάνομαι ότι αυτή η κοινότητα θα έκανε τα πάντα για να βοηθήσει.

Μα όπως τέλος πάντων ξεκαθαρίζει στον επίλογο του:

Αυτό το άρθρο δεν αφορά την εύρεση αντικατάστασης για κάθε εφαρμογή των Windows στην οποία βασίζεστε, όμως το ψάχνω! Δεν πρόκειται για την ανακήρυξη του Linux ως την τέλεια λύση, αλλά αρχίζω να σκέφτομαι ότι για τον μέσο χρήστη είναι σίγουρα η ανώτερη, λιγότερο απογοητευτική. Δεν είναι σύσταση της κατάλληλης Linux διανομής για εσάς (στην πραγματικότητα ο πολύ μεγάλος αριθμός διαθέσιμων εκδοχών μπορεί να είναι ένα σοβαρό εμπόδιο στη mainstream υιοθέτηση). Όπως παλιότερα, είναι απλά ένα «ημερολόγιο ταξιδιού»· πέντε πράγματα που παρατήρησα αφού έκανα τη μετάβαση, που μου άφησαν το στίγμα τους.

Και έτσι, λίγες ημέρες αργότερα ο Jason μας λέει πως απέρριψε το Linux Mint επειδή -όπως αναφέρει- η διανομή δεν αναγνώρισε κανέναν δίσκο στο laptop του, ένα Dell XPS 13. Το οποίο δεν είναι ακριβώς αυτό που αποκαλούμε «μέσο laptop», άσχετα αν για τον κόσμο του Forbes είναι κάτι τέτοιο (κοστίζει περίπου €1950 με €2050).

Μα μετά εντάξει, όλα πήγαν πρίμα με «CanonicalOS», το Ubuntu. Όπως λέει εξαρχής, ο λόγος που έκανε κάτι τέτοιο ήταν επειδή σπάστηκε λίγο διάστημα πριν, όταν κατά την διάρκεια μιας μεταφοράς αρχείων 350GB τα Windows 10 επανεκκινήθηκαν χωρίς προειδοποίηση και -φυσικά- βρέθηκε μπροστά στην «περίφημη» BSOD. Έτσι, όπως λέει, μετά από άπειρες τέτοιες οθόνες επί δύο δεκαετίες (!!) πήρε την απόφαση για μια… «nuclear option».

Αυτή η «nuclear option» ήταν το Ubuntu, και για να πούμε την αλήθεια τα όσα γράφει μετά τις 3 βδομάδες με αυτό ισχύουν και πάνω-κάτω είναι τα όσα ανά καιρούς διαβάζουμε και ακούμε από ενθουσιώδη νεοεισερχόμενα άτομα. Εν ολίγοις, ο Jason καταλήγει πως μπορεί να κάνει με το Linux όσα έκανε και με το OS του γερο-Bill ή και του μακαρίτη Steve (σοκαριστήκατε;).

Kαι τώρα θα πείτε πού βρίσκω το κακό σε όλα αυτά; Πουθενά είναι η αλήθεια, άσχετα με το αν τα review του είναι ρηχά και επιφανειακά μα τέτοια ώστε να προσελκύσουν trendy geeks. Παραβλέπουμε ακόμα πως δεν κατάλαβε το μέγεθος των Snap αρχείων του Ubuntu, τα οποία όπως φαίνεται θεωρεί ολοκληρωμένη λύση. Δεν υπάρχει φυσικά πουθενά, έστω και σαν σκέψη, κάτι για ασφάλεια ή ιδιωτικότητα. Αυτό δεν εκπλήσσει πλέον καθώς πρόκειται για έννοιες ιδιαίτερα μπερδεμένες στον μέσο άνθρωπο («χρήστη»), αφού χρησιμοποιούνται κατά βούληση από το τεχνολογικό ολιγοπώλιο.

Από την άλλη, ναι μεν «η κοινότητα» μα σαφώς καλυτερότερο (και πιο eye candy) το λειτουργικό που προμοτάρει μια εταιρεία.

Σε καμία περίπτωση δεν λοιδορούμε τον συντάκτη και ούτε ζηλεύουμε το laptop του. Είναι απλά ο τρόπος αντιμετώπισης και σκέψης όλων αυτών των «καθημερινών, τεχνολογικών καταστάσεων». Το μπέρδεμα, το trendy, το mainstream, το εναλλακτικό (ναι, το «εναλλακτικό» είναι το νέο mainstream), η πεποίθηση πως αν δεν έχεις χρήματα, αν δεν είσαι «διασημότητα», απλά κοίταζε, θαύμαζε και κάνε όνειρα. Να, αυτό:

forbes_linux

Μοιραστείτε μαζί μας τις σκέψεις σας

avatar
  Εγγραφή  
Ειδοποίηση για

Σας ενημερώνουμε ότι η ιστοσελίδα μας ακολουθεί ειδικό πρόγραμμα διατροφής και μασουλάει φρεσκοψημένα cookies Καλά μωρέΘέλω να μάθω περισσότερα